مقالات فارسی

مقالات فارسی (243)

تشخيص‌

درد پشت‌ يا درد گردن‌
وجود انحراف‌ يا تغيير شكل‌ پلكاني‌ در انحناي‌ ستون‌ فقرات‌
حساسيت‌ در لمس‌ ستون‌ فقرات‌ ممكن‌ است‌ موارد زير وجود داشته‌ باشند:
ضعف‌ يا ناتواني‌ در حركت‌ دادن‌ اندام‌ها
از دست‌ دادن‌ حس‌ يا حس‌ غيرطبيعي‌
از دست‌ دادن‌ كنترل‌ مثانه‌ و يا روده‌
اشكال‌ در تنفس‌

موارد احتياط

از حركت‌ دادن‌ مصدوم‌ خودداري‌ كنيد مگر آنكه‌ وي‌ در معرض‌ خطر باشد.
اگر مصدوم‌ بي‌هوش‌ شد، با بالا كشيدن‌ ملايم‌ فك‌ و نه‌ خم‌ كردن‌ سر، راه‌ تنفسي‌ را باز كنيد (مبحث‌ « آسيب‌ ستون‌ فقرات‌ » را ببينيد) و تنفس‌ را كنترل‌ كنيد. تنها در صورتي‌ كه‌ باز نگه‌ داشتن‌ راه‌ تنفسي‌ مقدور نباشد، مصدوم‌ را در وضعيت‌ بهبود قرار دهيد. آماده‌ باشيد تا در صورت‌ لزوم‌، احياي‌ تنفسي‌ و ماساژ قفسه‌ سينه‌ را آغاز كنيد.

عمليات

سر را بي‌حركت‌ كنيد و نگه‌ داريد. آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد.

1) سر را بي‌حركت‌ كنيد و نگه‌ داريد.
به‌ مصدوم‌ اطمينان‌ خاطر بدهيد و به‌ او بگوييد كه‌ حركت‌ نكند.
با قرار دادن‌ دستان‌ خود در دو طرف‌ سر مصدوم‌ و ثابت‌ نگه‌ داشتن‌ آن‌، سر، گردن‌ و ستون‌ فقرات‌ او را در يك‌ راستا نگه‌ داريد.

2) گردن‌ مصدوم‌ را نگه‌ داريد.
از يك‌ امدادگر بخواهيد كه‌ چند حوله‌ لوله‌ شده‌ يا بالشتك‌هاي‌ ديگري‌ را در اطراف‌ گردن‌ و شانه‌هاي‌ مصدوم‌ قرار دهد.
تا رسيدن‌ نيروهاي‌ امداد پزشكي‌، سر مصدوم‌ را در تمام‌ لحظات‌ (بي‌حركت‌) نگه‌ داريد.

3) با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد.
در صورت‌ امكان‌، از يك‌ امدادگر بخواهيد كه‌ يك‌ آمبولانس‌ درخواست‌ كند و ذكر كند كه‌ به‌ آسيب‌ ستون‌ فقرات‌ مشكوك‌ هستيد.
علايم‌ حياتي‌ (سطح‌ پاسخ‌دهي‌، نبض‌ و تنفس‌) را كنترل‌ و ثبت‌ كنيد .

توجه: پزشكي دانشي هميشه در تغيير است. در ارايه مطالب سلامتيران تلاش زيادي در جهت كامل بودن و تطابق آن با استانداردهاي روز پزشكي دنيا تا زمان انتشار صورت گرفته است. اما بدليل اينكه در علوم پزشكي وجود خطاهاي پژوهشي و تغييرات روز به روز همواره متصور است، سلامتيران مطالب ارائه شده را الزاماً كامل و عاري از خطا نمي‌داند. ارجح آن‌ است كه كاربران اين اطلاعات را قبل از بكارگيري با رجوع به پزشكان و منابع ديگر نيز تأييد نمايند.

****

منبع : مقاله " كمك هاي اوليه آسيب‌ ستون‌ فقرات‌‌ " - پايگاه اطلاع رساني سلامت ايران - www.salamatiran.com

 

تمامي افرادي كه به دليل نبود يكي از ملزومات زندگي متعارف اجتماعي، به گونه‌اي متفاوت ازديگران زندگي مي‌كنند، داراي معلوليت هستند. از اين رو پرداختن به روانشناسي معلوليت از اهميت بالايي برخوردار است.

همانطور كه تفاوت ديدگاه‌هاي افراد بشر كه زاييده تفاوت‌هاي وجودي و شخصيتي آنهاست، موجب پيدايش شاخه‌هاي گوناگون در علم شده، نياز علم براي شناسايي هرچه بيشتر انسانها به اين گسترش و تنوع روزافزون گرايش‌هاي علمي،‌كمك شاياني كرده است.

در توضيح اين دو گزاره بايد توجه داشت،‌ به طور مثال علم پزشكي پيشرفت خود را مديون دو امر اساسي است: يكي نگرش متفاوت متخصصان به فيزيولوژي بدن انسان و ديگر نياز به شناسايي بيماري‌هاي گوناگون و بررسي مشكلات كه افراد مبتلا با آن دست به گريبان هستند.

به عبارت صحيح‌تر، مي‌توان گفت هر چه بر مصاديق قابل شناسايي در دايره معرفتي يك علم افزوده شود، خود اين مصاديق به وسعت و پيچيدگي آن علم كمك مي‌كند.

يكي از علوم كاربردي در جهان معاصر كه سهم بسزايي در پيشبرد اهداف جوامع دارد، روانشناسي است. پيشرفت اجتماعي مرهون تعامل و هم‌آوايي افراد جامعه است و اين تعامل و هم‌آوايي وقتي حاصل مي‌شود كه افراد بتوانند يكديگر را بشناسند و از توانايي‌ها و نقاط ضعف يكديگر مطلع باشند. علت ظهور گرايش‌هاي متعدد در روانشناسي امروز، همين نكته اساسي است. در جوامع توسعه نيافته، عواملي چون كمبود امكانات پزشكي، جنگ، سوءتغذيه، مشكلات اقتصادي و نبود آگاهي زنان از بهداشت باروري موجب مي‌شود افرادي با ناتوانايي‌ها، كاستي‌ها و مشكلاتي در جامعه حضور يابند كه به دليل نداشتن ويژگي‌هاي افراد سالم،‌ معلول ناميده شوند.

اين تعريف ما را بر آن مي‌دارد تا تعاريف كهنه و سنتي از معلوليت را باطل قلمداد كنيم. در اين تعاريف، معلول كسي است كه از نظر فيزيكي وجه تمايزي با ساير افراد داشته باشد اما معلوليت در دنياي معاصر، تنها نقص عضو يا اختلالات فيزيكي نيست، بلكه در تعريف جامع‌تر، معلول به افرادي گفته مي‌شود كه به دليل كمبودها و نابساماني‌هاي اجتماعي، به نحوي از ساير افراد متمايز شوند. نگاه دقيق به اين تعريف، درصد شايان توجهي از افراد جامعه را نشان مي‌دهد كه محروميت‌هاي اجتماعي، معلوليت براي آنها به ارمغان آورده است.

گفتار واضح‌تر آن است كه بگوييم تمامي افرادي كه به دليل نبود يكي از ملزومات زندگي متعارف اجتماعي، به گونه‌اي متفاوت از ديگران زندگي مي‌كنند،‌ معلولند. از اين رو پرداختن به روانشناسي معلول از اهميت بالايي برخوردار است.

براي بررسي دقيق‌تر مي‌توانيم به يك تقسيم‌بندي كلي در اين تعريف دست بزنيم:

1- معلول جسمي و حركتي

2- معلول ذهني

3- معلول اجتماعي

در تجزيه و تحليل اين تقسيم‌بندي، علاوه بر آسيب‌شناسي اجتماعي كه ما را به كشف علل اين معلوليت‌ها و تأثير آنها بر ساير افراد جامعه رهنمون مي‌سازد، اين امكان نيز فراهم مي‌شود كه با شناخت دنياي رواني و مشكلات هر يك از افراد در گروه‌هاي ياد شده، نحوه ارتباط صحيح‌تر با آنها را فرا بگيريم. از اين رو قصد داريم در سلسله مباحثي با عنوان روانشناسي معلول، به شناخت هر چه بهتر افرادي بپردازيم كه به دلايل گوناگون در مقايسه با ساير افراد جامعه از تفاوت‌هايي برخوردارند.

