مشاور آموزش
Email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

دكتر عرب نيا داراي مدارك دكتراي علوم رايانه و استاد دانشگاه جورجياي آمريكا است. او در سال 1974 براي تحصيل به انگلستان رفت، 14 سال در آنجا بود و بعد از اخذ مدرك دكترا، در سال 1987 به آمريكا رفت و در حال حاضر 22 سال است كه در دانشگاه جورجيا با سمت استادي به تدريس و پژوهش اشتغال دارد. دكتر عرب نيا تاكنون روي 2 طرح رايانه اي بزرگ كار كرده كه باعث شگفتي محافل علمي دنيا و دريافت جوايز بين‌المللي هم شده است.
طرحي كه وي در حال حاضر در دست انجام دارد. در نهايت مي تواند تحولي در زندگي معلولاتي به وجود آورد كه قادر به حركت دادن دست و پايشان نيستند و فقط از نيروي فكرشان استفاده مي كنند. دكتر عرب نيا در گفت و گو با همشهري به سئوالات مطرح شده در زمينه طرح هايش پاسخ داد.

لطفا در باره طرحي كه گفته مي شود كار با رايانه توسط مغز است توضيح دهيد.


اين طرح به اين گونه است كه بر سر فردي كه مي خواهد با رايانه كار كند يك كلاه EEG مي گذاريم كه امواج مغز را مي گيرد و ارتعاشات بخش هاي مختلف مغز ( جريان انرژي در مغز در اثر تفكر ) را به رايانه منتقل مي كند. با پردازش ميزان انرژي به خصوصي كه در هنگام هر فرمان با پيام در مغز جريان مي يابد مي توان به فرمان يا پيام مورد نظر پي برد. مثلا اينكه فرد در باره چه چيزي فكر مي كند؟ آيا احساساتي شده است؟ آيا مي خواهد دروغ بگويد؟ آيا مغزش آمادگي درس خواندن دارد و..... سعي ما بر اين است كه چنين پيام هايي را با پردازش امواج از ارتعاشات مغز بگيريم.
اين فناوري براي فردي كه به طور كامل معلول است وفقط مي تواند فكر كند كاربرد بسيار زيادي دارد. مثلا مي تواند با آن و نيروي فكر" كرسر " را روي مانيتور به هر سمتي كه مي خواهد حركت دهد يا آيكني را انتخاب كند. هدف ما اين است كه فرد مورد نظر با فكر خود از نرم افزارهايي كه ما آنها را ارائه مي كنيم استفاده كند و آن را به نمايش بگذارد و كاربردي كند. اين نرم افزارهاي كاربردي ، الگوريتم خاصي دارد كه در حال نوشتن آنها هستيم و البته آماده كرده ايم ولي هنوز آنها را در كنار هم قرار نداده ايم. بنابراين،‌اين كار شدني است ولي براي يكپارچه سازي آن 6 تا 9 ماه ديگر زمان لازم است.

در واقع شما در حال طراحي نوعي رايانه هستيد كه مستقيما با مغز كار مي كند؟

بله، البته اين فقط يك كاربرد اين فناوري است. اگر چنين كلاهي را بر سر شخصي بگذاريم و مثلا عكس هايي را به او نشان بدهيم و بگوييم آيا آنها را مي شناسيد،‌اگر فرد دروغ بگويد از طريق امواج مغزي منتشر شده مي توانيم بفهميم كه او دروغ مي گويد يا راست. ( كاربردي براي پليس و كشف جرم ).

 

يعني شبيه دستگاههاي دروغ سنج؟

بله از اين فناوري براي دروغ سنجي هم مي توان استفاده كرد. البته بايد بگويم كه ما هنوز داريم روي آن كار مي كنيم.

در باره جايزه IEEE كه به شما اعطا شده است توضيح دهيد. گفته شد شما به دليل تحقيقات برجسته در حوزه "سوپر كامپيوتينگ " به دريافت جايزه ويژه بزرگترين انجمن علمي در حوزه الكترونيك و علوم رايانه ( IEEE ) نايل شديد. علت اعطاي اين جايزه، تقدير از نقش پيشتازانه و تحقيقات برجسته دكتر عرب نيا در زمينه " سوپر كامپيوتينگ " عنوان شده است. در اين زمينه توضيح دهيد.

كار اصلي من روي سوپر رايانه هاست. اين ها رايانه هايي هستند كه صدها هزار پروسسور دارند؛ يعني مغز رايانه اي كه تشكيل نوعي شبكه را مي دهند. كار من در گذشته اين بود كه چگونه اين شبكه ها را به هم متصل كنيم. برخي كارهاي علمي مانند بيولوژي و پزشكي نياز به محاسبات بسيار زياد و تحليل هاي پيچيده اي دارد كه حتي با سريع ترين رايانه ها هم بايد چندين سال منتظر ماند. براي اين منظور مي توان از سوپر رايانه ها استفاده كرد؛ يعني با اتصال و شبكه كردن آنها چندين ميليون محاسبه را در كسري از ثانيه انجام داد. با بهره گيري از اين علم مي توان رايانه هايي ساخت كه هزاران و صدها هزار پروسسور ( مغز ) دارند. از ايده هايي كه در اين زمينه مطرح است ساخت پروسسورهايي به اندازه يك ميكروب با استفاده از نانو فناوري است كه مي توان صدها ميليون از آنها را ايجاد كرد و مثلا در رنگ ساختمان ريخت و به اين ترتيب ساختمان هايي داشت كه رنگ ديوارهاي آن از ميليون ها مغز رايانه تشكيل شده باشد. به هر حال فعاليت هاي بنده در اين زمينه باعث شد تا محبت كنند و جايزه IEEE را به من اعطا كنند.

 

از اين سيستم در حال حاضر چه استفاده اي به صورت عملي مي شود؟

از سيستم طراحي شده سوپر كامپيوتينگ خود من حق استفاده ندارم و اين امتياز به شركت هاي تخصصي و دانشگاههاي خاصي واگذار شده است.

چه دانشگاههايي؟

دانشگاههاي مختلفي مانند دانشگاه فناوري سيدني و يك دانشگاه ديگر كه اجازه معرفي آن را ندارم. اينها سعي مي كنند از اين سوپر رايانه ها در رده هاي مختلفي استفاده كنند. البته همان طور كه گفته شد از اين دانش در رايانه هايي كه با نانو فناوري طراحي مي شوند استفاده عملي خواهد شد؛ يعني رايانه هايي كه 10 ميليون پروسسور دارند در اختيار مراكز صنعتي و دانشگاهي و در آينده نزديك در اختيار عموم مردم قرار خواهد گرفت.

در باره طرح تحقيقاتي تان روي اطلاعات جمع اوري شده از سيستم هاي GPS توضيح دهيد.

آن طرحي است كه آلان توسط يك دانشجوي دكتراي من، روي آن كار مي شود و تا يك سال ديگر به اتمام خواهد رسيد. روش آن بدين ترتيب است كه شما فرض كنيد سربازها يا اشخاص يك GPS يا " گره " به آنها وصل است و هنگام قدم زدن آن فرد، تمام اطلاعات مكاني او بدون سيم به درون رايانه منتقل مي شود. فرض كنيد 10 هزار نفر را با اين شيوه قرار است كنترل كنيد. بعد از يك ماه شما با اين اطلاعات تمام اين افراد نخواهيد دانست كه آنها كجاها رفته اند. اما برنامه اي توسط تيم ما در حال طراحي است كه چند بخش آن هم منتشر شده است و از طريق آن مي توان به رفتار برخي افراد كه عجيب و غريب به نظر مي رسند توجه كرد. ديناماينينگ يا داده كاوي اطلاعات، كار اصلي اين سيستم است و قابليت هاي ويژه اي براي دستگاه ها و مراكز مختلف دارد به گونه اي كه با آن مي توان از اطلاعات فراوان و تصادفي به يك سري داده هاي مهم رسيد. همچنين در اين طرح، مسير ايميل هاي مبادله شده براي شناسايي ارتباط احتمالي افراد با گروههاي تبهكاري و افراد تحت تعقيب تجزيه و تحليل مي شود. از آنجا كه شبكه هاي تبهكاري تلاش زيادي براي مخفي كردن رد خود دارند و ارتباطات آنها با همدستانشان به صورت غيرمستقيم و از طريق شبكه پيچيده اي از واسطه هاست لذا در اين تحقيقات تلاش داريم با بررسي حجم عظيمي از تبادلات ايميلي كه هر روزه در دنيا انجام مي شود، ارتباطات مستقيم و غيرمستقيم با افراد تحت تعقيب را شناسايي كنيم. در هر لحظه ميليون ها ايميل در دنيا رد و بدل مي شود كه همه آنها در يك پايگاه داده ثبت مي شود. ما سعي داريم اين ميليون ها ايميلي را كه در هر لحظه رد و بدل مي شود بررسي كرده و در همان لحظه مشخص كنيم كه ايميلي از ميان آنها مستقيم يا غيرمستقيم با فردي كه تحت تعقيب پليس است ارتباط دارد يا نه.

آخرين باري كه شما به ايران آمديد كي بود؟

10 ماه پيش .

آيا بنا به دعوت دانشگاههاي ايراني به كشور سفر مي كنيد يا به صورت شخصي؟


به صورت شخصي اما خودم به دانشگاههاي مختلف مراجعه مي كنم و در تماس با استادان و دانشجويان ايراني هستم.

وضعيت طرح هاي پژوهشي در ايران را چگونه مي بينيد؟


با آشنايي اي كه با استادان و دانشجويان ايراني دارم مي دانم كه تحقيقات خيلي خوبي را انجام مي دهند. من همواره سعي كرده ام زمينه همكاري بين دانشگاه جورجيا و دانشگاههاي ايران را فراهم كنم؛ مثلا آلان 6 دانشجوي دكترا از ايران در دانشگاه جورجيا مشغول تحصيل هستند كه همگي مايه مباهات بنده هستند. من با دانشگاههاي صنعتي شريف، اميركبير و تهران و مركز تحقيقات فيزيك نظري ارتباط دارم و سمينارهاي مختلفي دراين مراكز ارائه كرده ام و همواره از مشاهده تحقيقات مراكز دانشگاهي ايران به خصوص در زمينه رايانه متعجب شده ام؛ البته معتقدم كه وزارتخانه هاي ذي ربط بايد بودجه هاي مناسبي براي تحقيقات استادان بگذارند تا بتوانند به جاي تدريس و آموزش بيشتر به تحقيق و پژوهش بپردازند. در عين حال اعتقاد دارم كارهاي انجام شده در زمينه رايانه در ايران بسيار درخور توجه است.

وضعيت طرح هاي پژوهشي در ايران را چگونه مي بينيد؟


يعني معتقديد كه بايد در زمينه پژوهش فعاليت هاي جدي تري در دانشگاهها صورت گيرد؟
بله، اين كاري است كه در دانشگاههاي اروپا و آمريكا متداول است.

****

منبع : مقاله "گفت و گوي همشهري با دكترحميدرضا عرب نيا استاد رايانه دانشگاه جورجياي آمريكا" -روزنامه همشهري - بخش دانش و فناوري – سه شنبه 8 ارديبهشت 1388- شماره 4820

پنه اختلالی است که مشخصه اصلی آن وقفه تنفسی هنگام خواب می باشد. افرادی بیشتردرمعرض این عارضه قراردارندکه معمولا" چاق هستند ویا دارای ضعف عضلات تنفسی می باشند. آپنه خواب دربین حدود2 درصداززنان و4 درصدازمردان به وجود می آید.

بطورکلی 3 نوع آپنه وجوددارد:

1- آپنه انسدادی (OSA) که عامل آن مسدودشدن راههای هوائی است.
2- آپنه مرکزی که دراثرایجاد وقفه در پیامهای مربوط به عمل تنفس که ازمغز به بدن ارسال می شود،به وجودمی آید.
3- آپنه مرکب که ناشی ازترکیب دوعامل فوق الذکرایجادمی شود.

آپنه انسدادی ازدو نوع دیگرشایعتر است.معمولا" انسدادراههای تنفسی باعث به هم خوردن خواب فردمی شود.ماهیچه های انتهای دهان وزبان کوچک انسان شل هستند ودر این نواحی هیچگونه ساختار سفتی مانندغضروف یا استخوان وجودنداردکه بتواندراههای تنفسی رابازنگه دارند،به همین دلیل شخص مبتلا متوجه می گرددکه تنفس او به سختی انجام می گیرد. آپنه خواب معمولا" منجربه ایجاد خرناس بلندی گشته ودر نهایت راههای هوائی مسدودودرنتیجه تنفس فرد خیلی ضعیف یا متوقف می گردد.این مسئله باعث افت میزان اکسیژن و بالارفتن میزان دی اکسیدکربن خون می شود.وقتی مغز این تغییرات را درخون حس می کند،باارسال پیام، دستور به بیداری فردمی دهدتاتنفس او به حالت اولیه و طبیعی برگردد. معمولا"به محض اینکه تنفس عادی می شود،فرددوباره به خواب می رودو این جریان درتمام طول شب همچنان ادامه پیدامی کند.

ازعلائم شایع آپنه انسدادی به هنگام خواب می توان به مواردزیراشاره کرد:

- خرناس سنگین وبلند ( که معمولا" با سکوت وسپس قطع شدن نفس ، خفگی یا خروپف متوقف می شود).
- بی قراری درخواب (بیدارشدنهای مکرر)

افرادی که مبتلا به آپنه خواب هستند ممکن است بیشتراز100 باردرطول شب بیدارشوند. امکان داردهر قسمتی ازخواب آنها تنها چندثانیه طول بکشد،بنابراین وقفه های متعددی که درخواب به وجودمی آید،می توانداز خواب عمیقی که باعث استراحت وبازیابی بدن شود،جلوگیری کند. بازیابی بدن جهت انجام مطلوب فعالیتهای روزانه ازاهمیت زیادی برخورداراست .