معلول جسمي و حركتي

نخستين گروه از معلولان كه به روانشناسي آنها مي‌پردازيم، معلولان جسمي و حركتي هستند. در اين گروه، نقص عضو يا اعضايي در بدن آنها موجب مي‌شود كه حركاتي ناهمگون با ساير افراد از خود نشان دهند. به همين خاطر از بقيه متمايز مي‌شوند. نقص دست، پا و يا حواس در اين گونه افراد، موجب تنوع مشكلات اين قشر مي‌شود. اگر بخواهيم به تحليل دقيق‌تر مشكلات معلولان جسمي حركتي بپردازيم، بايد تقسيم‌بندي جزئي‌تري در اين گروه قائل باشيم.

الف – معلول حسي

ب – معلول حركتي

مي‌دانيم كه حواس در انسان، نقش دستگاه‌هاي ورودي اطلاعات را براي او ايفا مي‌كنند كه انسان مي‌تواند توسط اطلاعات داده شده، به درك موقعيت خويش بپردازد و تصميم عملياتي بگيرد يا به اصطلاح از خود واكنش نشان دهد.

در نظر داشته باشيم كه معلولان حسي از اين موهبت محرومند. به همين جهت،‌ در بسياري از موارد در جامعه دچار مشكل مي‌شوند. اين مشكلات در جوامع توسعه نيافته به شكل جدي‌تري بروز مي‌كند، چون در جوامع پيشرفته سيستم‌هاي شهرسازي و همچنين امكانات شهري از قبيل مترو، پارك، سينما و... با مدد تكنولوژي روز، تا حد زيادي مشكلات معلولان حسي را برطرف ساخته است، اما در جوامعي مانند جامعه ما كه حتي افراد عادي در آن نمي‌توانند آن طور كه بايد و شايد راحت زندگي كنند، معلولان به خصوص معلولان حسي اغلب ناچار مي‌شوند از جامعه، دوري گزينند و خانه‌نشين شوند. آنچه كه در گوشه‌نشيني مزيد بر علت مي شود، رفتار ترحم‌آميز و ناآگاهانه ساير شهروندان با معلولان است.

بايد توجه داشت كه مشكل گوشه‌نشيني، خود عامل بسياري از مشكلات روحي از قبيل افسردگي در معلولان است. معلولان حسي گاه به دليل كندي در يادگيري كه از نقص حواس آنها ناشي مي‌شود، با افراد كم توان ذهني اشتباه گرفته مي‌شوند كه اين مساله نيز به ناكارآمد بودن ابزار سنجش توانايي كودك در سنين پيش‌دبستاني در جوامع توسعه نيافته باز مي‌گردد. چنين تشخيص‌هاي ناصحيحي گاه موجب مي‌شود معلول حسي يك عمر از نعمت آموزش محروم باشد.

دنياي رواني معلولان حسي

محيط اطراف همه انسانها به وسيله سه پارامتر تصوير، صوت و لمس اشيا و اجسام قابل درك است. مهم‌ترين نكته‌اي كه در روانشناسي معلولان حسي بايد به آن توجه كرد، اين است كه بدانيم آنها همواره در درك محيط اطراف خود، از يكي از اين سه فاكتور محروم هستند. اين شناخت ما را كمك مي‌كند كه بتوانيم در برخورد با معلول حسي موفق‌تر باشيم.

معلول حسي پيوسته اين دغدغه را دارد كه به دليل نقص يكي از ورودي‌هاي اطلاعاتي خود، اطلاعات ناقصي از محيط دريافت كند، لذا اين تكليف بر اطرافيان او واجب مي‌شود كه محيط اطراف را به گونه‌اي در ذهن او القا كنند كه نقص حسي موجب آزار و تشديد احساس كمبود او نشود. در حقيقت اطرافيان يك معلول حسي بايد نقش حس معلول او را ايفا كنند.

پيش از اين در بررسي معلوليت حركتي گفته شد معلوليت، مجموعه شرايط است كه موجب مي‌شود شخص نتواند همچون ساير افراد جامعه زندگي كند. به عبارتي ديگر، معلوليت بنا بر نوع خود، منجر به ظهور ناهنجاري در فرد مي‌شود. براساس اين تعريف، معلوليت حركتي را ناهنجاري حركتي فرد به خاطر نداشتن شرايط و لوازم ارائه رفتار عادي در نظر مي‌گيريم.

بايد توجه داشت كه تنوع معلوليت‌هاي حركتي از معلوليت‌هاي حسي بسيار بيشتر است، لذا مشكلات اين گروه از معلولان نيز بيشتر است.

گروهي از معلوليت‌ها مانند معلوليت دست، پا و قطع نخاع در جامعه شناخته شده‌تر هستند. با اين همه به نظر مي‌رسد اين قشر از معلولان نيز مانند معلولان حسي، از امكانات بسيار محدودي در جامعه برخوردارند.

جدا از بحث شهرسازي نامطلوب كه تردد معلولان حركتي را بسيار دشوار ساخته است، مشكلاتي مانند محروميت از تحصيل مطلوب، اشتغال و بهره‌گيري از امكانات عمومي شهر نيز سرفصل‌هاي مهمي در فهرست مشكلات اين گروه است.

غير از معلولان كه تنها يكي از اعضايشان دچار مشكل است، افرادي مانند آسيب‌ديدگان مغزي (CP) وجود دارند كه به علت نارسايي سلول‌هاي حركتي در مغز، تمام حركاتشان دچار اشكال و ناهنجاري است.

متاسفانه ناهماهنگي شديد حركتي آسيب ديدگان مغزي در بسياري از موارد، منجر به اين مي‌شود كه جامعه آنها را به عنوان كم توان ذهني شناسايي كند. بازگو كردن مشكلات اين قشر از معلولان توسط فردي كه خود با اين مشكل روبه‌روست، نه تنها كار دشواري نيست، بلكه فرصت خوبي براي نوشتن دردهاي آنهاست؛ دردهايي كه ناشي از ناآگاهي جامعه از چگونگي رفتار با معلول، بخصوص معلول آسيب‌ديده مغزي است.

 

****

منبع : مقاله: " روانشناسي افراد داراي معلوليت -كمبودهاي اجتماعي، معلولان را از ديگران متمايز مي‌كند" تهيه كننده : سيدمحسن حسيني طه-روزنامه اطلاعات :چهارشنبه 3 تیر 1388

هنوز به چهل نرسيده اما به زحمت راه مي رود. دردهاي شديدي در کمر و پاها دارد. به ام آرآي نخاعش مي نگرم و تعجب مي کنم. ديسک بزرگي در انتهاي نخاع توراسيک روي نخاع فشار وارد مي آورده است. بعد از عمل هم اگرچه ديسک برداشته شده ولي آثار زخم هنوز روي نخاع قابل مشاهده است. در تعجبم که چرا چنين ديسکي در اين قسمت بي حرکت نخاع، آن هم در اين سن اتفاق افتاده. ديسک معمولاً در قسمت هاي پرتحرک نخاع مثل کمر يا گردن اتفاق مي افتد نه در پشت که قفسه سينه نخاع را بي حرکت نگه مي دارد.

هنوز تعجبم را بر زبان نياورده ام که مي گويد؛ «آقاي دکتر تعجب کرديد؟ مي فهمم ولي تعجب نکنيد، يک نگاهي به اين عکس بيندازيد.» عکسي است مربوط به پانزده تا بيست سال پيش در يک کشور خارجي از يک تشک کشتي. کشتي گيري را نشان مي دهد که از پشت روي ستون فقرات خود خم شده است، ستون فقرات کاملاً به شکل يک نيم دايره درآمده و پيشاني و بخشي از صورت کشتي گير هم روي تشک خوابيده است. حالا مي توانم به روشني درک کنم که چگونه آن ديسک غيرعادي اتفاق افتاده است.