ازجمله علائم آپنه انسدادی به هنگام بیداری عبارتنداز:

- خشک شدن گلو به محض بیدارشدن
- فشارخون بالا
- سردردهای صبحگاهی
- خواب آلودگی درطول روز
- نداشتن انرژی مناسب
- اشکال درتمرکزفکری
- اختلال درحافظه
- تغییرات رفتاری وروحی روانی ( تحریک پذیری، اضطراب، افسردگی و کاهش تمایلات جنسی)

تشخیص ودرمان

شناسائی و درمان آپنه انسدادی بااین تشخیص آغازمی گرددکه عارضه ای وجوددارد. بعضیها می توانند علائم بارز آپنه انسدادی رابه هنگام بیداری تشخیص دهند. ولی اکثراافرادازوضعیت تنفس خوددرزمان خواب آگاهی ندارند و این اطرافیان یا سایراعضای خانواده هستندکه وقتی نزدیک فردمی خوابنداز علائم شبانه آپنه خواب آنها آگاه می شوند.

درمرحله دوم باید به پزشک مراجعه شود. معمولا" بیمارانی که به داشتن آپنه خواب مشکوک هستند،جهت بررسی به کلینیکهای خواب معرفی می شوند.پس ازآن برای ثبت فعالیت های بدن مانند فعالیت الکتریکی مغز، حرکات چشم وعضلات، میزان ضربان قلب، فعالیتهای تنفسی، ومیزان اکسیژن ودی اکسیدکربن به هنگام خواب ، آزمایش پلی سونوگرافی انجام می شود.اگرکسی درهرساعت بیش از5 بارحمله داشته باشد،می توان آپنه انسدادی را دراوتشخیص داد.

درمان باهدف اصلاح تنفس شبانه و ازبین بردن علائم صورت می گیرد. درمواردی که آپنه انسدادی شدیدنباشدمی تواندبا استفاده ازتغییرات رفتاری مانندکاهش وزن، تغییر وضعیت خواب، کاهش مصرف سیگار و استفاده ازداروهای خواب درمان شود.اما برای درمان آپنه های متوسط یا شدید معمولا" ازماسکهای مخصوصی به نام CPAP ( ماسکهای هوا با فشارمثبت مداوم) استفاده می گرددکه درحین خواب برروی دهان و بینی فردقرارداده می شود. نیروهای حاصل از فشارهوا که ازطریق ماسک اعمال می شوند باعث بازماندن راههای تنفسی به هنگام خواب می شوند.


جراحی نیزازراههای دیگر درمان می با شد که ممکن است طی آن ازروشهائی مانند برداشتن لوزه ها، غددحلقی و بافتهای اضافی که درپشت گلوقراردارند،استفاده می شوند.جراحی های ترمیمی بینی وفک نیز می توانند وضعیت برقراری هوای تنفسی بهبودبخشند.

آپنه خواب بعدازضایعه نخاعی

با وجوداینکه تحقیق دراین زمینه محدوداست، ولی ظاهرا" آپنه خواب یکی از عوارض تنفسی شایع دربسیاری ازافرادمبتلا به آسیبهای نخاعی باشد.بعضی از برآوردها حاکی ازاین است که میزان شیوع آپنه خواب درافرادنخاعی 10 برابر افراد عادی جامعه می باشد.

اعتقادبراین است که خطرآپنه خواب نزد افرادنخاعی بیشترباشد. عواملی هستندکه دراین عقیده نقش دارند. اول اینکه اکثریت افرادنخاعی رامردان تشکیل می دهندکه عده زیادی ازآنها افرادی چاق با گردنهائی ضخیم هستند. درموردآپنه خواب نزد عامه مردم عوامل خطر شناخته شده ای وجوددارند. دوم اینکه بسیاری ازافرادنخاعی به پشت می خوابند.این مسئله نیزازعوامل خطرشناخته شده ای برای آپنه انسدادی عامه مردم محسوب می شود. سوم اینکه مصرف دارو برای کنترل عوارض ثانویه نزدافراد نخاعی خیلی شایع است. برخی داروها که برای کاهش فعالیت ماهیچه ها استفاده می گردند درواقع به عنوان عوامل کندکننده فعالیتهای تنفسی نیزشناخته می شوند. بالاخره اینکه درحال حاضرامیدبه زندگی نزداکثرافرادنخاعی به عامه جامعه نزدیک است وهمانندآنان با افزایش سن ، کاهش طبیعی قوای عضلانی و ظرفیتهای تنفسی را نیز تجربه می کنند. این ضعف فزاینده ماهیچه های تنفسی هنوزهم یکی ازعوامل خطر مهم برای آپنه خواب انسدادی محسوب می شود.

فعالیت طبیعی دستگاه تنفسی به وسیله 4 گروه ازعضلات کنترل می شوند.ماهیچه های گردن که معمولا" به هنگام دم و برای انبساط بخشهای فوقانی قفسه سینه فعال هستند. عضلات بین دنده ای دربین دنده ها قرارداشته و همزمان با عمل دم به بازشدن دنده ها کمک می کنند.ماهیچه های شکمی ،تنفسهای عمیق و انجام سرفه را تسهیل می نمایند.پرده دیافراگم نیزاز ماهیچه های اصلی برای عمل دم محسوب می شودو عضله ای قوی و گنبدی شکل است که حفره های شکمی وسینه ای راازهمدیگرجدامی کند.

مشکلات تنفسی موقعی اتفاق می افتدکه پیامهای ارسالی ازمغز قادرنیستند ازطریق طناب نخاعی به این 4 گروه عضله ی موثردرتنفس انتقال پیدا کنند.آسیب کامل در قسمتهای سینه ای و گردنی معمولا" منجربه افت دائمی فعالیت آن گروه از ماهیچه های تنفسی می شودکه درزیرنواحی آسیب قراردارند. هرچه سطح ضایعه بالاترباشد، کنترل ماهیچه های تنفسی کمترخواهدبود. بنابراین افرادتتراپلژی خیلی بیشتر در معرض خطرآپنه قراردارند.

باوجوداینکه بعضی ازافرادتتراپلژی برای کمک به تنفس ازماهیچه ی گردن خودکمک می گیرند، اما عمدتا" آنها به دیافراگم خود متکی هستند.اما دیافراگم این افراد نیز دارای قدرت کافی وطبیعی نمی باشد.درمجموع ضعف دیافراگم و این واقعیت که ماهیچه های تنفسی به هنگام خواب عمیق غیرفعال می شوند باعث شده که توانائی آنان برای انجام تنفس با افت بیشتری مواجه گردد.

تشخیص ودرمان آپنه های بعدازآسیب نخاعی

افرادنخاعی که فکرمی کنندممکن است مبتلا به آپنه باشند بایستی ازپزشک خود درخواست کنندتاآنان رابه یک متخصص خواب معرفی نماید.مشکلات تنفسی می توانند ازسایرعوارض پزشکی یااثرات جانبی داروها نیزحاصل شوند.به همین دلیل لازم است برای تشخیص اپنه خواب یک آزمایش پلی سومنوگرافی(آزمایش خواب) بعمل آید.مشکل اصلی افرادنخاعی بخصوص افرادتتراپلژی این است که اکثرآزمایشگاههای خواب بطورکامل مناسب سازی نشده اند.متاسفانه این موضوع یکی ازموانع بزرگ درمان محسوب می شود.اکثرتشخیصهايي هم که درحوزه خارج ازاین آزمایشگاهها انجام می شوند به وسیله بیمه تحت پوشش قرارنمی گیرند.افرادنخاعی و پزشکان آنان لازم است باهمکاری هم به شناسائی سایرگزینه ها بپردازند.

هدف ازدرمان افرادنخاعی همان اهدافی است که برای عامه مردم درنظرگرفته می شود وشامل اصلاح منظم تنفس های شبانه و درمان علائم بیماری است.آپنه انسدادی نزد عامه مردم معمولا" به آسانی درمان می شود. بطوری که اغلب ترکیبی از روشها از جمله کاهش وزن،تغییروضعیت خوابیدن ویا استفاده از ماسکهای CPAP بکارمی گیرند.

امادرمان افرادنخاعی ممکن است به آسانی امکان پذیرنباشد.مثلا"باوجوداینکه کاهش وزن برای افرادنخاعی مقدوراست،اما تغییر وضعیت خوابیدن برای بسیاری ازآنان عملی نمی باشد.اگرچه CPAP ممکن است درمانی موثربرای افرادنخاعی باشد،اما خیلی از افرادنخاعی دارای محدودیت حرکتی بوده وقادرنیستندکه ماسک خودرابه هنگام خواب تنظیم نمایند. بهبودی بعد ازروشهای جراحی نیز نیازمند گذشت زمان است واحتمال بهبود وضعیت تنفس و رفع علائم بیماری صددرصدنیست.درمجموع لازم است که افراد نخاعی با همکاری پزشک خودبهترین گزینه درمانی راپیداکنند


****


مقاله: منبع:Obstructive Sleep Apnea:A “Nightmare”of a problem"" – مترجم: مهندس عباس كاشي (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - مرداد ماه 1388 - برگرفته از سایت: http://www.spinalcord.uab.edu : نشریه Pushin' On.

متخصصين روشهاي مختلفي را به افرادنخاعي آموزش مي دهند تا آنهابتوانند بطورايمن جابجاشده ودرجريان جابجائي ها ازبدن وبه ويژه پوست خودحفاظت نمايند . بطوركلي جابجائی افرادنخاعي بايستي طبق قوانين خاصي انجام شودكه مهمترين آنها ازقرارزيرند:


• تا آنجا که ممکن است بايستی بين سطوح جابجائی فاصله کمی وجود داشته باشد.
• ارتفاع سطوح جابجائی بايستی تا آنجاكه امکان دارد برابرباشند يا تا حد امکان در يک سطح باشد.
• به هنگام جابجائی نبايستي پوست قسمتهاي مختلف بدن روی ويلچر ، جاپايی، صندلی وان يا ساير سطوح کشيده شود. چراكه مي تواند باعث ايجاد آسيب پوستی شود.
• هميشه قبل از جابجائی ،بايدسطوح انتقال را محکم وثابت نمود.( بطورمثال بايدترمزسطوحي مانندتخت را قفل نمود )
• هميشه بايدمطمئن شويد که سوند يا وسايل ديگري كه به خارج بدن متصل هستند، در هنگام جابجائی به چيزی گير نکند.
• هميشه قبل از جابجائی بايد تکيه گاه دستها، جاپايی و اهرم ترمز را کنار بزنيد. چرا که ممکن است برروي جابجائی فردتاثير بگذارند.
• هميشه بايداطمينان داشت که قبل از جابجائی و در حين آن در حالت متعادلی قرار داشته باشيد.
• از پوشيدن کفش های ليز و لغزنده خودداري کنيد.
• درصورت امکان سعی کنيد از سمت قوی بدن خود جابجا شويد.
• هنگام جابجائی در خودرو بايدمراقب بود که سر فرد با شيشه درب خودرو اصابت ناگهانی نداشته باشد. همچنين بايدصندلی خودرو تا حد ممکن به سمت عقب كشيده شود. اين مسئله می تواند جهت تکيه دادن به پشتی صندلی نيز مفيد باشد.
• موقعی که فاصله جابجائی زياد باشد، جهت ايمنی بيشتر ،بهتراست از يک سطح انتقال استفاده شود. بايداطمينان پيدا کرد که سطح انتقال ازيك سو کاملا" در زير سرين شخص و ازسمت ديگرروی سطح جابجائی موردنظر قرار گيرد. سطح انتقال نبايستی بعنوان سطحی جهت سرخوردن مورد استفاده قرار گيردو لازم است هنگام جابجائي كليه موانع كنارزده شوند.
• هر موقع که فردتوانائي كافي نداشته باشد ، جهت ايجاد تعادل خودبه هنگام جابجائی بايد کسی را بعنوان مراقب به منظور کمک کردن داشته باشد.دراين خصوص بهتراست به نكات زيرتوجه نمود:
◦ معمولا"بايد جهت توضيح فنون مناسب جابجائی به مراقبين وكمك كنندگان ، وقتي اختصاص داده شود.
◦ بايدبه کمک کننده توصيه کرد که در حين جابجائی زانوهای خود را خم کند و قسمت پائين پشت (كمر) خود را صاف نگه ندارد تا از آسيب او جلوگيری شود.
◦ هنگام جابجائی ، شخص کمک کننده بايدسعي كندروي پاهای خود بلند شود(نه روي كمر)، تاازواردشدن فشاربر روی پشت خود جلوگيري نمودوباعث آسيب ديدگي اونشود.
◦ مراقبين بايدهميشه درحد توان خود عمل نمايند. وبايستي توجه داشت كه آنان تنها بايددر مواردي كمك كنندكه فردخود قادر به انجام آنها نيست.
◦ مراقب بايستی ،هنگام كمك جهت جابجائي فردنخاعي، همواره طوري قراربگيرد كه بتواندجهتي كه فردتصميم به جابجائي دارد، را به خوبي ببيند.
◦ هنگام جابجائی بايدفردنخاعي و مراقب او بايكديگركاملا"هماهنگي داشته باشند،وبهتراست براي اين منظور بعد از شمارش تا سه عدد ، هماهنگ با يكديگر حرکت كرده وجابجائي موردنظر را انجام دهند.
◦ توصيه نمی شود که در جابجائیها ازکمربندها يا تسمه های نواري يا حلقه ای (كه در بالای زانوی بيمار قرار گرفته و جهت بلندكردن پاهاي بيماركمك مي كنند)استفاده شوند. بنابراين بهتراست شخص کمک کننده دستهای خود را بطورمناسب در زير باسن بيمار مستقركرده وبه جابجائي اوكمك كند.
◦هنگام جابجائي روی ويلچرهای برقی، بايدمطمئن شد که برق ويلچر قطع باشد و موتور نيز قفل گردد.

روشهاي اصلاح وضعيت بدن روی ويلچر(بطوردائم) وهدف ازآن

هر شخص بايد به منظور جلوگيری از آسيب پوست قسمتهای استخوانی خود،بهتراست سعي كند تاآنجاكه امكان دارددر انتهای قسمت عقب صندلی جای بگيرد.
آسيب های پوستی بيشتردر ناحيه ساکرال ( خاجی ) و موقعی ايجاد مي شوند که شخص بطور صحيح روی ويلچر ننشيند.به همين جهت اين نوع نشستن به " نشستن خاجي " معروف شده است.
بطوركلي جهت ايجادتغييروضعيت وكاهش فشارهاي وارده بربدن به هنگام استقرارروي ويلچرمي توان ازروشهاي زير استفاده كرد:

1)بلندكردن پشت رانها ازروي صندلی و حركت دادن آن به سمت عقب - باكمك يك نفر


الف- حالتي كه کمک کننده در جلوي فردنخاعي قرارمي گيرد
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. ترمزهای ويلچر بايد قفل شوند.
2. شخص کمک کننده در جلوی ويلچر مستقر می گردد.
3. جهت استقرار در وضعيت مناسب، کمک کننده بايستی ران هاي بيمار را به سمت جلو حرکت دهد بطوری که پاهای اوبتواند به کف زمين برسد.
4. زانوهای کمک کننده بايستی دو طرف زانوهاي بيمار قرار گيرد. ( البته نه نزديك رانهاي او )
5. درصورت امكان بيمارمي تواندباكمك دست های خودكه درطرفين خودقرارداده به سمت جلو خم شود .
6. فرد کمک کننده زير باسن بيمار را می گيرد.
7. فرد کمک کننده بيمار را مختصری به سمت بالا و جلو می کشد و به دنبال آن سريعا" زانوهای بيمار را با زانوهای خود هل می دهد تا ران های او به سمت عقب صندلی حرکت نمايد.

ب-حالتي كه کمک کننده در پشت فردنخاعي قرارمي گيرد
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. شخص کمک کننده در پشت ويلچر می ايستد.
2. دستهای بيمار را در عرض قفسه سينه او بطور متقاطع قرارمي دهد.
3. کمک کننده دستهای خود را درزير دستهای بيمار بهم رسانده و مچ دستان بيما ررانيز می گيرد وبا دستهاي خودبيماررا در آغوش مي گيرد.
4. با سه شماره، کمک کننده بيمار را به سمت بالا وعقب بلندمي كند.


2)بلندكردن پشت رانها ،روي صندلی و حركت دادن آن به سمت عقب - باكمك دو نفر
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. ترمزهای ويلچر خود را قفل کنيد.
2. يکی از کمک کننده ها درپشت و ديگری در جلو می ايستد.
3. دستهای بيمار بايد در عرض قفسه سينه بطور ضربدری قرار داده شوند.
4. کمک کننده پشتی، دستهای خود را درزير دستهای بيمار به هم مي رساندو مچ دستان او را نگه داشته و بيمار را در آغوش مي گيرد.
5. کمک کننده جلوئی هر دو دست خود را زير ران های بيمار قرار مي دهد.
6. با سه شماره ، بيمار شانه های خود را جمع کرده و يک نفس عميق مي کشد.سپس کمک کننده جلوئی زانوهای بيمار را به سمت عقب بلند می کند.
بايداطمينان حاصل کرد که کمک کننده ها، جهت بلند کردن بيمار از پاهای خود استفاده کنند، نه از پشت خود .


بلند کردن جلوي رانها، روي صندلی وحركت دادن آن به سمت داخل- باكمك دو نفر
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. ترمزهای ويلچر را قفل کنيد.
2. يک کمک کننده در پشت و ديگری در جلو می ايستد.
3. کمک کننده جلوئي ،هر دو پای بيمار را ازناحيه پشت زانو و يا از قسمت رانهاي او درآغوش مي گيرد.
4. کمک کننده بيماررابه سمت جلو بلند می کند. کمی بلند کردن ممکن است لازم باشد تا ران های بيمار به اندازه کافی جلو بيايد.بايداطمينان حاصل کرد که کمک کننده از پاهای خود جهت بلند کردن بيمار استفاده کند، نه از پشت خود .


قرار دادن رانها در مركز صندلي ويلچر

1. ترمزهای ويلچر خود را قفل کنيد.
2. فرد کمک کننده در آن سمت از ويلچر بيمار می ايستد که لازم است ران های او به آن سمت حرکت داده شوند.
3. فرد کمک کننده رانهاي بيماررااز زير باسن درآغوش گرفته و رانهاي او را به سمت موردنظر بلند می کند بطوری که آنها در وسط ويلچر قرار گيرند.بايد مطمئن شد که کمک کننده جهت بلند کردن از پاهای خود استفاده مي کند نه از پشت خود.


روشهاي جابجائی افرادنخاعي از روي تخت به روی ويلچروبالعكس
روش جابجائی از پهلو - باکمک يك نفر( با استفاده از صفحه انتقال يا بدون آن )
1) روش جابجاشدن ازتخت به ويلچر
1. ويلچر را نزديک به تخت قرار دهيد بطوری که لبه جلوئی ويلچر تا آنجا که ممکن است نزديک به تخت قرار گيرد. ترمزها را قفل کنيد.
2. دسته صندلی و جاپائی نزديک به تخت را کنار بزنيد.

 


3. کمک کننده به بيمار کمک خواهد کرد تا به لبه تخت حرکت کرده و در وضعيت نشسته، پاهای او را تا روی زمين امتدادمي دهد.

4. کمک کننده در جلوی بيمار می ايستد،و زانوهای او را با زانوها ی خود تثبيت مي كند .همچنين شانه های بيمار را نيز جهت حفظ تعادل نگه می دارد.

 

5. صفحه انتقال بايد طوری قرار داده شود که پلی را بين ويلچر و تخت ايجاد کند. اين صفحه بايستی ازيك سو در زير باسن قرارگرفته و لبه ديگر آن روی صندلی يا تشکچه ويلچر مستقرشود.
6. اگر بيمار توانائي داشته باشد، مي تواند با قراردادن دستهاي خود در طرفين بدن خود به مراقب خويش کمک کند .يعني با فشار واردآوردن بر روی تخت T باسن خودرا به سمت بالا حرکت داده تا به روی ويلچر جابجاشود.
7. اگر بيمار،خود قادر به کمک کردن نباشد، بايددستهای خود را دور شانه های مراقب خود حلقه بزند و يا اينکه دستهای او جلوی قفسه سينه يا روی رانهای خود قرار گيرد. کمک کننده زير باسن بيمار را خواهد گرفت.
8. بيماربايدبه سمت کمک کننده خود متمايل شود.
9. با سه شماره، کمک کننده باسن بيمار را از روی تخت بلند کرده و به سمت ويلچر حرکت می دهد.


2)روش جابجائی از روي ويلچر به روی تخت
1. صندلی خود را نزديک به تخت مستقر کنيد.
2. دسته صندلی و جاپائی نزديک به تخت را كناربزنيد.
3. پاهای خود را روی زمين قرار دهيد.
4. کمک کننده بايددر جلو ي بيماربايستد و زانوهای اورا را با زانوی خود تثبيت کند. همچنين شانه های بيمار را جهت حفظ تعادل ثابت نمايد.


5. صفحه انتقال بايد طوری قرار گيرد که پلی را بين فضای ويلچر و تخت ايجاد نمايد. اين صفحه بايستی ازيك سمت در زير باسن بيمار وازسوي ديگر روی لبه صندلی ويلچر يا تشکچه آن قرار داده شود.
6. شخص کمک کننده زير قسمت بالای ران بيمار را گرفته و با سه شماره ، باسن اورا را به سمت تخت بلند می کند.


7. درانتها صفحه انتقال را برداشته و آن را پائين بگذاريد.


روش جابجائی افرادنخاعي از روی ويلچر به روي سطوح ديگر
جابجا شدن به روش " ايستادن- چرخش- نشستن"- به کمک يك نفر
اين روش چه مواقعی مورد استفاده قرار می گيرد؟ بطوركلي از اين روش بايددر مواردزير استفاده نمود :
• موقعی که کمک کننده از نظر جسمی، قدرت کافی برای ايستادن و چرخاندن بيمار را داشته باشد.
• هنگامی كه تحمل وزن روی پاهای بيمار، از نظر ايمنی مشکل نداشته باشد.
• وقتی که بيمار توانائي کمک کردن ،جهت ايجادحالت ايستاده را از طريق گرفتن و نگهداشتن کمک کننده داشته باشد و همچنين اسپاسم ناگهانی در پاهای بيمار مانعي براي ايستادن او ايجادنكند.


نکات قابل توجه :بهتراست به عنوان يك فردنخاعي همواره نكات مهم زير را موردتوجه قراردهيد:
• سعی کنيد ، هميشه از پوشيدن کفشهای سر و لغزنده خودداری کنيد،تا ضمن حفظ پاهااز سرخوردن شما جلوگيری شود.
• هميشه خودتان بلند شويد يا کسی را برای کمک کردن داشته باشيد تا شما را به اندازه كافی بلند کند .
• اگر می توانيد، سعی کنيد برای جابجائی خود از سمت قويتر خود استفاده کنيد ،مگر اينکه پزشك شما توصيه ديگري توصيه نمايد.
• هميشه سر کمک کننده بايد در سمتی قرار گيرد که شما در حال جابجائی هستيد، بطوري كه او بتواند حرکت شما را ببيند.


نحوه انجام جابجائی به روش " ايستادن و چرخش" - با کمک يك نفر


1. تا آنجا که امکان دارد ويلچر را به سطح موردنظرتان كه مي خواهيدروي آن جابجا شويد،نزديک نمائيد.
2. ترمزهای ويلچر را قفل کرده و اطمينان حاصل نمائيد که تخت، چهارپايه توالت و يا صندلی وهرچيزديگري که می خواهيد روی آن منتقل شويد، كاملا"ثابت بوده و حرکت نکند.
3. دسته صندلی و جاپائی، يا هر چيزی که ممکن است در موقع جابجائی برای شمامشکل ايجاد کند،بايد کنار زده شود.
4. خودتان را تا لبه ويلچر بلند کرده وجلو بياوريد،به طوري كه كف پاهای شما كاملا"روی زمين قرارگيرد .
5. در صورت امکان ، خود را متمايل به کمک کننده نگهداريد يا دستهای خود را در عرض سينه خود جمع نگه داريد و يا آنها را روی پاهاي خود قرار دهيد.


6. کمک کننده بايدبا زانوهای خود، زانوهای شما را تثبيت کند . بطرف جلو و متمايل به شانه هاي کمک کننده خود خم شويد.
7. کمک کننده ،ناحيه باسن يا سطح کمر شما را در آغوش می گيرد.
8. با سه شماره، کمک کننده با دستان خود شما را به سمت بالا و به طرف جلو بلند می کند تا مختصری درحالت ايستاده قرارگيريد و سپس زانوهای شما را با زانوهای خود تثبيت می كند.

9. کمک کننده ، شما را با يک حرکت چرخشي سريع و ملايم چرخانده و روی سطح موردنظر مي نشاند.


جابجا شدن از" وضعيت نشسته به وضعيت خوابيده ( طاق باز ) "
روش اول
1. کمک کننده شانه های بيمار را در آغوش گرفته و پشت او را به سمت تخت پائين می برد.
2. کمک کننده پاهای بيمار را به سمت تخت بلند می کند.
3. کمک کننده بدن بيمار را صاف می کند.
4. کمک کننده بايستی با خم کردن زانوهای خود و صاف نگهداشتن ناحيه كمري خود از حالت بدنی خوبی برخوردارباشد.
روش دوم
1. کمک کننده شانه های بيمار را با يک دست نگه داشته و دست ديگر را نيز،زير هر دو زانوی او را قراردهد.
2. کمک کننده پاهای بيمار را به سمت بالا حرکت داده و بيمار را به سمت باسن او می چرخاند و اورا طی يک حرکت ملايم به سمت تخت پائين می برد.
3. كمک کننده بايستی با خم کردن زانوهای خود و صاف نگهداشتن ناحيه كمري خود از حالت بدنی خوبی برخوردارباشد.
جابجا شدن از" وضعيت خوابيده (طاق باز ) به وضعيت نشسته "
1. کمک کننده به بيمار كمك مي كند تا بلند شده و در لبه تخت قرار گيرد.
2. پاهای بيمار روی لبه تخت قرار می گيرد ،به طوری که زانوهای او خم شود.
3. کمک کننده شانه های بيمار را در آغوش گرفته و زانوهای خود را درحالت خم و پشت خود را صاف نگه می دارد و بيمار را بالا می آورد تا در وضعيت نشسته قرار گيرد.
4. کمک کننده بايستی با خم نگه داشتن زانوهای خود و صاف نگه داشتن ناحيه كمري خود از حالت بدنی خوبی برخوردارباشد.
روش جابجائی از روی ويلچر به روی صندلي توالت / نشيمنگاه توالت - ازپهلو
نکته: اگربراي توالت از چهارپايه استفاده می کنيد، آنرا به ديوار يا سطح ثابتی تكيه دهيد.
می توان شلوار را قبل ازجابجا شدن ويا بعد از آن پائين کشيد. متخصصين مي توانند درمورد اين موضوع ،بيماران را راهنمائي كنند.مراحل جابجائي به شرح زير است :
1. دسته صندلی و جاپائی نزديک به توالت را کنار بزنيد.
2. ويلچر را در وضعيت موازی و يا در يک زاويه کمی نسبت به توالت قرار دهيد.
3. ترمزهای ويلچر را قفل نمائيد.
4. خودتان را بلند کرده و در جلوي صندلی قرارگيريد،به طوری که كف پاهاي شما روی زمين قرار گيرند.
5. صفحه انتقال را زير باسن خود و روی صندلی توالت مستقر کنيد.
6. دست نزديک به توالت را روی دسته صندلی ويلچر يا روي خود صندلی ويلچر قرار دهيد.
7. با فشار دادن روی صندلی توالت ، خود را حرکت دهيد.
8. اگر لازم بود، وضعيت دست خود را عوض کنيد تا جابجائی کامل شود.
9. صفحه انتقال را با خم شدن مختصر به پهلو به آرامی برداشته و آنرا ازخود دور کنيد.