زماني نه چندان دور امکان چنداني براي نگريستن به نخاع وجود نداشت. بنابراين حرجي نبود بر کسي که اين ورزش افتخارآفرين را بي خطر بداند اما امروزه با روش هاي جديد مي توان به طور دقيق تصويري از نخاع و کانالي که در آن قرار گرفته به دست آورد و نتيجه اينکه يک متخصص مغز و اعصاب نمي تواند تحمل ديدن اجراي اين فنون افتخارآفرين بخصوص همين «پل» را داشته باشد. واقعيت اين است که استعداد افراد مختلف نسبت به ضايعات اين چنيني نخاع يکسان نيست. صدمه وارده به نخاع ضمن اينکه به شدت و نوع ضربه يا فشار وارد آمده ارتباط دارد به قطر کانال نخاعي يي که به ارث مي رسد هم ارتباط دارد، يعني در کسي که کانال نخاعي بسيار تنگي به ارث برده حتي يک بار اجراي اين فنون ممکن است باعث صدمات شديدي به نخاع شود که البته اين صدمات ممکن است اثرات خود را بلافاصله آشکار نکنند يا در يک پهلوان «قدر» و «چغر» چندان مورد توجه قرار نگيرند، اما احتمال اين صدمات بسيار بالاست و عوارض حاصل در بسياري از موارد غيرقابل برگشت هستند.

نخاع يا همان مغز حرام مثل يک طناب بسيار قطور در وسط چاهي که داخل ستون فقرات قرار گرفته و کانال نخاعي نام دارد، آويزان است و با هر حرکت شديد ستون فقرات به ديواره چاه برخورد مي کند. تنگي کانال نخاعي در واقع يعني تنگي همين چاه و کم شدن فاصله بين طناب و ديواره. در حرکاتي مثل «پل» نخاع روي خود پيچ خورده و به ديواره چاه فشرده مي شود. خطر ديگري که نخاع را تهديد مي کند فشار آمدن بر رگ هاي ريزي است که در سطح نخاع قرار دارند و هرکدام به بخش هايي از نخاع خون مي رسانند. اين فشردگي ممکن است باعث فشار بر اين رگ ها شده و نرسيدن خون به نخاع بالقوه ممکن است باعث سکته بخش هايي از نخاع شود.

با در نظر گرفتن اين موارد و اينکه بسياري از نورولوژيست ها و جراحان اعصاب تعداد زيادي از کشتي گيران را مي بينند که ضايعات نخاعي شديدي پيدا کرده اند، مي توان نتيجه گرفت که ورزش کشتي ورزش بالقوه خطرناکي است و حداقل کاري که مي توان براي کشتي گيران کرد اين است که قبل از اينکه کشتي را به صورت حرفه يي يا قهرماني برگزينند با اين خطرات آشنا شوند و ناآگاهانه دچار چنين عواقبي نشوند.

سال هاست که جامعه بين المللي متخصصان مغز و اعصاب جلوگيري از مسابقات مشت زني و مبارزه با مشت زني حرفه يي را از اهداف خود قرار داده است. در اين ميانه به نظر مي رسد ورزش کشتي مورد غفلت قرار گرفته باشد. در حالي که تفاوتي اصولي وجود ندارد. اگر بوکس مغز را هدف گرفته هدف کشتي نخاع است.

البته مخالفت با نظرات عمومي کار دشواري است بخصوص اگر اين ورزش جزء معدود ورزش هاي مدال آور کشور ما باشد. اما اگر متخصصان مغز و اعصاب هم وظيفه خود را در تببين اين خطرات به انجام نرسانند معلوم نيست چه کسي بايد اين کار را بکند. بخصوص در شرايطي که از يک سو با پيدايش روش هاي تصويربرداري جديد آسيب پذيري سيستم عصبي هر چه بيشتر روشن مي شود و از سوي ديگر تکنولوژي هاي سينمايي جديد به دنبال اثبات اين نکته هستند که گويي بدن آدميزاد پلاستيکي است که مي تواند ضربه هاي زيادي را تحمل کند و زنده بماند. و باز اينها همه در حالي است که معيارهاي سلامتي روز به روز پيشرفت مي کنند و حالا ديگر مردم مي خواهند علت هر درد و ضعفي را بدانند و مداوايش کنند- که البته حق طبيعي آنهاست.

بنده جرات آن را ندارم که توصيه کنم اين ورزش افتخارآفرين کلاً منسوخ شود ولي مي توانم بر دو نکته تاکيد کنم؛ اولاً اطلاع کشتي گيران از اين خطرها و ثانياً ضرورت تحقيقات آکادميک در مورد صدمات نخاعي کشتي گيران.

****

منبع : مقاله " کشتی و احتمال آسیب نخاعی " تهيه كننده : دکتر بابک زمانی-برگرفته از سايت http://t-varzesh.pib.ir

 

مقدمه و هدف :

ضايعه نخاعی به عنوان بيماری که روز به روز با گسترش زندگی ماشينی رو به افزايش است، توجه ويژه ای را می طلبد. اين ضايعه در اکثر موارد منجر به ناتوانی و معلوليت شديد شده و زندگی روزمره را شديدا" تحت تاثير قرار می دهد. گذشته از فاز حاد بيماری، که درمان های دارويی و مراقبت های بهداشتی ويژه ای را می طلبد ( اين دوره بخش کوچکی از پروسه بيماری شخص را در بر می گيرد) ، بقيه طول دوره زندگی شخص درمان های بازتوانی يا توانبخشی را شامل می شود. آموزش طرز قرار دادن ( در وضعيت های خوابيده، نشسته و ... ) استفاده از ويلچر، انجام مستقل مهارت های روزمره زندگی ( ADL ) آموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی ، آموزش فعاليتهای اوقات فراغت و از همه مهم تر، آموزش های شغلی و چگونگی اداره زندگی مستقل از برنامه های توانبخشی می باشند. در اين ميان کاردرمانی به عنوان محوری ترين رشته توانبخشی درگير با اين بيماران، نقش خويش را در پروسه توانبخشی با ارزيابی های مقدماتی و رو به جلو آغاز می نمايد. اين ارزيابی ها که از ملاقات اوليه آغاز و تا ترخيص بيمار ادامه می يابد. شامل ارزيابی وضعيت فيزيکی و وضعيت عملکردی می باشد. پس از ارزيابی های اوليه ، برنامه توانبخشی جهت بيماران در سه فاز حاد، فعال و توانبخشی گسترده صورت می گيرد.

مقاله حاضر با بررسی مشکلات بيماران ضايعه نخاعی از نظر عملکردی، اجتماعی و ارتباطی، سعی در معرفی روش های توانبخشی و بازتوانی اين بيماران دارد.

****

منبع : مقاله " کاردرمانی در ضايعات نخاعی " - احمدرضا جعفری- دومين کنگره ضايعات نخاعی ايران 7-6 اسفند ماه 1381 - دانشگاه شاهد- دانشکده پزشکی


این کارت بایدحاوی مطالب زیرباشد:

اتونومیک دیس رفلکسی درافرادنخاعی با ضایعات بالای T6 رخ می دهدومی تواند به علت افزایش فشارخون ،عامل تهدیدکننده ای برای زندگی این افرادمحسوب شود.

علائم: سردردضربانی،برافروختگی پوست و تعریق بالای سطح ضایعه، تاری دید،گرفتگی بینی، دانه دانه شدن پوست ، تهوع، و بالا رفتن فشارخون.

علل: پرشدن مثانه و روده، عفونت ، یبوست،زخم های پوستی،دردهای حاصل ازآسیب های واردشده به سطوح زیرضایعه ( مانندشکستگی استخوانها یا بریدگی ها)، تنگ بودن لباسها، معاینات وآزمایشات پزشکی(مانندسیستوسکوپی ،معاینات دستگاه جنسی) ، رشدناخن انگشتان پاها ونفوذآن درعضله یا هرگونه محرک دردناک درپائین سطح ضایعه.

درمان

1- بیمارراصاف بنشانید: با افزایش فشارخون مقابله کنید.
2- عامل راحذف کنید: عامل مضری که درپائین سطح آسیب وجودداردرا جستجو کنید.مثل: سونداژ، فشارحاصل ازانباشتگی (ادرار ومدفوع) رابررسی کنید، وضعیت بدن رابرای رهائی ازفشار تغییردهید.
3- افزایش فشارخون سیستولیک(بالاتراز150) را درمان کنید
4- داروهای مصرفی:از چسب نیتروگلیسیرین استفاده کنید:باید 2.5 تا 5 سانتیمتر به مدت 2 ساعت روی پوست قرارداده شود.اگرفشارخون ثابت شدمی توانیدآنرا بردارید.اگرضرورت داشت می توانیددوباره ازآن استفاده کنیدیا کپسولهای 10 میلی گرمی نیفدیپین (Nifedipine) (نوع با اثرتسکین فوری) تهیه کنید. درصورت ضرورت امکان دارد هر20 تا 30 دقیقه نیازبه تکرارداشته باشد.ازداروهای زیرزبانی که باعث کاهش ناگهانی فشارخون می شوندپرهیزکنید.داروهای ضد حساسیتی که به صورت داخل وریدی به عنوان یکی ازعوامل ثانویه در دستگاههای بازبینی مورداستفاده قرارمی گیرند.
5- کاهش فشارخون را با خواباندن افرادوبالابردن پاها درمان کنید.
6- برای جلوگیری از تشدیدAD با استفاده بی حس کننده محرکهای زیان آور را حذف نمائید.
7- بعداز برطرف شدن حمله AD،علائم و فشارخون را حداقل به مدت 2 ساعت کنترل کنید.
8- اگرپاسخ به درمان رضایت بخش نباشد یا علت AD مشخص نشده باشد، بیمارباید بستری گردد. AD می تواندمنجربه حملات تشنجی،سکته یا مرگ شود.

****


منبع: مقاله "کارت هشدار اتونومیک دیس رفلکسی برای افرادنخاعی T6 " –تهیه کننده: الگوی مرکزضایعات نخاعی بیرمنگهام –دانشگاه آلاباما مترجم: مهندس عباس كاشي - (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - شهریور ماه 1388 - برگرفته از سایت: http://www.spinalcord.uab.edu


فهرست مطالب


مقدمه
منابع اطلاعات وروشهاي استفاده
تجزيه وتحليل نتايج
-سن و جنسيت
-وضعيت اشتغال
-آموزشهاي كسب شده
-مسايل نژادي و قومي
-دلايل استفاده ازاينترنت
نتيجه گيري
منابع

مقدمه


فن آوری های رایانه اي و اینترنت مي توانند توانائي عجيب وقابل توجهي رابراي افراد مبتلا به ناتوانی و بهبود زندگی و افزایش استقلال آنان ايجاد كنند .امروزه آن دسته ازافرادی که درخروج از منزل مشکل دارند ، حالا می توانند با استفاده از اینترنت به مغازه ها ، فروشگاههاي لوازم و وسائل وار دشوند ، يا درمورد سئوالات پزشکی خود تحقیق کنند ، همچنين درمقوله هاي مختلف روزمره زندگي شركت نمایند ، ازطرفي مي توانند با دوستان خودارتباط برقرارکرده ویا با دوستان جدیدی آشنا شوند . افراد نابینا که درگذشته ، ماهها یا سالها برای اطلاعات موردنیاز خود وتهیه آنها به شکل " خط بریل " یا نوارهای صوتی انتظارمی کشند ، امروزه می توانند همانند افراد سالم به اطلاعات خبری ، مقالات مجلات ، گزارشات و اطلاعات مربوط به محصولات وغیره دستیابی پیدا کنند. درحال حاضرکسانی که دربه دست گرفتن قلم یا کاربا صفحه کلید مشکل دارند قادرند با استفاده از جدیدترین نرم افزارهای تشخیص صدا کارهايي مثل نوشتن ، رسیدگی به صورت حساب ها یا انجام امور روزانه خود را به خوبي انجام دهند. فن آوری های جدید واقعا" ستودنی هستند ، اما همانطورکه این گزارش به روشنی مشخص کرده ، با وجود انقلاب رایانه طیف خيلي وسیعی ازافراد ناتوان هنوز هم نتوانسته اند ازآن بهره مند شوند .

درحال حاضر تنها یک چهارم ازافرادناتوان رایانه دارند و فقط یک دهم آنان ازاینترنت استفاده می کنند. افراد ناتواني كه سن آنها بالاتر است وکسانی که درآمد کافی نداشته یا سطح تحصیلات پايینی دارند ، کمتر می توانند از مزایای فن آوری های جدید بهره مند شوند.


دراين خصوص براي انجام يك بررسي ومطالعه جديد ، يك محدوده وسيع تحت پوشش قرارگرفته شده ، ( توسط اداره اطلاعات و ارتباطات دور كشور، درسال 1999) به طوري كه تفاوتهاي قومي ون‍ژادي براي دسترسي به فن آوريهاي الكترونيكي درايالات متحده مستندسازي شوند. گزارش ارائه شده كه با استفاده ازبررسي داده هاي آنها تهيه شده ، نشان مي دهد كه تفاوت دراستفاده ازرايانه و اينترنت براساس وضعيت ناتواني نيز به اندازه مسائل نژادي و قومي قابل توجه است .

منبع اطلاعات و روشهاي مورد استفاده


هم اكنون بررسي جمعيت تحت مطالعه (CPS) از لحاظ ملي برروي50000 خانوار ايالات متحده وبه صورت يك تحقيق ماهانه انجام مي شود. دراين بررسي كه به وسيله اداره آماروسرشماري كشور وبراي دفتر آمار كار ونيروي انساني انجام شده ، تمركز پرسشنامه هاي CPS برروي وضعيت اشتغال ودرآمد خانوار بوده است . نمونه مذكور شامل 8 صفحه ، به همراه يك صفحه جديد است كه هرماهه به جريان مي افتد.خانوارها طي 4 ماه متوالي 8 بارمصاحبه مي شوند و بعداز 8 ماه وقفه ، مجددا" در طول 4 ماه تقويمي سال بعد به همان شكل مصاحبه مي گردند.

پرسشنامه هاي تكميل شده همزمان با تحقيق اصلي كه هرماه انجام مي شود ، مورداستفاده قرارمي گيرند .

بررسي هاي ارائه شده براساس اطلاعات دوسري از پرسشنامه ها ازاين قرارند:

بررسي هاي تكميلي درمورد استفاده ازرايانه واينترنت (سال 1998 )، كه در دسامبر همان سال انجام شده و تحقيقات آماري سالانه ( سال 1999) كه سه ماه بعد ازتحقيقات قبلي ودرماه مارس صورت گرفت .

بررسي تكميلي درخصوص استفاده ازاينترنت ورايانه ، حاوي سووالاتي درمورد وجود رايانه درخانوارها و دسترسي آنها به اينترنت وهمچنين سئوالاتي در خصوص استفاده هاي خاص از اينترنت به وسيله اعضاي خانواده مي باشد . اين تحقيق انجام شد تا اداره اطلاعات وارتباطات ازراه دور ( NTIA ) از آن به عنوان ابزاري براي بررسي درمورد ميزان نفوذ فن آوري رايانه در عموم جامعه استفاده نمايد . بررسي هاي NTIA نشان داد كه با توجه به عواملي مانند درآمد خانواده ، ن‍ژاد و قوميت و ميزان سطح تحصيلات ، تفاوت زيادي دردسترسي به رايانه واينترنت وجوددارد.

مسئله ناتواني درگزارش NTIA ذكرنشده است ، چراكه فرمهاي متمم براي ارزيابي استفاده از رايانه و اينترنت درميان افراد مبتلا به ناتواني طراحي نشده بود. نه تنها هيچ پرسشنامه اي درمورد وضعيت ناتواني در تحقيقات تكميلي درخواست نشده بود ، بلكه براساس تحقيق اصلي كه بطورماهانه انجام مي شد ، هيچ راه مفيدي نيز براي تشخيص افراد عادي وناتوان در نمونه كلي وجودنداشت .

اما برخلاف تحقيق ماهانه ، در تحقيق متمم آماري مارس يك سئوال كلي و مجزا درمورد ناتواني وكاركردن افرادمطرح شده است . ازپاسخ دهندگان سئوال مي شد كه : آيا كسي درخانواده آنان مشكل پزشكي يا ناتواني داردكه مانع ازكاركردن او شود يا مشكل او طوري باشد كه در نوع يا مقداركاري كه آنان مي توانند انجام دهند محدوديت ايجادكند. اين سئوال يك روش منطقي براي شناسائي افرادي از نمونه بود كه حداقل 15 سال از سني كه آنها درتوانائي انجام كارهاي خود محدوديت پيدا كرده بودند، مي گذشت." ناتواني در انجام كاركردن" يك تعريف ظريف تر و گيج كننده تري نسبت به محدوديت فعاليت يا محدوديت عملكرد دارد، از سوي ديگر اين ناتواني تاحدي اعتبارافراد فاقد سابقه كار و آن دسته از افراد مسن تري كه مدت طولاني ازبازنشستگي آنان مي گذرد، را درهاله اي از ترديد قرارمي دهد.