روش جابجائی از روی صندلي توالت/ نشمينگاه توالت به روی ويلچر- ازپهلو
بطوركلي مراحل كاربه شرح زير است:
1. اطمينان حاصل کنيد که ترمزهای ويلچر قفل هستند.
2. خودتان را بلند کرده و به سمت جلوی نشيمنگاه توالت حركت دهيد،بطوری که كف پاهای شما روی زمين قرار گيرند.
3. صفحه انتقال را زير باسن خود و روی صندلی ويلچر قرار دهيد.
4. دست نزديک به ويلچر را روی سطح انتقال قرار داده و با فشار آوردن روی نشيمن توالت / چهارپايه يا ميله ايمنی، خود را به سمت بالا حرکت دهيد.
5. در حاليکه خودتان را به سمت بالا می کشيد، به سمت ويلچر حرکت دهيد و مطمئن شويد كه باسن شما كاملا" بلند شده باشد.
6. اگر لازم بود وضعيت دست خود را عوض کنيد تا جابجائی کامل شود.


روش جابجائی از روی ويلچر به روی صندلي توالت / نشيمنگاه توالت – ازجلو
بطوركلي مراحل جابجائي به شرح زير است :
1. جاپائی ها را کنار بزنيد و كف پاهای خود را روی زمين قرار دهيد.
2. ويلچر بايد طوری استقراريابد که از روبرو در جلوی توالت و تا حد امکان نزديک به آن قرار گيرد. ترمزها را قفل کنيد.
3. شلوار و لباس زيرتان را تا قوزک پا پائين بکشيد. اگر نيازبود،مي توانيد شلوار و لباس زيرتان را از يک پا بيرون آوريد.
4. پاهايتان را بلند کرده و به طرف جلو حرکت دهيد به طوری که پاهايتان دو طرف توالت قرارگيرد.
5. خودتان را بلند کرده و تا لبه ويلچر جلو بكشيد.


6. ميله ايمنی را گرفته و خودتان را بلند کرده و مستقيم به روي توالت حركت دهيدتا روی صندلی توالت و روبه ديوار بنشينيد.


روش جابجائی از روی نشيمن توالت به روي ويلچر-ازپشت
1. ويلچر خود را جلوی توالت قرار داده، جاپائی ها را کنار زده و قرمزها را قفل کنيد.
2. از قسمت پشت، دسته صندلی ويلچرخود را بگيريد.
3. ناحه پشت خود را بلند کرده و از روی توالت جدا کنيد و روی صندلی ويلچر قرار گيريد.
4. پاهای خودتان را بلند کرده و آنها را به طرف ويلچر حرکت دهيد.
5. از توالت دور شده و جاپائی ها را در جای خود قرار دهيد.
6. پاهای خود را روی جاپائی ها قرار داده و لباسهای زير و شلوارتان را بالا بکشيد.


******

مقاله:" Mobility" – مترجم: مهندس عباس كاشي (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – فروردين ماه 1388 - برگرفته از:

Patient-Family Teaching Manual-Regional Spinal Cord Injury Center of Delaware Valley-Thomas Jefferson University Hospital and Magee Rehabilitation Hospital-1993-2001

 

زمانی که يک باکتری وارد مثانه يا کليه می شود و سبب پديدار شدن علائمی در بدن شما می گردد، دچار عفونت ادراری شده ايد. درک تفاوت عفونت ادراری و باکتريوری ( وجود باکتری در ادرار بدون اينکه علامتی هويدا شود ) بسيار پر اهميت است.

چه چيزهايی باعث عفونت ادراری می شود.

به دليل آسيب نخاعی پديد آمده لازم است برای تخليه ادرار از مثانه از کاندوم و يا کاتاتر استفاده کنيد ، با وارد کردن کاتاتر به مثانه تعدادی باکتری وارد مثانه شما می شود. در واقع اين يک راه مستقيم برای ورود باکتری به ادرار و مثانه است . اگر کاتاتر شما به هر علتی مسدود شود. مقاومت شما در مقابل عفونت کم شود و يا اگر مايعات به اندازه کافی ننوشيد و ادرار شما غليظ گردد باکتری در مثانه باقی می ماند و ميتواند عفونت ادراری را پديد آورد.

علائم يک عفونت ادراری ( چيزهايی که شما احساس و درک می کنيد ) :

تب و لرز

نشت ادرار از کنار کاتاتر ( خيس شدن البسه در طی روز )

افزايش اسپاسم در ساق پا ، شکم يا مثانه

سوزش پيشابراه ، آلت يا ناحيه عانه

تهوع

سردرد

کمر درد خفيف يا احساس درد در ديگر اعضای بدن

احساس خستگی

نشانه های عفونت ادراری ( آنچه که ممکن است در يابيد يا مشاهده کنيد):

وجود ذرات يا موکوس در ادرار و يا ادرار کدر

ادرار متفعن و بدبو

خون در ادرار ( ادرار به رنگ صورتی يا قرمز در آمده باشد )

نکته : ظاهر و بوی ادرار شما ممکن است با ميزان مايعات و نوع رژيم غذايی تغيير کند. تغييرات ادرار بدون همراهی علائم عفونت دليلی بر لزوم درمان عفونت نيست .

مراقبت از خود : بسياری از افراد با انجام مراقبتهای لازم قادر به ممانعت از بروز عفونت ادراری هستند. مهم ترين مرحله برای کسانی که درون مثانه خود کاتاتر قرار می دهند مصرف مايعات ، مايعات و باز هم مايعات است. آن قدر بايد معايات بنوشيد که ظاهر ادرار شما مثل آب و يا زرد بسيار کمرنگ يا کاملا" بی رنگ باشد. به دنبال افزايش مصرف مايعات ، تعويض کاتاتر در کاهش ميزان باکتری در ادرار کمک می کند، زيرا با تجمع باکتريها درون و اطراف کاتاتر دفع باکتری از ادرار بيشتر خواهد بود. در کل ، تعويض ماهيانه کاتاتر برای حفظ سلامت کافی است. اما کسانی که در گذشته دچار عفونت های مکرر شده اند و نيز احتمال رسوب مواد معدنی در ديواره کاتار و مسدود شدن آن وجود دارد. بايد زودتر کاتاتر خود را تعويض نمايند.

چه زمانی با پزشک خود تماس بگيريد :

اگر دچار تب شديد ( درجه حرارت زير زبانی بيشتر از 8/37 ) و يا علائم شما در زنگی عادی خلل ايجاد کرد با پزشک محلی خود تماس بگيريد . او درجه حرارت بدن ، علائم موجود ، سابقه حساسيت به آنتی بيوتيک ها و اين که چه آنتی بيوتيکی در گذشته اثر خوبی بر روی شما داشته است را خواهد پرسيد. احتمالا" از شما درخواست می کند که يک نمونه ادراری برای کشت به آزمايشگاه بدهيد و توضيحات لازم در مورد شروع و نحوه مصرف آنتی بيوتيک خواهد داد.

چگونه يک نمونه ادرار مناسب را تهيه می کنيد ؟

ميزان ارزش يک آزمايش ادرار به ميزان دقت صرف شده برای نمونه گيری بستگی دارد.

اگر در بيمارستان باشيد يک لوله استريل به شما داده می شود ، اما اگر در منزل هستيد و دسترسی به ظرف استريل نداريد، يک ظرف درب دار را انتخاب کنيد ، آنرا بخوبی با آب و صابون بشوئيد ( توجه داشته باشيد درب ظرف بايد کاملا" با آن جفت شود ) .

ظرف و درب آن رادر آب جوش بيندازيد و ده دقيقه صبر کنيد با يک قاشق فلزی ظرف و درب آن را از آب خارج نمائيد . در اين مراحل به هيچ وجه به ظرف و درب آن دست نزنيد.

برای اينکه نمونه مناسبی داشته باشيد . بايد کاتاتر خود را عوض کنيد و بعد از تعويض هر چه زودتر اقدام به نمونه گيری نمائيد. حجم نمونه بايد حداقل 1 اونس يا 30 سی سی باشد ، در غير اينصورت باکتريهای موجود در کاتاتر وارد نمونه و مقدار زيادی باکتری در کشت رشد می کند و سبب يک اشتباه در تصميم گيری خواهد شد.

هرگز نمونه را از کيسه ادرار و يا ادراری که شب مانده است تهيه نکنيد.

نمونه تهيه شده را اگر در جای سرد و بدون تماس با محيط خارج نگهداريد . ظرف را مدت 2 ساعت بايد به آزمايشگاه برسانيد. اگر امکان نگهداری در جای خنک وجود ندارد کار انتقال به آزمايشگاه بايد فورا" انجام شود.

درمان با آنتی بيوتيک :

اگر پزشک برای شما آنتی بيوتيک تجویز نمود از داروخانه يا پزشک خود بپرسيد که دارو را چه موقع بايد مصرف کنيد ( قبل يا پس از صرف غذا ) اگر بطور مداوم از ويتامين ث استفاده می کنيد بپرسيد که آيا با مصرف آنتی بيوتيک می توانيد آن را ادامه دهيد يا خير . مطمئن شويد که تمام داروهايی را که ميل می کنيد مورد تائيد پزشک می باشد.

گاهی برخی از آنتی بيوتيک ها تمام باکتری های بدن شما را اعم از " خوب و بد " از بين می برند و اين امر ممکن است منجر به علائمی شود، از يک لکه پوستی ساده گرفته تا اسهال . اگر چنين وضعی را مشاهده کرديد و احتمال داديد که از مصرف آنتی بيوتيک است ،حتما" با پزشک خود مشورت کنيد.

اگر آنتی بيوتيک تجويز شده را بطور کامل و دقيق استفاده کنيد ديگر لزومی برای تکرار آزمايش و کشت وجود ندارد ، مگر اينکه علائم باقی باشند.

Refference :Norht West Regional Spinal cord Injury System 1998 .University of Washington Dept. Of Rehabilitation Medicine.

http: // weber.u.Washington.edu/-rehab

منبع : مقاله " قرار دادن سوند فولی " - تهيه كننده : پژوهشكده مهندسي پزشكي جانبازان

 

قدمت استفاده از آب جهت درمان به زمانهای گذشته بر می گردد. در آن زمان جهت بدست آوردن آرامش و رفع خستگی يا برای درمان برخی از بيماريهای خود از آب درمانی استفاده می کرده اند . در هنگام قرار گرفتن يک جسم در آب به اندازه وزن حجم آبی که جابجا می شود. از وزن جسم کاسته می شود. از ويژگی فوق ( کاهش يافتن وزن اندام در آب ) می توان جهت اهداف درمانی استفاده نمود. بنابراين از اثرات مستقيم آب درمانی می توان به اين موارد اشاره نمود :

-عضو يا اعضايی که بخاطر نداشتن عصب و عضله در خشکی حرکت ندارند به دليل سبک شدن بدن در آب ، اين اعضاء توسط عضلاتی که اعصاب دارند به حرکت در می آيند.

-جريان خون عضو فلج زياد شده و تغذيه آن بهتر می شود.

-از تحليل رفتن عضلات نيمه فلج جلوگيری می شود.

-از اثرات مستقيم آب درمانی ايجاد روحيه نشاط و شادابی و سرزندگی و جلوگيری از عوارضی همچون خمودگی ، گوشه نشينی و رکود است که منجر به افسردگی ها و ناراحتی های ر-حی و روانی می گردد.

-اسپاسم يکی از معضلات بيماران نخاعی است . آب تا حد بسيار زيادی اسپاسم را کم می کند بخصوص اگر اين آب گرم باشد .

-اثرات گرما نيز به حرکت در آب اضافه شده و تاثير بسزايی در کاهش اسپاسم می گذارد.

-افزايش گردش خون و گرم شدن نواحی دردناک روی دريچه درد در شاخ نخاع اثر گذاشته و از شدت درد می کاهد. حرکت در آب و آب درمانی اثرات غير مستقيم بسياری دارد که می توان به ا-ن موارد اشاره کرد :

-از بين بردن محدوديت حرکتی در مفاصلی که عضلات فلج و يا نيمه فلج دارند.

-جلوگيری از پوکی استخوان

-از ديگر فوايد غير مستقيم حرکت در آب برای کسانی که مشکل حرکتی دارند و يا دچار ضايعه نخاعی هستند و يا قطع عضو هستند (بخصوص در افرادی که صدمه نخاع ديده اند ) عدم تغيير -کل در ستون فقرات می باشد. در افراد دچار ضايعه نخاع به علت عدم استفاده بيش از حد از ويلچر و نشستن دراز مدت در آن، انحنايی بصورت جانبی در ستون فقرات ايجاد می شود ( اسکليوز ) که اين معضل با حرکت درمانی در آب و شنا حل می شود. زيرا در آب ستون فقرات به حالت کشيده در می آيد و حرکت دستها در آب به تقويت عضلات ناحيه پشت کمک کرده و از ايجاد اسکليوز جلوگيری می نمايد.

-اين ورزش با ايجاد افزايش گردش خون در ناحيه کليه ها و مثانه از رسوب مواد معدنی به شکل سنگ در کليه ها و مجاری ادرار جلوگيری نموده و تخليه بهتر مثانه را سبب می شود.