به دليل ماهيت جغرافيائي CPS ، امكان ارتباط دادن داده هاي هردو تحقيق تكميلي ذكرشده در بالا وجود دارد. از 8 صفحه مصاحبه دسامبر 1998 ، بعداز دوم مارس ، دو صفحه مجددا" مصاحبه شد. به همين دليل اين امكان فراهم شد كه درمورد يك چهارم ازنمونه ، منهاي كساني كه پاسخ نداده بودند ، بتوان وضعيت ناتواني انجام كار را دركساني كه از رايانه و اينترنت استفاده مي كردند و بطور مجزا ارزيابي شده بودند ، را بدست آورد.

غيراز كل 122935 گزارش ، براي كل تحقيق تكميلي رايانه /اينترنت ،ازدوصفحه اي كه درهردو تحقيق تكميل شد ، تعداد 30128 گزارش بدست آمد. در9/91 % موارد اين امكان وجودداشت كه داده ها ي حاصل ازهردو تحقيق متمم با هم تلفيق شوند، بقيه آنها يعني 4/8 % ( 2522 گزارش) به خاطر فقدان اطلاعات مربوط به ناتواني كاردرنظرگرفته نشده اند. صرفا" عدم پاسخ ، يكي از دلايل ازدست دادن اطلاعات است . دليل ديگراين است كه CPS تحقيقي مي باشد كه جداازخودخانواده درموردخانوارهامطرح است ، ودرآن هيچ تلاشي براي تقابل مجدد اعضاي خانواده هاي شركت كننده در مصاحبه ها انجام نمي شود .اعضاي جديد خانوارها كه مصاحبه مي شدند ، بدون هيچ اطلاعاتي در موردوضعيت ناتواني اشخاص مورد نظر، ما را ترك مي كردند.

نمونه تلفيق شده كه دراين بررسي مورداستفاده قرارگرفته ، تعداد 27606 گزارش ، يا 5/22% ازكل نمونه متمم رايانه /اينترنت راشامل مي شد. برخي از2196 گزارش ارائه شده توسط افراد به عنوان داشتن ناتواني كاركردن شناخته شده اند. كاهش نمونه تا حدزيادي باعث ازبين رفتن قدرت تجزيه وتحليل دقيق تر عادات استفاده از رايانه واينترنت توسط افراد ناتوان مي شود، اما اين مقدارنمونه براي ارائه مقايسه داشتن رايانه واستفاده ازاينترنت درميان جمعيت گسترده با يا بدون ناتواني انجام كار كافي است .


در اين گزارش به منظورارزيابي استفاده ازرايانه واينترنت دربين گروههاي مختلف نژادي و قوميتي ، از مطالعه NTIA كه از خانواربه عنوان واحد بررسي استفاده نموده ، پيروي شده است.در طبقه بندي ن‍ژاد و قوميت خانوارها، ابتدا پاسخ دهندگان درفهرست تحقيق ليست شدند، كه معمولا" نام شخصي كه مالك يا اجاره كننده خانه بوده قيد شده است. اما برخلاف تجزيه وتحليل NTIA، دراين گزارش تفاوت بين طبقه بندي نژادي و اصالت اسپانيولي حفظ شده است . به عبارت ديگر يك خانوار كه خودرا بصورت تيره پوست ( (در پاسخ به سئوال درمورد نژاد) وبا اصالت اسپانيائي ( درپاسخ به يك سئوال مجزا درمورد قوميت )معرفي مي كند در طبقه بندي نژادي درفهرست افريقائي امريكائي وهمچنين درطبقه بندي قومي درفهرست اسپانيائي قرارمي گيرد.

براي بعضي ازخانوارها يعني 8/21% يعني 10480 خانوار از48070 خانواري كه درتحقيق متمم استفاده ازرايانه واينترنت مصاحبه شده بودند ، متمم هاي آماري حاوي گزارشاتي براي تمامي اعضاي خانوارها درنظرگرفته شد. تنها خانوارهاي مذكور، كه اطلاعات ناتوان بودن درانجام كارها را كامل كرده بودند ، درتجزيه وتحليل ها موردتوجه قرارگرفتند.

با توجه به تنوع سني ، جنس و زمينه هاي نژادي ، عدم نتيجه گيري در تحقيقات مشاهده شده است. احتمال تغييرمحل سكونت يك خانواده وايجاد يك وقفه سه ماهه بين مصاحبه ها نيز احتمالا" باعث تغييردرويژگي هاي مذكورگرديد. به منظوركاهش اثرات ناشي ازفقدان اطلاعات ( همچنين براي منظوركردن صفحات از دست رفته )، گزارشات فردي درنمونه تلفيق شده موردسنجش مجدد قرارگرفتند تا برآوردهاي جمعيتي براي كل نمونه در 60 خانه ي جداول مربوط به سن – جنس – نژاد ( 15 رديف براي سن ، 2 رديف براي جنس و 2 رديف براي نژاد – سياه و ساير نژادها ) درج گردد.

دربررسي خانوارها ، ( براساس سنجش اصلي خانوارها ) با توجه به سن ، جنس ونژاد اولين پاسخ دهندگان مندرج در فهرست تحقيق ارزيابي مجدد شدند. براي اين بررسي 40 خانه سن – جنس – نژاد براي طبقه بنديهاي بعدي مورداستفاده قرارگرفتند ، تعداد خانه هاي مربوط به سن تا 10 خانه كاهش داده شد ، بطوري كه خانوارهاي اندكي با عنوان اشخاص زير 20 سال همگي به يك خانه سني ارسال شدند.

ازآنجائي كه برآوردها دراين گزارش براساس يك نمونه ازجمعيت ارائه شده اند، درمعرض خطاي نمونه برداري قراردارند. تخمين خطاهاي نمونه برداري با استفاده از فرمولهاي ارائه شده توسط اداره آمارو سرشماري ( اداره آمار،سال 1999) محاسبه شده است. درجدول داده ها ، با قابليت اطمينان پائين ( خطاي استاندارد بزرگتراز 30 درصد برآوردشده) با ستاره علامت گذاري شده اند. تمام مقايسه ها ي ذكر شده دراين متن ازنظر ارزش آماري آزمايش شده اند ، مگراينكه عليرغم آنچه بيان شد ، آنها در95 درصد سطح اعتماد يا بيشتر( (p < .5 قرارداشته باشند.

تجزيه و تحليل نتايج


ازبين 20.9 ميليون نفر آمريكايي كه سن آنها بالاتراز 15 سال بوده وتوانايي انجام كارراندارند ( به تعريفي كه در بالا توجه كنيد ) ، 5 ميليون نفردرمنزل خود رايانه دارند.( جدول A) . كمترازنيمي ازاين گروه ، يعني 2.4 ميليون نفر، ازطريق رايانه هاي خانگي خودبه اينترنت دسترسي دارند، بدون درنظرگرفتن اينكه آنها ازمزاياي آن بهره مندمي شوند ياخير. درواقع تعداد 1.5 ميليون نفراز افراد مبتلا به ناتواني ، از اينترنت تنها درمنزل و 2.1 ميليون نفر ازآنها ازاينترنت هم درمنزل و هم ازطريق رايانه هاي ساير جاها ازاينترنت استفاده مي كنند.

همانطوركه درشكل 1 نشان داده شده ، افرادمبتلا به ناتواني كمترازنصف افرادسالم درمنزل به رايانه دسترسي دارند.(23.9 درمقابل 51.7). اين تفاوت دسترسي به اينترنت حتي بيشترازاينها ممكن است باشد. امكان اتصال به اينترنت براي افرادسالم تقريبا" سه برابرافراد ناتوان مي باشد.( 31.1 دربرابر 11.4درصد).

بطوركلي ميزان استفاده ازاينترنت توسط افرادمبتلابه ناتواني ازهرطريقي اعم از رايانه خانگي يا درمحل كاريا تحصيل يا كتابخانه نسبت به افرادسالم تفاوت زيادي دارد. تنها يك دهم ( 9.9 درصد ) افراد دچار ناتواني به اينترنت وصل مي شوند،‌ درحالي كه اين رقم براي افراد سالم چهاردهم ( 38.1 درصد ) است . ازنظر"استفاده ازاينترنت درمنزل" 7.2 درصد افراد ناتوان دربرابر25.9 درصد افراد سالم به اينترنت وصل مي شوند. ازلحاظ استفاده ازاينترنت در خارج از منزل ، تعداد افراد ناتوان درمقايسه با افراد سالم خيلي كمتر است ، كه البته دليل آن تا حدي به اين موضوع برمي گردد كه بسياري از افراد ناتون مشغول به كار نيستند .بطوركلي تنها 3.9 درصد ازافرادمبتلا به ناتواني درخارج ازمنزل به اينترنت وصل مي شوند ، كه اين مقدار براي افراد سالم 20.6 درصد است

سن و جنسيت

با وجود اينكه جمعيت افراد ناتوان ازنظرسني بطورقابل توجهي بالاتر است ، و احتمال استفاده از فن آوريهاي جديد با افزايش سن كمترمي شود ، اما درتفاوتهاي ذكر شده در بالا موضوع اختلافات سني منظور نشده است . همانطوركه در شكل 2 نشان داده شده ، اين تفاوت مهم به مسئله ميزان مالكيت رايانه ، دسترسي به اينترنت و استفاده ازاينترنت براي هردو گروه ناتوان وسالم درجمعيتي با رده سني غيرسالخورده ( 15 تا 64 سال ) و سالخورده ( بالاتر از 65 سال ) مربوط بوده است .


فقط يك سوم ( يعني 32.6درصد) از افراد غيرسالخورده كه توانايي انجام كارندارند ، در منزل خود رايانه دارند، در حالي كه اين رقم براي افراد سالم بيشتراز50 درصد ( 55.6درصد ) است . به همين ترتيب تنها نيمي ازافراد ناتوان كه رايانه دارند، مي توانند به اينترنت دسترسي داشته باشند ، يعني 15.8 درصد از جمعيت افراد ناتوان . در مقايسه با آن ، نسبت افراد سالم دراين مورد 33.9 درصد است . همچنين نسبت استفاده ازاينترنت تقريبا" 3 به 1 است يعني 42.3 درصد افراد بدون ناتواني دربرابر تنها 15.1 درصد افراد مبتلا به ناتواني .

دربين افراد سالخورده ، تنها يك چهارم ( 25.3 درصد ) افراد بدون ناتواني داراي رايانه هستند ، اما تنها بخش كوچكي از افراد داراي ناتواني يعني يك دهم ( 10.6 درصد ) افراد سالم رايانه دارند. دسترسي به اينترنت براي حدود نيمي از دارندگان رايانه درهرگروهي امكان پذير است ( 12.3 درصد افراد سالم و 4.7 درصد افراد مبتلا به ناتواني ) . باوجود اينكه استفاده واقعي از اينترنت در بين افراد سالخورده كمتر است ، ‌اما اين تعداد براي افراد فاقد ناتواني ( 8.9 درصد ) خيلي بيشتراز افرادداراي ناتواني ( 2.2 درصد) است .

با يك نگاه آماري كلي به جمعيت مذكور اختلاف قابل توجهي ازنظرجنسيت درمالكيت رايانه و استفاده ازرايانه وجودندارد، اما به شكل تعجب آوري ميزان آنها كمتر است . تنها بيشتر ازنيمي از( 51.6 درصد ) مردان و فقط كمتر از نيمي (48.7 درصد ) اززنان در منزل به رايانه دسترسي دارند ، همچنين يك سوم ( 33.3 درصد) از مردان و فقط كمترازيك سوم ( 30.5 درصد ) اززنان از اينترنت استفاده مي نمايند. دربين جمعيتي كه قادر به انجام كار نيستند، ازنظرآماري تفاوت قابل توجهي بين دو جنس مرد وزن وجود ندارد( جدول B)

.تفاوت هاي بين افراد ناتوان و سالم زياد و اما اين تفاوت بين دوجنس قابل توجه مي باشد. براي مثال 24.9 درصدمردان مبتلا به ناتواني داراي رايانه هستند ، درحالي كه 53.2 درصد مردان سالم رايانه دارند . همچنين 23 درصد زنان مبتلا به ناتواني رايانه دارند ودربرابرآن، 50.3 درصد مردان سالم داراي رايانه هستند.

وضعيت اشتغال

افرادي كه به سن اشتغال رسيده اند ، با داشتن يك شغل قادرخواهندبود نسبت به خريد رايانه اقدام كنند. اغلب دسترسي به رايانه واينترنت درمحل هاي كارنيزفراهم مي شود ، وبه موازات آن آموزش در مورد نحوه استفاده ازآنها هم انجام مي شود. بنابراين جاي تعجب نيست كه كليه افراد اعم ازكساني كه مي توانند با رايانه كار كنندويا كساني كه قادربه كاربه آن نيستند ، درصورت شاغل شدن ، به احتمال زياد قادرخواهند بود به رايانه و اينترنت دسترسي داشته باشند . (شكل 3 و جدول B ).

اما افراد داراي ناتواني حتي موقعي كه شاغل هم باشند ، دسترسي آنها به فن آوريهاي جديد بطورقابل توجهي كمتراست . درميان افرادشاغل داراي ناتواني ، 42.6 درصد رايانه دارند ، 26.4 درصد ازاينترنت استفاده مي كنند، كه درمقايسه باآنها 56.9 درصدافراد سالم رايانه دارند و 44 درصد آنان ازاينترنت استفاد ه مي كنند. بطوركلي اين ميزانها دربين افراد فاقد شغل بطورقابل ملاحظه اي كمتراست . بطوري كه تنها سه دهم

( 28.9درصد) ازافرادناتوان رايانه دارند و درحدود يك دهم ( 10.8 درصد) ازاينترنت استفاده مي نمايند.

آموزش هاي كسب شده

كساني كه به خوبي آموزش ديده اند ، بدون توجه به منابع مالي ، نيازبه خريد و استفاده ازفن آوري رايانه به احتمال زياد داراي مهارت هاي بيشتري هستند . اما عليرغم سطح آموزش هاي كسب شده ،‌افراد مبتلا به ناتواني ازلحاظ ميزان هاي مربوط به مالكيت رايانه و استفاده ازاينترنت نسبت به همسانان خودكه فاقدناتواني هستند ، به مراتب درسطح پايين تري قراردارند.( شكل 4 ) .

تنها يك هشتم ( 12.7 درصد ) ازافراد مبتلا به ناتواني كه ازدبيرستان فارغ التحصيل شده اند، رايانه داشته اند. اين رقم با يك سوم ( 34.5 درصد ) افرادي كه ازدبيرستان فارغ التحصيل نشده اند و فاقد ناتواني هستند و تقريبا"با نيمي از ( 46.5 درصد ) از فارغ التحصيلان دانشگاهي كه داراي ناتواني هستند ، و با سه چهارم ( 73.4 درصد ) فارغ التحصيلاني كه ناتواني ندارند ، مقايسه مي شود.

واقعيت اين است كه تنها 2.4 درصد افرادداراي ناتواني كه ازدبيرستان ديپلم نگرفته اند ، ازاينترنت استفاده مي كنند. اما آن دسته ازافرادي كه فاقد ناتواني هستند ، تقريبا" 10 برابر به اينترنت وصل مي شوند ، ( 22.5 درصد ). تعداد كساني كه ناتواني دارند وداراي مدرك دانشگاهي هستند ، بيشتراست . ( 30.2 درصد ) . اما حتي احتمال استفاده از اينترنت ، در گروه آخر نسبت به فارغ التحصيلان بدون ناتواني كمترازنصف و نسبت به كساني است كه از اينترنت استفاده مي كنند تقريبا" دوسوم ( 63.9 درصد ) است .

درآمدخانوار

درآمد نيمي ازافرادي كه توانايي انجام كارندارند ( 50.3 درصد ) ، زير 20000$ درسال است . براي اين گروه، خريد رايانه و پرداخت هزينه هاي ماهانه شركتهاي خدمات اينترنت نسبت به هزينه نيازهاي اساسي زندگي ،‌ يك هزينه بي خود به نظر مي رسد. درهرحال تعداد افراد كم درآمدي كه رايانه دارند، اعم از ناتوان و سالم ، نسبت به كساني كه ازنظر مالي درسطح خوبي هستند ، خيلي كمتراست .( شكل 5 )

درهردوگروه ، تعداد افراد داراي ناتواني كه رايانه دارند، به طورقابل ملاحظه اي كمتراست . اين ميزان درگروه افراد كم درآمد نصف ( 11 درصد دربرابر 22.2 درصد ) ، و براي گروه با درآمد بالا دوسوم ( 40 درصد دربرابر61.2 درصد ) مي باشد. ميزان استفاده ازاينترنت دربين گروه كم درآمد يك چهارم ( 4.9 درصد براي افراد داراي ناتواني دربرابر 19 درصد افراد فاقد ناتواني ) و براي گروه پردرآمد ( 16.6 درصد دربرابر 45.2 درصد ) درست بيش ازيك سوم است .