-حرکت در آب ، حجم تنفسی ريه را بالا برده ، از تجمع ترشحات و خلط در ريه و ايجاد عفونت در آن جلوگيری کرده و با تنفس بهتر، سلامت بيشتر ريه ها را تضمين می نمايد . لازم به تذکر است که آب به دليل برخی خواص فيزيکی نظير چسبندگی ، شناوری ، فشار و غلظت (ويسکوزيته ) اثرات بسيار مفيدی در انجام حرکات ورزشی دارد و از اين خواص در دستگاههای هيدروتراپی استفاده می شود. در هيدروتراپی عمومی معمولا" از استخر يا وان های پروانه ای شکل استفاده می گردد. در حالی که در هيدروتراپی موضعی از وانهای کوچک و يا وان گردابی استفاده می شود. برخی از دستگاههای آب درمانی به گونه ای طراحی شده اند که می توانند آب را با فشار زياد به اندامها بپاشند و يا حالت گردابی در آب ايجاد نمايند . در اين حال علاوه بر استفاده از اثرات حرارتی آب ، از اثرات ميکانيکی آن نيز بهره برد. حالت گردابی آب همچون ماساژ عمل می کند و از طريق تحريک اعصاب حسی سبب تسکين دردهای موضعی و بهبود گردش خون می شود . در آب درمانی دمای آب ،مدت استفاده از آب و تعداد جلسات درمانی ، متناسب با شدت بيماری و شرايط جسمی و روانی بيمار تنظيم می شود. پس از صحبت در باره آب درمانی به شيوه مدرن بهتر است به درمان بوسيله آب های معدنی نيز اشاره شود. استفاده از آب های معدنی طرفداران زيادی در سراسر جهان پيدا کرده است. در ايران نيز به دليل وجود چشمه های فراوان آب گرم بسياری از بيماران از اين گونه حمامها برای درمان دردهای خود استفاده می کنند. بطور خلاصه می توان گفت که آب درمانی و يا حرکت در آب و جنب و جوش در يک وان حمام می تواند فوايد زير را داشته باشد :

جلوگيری از تحليل رفتن عضلات

رفع محدوديت حرکتی و يا پيشگيری از آن

جلوگيری از پوکی استخوان

پيشگيری از ايجاد انحراف در ستون فقرات

ايجاد روحيه نشاط و شادابی

پيشگيری از رسوب سنگ در کليه ها و مجاری ادرار

کارکرد بهتر کليه ها

افزايش حجم تنفسی و کارکرد بهتر ريه ها

کاهش اسپاسم

کاهش درد

افزايش حرکت روده ها و جلوگيری از يبوست

تقويت عضلات

ايجاد روحيه اعتماد به نفس و ايجاد روحيه قدرتمندی برای انجام کارهای روزه مره بخصوص در افراد نخاعی

ارتقاء بهداشت پوست و مو و جلوگيری از ايجاد زخم فشاری .

جانبازان عزيز قطع نخاعی بايد به دو نکته زير توجه داشته باشند :

قبل از بهره مندی از آب درمانی حتما" با پزشک خود مشاوره نماييد.

برای حمام کردن در وان بايد نشستن در زاويه 45 درجه صورت گيرد تا از خفگی جلوگيری بعمل آيد.

****

منبع : مقاله " فواید حرکت در آب " تهيه کننده : خانم افسانه مشعشعی- مركز ضايعات نخاعي جانبازان


اكثر جراحان عمومي برتاثير فعاليتهای بدني برروي سلامت افراد داراي معلوليت جسمي تاکيد دارند. بر طبق گزارشات آنان، افراد مبتلا به آسيب های نخاعی می توانند همانند افراد سالم از فوايد فعاليت های جسمی بهره مند شوند. ازجمله ي اين فعاليتها مي توان به ورزشهاي مختلف، امور باغبانی، بازی با کودکان و تمرينات بدنی اشاره كرد.

مشکلی که وجود دارد اين است که افراد نخاعی احتمالا" کمتر از افراد سالم به فعاليتهای بدنی منظم می پردازند. خيلی از آنها ممکن است اشتباها" تصور کنند که نمی توانند بدليل محدوديتهای حرکتی که پيدا کرده اند، در فعاليت های جسمی و برنامه های موردنظرشان ( فعاليت های جسمی و تمرينات بدنی بعد از آسيب نخاعی ) شرکت نمايند. شايدهم عده ای بر اين باور باشند که فعاليت بدنی هيچ فايده ای بر آنان نخواهد داشت.

در هر حال، جراحان عمومی گزارش می کنند که نياز نيست فعاليتهاي جسمی شديد باشند تا موثر واقع شود. بدين مفهوم که افراد مبتلابه آسيب های نخاعی با انجام فعاليت های متوسط ( بمدت 20 تا 30 دقيقه) و مستمر ( يعنی يک روز در ميان ) می توانند از فوايد مهم آن بهره مند گردند.

ازجمله فوايد فعاليتهاي جسمی بعد از آسيب های نخاعی مي توان به مواردزيراشاره كرد:

· کاهش خطر مرگ های زودرس و كم كردن بيماريهای قلبی، فشارخون بالا، عوارض تنفسی، ديابت و برخی از انواع سرطان ها

· بهبود قدرت عضلانی، افزايش ميزان تحمل و توان حرکتی، اعتماد به نفس و خواب بهتر.

· کمک به کاهش احساس اضطراب، دلتنگی ، افسردگی و استرس

· کمک به کنترل وزن و دردهای عصبی مزمن

زياد کردن مدت زمان انجام فعاليتهاي بدني ( طول زمان )و تعداد روزهاي آن ( تکرارواستمرار آن ها ) و يا مقدار انرژی ( قدرت ) صرف شده جهت انجام آنها می توانند فوايد بهداشتی آنها را افزايش دهند. برای مثال از جمله ي فعاليت های ملايم مي توان به هل دادن ويلچر بصورت يک روز در ميان و بمدت 30 دقيقه در روز اشاره کرد. ولی اگر شما به بازی بسکتبال با ويلچر بپردازيد، 20 دقيقه زمان کافی است تا تاثير مشابهی (مانند 30 دقيقه با هل دادن ويلچر) بگيريد. زيرا بسکتبال فعاليت شديدتری را نسبت به هل دادن تنها نياز دارد. همچنين اگر به جای يک روز در ميان، فعاليت های بدنی خود را هرروزانجام دهيد،نفع بيشتری برای شما خواهد داشت.

جراحان گزارش داده اند که حتی اگر شما بمدت يکسال هم فعاليت بدنی نداشته باشيد، باز هم می توانيد با انجام فعاليت های بدنی ملايم، ميزان سلامت کلی بدنتان را ارتقاء دهيد.

بطور کلی، نکاتی وجود دارند که بايستی به خاطر بسپاريد. از جمله:

1 ) قبل از شروع به هر گونه فعاليت جسمی يا تغيير برنامه های قبلی خود، با پزشکتان مشورت نمائيد.

2 ) فعاليت های جسمی را بطور تدريجی و با فعاليت های سبک و زمان کوتاه (از 5 تا 15 دقيقه ) و بصورت يک روز در ميان آغاز کنيد. همانطور که به مرور انجام برنامه فعاليت های شما آسانتر می شود، می توانيد زمان و شدت آنها را افزايش دهيد. هدف شما بايد اين باشد که حداقل يک فعاليت متوسط را طبق يک برنامه منظم ومستمر داشته باشيد.

3 ) مراقب علائم خطری از جمله سردرد، درد قفسه سينه، درد مفاصل يا گرفتگی عضلات باشيد. درد و ناراحتی می تواند علامت اين باشد که شما فشار زيادی آورده ايد. همچنين علائم مذكور ممكن است نشانه هائی از عوارض جدی از جمله اتونوميک ديس رفلکسی يا ضايعات ديگر باشند. دراين گونه مواردشما بايستی سريعا" فعاليتهای خود را متوقف کرده و آنچه که باعث ايجاد مشکل يا عوارض شده را ارزيابی نمائيد.

4 ) سعی کنيد فعاليتهای بدنی خود را با شور و شوق انجام دهيد. آنچه اهميت دارد اين است که شما با انگيزه بالا در فعاليتهای جسمی شرکت نمائيد. هدف اين است که شما فعاليت هائی را انجام دهيد که از آنها لذت ببريد. اگر به فعاليت هائی بپردازيد که از آنها لذت نبريد، انگيزه ای برای ادامه فعاليت های خود در طولانی مدت نخواهيد داشت. ممکن است بخواهيد در فعاليت هائی شرکت کنيد که با دوستانتان باشيد يا با افراد جديدی آشنا شويد. اين موضوع هم باعث می شود که شما نسبت به انجام فعاليت ها شور و اشتياق پيدا نمائيد.

افراد مبتلا به آسيبهاي نخاعی که در فعاليتهای بدنی ملايم و منظم ( مستمر) شرکت می کنند، بهبودی در وضعيت سلامتی و بهداشت عمومی بدن خود را تجربه خواهند کرد. افرادی که مدت زمان، استمرار و شدت فعاليت هاي خود را افزايش می دهند، از مزايای بيشتری هم بهره مند خواهند شد. حتي افرادی که فعاليت بدنی خيلی کم داشته اند و يا هيچ گونه سابقه فعاليت جسمی ندارند نيز می توانند با شروع فعاليت های فيزيکی از مزايای آن برخوردار گردند.

****

منبع:

مقاله:" فوايد فعاليت های بدنی برای افراد نخاعی" – مترجم: مهندس عباس كاشي (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – آذر ماه 1387 - برگرفته از:سايت http://www. Spinal cord. uab

قدمت استفاده از آب جهت درمان به زمانهای گذشته بر می گردد. در آن زمان جهت به دست آوردن آرامش و رفع خستگی يا برای درمان برخی از بيماريهای خود از آب درمانی استفاده می كرده اند . در هنگام قرار گرفتن يك جسم در آب به اندازه وزن حجم آبی كه جابجا می شود. از وزن جسم كاسته می شود. از ويژگی فوق ( كاهش يافتن وزن اندام در آب ) می توان جهت اهداف درمانی استفاده نمود. بنابراين از اثرات مستقيم آب درمانی می توان به اين موارد اشاره نمود :


عضو يا اعضايی كه به خاطر نداشتن عصب و عضله در خشكی حركت ندارند به دليل سبك شدن بدن در آب،
اين اعضاء توسط عضلاتی كه اعصاب دارند به حركت در می آيند.
جريان خون عضو فلج زياد شده و تغذيه آن بهتر می شود
از تحليل رفتن عضلات نيمه فلج جلوگيری می شود

از اثرات مستقيم آب درمانی ايجاد روحيه نشاط و شادابی و سرزندگی و جلوگيری از عوارضی همچون خمودگی ، گوشه نشينی و ركود است كه منجر به افسردگی ها و ناراحتی های روحی و روانی می گردد.
اسپاسم يكی از معضلات بيماران نخاعی است آب تا حد بسيار زيادی اسپاسم را كم می كند به خصوص اگر اين آب گرم باشد .

اثرات گرما نيز به حركت در آب اضافه شده و تاثير بسزايی در كاهش اسپاسم می گذارد.
افزايش گردش خون و گرم شدن نواحی دردناك روی دريچه درد در شاخ نخاع اثر گذاشته و از شدت درد می كاهد. حركت در آب و آب درمانی اثرات غير مستقيم بسياری دارد كه می توان به آن موارد اشاره كرد :


از بين بردن محدوديت حركتی در مفاصلی كه عضلات فلج و يا نيمه فلج دارند.
جلوگيری از پوكی استخوان

از ديگر فوايد غير مستقيم حركت در آب برای كسانی كه مشكل حركتی دارند و يا دچار ضايعه نخاعی هستند و يا قطع عضو هستند (به خصوص در افرادی كه صدمه نخاع ديده اند ) عدم تغيير در ستون فقرات می باشد. در افراد دچار ضايعه نخاع به علت عدم استفاده بيش از حد از ويلچر و نشستن دراز مدت در آن، انحنايی بصورت جانبی در ستون فقرات ايجاد می شود ( اسكليوز ) كه اين معضل با حركت درمانی در آب حل می شود. زيرا در آب ستون فقرات به حالت كشيده در می آيد و حركت دست ها در آب به تقويت عضلات ناحيه پشت كمك كرده و از ايجاد اسكليوز جلوگيری می نمايد.

اين ورزش با ايجاد افزايش گردش خون در ناحيه كليه ها و مثانه از رسوب مواد معدنی به شكل سنگ در كليه ها و مجاری ادرار جلوگيری نموده و تخليه بهتر مثانه را سبب می شود.

حركت در آب ، حجم تنفسی ريه را بالا برده ، از تجمع ترشحات و خلط در ريه و ايجاد عفونت در آن جلوگيری كرده و با تنفس بهتر، سلامت بيشتر ريه ها را تضمين می نمايد . لازم به تذكر است كه آب به دليل برخی خواص فيزيكی نظير چسبندگی ، شناوری ، فشار و غلظت (ويسكوزيته ) اثرات بسيار مفيدی در انجام حركات ورزشی دارد و از اين خواص در دستگاه های هيدروتراپی استفاده می شود. در هيدروتراپی عمومی معمولا" از استخر يا وان های پروانه ای شكل استفاده می گردد. در حالی كه در هيدروتراپی موضعی از وانهای كوچك و يا وان گردابی استفاده می شود. برخی از دستگاه های آب درمانی به گونه ای طراحی شده اند كه می توانند آب را با فشار زياد به اندام ها بپاشند و يا حالت گردابی در آب ايجاد نمايند . در اين حال علاوه بر استفاده از اثرات حرارتی آب ، از اثرات ميكانيكی آن نيز بهره برد. حالت گردابی آب همچون ماساژ عمل می كند و از طريق تحريك اعصاب حسی سبب تسكين دردهای موضعی و بهبود گردش خون می شود . در آب درمانی دمای آب ،مدت استفاده از آب و تعداد جلسات درمانی ، متناسب با شدت بيماری و شرايط جسمی و روانی بيمار تنظيم می شود. پس از صحبت در باره آب درمانی به شيوه مدرن بهتر است به درمان به وسيله آب های معدنی نيز اشاره شود. استفاده از آب های معدنی طرفداران زيادی در سراسر جهان پيدا كرده است. در ايران نيز به دليل وجود چشمه های فراوان آب گرم بسياری از بيماران از اين گونه حمام ها برای درمان دردهای خود استفاده می كنند.


بطور خلاصه می توان گفت كه آب درمانی و يا حركت در آب و جنب و جوش در آب می تواند فوايد زير را داشته باشد :

جلوگيری از تحليل رفتن عضلات
رفع محدوديت حركتی و يا پيشگيری از آن
جلوگيری از پوكی استخوان
پيشگيری از ايجاد انحراف در ستون فقرات
ايجاد روحيه نشاط و شادابی
پيشگيری از رسوب سنگ در كليه ها و مجاری ادرار
كاركرد بهتر كليه ها
افزايش حجم تنفسی و كاركرد بهتر ريه ها
كاهش اسپاسم
كاهش درد
افزايش حركت روده ها و جلوگيری از يبوست
تقويت عضلات
ايجاد روحيه اعتماد به نفس و ايجاد روحيه قدرتمندی برای انجام كارهای روزه مره بخصوص در افراد نخاعی
ارتقاء بهداشت پوست و مو و جلوگيری از ايجاد زخم فشاری .