مسايل ن‍‍ژادي و قومي

جدول C و شكل 6 وضعيت آماري افراد ازنظر مالكيت رايانه درمنزل و دسترسي به اينترنت رابرحسب گروه هاي نژادي و قومي نشان مي دهد.(به منبع اطلاعات و جزئيات روشهاي تقسيم بندي نژادي وقومي توجه نماييد ) . خانوارها برحسب ناتواني درانجام كار گروه بندي شده اند . اگر يك نفر ازاعضاي خانواده يا بيشتر براي كاركردن ناتواني داشته باشند ، جزو خانوارناتوان طبقه بندي مي شوند.

درهرگروه نژادي وقومي ،‌ميزان مالكيت رايانه درهرزمان كه فرد ناتواني درخانواده اي وجوددارد ، خيلي كمتراززمانهايي است كه ناتواني وجودندارد. 4 دربين خانواده هاي سفيد پوست ، آنهايي كه فردناتوان دارند، تقريبا" به اندازه نصف خانواده هايي كه فردناتوان ندارند ، ازداشتن رايانه بهره مندهستند. ( 26.3 درصد در برابر 50.2 درصد ) . دربين خانوارهاي آمريكايي افريقايي تنها يك دهم (‌10.7 درصد ) از خانوارهاي داراي افراد ناتوان رايانه دارند ، و درمقايسه با آنها تنها يك چهارم ( 26.3 درصد) از خانوارهايي كه افراد ناتوان ندارند ،‌ داراي رايانه هستند. حدود 37.8 درصد از خانواده هاي آسيايي ها و جزيره نشينان اقيانوس آرام ( اقيانوسيه ) كه فردناتوان دارند داراي رايانه هستند ، درمقايسه باآنها تنها 56.9 درصد ازخانوارهايي كه افراد ناتوان ندارند ،‌ داراي رايانه مي باشند. ودربين خانوارهاي اسپانيايي ، 19 درصد از خانواده هايي كه فردناتوان دارند، داراي رايانه هستند و درمقابل، 32.7 درصد خانواده هاي بدون فرد ناتوان رايانه دارند.

همچنين درخصوص دسترسي به اينترنت تفاوت زيادي بين گروههاي نژادي مختلف وجوددارد. دراين زمينه خانوارهايي كه داراي اعضاي ناتوان هستند و به اينترنت وصل مي شوند تقريبا" نصف خانوارهايي مي باشند،كه فردناتوان ندارند.( درموردخانوارهاي سفيد پوست 13.3 درصد دربرابر30.7 درصد ، درمورد خانواده هاي سياه پوست 4.8 درصد دربرابر 11.4 درصد ، درمورد خانوارهاي آسيايي واقيانوسيه ، 19.7 درصد دربرابر 35.9 درصد ) .

دربين آن دسته از خانواده هايي كه اعضاي آنها فاقد توانايي كارهستند ، تفاوت درمقادير آماري بين گروههاي نژادي و قومي چندان قابل توجه نيستند. اما برخي تفاوت ها مهم مي باشند و بايد مورد اشاره قراربگيرند. در بين خانواده هايي كه فرد ناتواني با عدم توانايي انجام كاردارند ،‌خانواده هاي آمريكايي افريقايي خيلي كمتر از خانواده هاي سفيدپوست رايانه داشته ( 10.7 درصد دربرابر 26.8 درصد ) درنتيجه دسترسي آنها هم به اينترنت هم كمتر است ( 4.8 دربرابر 13.3 درصد ) .

دلايل استفاده از اينترنت

رايج ترين عللي كه افراد مبتلا به ناتواني درخصوص علت استفاده ازاينترنت بيان مي كنند، ارسال ودريافت ايميل يا پست الكترونيكي ( 4/1 ميليون نفر يا 1/67% از 1/2 ميليون نفري كه از اينترنت استفاده مي كنند) و جستجوي اطلاعات ( 3/1 ميليون ، يا 8/62 % ؛ جدول D را ملاحظه نمائيد ) است . همچنين افراد عادي يعني بدون ناتواني درخصوص استفاده از اينترنت دو دليل مهم را بيان مي كنند . چهاردهم ( 39 %) ازكاربران اينترنت ، به دنبال مطالعه اخبارروز و كنترل پيش بيني وضع هوا هستند يا به دنبال اطلاع ازنتايج مسابقات ورزشي هستند. سه دهم آنها ( 3/29%) ازدوره هاي آموزشي يا منابع به روزشده براي كمك به كارهاي تحصيلي خود استفاده مي كنند. يك چهارم (2/26%) ازكاربران اينترنت كه مبتلا به ناتواني هستند براي انجام كارهاي شغلي خود استفاده مي كنند ، كه بطورقابل ملاحظه اي كمتر از 1/43% كاربران بدون ناتواني هستند كه به احتمال زياد داراي شغل مي باشند . يك ششم كاربران هم (17 % ) ازاينترنت براي خريد ، پرداخت صورتحساب ها ، يا فعاليت هاي تجاري و 9/15 % نيز براي انجام فرصتهاي شغلي خوداستفاده مي كنند.

نتيجه گيري

افراد مبتلا به ناتواني شايد تنها بخشي ازجامعه باشند كه بيشترآنها نياز به استفاده ازعصر فن آوريهاي الكترونيكي دارند . تاكنون آنان ازنظراستفاده ازتكنولو‍ژيهاي مذكور در سطح پائيني قراردارند. بنابراين شناخت مزاياي بالقوه رايانه واينترنت براي جامعه افرادناتوان راهي طولاني درپيش روي دارد.

بطوركلي مشكل بزرگي كه وجوددارد ، دسترسي به اين فن آوري ها است . بسياري از افراد ناتوان مشكل مالي دارند و استطاعت چنداني براي تهيه يك رايانه مناسب ، استفاده ازاينترنت و نرم افزارهاي خاصي كه با نيازهاي آنان سازگاري داشته باشند ، و همچنين پرداخت هزينه هاي ماهانه اي كه استفاده ازاينترنت به آنان تحميل مي كند را ندارند. خيلي ازافراد داراي ناتواني ، اعم از پير وجوان ، ازمزاياي بالقوه اين فن آوري آگاهي نداشته ، وبه خصوص آنان بايد بدانندكه يك رايانه واتصال به اينترنت ، نه تنها يك اسباب بازي نيست ، بلكه ابزاري مهم براي دستيابي به استقلال و وصل شدن به جامعه مي تواند محسوب شود.

تامين اشتراك هاي كم هزينه ، يا اشتراك هاي رايگان طولاني مدت براي استفاده از خدمات اينترنتي مي تواند به افراد ناتوان كمك كنند تا اين فن آوري ها بيشترازپيش براي آنان قابل استفاده باشند . با تامين اين نوع تسهيلات كاربران به سادگي مشترك مي شوند ، درنتيجه افرادي كه با اين فن آوريها احساس راحتي چنداني نمي كنند ، به استفاده ازآن تشويق مي شوند .همچنين به افراد مبتلا به ناتواني كمك خواهدشد تا درقبال استفاده از اينترنت مخالفت نكنند. اما بديهي است كه قبل ازانجام يك برنامه ريزي مناسب براي رفع موانع دسترسي ، به موازات تامين و پشتيباني كارهاي سخت افزاري و نرم افزاري و به منظور شناخت مزاياي اين فن آوري ، يك برنامه آموزشي منسجم نيز مورد نياز مي باشد كه دراين گزارش مشخص گرديده است .

****

منبع : مقاله " کاربرد رایانه و اینترنت براي افراد ناتوان " نويسنده : استفان كي - انستيتو بهداشت و سالمندي -دانشگاه كاليفرنيا -ترجمه : مهندس عباس كاشي - انتشار : مركز ضايعات نخاعي -ارديبهشت 1390

دكتر عرب نيا داراي مدارك دكتراي علوم رايانه و استاد دانشگاه جورجياي آمريكا است. او در سال 1974 براي تحصيل به انگلستان رفت، 14 سال در آنجا بود و بعد از اخذ مدرك دكترا، در سال 1987 به آمريكا رفت و در حال حاضر 22 سال است كه در دانشگاه جورجيا با سمت استادي به تدريس و پژوهش اشتغال دارد. دكتر عرب نيا تاكنون روي 2 طرح رايانه اي بزرگ كار كرده كه باعث شگفتي محافل علمي دنيا و دريافت جوايز بين‌المللي هم شده است.
طرحي كه وي در حال حاضر در دست انجام دارد. در نهايت مي تواند تحولي در زندگي معلولاتي به وجود آورد كه قادر به حركت دادن دست و پايشان نيستند و فقط از نيروي فكرشان استفاده مي كنند. دكتر عرب نيا در گفت و گو با همشهري به سئوالات مطرح شده در زمينه طرح هايش پاسخ داد.