****

منبع : مقاله " فوايد آب درماني براي معلولين " برگرفته از سايت جامعه معلولين اصفهان-انتشار : http://iranscubadiver.com

 


برای آن دسته ازافراد نخاعی که دراستفاده ازدست های خودمحدودیت دارند،کارکردن با رایانه وصفحه کلید یا ماوس کارآسانی نیست.این موضوع باعث شده که آنان در استفاده از خیلی از نرم افزارها ی رایانه ای که نیاز به اجرای برنامه های پردازش کلمه(Word)، صفحه گسترده (Spreadsheet) ، و پایگاه داده ها (database) دارند بامحدودیت مواجه شوند.

درحال حاضر فن آوری جدیدی به نام سیستم های تشخیص صدا ساخته شده اند که در آنها اطلاعات موردنظر ازطریق صحبت کردن دریک میکروفون که برروی یک هدست (headset) قراردارد، دقیقا"همانند کسی که از دکمه های صفحه کلید یا ماوس استفاده می کند وار رايانه می شود.

سیستم های تشخیص صدا برای بعضی مواقع قابل استفاده هستند،ازطرفی گران بوده و خیلی هم دقت لازمه راندارند.اما باآموزش مناسب،نرم افزارهای تشخیص صدا می توانندهرگونه برنامه (ازبرنامه های ویندوز) رابراساس درخواست اجراکنند.فرامین صوتی می توانندتمام توابع موجوددرمنوهای ویندوز مانند FILE ، PRINT و غیره را اجراکنند.همچنین این فرمان ها قادرندهرآنچه که با ماوس انجام می شود،را اجرانمایند.

برروی نرم افزارهای تشخیص صدا فهرستی ازلغات ازقبل نصب شده اند( بین 20000 تا 60000 لغت). بعدازآن شما می توانیدفهرستی ازلغات شخصی خودرا (از 10000 تا 20000 )که بطورمرتب درکارخودازآنها استفاده می کنید، وارد رایانه نمايید.

اولین قدم این است که برای تشخیص صدای کاربر( یعنی شما)ابتداباید رایانه شما آماده گردد.برای این کار بایدشما فهرستی از لغات که ازقبل تعیین شده اند و مشتمل بر 400 لغت هستندرا بخوانید.بااین کاررایانه نسخه ای ازصدای شمارا به ازای هرلغت می سازد.این کارباعث می شودکه رایانه بتواند صدا ولهجه شما را شناسائی کند.بعدازآن بطورروزمره ، رایانه شما بااستفاده از"هوش مصنوعی" خود، مشخصات صدای شمارا باهرگونه تغییری که ایجادمی شود، مجددا" ذخیره می کند.

یکی از ویژگی های اکثرسیستم های تشخیص صدا "TAKE WINDOW" است .بدین مفهوم که با هرکلمه ای که شما بیان می کنید، پنجره کوچکی بازمی شودکه حاوی 4 تا 10 کلمه دیگراست و آنها نظیر کلمه ای هستند که رایانه فکرمی کندشما می گوئید.اگررایانه از کلمه اشتباه استفاده کند،شما بایدبه صفحه پنجره مذکورنگاه کنید.چنانچه کلمه موردنظرشما درآن دیده می شود، مثلا"اگرآن کلمه شماره 3 باشد،کافی است که شما فقط بگوئید" 3راانتخاب کن".درواقع شما فرامین ساده ای مانند "درست است" یا "آخ"را بایدصادر کنید. سپس کلمه ای راکه می خواهیدواردرایانه کنید،هجی کنید. پس ازآن رایانه " به خودش آموزش می دهد" و کلمه درست را با توجه به صدای شما درحافظه خودذخیره می کند.

شمابایستی درحین صحبت های خودو بین هرکلمه مکث مختصری داشته باشید.وقتی که کلمه ای راتمام می کنید،رایانه نیازداردکه قبل ازگفتن کلمه بعدی آن راشناسائی کند.بنابراین بایدبه این صورت صحبت کنید:"شما ....لازم ....است....کندتر....صحبت....کنید". ازطریق آموزش ، هرسیستمی کارآمدترو دقیقترخواهدبود.Kirk Tcherneshoff می گوید:پس ازیکی دوماه استفاده ازصدای Kerzweil درسیستم تشخیص صدا، حالااومی توانددرهردقیقه حدود 45 کلمه صحبت کند." گاهی وقتها آموزش فرامین کمی وقت شمارا می گیرد،ولی توجه داشته باشیدکه شما کاراین سیستم رابرای خودتان درست می کنید".

البته هماهنگ کردن سیستم تشخیص ممکن است کمی شمارا ازنظرروحی وفکری در فشار قرار دهد! و معمولا"استفاده از خلاقیت های فردی هنگام تنظیم کلمه ها ومکث بین آنها، نیاز به زمان دارد. کرک (( Kirkمی گوید:" من متوجه شده ام که وقتی من کارتجاری می کنم، هماهنگی سیستم برایم آسانتراست".

ویژگی مفیددیگری که کرک ازآن لذت می برداین است که او می توانددراین سیستم یکسری از دستورات کلی را خودش بسازد.به عنوان مثال درنوشتن نامه هااغلب یک نام وآدرس مورداستفاده قرارمی گیرد. شما می توانید نام وآدرس کامل راصحبت کرده وآن رادریک فایل مشخص مثلا" به نام "آدرس سام" ذخیره کنید. بنابراین وقتی شما می گويید:" آدرس سام". سیستم نام وآدرس کامل را تایپ خواهد کرد.

کرک می گوید:"بهترین ویژگی سیستم تشخیص صدا این است که باوجود محدودیتی که دراستفاده از دستها یم دارم ،می توانم تمام روزرا بنویسم ،بدون آنکه ازآن خسته شوم.من می توانم هردقیقه درحدود 15 تا 20 لغت تایپ کنم .ولی بعدازیک ساعت استراحت می کنم .من ازصحبت کردن خسته نمی شوم .اماحالا می توانم موثرترو بهترازگذشته کارکنم". کرک این ویژگی را به عنوان یک هماهنگی منطقی می داندکه کارکنان مشابه اومی توانندازآن بهره مندشوند.این سیستم اجازه می دهدهرکسی بتواندکارهای خودراانجام داده وکارآئیش راافزایش دهد.

پت اوبراین (pat O. Brrien) متخصص فن آوریهای کمکی درزمینه خدمات توانبخشی شغلی درآلاباما ،برنیازبه ارزیابی وآموزش تاکید دارد . "دردرجه اول افرادباید ارزیابی کنند که آیا سیستم تشخیص صدا وسیله مناسبی برای آنها است یا خیر".برای اینکه افراد دراستفاده ازاین سیستم موفق باشند، باید به مواردزیر توجه کنند: آشنائی با نحوه کاربا رایانه ونرم افزارها ، توانائی هجی کردن کلمات ، داشتن قدرت درک بالا، و توانائی انجام چندکاردریک زمان.

پت توضیح می دهدکه:" فردباید تمایل داشته باشدکه برای آموزش سیستم ویادگیری تمام فرامین آن وقت کافی صرف کند". پت ، توجه کارکنان و مشاوران توانبخشی را به میزان توانمندی اولیه فردمعطوف می کند. اوتوصیه می کندکاربران قبل ازآنکه این سیستم را خریداری کنند ،بایدابتدا آن را آزمایش کرده و با نحوه کار سیستم و چیزهائی که برای کارباآن نیازاست،آشناشوند.

****

منبع : مقاله: " فن آوری جدید برای افزایش بهره وری واستقلال افرادنخاعی "- مترجم: مهندس عباس كاشي -خبرنامه Pushin' On جلد 13[ 2] تابستان 1997 - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -تیر ماه 1388 - برگرفته از: سايت: http://www.spinalcord.uab.edu

 

مقدمه

فعاليتهای روزمره زندگی (ADL =Activities of Daily Living) شامل خوردن، آشاميدن، استحمام، نظافت روزانه، لباس پوشيدن و توالت کردن می باشد. همچنين امور مربوط به جابجائی ها، وسايل الکترونيکی كه جهت كمك به زندگی روزمره (Electronic Aids for Daily Living=EADL) مورد استفاده قرار مي گيرندو كليه امورمربوط به كنترل وضعيت منزل رانيز شامل مي شوند.
به محض اينکه شرايط مناسب باشد، دلگرم می شويد تابسياری از کارهای خودتان را ،که قادر به انجام آن ها هستيد، انجام دهيد. ممکن است لازم باشد که فنون جديدی را ياد بگيريد، و يا از وسايل ديگري جهت کمک به ضعف قوای عضلانی و بهبوددامنه حرکتی آنها و نيز افزايش استقامت كم شده بدن استفاده نمائيد.
آموزش برنامه هاي ADL از موقعی آغاز می شود که گروه درمانی تشخيص دهند ، شما قدرت، تعادل و مهارت کافی راجهت انجام فعاليتهای روزانه داشته باشيد. امکان دارد نياز باشد که مهارتهای موردنياز را با گروه درمانی خود در سالنهاي درمانی و يا در کنار تخت خودتان تمرين نمائيد.درهرحال، همکاری شما برای کسب بالاترين سطح استقلال ممكن، ضرورت دارد.

مهارتهائي که در صفحات بعدی ذکر می شوند، برای استقلال نسبی يا کامل بسياری از بيماران ،جهت انجام فعاليتهای زندگی روزمره مفيد خواهند بود. از مزايای جانبی مهارتهاي ADL می توان به افزايش دامنه حرکتی ،تقويت قوای عضلانی، بالا رفتن ميزان استقامت عمومی بدن ، بهتر شدن وضعيت تعادل بدن و افزايش انعطاف پذيری اشاره نمود. ازسوي ديگر استقلال در انجام فعاليتهای زندگی روزانه، می تواند منجر به افزايش اعتماد به نفس و خودباوری گردد.
شما می توانيد با مشورت گروه درمانی خود تصميم بگيريد که انجام کدام مهارتها بر روی تخت، و کداميک بر روی صندلی و يا ويلچر برای شما آسانتر هستند و بعد از آن ،بايدآنها را تمرين كنيد .ازطرفي بسياري از مواقع ممکن است ،فنونی که شما برای انجام فعاليتهای زندگی روزمره از آنها بهره می بريد، تغيير پيدا کنند.


مهارتهای مربوط به پوشيدن لباسهای بالا تنه برای افراد پاراپلژی
در درجه اول، اگر شما از آتل يا بريس ( brace ) استفاده می کنيد، می توانيد يک تی شرت يا پيراهن ورزشي بزرگ روي بريس خود بپوشيد . معمولا" پوشيدن لباسهای بالاتنه ، بدون استفاده ازبريس مشکلی ايجاد نمی کنند. ولی چنانچه با مشکلی مواجه شويد، می توانيد از روش زير استفاده کنيد:
1. پيراهن را روی پاهای خود طوری قرار دهيد که يقه آن روي ران ها و برچسب آن به سمت بالا و روبه صورت شما قرار گرفته باشد.
2. دستهای خودتان را در داخل آستين ها کرده و آستين ها راتا آرنج بالا بکشيد.
3. در حاليکه انتها يا پشت پيراهن را نگه داشته ايد، آنرا روی سرتان بکشيد.
4. پيراهن را مرتب کرده و دکمه های آن را ببنديد.


مهارتهای مربوط به پوشيدن لباسهای پائين تنه برای افراد پاراپلژی

پوشيدن شلوار
1. شلوار بايد در پائين تخت طوری قرار داده شود که پاچه های آن به سمت پائين تخت و بالاوجلوي آن رو به صورت شما باشد. براي انجام اين كارمي توان ، بالای شلوار را نگه داشته و پاچه هاي آن را به سمت پائين پاها انداخته و آن را براي پوشيدن دروضعيت موردنظر قرار دهيد .همچنين مي توانيد براي اين كاراز وسايل مخصوصي بنام dressing stick و يا reacher كمك بگيريد.

reacher


2. در وضعيت نشسته ، پاهايتان را دراز كنيد و هربار يكي از زانوها را ،با قلاب کردن ساعد در زير ران ، بلند نموده و پاهای خودتان را به داخل پاچه شلوار وارد نمائيد. يااينكه مي توانيد پاهای خودتان را به حالت "پای قورباغه " قرار داده و پنجه و پاها رايكي بعدازديگري داخل شلوارنمائيد. سپس همزمان با صاف کردن پاها،شلواررا با دست مخالف تاروی زانوهايتان بالا بکشيد.

3. بعدازاينکه هر دو پا را داخل شلوار کرديد، آن را تا وسط ساق پا ،روی پاهايتان بالا بکشيد. ( اگر شما بريس داشته باشيد، برای انجام اين کار ممکن است لازم باشد که ازوسايل كمكي مانند dressing stick يا reacher استفاده نمائيد ). سپس در حاليکه در وضعيت نشسته قرارداريد، به بالا کشيدن شلوار تا باسن ادامه دهيد.


4. دراز بکشيد ( اگر قادر نيستيد که بطور مستقل وبدون كمك ديگران در اين وضعيت قرار گيريد، از تخت های بيمارستانی کنترل دار استفاده نمائيد ) و از يک سمت به سمت ديگر بچرخيد تابتوانيد شوار را كاملا"روی باسن خود بالابکشيد.

مهارتهاي مربوط به استحمام ،برای افراد پاراپلژی


در اوايل بيماری احتمال دارد ، لازم باشد كه جهت شستشوي بدن خود ، ازروش اسفنج كشيدن دربستر استفاده نمائيد. شما ممكن است قادربه شستن دست و صورت خودتان باشيد. اگر از بريس يا halo استفاده می کنيد، در حالی که در بستر كاملا"درازكشيده ايد ،می توانيد قسمتهائي ازسينه خود را كه با بريس پوشيده نيستند و يا قسمتهاي جلوي جليقه halo را پاك كنيد. اما برای نظافت پشت خود نياز به کمک خواهيد داشت. اسفنجهائي که دارای دستگيره بلند هستند، می توانند برای قسمتهايی از بدن که دسترسی به آنها مشكل است،مفيد باشند. به علت مشکل بودن خشک کردن بدن، شستشوي بدن در وضعيت نشسته با بريس توصيه نمی شود.
به مرور زمان، روشهايی که شما برای حمام کردن استفاده می کنيد، ممکن است تغيير پيدا کنند. البته عوامل زيادی برروي اين موضوع تاثير می گذارند، از جمله توانايی شما جهت جابجائی ها، قدرت تحمل و تعادل شما در حالت نشسته . علاوه براينها،از عوامل ديگری که ممکن است بر روی توانايی شما تاثير بگذارند ،می توان به وضعيت چيدمان حمام منزل شما و نوع تجهيزاتی که از آنها استفاده می کنيد، اشاره نمود.
بسته به توانايی شما، می توانيد از صندلی وان استفاده کنيد و يا در داخل وان بنشينيد. استفاده از دوش های دستی متحرک می تواند مفيد باشد. دستگيره هاي ميله ای و زير پايی های لاستيکی نيز جهت ايمنی فرد مي توانند مناسب باشد. علاوه بر خود شما ،گروه درمانی شما نيز می توانند در اين موارد ارزيابی های لازم را انجام دهند.
به خاطر داشته باشيد که، حس شما دراثرآسيب تغيير پيدا كرده است و شما بايستی از ميزان درجه حرارت آب اطلاع داشته باشيد. بنابراين قبل از وارد شدن به داخل وان بايستی با دستانتان ( اگر حس طبيعی دارند) وضعيت دماي آب را بررسي کنيد. همچنين، می توانيد يک ترمومتر پلاستيکی و يا تنظيم کننده دما، كه حرارت آب را از محل منبع آن تنظيم می کند، استفاده نمائيد.
به خاطر بسپاريد که در حمام بايستی هميشه مراقبت بيشتری را بعمل آوريد ،زيرا سطوح خيس مي توانندخيلی لغزنده باشند. در ذهن داشته باشيد که همواره از زير پايی های لاستيکی در داخل و خارج وان يا زيردوش استفاده کنيد.


آموزشهاي مربوط به نحوه پوشيدن لباس


در مورد روشهای لباس پوشيدن چيزهای زيادی وجود دارند که، دردوره توانبخشی، به شما آموزش لازم داده مي شود تا ميزان استقلال خود را بعد از ترخيص به حداکثر ممکن برسانيد. شما بايستی به خاطر داشته باشيد که "صبور بودن و تمرين" از نکات خيلی مهمی هستند که جهت رسيدن شما به بالاترين حد استقلال تاثير زيادی دارند.
برخی از افراد می توانند لباسهای پائين تنه خود را قبل از جابجا شدن ازروي ويلچر بطور کامل بپوشند. اين مسئله کمک می کند که انرژی بدن ذخيره و در زمان نيز صرفه جوئی شود. بعضی ها نيز راحت تر هستند که لباسهای بالاتنه خودشان را بعد از نشستن روی ويلچر به تن کنند ،زيرا اين وضعيت نسبت به حالت نشسته در بستر، تعادل بهتری را براي آنان فراهم می آورد. فيزيوتراپ شما ( کاردرمانان ) می تواند در مورد اين قبيل نکات، شما را راهنمايی نموده و آن چيزهايی را که برای شما بهتر هستند،را تعيين كند تا تمرين نمائيد.
وسايل و تجهيزات زيادی نيز وجود دارند که می توانند لباس پوشيدن شما را تسهيل نمايند.ازجمله reacher هاي دسته بلند می توانند شما را قادر سازند که به پاهايتان دسترسی پيدا کنيد. donner هاي جوراب می توانند به شما کمک کنند تا بتوانيد جورابهايتان را روی پاشنه بکشيد. فيزيوتراپ ها ( کاردرمانان ) مي توانند در طول دوره توانبخشی اين قبيل وسايل و ساير تجهيزات مفيد را به شما معرفی نمايند تا کار با آنها را آزمايش كنيد.


لباسهای توصيه شده برای افراد نخاعی

• لباسهاي ورزشي(اسپرت) يا لباسهای گشاد و راحت می توانند برای پوششهای روزانه مناسب باشند. اگر شما با داشتن بريس يا halo ، بخواهيد يک پيراهن بپوشيد، ممکن است لازم باشد که پيراهن خود را يک سايز بزرگتر خريداری کنيد و يا پيراهنی را انتخاب کنيد که ناحيه اطراف گردن آن آزادباشد.
• بطوركلي پيراهنهائي که از جلو باز می شوند، برای پوشيدن و در آوردن راحت تر هستند.
• پيراهن بايستی سبک و جنس آن از موادمرغوب بوده و بدون درزيابرجستگيهای بزرگ باشد.
• پارچه های نخی اجازه می دهند که هوا از ميان بافت آنها به خوبي جريان پيدا کرده و می توانند باعث کاهش تعريق شوند. پارچه های نايلونی باعث نگه داشتن گرما و رطوبت می شوندو می توانند بر روی پوست تاثير بگذارند. پارچه های زبر هم موجب سايش يا تحريک پوست می گردند.
• جورابهايی که دارای باندکشی سفت هستند، نبايستی مورد استفاده قرار گيرند. جورابهای ساق بلند هم نبايستی خيلی تنگ و سفت باشند زيرا هر گونه چين خوردگی يا تنگی می تواند باعث فشار و کاهش جريان خون شود. بطور کلی استفاده از جورابهای TED بسيارمناسب است.
• از پوشيدن لباسهائی كه داراي آستين خيلی بلند هستند، وشلوارهای پاچه بلند و دامن های بلند پرهيز کنيد. زيرا امکان دارد به قسمتهای مختلف ويلچر يا حتي به چرخهای آن گير کنند. از پوشيدن لباسهايی که در قسمت کمر، خشتک يا زيردستها خيلی تنگ هستند ،خودداری نمائيد چرا که می توانند باعث سايش بيش از حد يا زخمهای فشاری شوند.
• موقعی که روی ويلچر نشسته ايد ،پوشيدن و در آوردن شنل يا بارانی های سبک راحتر از کت های بلند است. شرکت هايی هم وجود دارند که طراحی لباسهای افراد استفاده کننده از ويلچر را انجام می دهندكه ازانواع لباسهاي آنها ، شلوارهايی هستندکه دارای درزهاي کاملا" خوابيده ( بدون برجستگی ) و زيپ های بلندتر ند و حلقه کمربند آنها نيزپهن تر و پاچه های بلندی نيز دارند. اگر مايل باشيد ،کاردرمانان می توانند به شما کمک کنند تا کاتالوگهائی که در زمينه لباس افراد نخاعی وجود دارند، به شما معرفی نمايند.
• پاچه های شلوارها و لبه دامن ها بايستی يک اينچ بلندتر از حد معمول باشند ،زيرا لباسها موقعی که کسی روی ويلچر نشسته باشد، مکرر به سمت بالای پاها حرکت می کنند. کفش ها و کتانی ها نيز بايد نيم تا يک سايز بزرگتر از اندازه طبيعی انتخاب شوند.چراكه پاها ممکن است دچار ورم شوند و وقتی سايز کفش کافی نباشد، در قسمتهای استخوانی ممکن است زخم فشاری به وجود آيد.


روشهای پوشيدن لباس های پائين تنه نزد افراد تتراپلژی


روش اول:
الف) پوشيدن شلوار
1)روی تخت تان بنشينيد، بطوری که پشت خود را به سرتخت ( که کاملا" بالا آمده ) يا به ديوار تکيه دهيد. شلوارتان را طوری قرار دهيد که در جلوی شما و موازی با پاهايتان باشد. ( ممکن است لازم باشد كه پاچه هاي شلوارتان را به روی تخت پرتاب کنيد يا از وسايلي مانند dressing stick يا گيره هاي مخصوص استفاده نمائيد ) .

2) مچ دستتان را زير ساق پای مخالف ( مچ دست راست زير ساق پای چپ ) قرار داده و پايتان را روی زانوی پای مخالف ( بصورت متقاطع و عرضی ) و يا به شکل حالت " پای قورباغه " ( يعنی زانو به سمت خارج خم شده باشد ) بکشيد.

3) با دست ديگرتان که آزاد است، شلوار را روی پنجه پايتان ( که متقاطع است ) بکشيد. شما ممکن است که مجبور باشيد از بند شلوار استفاده کنيد و يا بالای شلوارتان را زير پاشنه پايتان قرار دهيد.

4) پايتان را صاف کنيد و آن سمت از شلوار كه موردنظرتان است، تا زانوي خود بالا بکشيد. ( لازم است اين قسمت راپائين نگه داريد تا وقتی که پای ديگرتان را هم داخل کنيد )


5) تمام اين مراحل را برای پای ديگرنيز تکرار کنيد.
6) وقتی شلوار تا نزديک لگن بالا کشيده می شود، پشت خود را روی يک آرنج خم نموده و از يک سمت به سمت ديگر بچرخيد. سپس با استفاده از دست ديگرتان که آزاد است، شلوار را روی باسن تان بالا بکشيد. ممکن است لازم شود که 2 تا 3 بار به هر سمت بچرخيد. شما نياز خواهيد داشت که برای اجرای اين مرحله سر تخت را پائين تر بياوريد تا در وضعيت خوابيده قرار گيريد.


ب)پوشيدن جوراب و کفش
اگر بريس داشته باشيد ،پوشيدن جوراب و کفش برای شما مشکل خواهد بود. توصيه شده است که کفش يا کتانی هايی بپوشيد که نيم تا يک سايز بزرگتر از اندازه ی طبيعی باشد چرا که اغلب ورم پاها شايع است و شماآن راحس نمي كنيد. تا زمانی که بريس داريد، ممکن است لازم باشد که از وسايل کمکی استفاده نمائيد .البته امكان دارد حتي بااين وسايل هم قادر نباشيد ،كفش وجوراب خودرابپوشيد.
کاردرمانان مي توانند اين نوع مسائل را ارزيابی کنند و نحوه استفاده از تجهيزات را به شما نشان دهند. شما می توانيد دو روشي راكه در زير پيشنهاد شده آزمايش کنيد تا ببينيد که کداميک از آنها برای شما مناسب تر است:
• در حالی که روی تخت نشسته ايد، يک پا را با قفل کردن دستهای خود درزير زانوبالا ببريد يا يکي از پاها را به حالت " پای قورباغه " قراردهيد (اگر بريس پوشيده ايد،اطمينان پيداكنيد كه قسمت انحنای ران بيش از 90 درجه حرکت نکند ). در حاليکه پايتان را با يک دست نگه داشته ايد، جوراب يا کفشتان را با دست ديگر که آزاد است بالابكشيد.
• در حاليکه روی ويلچر نشسته ايد، يک پا را بطور متقاطع روی پای ديگر قرار دهيد. بطوری که قوزک پايتان روی زانوی پای ديگر قرار گيرد. ( مطمئن شويد که اگر بريس می پوشيد، انحنای ران بيشتر از 90 درجه حرکت نکند). سعی کنيد جوراب يا کفشتان را گشاد انتخاب کنيد. اگر تعادل بالا تنه شما مشکل است و نمی توانيد وضعيت پاهای خود را روی ويلچر حفظ کنيد، می توانيد پايتان را روی يک چارپايه، صندلی، ياکشوی باز قرار دهيد و يا با قلاب کردن دست مخالف در اطراف دسته عمودی ويلچر به تعادل بدن خود کمک نمائيد. با توجه به اينکه حس پاهای شما آسيب ديده يا از بين رفته، موقعی که روی سطوح مختلف با پای برهنه هستيد، بايد مراقبت خيلی زيادی بعمل آوريد.
توجه : به مرور زمان، روشهايی که شما برای خودتان استفاده می کنيد ،ممکن است تغيير پيدا کند. اماعوامل بسيار زيادی بر روی اين موضوع می توانند تاثير داشته باشند. از جمله داشتن بريس، ميزان تحمل ،تعادل بدن در حالت نشسته وغيره.


روش دوم:
الف) پوشيدن شلوار
1. روی تخت خود به حالتی که پاهاي خود را كاملا"دراز کرده ايد، بنشينيد.

2. مچ دست راست خود را گرفته و آنرا در زير زانوی راست قرار دهيد.


3. پشت خود رابه روی تخت تان (كه در حالت خوابيده قراردارد) گذاشته و زانوی خود را به طرف سينه خود بالاببريد. با دست چپ خود، شلوارتان را روی پای راست خود سر داده وآن را تا قسمت ران بالا بکشيد.


4. صاف نشسته و همين کار را در مورد پای ديگرنيز انجام دهيد ( شما می توانيد براي تخت خود از کنترل هايی استفاده کنيدكه مي توانند آن رادر حالت نشسته يا خوابيده قرار دهند. )


5. از يک پهلو به پهلوی ديگر خوابيده تا شلوارتان را روی ران پاهايتان بالا بکشيد.


مهارتهاي استحمام برای افراد تتراپلژی
در اوايل ضايعه نخاعي، شما مجبوريدجهت تمييزكردن بدن خود،آن را روی تخت، اسفنج بكشيد. بسته به توانايی شما، در مواقعی که قدرت دستان ضعيف و يا از بين رفته باشد ،دستکش های بلند شستشو يا اسفنجهای مخصوص وجوددارندكه می توانند برای کمک به شما مورد استفاده قرار گيرند. کاردرمانان می توانند طوري برنامه ريزی کنند كه استقلال شما جهت نظافت بدنتان در اتاق ، روزبه روزافزايش پيداكندودراين خصوص ازکمکهای لازم بهره مند شويد.
با گذشت زمان، روش هايی را که شما جهت استحمام خود استفاده می نمائيد ممکن است تغيير كنند. عوامل بسيار زيادی در اين مورد تاثيرگذار هستند. از جمله توانايی شما جهت جابجائی ها، ميزان تعادل و تحمل شما هنگام نشستن، و چيدمان امکانات حمام منزل و يابهره بردن ازانواع تجهيزات كمكي که مورد استفاده قرار می گيرند،همگي برروي روشهاي انتخابي شما تاثيرگذارند.
وقتی که شما توانائي دوش گرفتن را داشته باشيد، استفاده از صندلی دوش هنگام استحمام ،برای ايمنی شما ضروري خواهد بود. گروه درمانی شما کمک خواهند کرد تانيازهاي شمامشخص شوند. بطورمثال: آيا شما به يک نيمکت ثابت ( شبيه صندلی )و يا صندلی چرخدار مخصوص دوش نيازداريد؟ آياوجوديك ميز مناسب يا يك نشيمنگاه متحرک برای جابجا کردن شما از ويلچر به قسمت دوش مي تواندمفيد باشد؟.بطوركلي شمابايد روش جابجا شدن خود ،از ويلچر به روی اين قبيل تجهيزات را، در باشگاههای درمانی و يا در حمام ،در طول دوره توانبخشی تمرين كنيد.
همواره به خاطر داشته باشيد که حس شما آسيب ديده و شما بايستی از ميزان درجه حرارت آب آگاهی داشته باشيد. شما هميشه بايد اول دماي آب را با قسمتهايی از دستان خود که دارای حس طبيعی هستند، آزمايش کنيد و يا اينکه بايد از شخص ديگری بخواهيد که اينکار را برای شما انجام دهد. درغيراينصورت می توانيد ازيک دماسنج پلاستيکی جهت تشخيص دماي آب استفاده نمائيد و يا اينکه يک تنظيم کننده درجه حرارت در محل پمپاژ مخزن آب نصب کنيد.
استفاده از يک دوش دستی متحرک (البته بسته به توانايی شما)، می تواند مفيد باشد. دستگيره ها نيز می توانند متناسب با نياز شما نصب شوند.
خشک کردن بدن بخصوص موقعی که دامنه هاي حركتي محدود هستند و يا اينکه دستها ضعيف باشند ممکن است برای شما مشکل باشد.بنابراين استفاده ازيک کت حوله ای بزرگ يامشابه آن(ازجملهponcho )می تواند مفيد باشد. ممکن است شما قادر باشيد که قبل از برگشت به ويلچرتان، مستقيما" با اين نوع حوله ها خودتان را خشک نمائيد.
بخاطر داشته باشيد که حمام بخاطر سطوح خيسي كه دارد، خيلی لغزنده است و شما بايستی هميشه مراقبت بيشتری را انجام دهيد.بنابراين به ذهن بسپاريد که از کف پوشهای لاستيکی مناسب برای داخل حمام و حتي خارج از قسمت دوش يا وان استفاده نمائيد.


روش پوشيدن لباسهای بالا تنه نزد افراد تتراپلژی
روشهای زيادی برای پوشيدن لباسهای بالاتنه وجود دارند و متخصصين کاردرمانی می توانند به شما کمک کنند که تصميم بگيريد کدام روش برای شما مناسبتر است. نکاتی وجود دارند که جهت افزايش توانايی وتعادل شماو صرفه جوئی وقت برای پوشيدن لباسها ( مانند بستن دکمه ها و زيپ ها ) مفيد هستند. اگر قدرت شانه شما خوب باشد و تعادل نسبتا" خوبی داشته باشيد، برخی از روشها آسانتر خواهند بود. در بعضی از روشها، با استفاده از مهارتهاي پرتاپ کردن به تعادل کمتری نيازاست، ولی لازم است که تمرين زيادی شود. شما ممکن است که متوجه شويد که پوشيدن لباسهای بالاتنه در حاليکه روی ويلچر نشسته ايد آسانتر است. چرا كه استقرار روی ويلچر تعادل بهتری نسبت به نشستن روی تخت برای شما ايجاد می کند. بسته به ميزان توانائی شما جهت ثابت نگه داشتن خودتان، می توانيد پاها را روی تخت و يا روی جاپايی ويلچر قرار دهيد.
روش اول :
اگر دست ها و شانه های شما خوب کار کنند، احتمالا"قادر خواهيد بود که پيراهن خود را به روش های معمول بپوشيد .يعنی ابتدا يک دست را داخل آستين کرده و سپس آن را با دست ديگر به پشت خود رسانده تا آستين ديگر را بپوشيد.
روش دوم :
1. پشت پيراهن را روی پاهای خود قرار دهيد بطوری که برچسب آن رو به بالا و يقه آن هم به طرف شما باشد.


2. دستهای خود را داخل آستين ها قراردهيد ، تا زمانی که زير بغل ها در بالای آرنج قرار گيرند و دستهای شما آزاد شوند.

3. دستهای خود را در زير تنه پيراهن قرار دهيد و پيراهن را به دور از قفسه سينه هل دهيد سپس آنرا به سمت بالا و روی چانه خود بچرخانيد.


4. همينطور که پيراهن به پشت گردن شما رسيد، دستهای خود را صاف کنيد و اجازه دهيد که پيراهن در وضعيت مناسب و لازم قرار گيرد.


روش سوم :
1. پشت پيراهن را روی يک ميز بلندي قرار دهيد كه بتوانيد (در حالی که روی ويلچر نشسته ايد يا وقتی که روی تخت خود به حالت نشسته قرار داريد) به سمت جلو و روی آن خم شويد. پيراهن را طوری قرار دهيد كه اگر دارای دکمه است بر چسب آن به سمت بالا و يقه به طرف شما قرار گيرد. اگر پيراهن به صورت پولیور است، بايدبرچسب آن رو به پائين و لي پائين پيراهن رو به شما باشد.
2. روی ميز يا تخت خم شويد و دستهای خود را داخل آستين ها کنيد تا زمانيکه زيربغل ،بالای آرنج قرار گرفته و دستها آزاد باشند.
3. در حالی که روی ميز يا تخت خم شده ايد ،دستهای خود زير تنه پيراهن قرار دهيد و آنرا روی سرتان بکشيد.
4. هنگامی که پيراهن به پشت گردن شما رسيد، دستهای خود را صاف کنيد تا کمک کند پيراهن در جای خود قرار گيرد. خودتان را عقب کشيده و روی ويلچرتان در وضعيت صاف ( عمودی ) قرار گيريد و يا اينکه از شخص ديگري کمک بگيريد.


واژه نامه :

Dressing stick
اين وسيله به افرادی که ميزان دامنه حرکات آنان کاهش يافته است کمک می کند تا پوشيدن و يا تعويض لباس ها آسانتر شود و دارای يک قلاب C شکل کوچک در يک انتها و يک قلاب بزرگتر در انتهای ديگر است.


Long- Hondled sponge
اين وسيله در هنگام استحمام به افرادی که ميزان طيف حرکات بدن آنان جهت دسترسی به پائين تنه يا پشت کاهش يافته، کمک می کند.


Portable Hand - Held Shower
وسيله ای است که کمک می کند تا افراد در حالت نشسته در حالی که سر دوش را در دستان خود نگه داشته اند ،دوش بگيرند.


Sock Donner
اين وسيله به افرادی که عملکرد دستها يا قابليت حرکتی تنه آنان محدود شده و پوشيدن جورابها برای آنان مشکل است ، کمک می کند. جوراب در يک ظرف پلاستيکی و قسمت Donner نزديک پا قرار می گيرد. که با کشيدن ممتد وسيله، جوراب روی پاشنه و بعد روی ساق پا بالا می آيد.


****


مقاله:" فعاليتهای زندگی روزمره افرادنخاعي" – مترجم: مهندس عباس كاشي (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – آذر ماه 1387 - برگرفته از:
Patient-Family Teaching Manual-Regional Spinal Cord Injury Center of Delaware Valley-Thomas Jefferson University Hospital and Magee Rehabilitation Hospital-1993-2001

بیشترافراد می توانندازمزایای فعالیت های بدنی بهره مندشوند.فعالیت بدنی کمک می کند که انسان زندگی طولانی ترو سالمتری داشته باشد .فعالیتهای بدنی خطرایجادیکسری عوارض بهداشتی مانندبیماریهای قلبی، فشارخون بالا، دیابت و بعضی ازاشکال سرطان را کاهش می دهد.

فعالیت های بدنی برای افرادمبتلا به آسیب های نخاعی، مزایای بهداشتی زیادی دارد.اگر شما به عنوان یک فردنخاعی فعالیت بدنی داشته باشید، کمتردرمعرض خطرعوارض ثانویه ای مانندعفونت های ادراری، زخم فشاری، وبیماریهای تنفسی قرارخواهیدداشت. همچنین فعالیت بدنی می تواندبه شما کمک کندتا مشکلاتی مثل اسپاسم، اضافه وزن ودردهای مزمن را بهترکنترل کنید.شما می توانیدباانجام فعالیتهای بدنی میزان قوای بدنی واستقامت خودرا بهبودبخشید،ودرنتیجه توانائی خودرا برای انجام وظایف روزانه خود مانند جابجائیها وهل دادن ویلچروغیره افزایش دهید.به علاوه، کسانی که ازنظربدنی فعال هستند، اضطراب، دلتنگی و افسردگی کمتری احساس می کنند.

فقط لازم است که شما یک فعالیت بدنی متوسط داشته باشیدتا وضعیت سلامتی خود رابطورقابل ملاحظه ای بهترکنید.این مسئله به این مفهوم است که نیازاست شما 20 تا 30 دقیقه بصورت یک روزدرمیان فعالیت بدنی داشته باشید.اگرشما مدت زمان(طول زمان) ،تعداد روزها( فرکانس)و یا مقدارانرژی(شدت)که برای انجام فعالیتهاصرف می کنید،افزایش دهید،نیزاحتمالا" مزایای بیشتری عایدشماخواهدشد.

برای انجام فعالیت های متوسط روش های خیلی زیادی وجوددارد.بعضی ازافرادباانجام کار های منزل یا کارهای عادی روزمره که درمحوطه آن انجام می دهند، یابا بازیهای لذت بخشی که با بچه های خودمی کنند،به فعالیتهای بدنی می پردازند.البته ممکن است شمایک کار بدنی داشته باشید،یا اینکه امکان دارددرزمانهای فراغت از فعالیت های تفریحی خودلذت ببرید.

اگربخواهیددرفعالیت های بدنی بهترشرکت کنید،ابتدابایددرموردانواع فعالیت های بدنی که قبل ازآسیب دیدگی برای شما لذت بخش بوده،فکرکنید.آیا شما ازفعالیت های باغبانی، اسب سواری، شکار، تمرینات ورزشی،غواصی و ورزش لذت می برد ه اید؟ ازهرفعالیتی که قبل ازآسیب دیدگی لذت می بردید، حالا هم احتمالا" ازهمان فعالیت ها لذت خواهیدبرد.

درمرحله دوم، شما می توانیدبا سایرافرادصحبت کنیدتاببینیدچه فعالیت هايی درمنطقه و محل زندگی شما وجوددارندوبرای شماقابل استفاده هستند.درموردسازمان ها و موسساتی که می توانند امکان شرکت شما رادر فعالیت های بدنی فراهم کنند،پرس وجو کنید.اگردرمحل زندگی شما چنین مراکزی وجودندارند، می توانیدبا سازمانهای کشوری تماس گرفته وازطریق آنها پیگیری های لازم راانجام دهید.بعضی ازاین مراکزبرنامه هائی را ارائه می کنندکه افرادباهرنوع ناتوانی می تواننددرفعالیت هائی مانند شکار، ماهیگیری، تیر اندازی، وسایرفعالیتهای بیرونی شرکت نمایند.

اگرشما قبل ازآسیب خود، ازورزش ها لذت می بردید، بعدازضایعه نخاعی هم می توانید در ورزش ها ی موردعلاقه تان شرکت کنید ورزشهائی که با ویلچرانجام می شوند،روش خیلی خوبی برای بهبود سلامت کلی بدن محسوب می شوند.یکسری ازورزش ها به کسانی ارائه می شوندکه ناتوانی آنها به حدی است که می تواننددرورزش های افرادفاقدناتوانی شرکت نمایند. درحال حاضرافرادنخاعی می تواننددرهررشته ای، ازبسکتبال با ویلچرگرفته تا فوتبال با ویلچربرقی شرکت کنند.

درنهایت، خودتان را محدودبه فعالیت هايی نکنیدکه دراجرای آنها محدودیت دارید.اگرمی توانیدبه فکرفعالیتهائی باشیدکه برای انجام آنها، همراه باسایرافرادی که می خواهند آنها راانجام دهند، شانس زیادی داشته باشید.وقتی شما به این واقعیت توجه کنیدکه بعضی ازافرادنخاعی واقعا"توانائی صخره نوردی راهم دارند، فورا" می فهمیدکه هرچیزی امکان پذیراست.

امکان دارد شما قادربه انجام برخی ازفعالیت ها به همان صورتی که قبل ازآسیب انجام می داده ایدنباشید، اما ممکن است تعجب کنیدکه شما می توانیدبا یک روحیه مثبت و با استفاده ازتجهیزات مناسب آنچه که می خواهیدانجام دهید.برای مثال،بعضی ازافراد تتراپلژی ممکن است برای ماهیگیری به یک میله وقرقره مناسب سازی شده ، یابرای اسکی روی آب یا برف به چوبهای خاصی نیازداشته باشند.درهرصورت، با وجودداشتن ضایعه نخاعی بازهم می توانیدبه انجام این گونه فعالیتها بپردازیدو درحقیقت نیاز به تجهیزات خاص، به این مفهوم نیست که شماازماهیگیری یا اسکی لذت نخواهیدبرد.

بعضی ازسازمانهاوموسسات هستندکه درمورد تجهیزاتی که شماقادربه تهیه آنهابرای خودتان نیستید می توانندکمکهائی راارائه کنند. برخی ازبرنامه ها تجهیزات موردنیاز برای شرکت کنندگان راتامین می کنند.اماسعی کنیددرفعالیتهائی مشارکت داشته باشیدکه برای شمابدون هزینه یا کم هزینه باشند.


****


مقاله " فعالیتهای بدنی بعدازآسیبهای نخاعی"" – مترجم: مهندس عباس كاشي (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - مرداد ماه 1388 - برگرفته از سایت: http://www.spinalcord.uab.edu : نشریه Pushin' On.

 

Page 10 of 23

ورود به سایت



بازدید از سایت

Visitors
40
Articles
281
Web Links
3
Articles View Hits
172940

حاضرین در سایت

We have 5 guests and no members online