لطفا در باره طرحي كه گفته مي شود كار با رايانه توسط مغز است توضيح دهيد.


اين طرح به اين گونه است كه بر سر فردي كه مي خواهد با رايانه كار كند يك كلاه EEG مي گذاريم كه امواج مغز را مي گيرد و ارتعاشات بخش هاي مختلف مغز ( جريان انرژي در مغز در اثر تفكر ) را به رايانه منتقل مي كند. با پردازش ميزان انرژي به خصوصي كه در هنگام هر فرمان با پيام در مغز جريان مي يابد مي توان به فرمان يا پيام مورد نظر پي برد. مثلا اينكه فرد در باره چه چيزي فكر مي كند؟ آيا احساساتي شده است؟ آيا مي خواهد دروغ بگويد؟ آيا مغزش آمادگي درس خواندن دارد و..... سعي ما بر اين است كه چنين پيام هايي را با پردازش امواج از ارتعاشات مغز بگيريم.
اين فناوري براي فردي كه به طور كامل معلول است وفقط مي تواند فكر كند كاربرد بسيار زيادي دارد. مثلا مي تواند با آن و نيروي فكر" كرسر " را روي مانيتور به هر سمتي كه مي خواهد حركت دهد يا آيكني را انتخاب كند. هدف ما اين است كه فرد مورد نظر با فكر خود از نرم افزارهايي كه ما آنها را ارائه مي كنيم استفاده كند و آن را به نمايش بگذارد و كاربردي كند. اين نرم افزارهاي كاربردي ، الگوريتم خاصي دارد كه در حال نوشتن آنها هستيم و البته آماده كرده ايم ولي هنوز آنها را در كنار هم قرار نداده ايم. بنابراين،‌اين كار شدني است ولي براي يكپارچه سازي آن 6 تا 9 ماه ديگر زمان لازم است.

در واقع شما در حال طراحي نوعي رايانه هستيد كه مستقيما با مغز كار مي كند؟

بله، البته اين فقط يك كاربرد اين فناوري است. اگر چنين كلاهي را بر سر شخصي بگذاريم و مثلا عكس هايي را به او نشان بدهيم و بگوييم آيا آنها را مي شناسيد،‌اگر فرد دروغ بگويد از طريق امواج مغزي منتشر شده مي توانيم بفهميم كه او دروغ مي گويد يا راست. ( كاربردي براي پليس و كشف جرم ).

 

يعني شبيه دستگاههاي دروغ سنج؟

بله از اين فناوري براي دروغ سنجي هم مي توان استفاده كرد. البته بايد بگويم كه ما هنوز داريم روي آن كار مي كنيم.

در باره جايزه IEEE كه به شما اعطا شده است توضيح دهيد. گفته شد شما به دليل تحقيقات برجسته در حوزه "سوپر كامپيوتينگ " به دريافت جايزه ويژه بزرگترين انجمن علمي در حوزه الكترونيك و علوم رايانه ( IEEE ) نايل شديد. علت اعطاي اين جايزه، تقدير از نقش پيشتازانه و تحقيقات برجسته دكتر عرب نيا در زمينه " سوپر كامپيوتينگ " عنوان شده است. در اين زمينه توضيح دهيد.

كار اصلي من روي سوپر رايانه هاست. اين ها رايانه هايي هستند كه صدها هزار پروسسور دارند؛ يعني مغز رايانه اي كه تشكيل نوعي شبكه را مي دهند. كار من در گذشته اين بود كه چگونه اين شبكه ها را به هم متصل كنيم. برخي كارهاي علمي مانند بيولوژي و پزشكي نياز به محاسبات بسيار زياد و تحليل هاي پيچيده اي دارد كه حتي با سريع ترين رايانه ها هم بايد چندين سال منتظر ماند. براي اين منظور مي توان از سوپر رايانه ها استفاده كرد؛ يعني با اتصال و شبكه كردن آنها چندين ميليون محاسبه را در كسري از ثانيه انجام داد. با بهره گيري از اين علم مي توان رايانه هايي ساخت كه هزاران و صدها هزار پروسسور ( مغز ) دارند. از ايده هايي كه در اين زمينه مطرح است ساخت پروسسورهايي به اندازه يك ميكروب با استفاده از نانو فناوري است كه مي توان صدها ميليون از آنها را ايجاد كرد و مثلا در رنگ ساختمان ريخت و به اين ترتيب ساختمان هايي داشت كه رنگ ديوارهاي آن از ميليون ها مغز رايانه تشكيل شده باشد. به هر حال فعاليت هاي بنده در اين زمينه باعث شد تا محبت كنند و جايزه IEEE را به من اعطا كنند.

 

از اين سيستم در حال حاضر چه استفاده اي به صورت عملي مي شود؟

از سيستم طراحي شده سوپر كامپيوتينگ خود من حق استفاده ندارم و اين امتياز به شركت هاي تخصصي و دانشگاههاي خاصي واگذار شده است.

چه دانشگاههايي؟

دانشگاههاي مختلفي مانند دانشگاه فناوري سيدني و يك دانشگاه ديگر كه اجازه معرفي آن را ندارم. اينها سعي مي كنند از اين سوپر رايانه ها در رده هاي مختلفي استفاده كنند. البته همان طور كه گفته شد از اين دانش در رايانه هايي كه با نانو فناوري طراحي مي شوند استفاده عملي خواهد شد؛ يعني رايانه هايي كه 10 ميليون پروسسور دارند در اختيار مراكز صنعتي و دانشگاهي و در آينده نزديك در اختيار عموم مردم قرار خواهد گرفت.

در باره طرح تحقيقاتي تان روي اطلاعات جمع اوري شده از سيستم هاي GPS توضيح دهيد.

آن طرحي است كه آلان توسط يك دانشجوي دكتراي من، روي آن كار مي شود و تا يك سال ديگر به اتمام خواهد رسيد. روش آن بدين ترتيب است كه شما فرض كنيد سربازها يا اشخاص يك GPS يا " گره " به آنها وصل است و هنگام قدم زدن آن فرد، تمام اطلاعات مكاني او بدون سيم به درون رايانه منتقل مي شود. فرض كنيد 10 هزار نفر را با اين شيوه قرار است كنترل كنيد. بعد از يك ماه شما با اين اطلاعات تمام اين افراد نخواهيد دانست كه آنها كجاها رفته اند. اما برنامه اي توسط تيم ما در حال طراحي است كه چند بخش آن هم منتشر شده است و از طريق آن مي توان به رفتار برخي افراد كه عجيب و غريب به نظر مي رسند توجه كرد. ديناماينينگ يا داده كاوي اطلاعات، كار اصلي اين سيستم است و قابليت هاي ويژه اي براي دستگاه ها و مراكز مختلف دارد به گونه اي كه با آن مي توان از اطلاعات فراوان و تصادفي به يك سري داده هاي مهم رسيد. همچنين در اين طرح، مسير ايميل هاي مبادله شده براي شناسايي ارتباط احتمالي افراد با گروههاي تبهكاري و افراد تحت تعقيب تجزيه و تحليل مي شود. از آنجا كه شبكه هاي تبهكاري تلاش زيادي براي مخفي كردن رد خود دارند و ارتباطات آنها با همدستانشان به صورت غيرمستقيم و از طريق شبكه پيچيده اي از واسطه هاست لذا در اين تحقيقات تلاش داريم با بررسي حجم عظيمي از تبادلات ايميلي كه هر روزه در دنيا انجام مي شود، ارتباطات مستقيم و غيرمستقيم با افراد تحت تعقيب را شناسايي كنيم. در هر لحظه ميليون ها ايميل در دنيا رد و بدل مي شود كه همه آنها در يك پايگاه داده ثبت مي شود. ما سعي داريم اين ميليون ها ايميلي را كه در هر لحظه رد و بدل مي شود بررسي كرده و در همان لحظه مشخص كنيم كه ايميلي از ميان آنها مستقيم يا غيرمستقيم با فردي كه تحت تعقيب پليس است ارتباط دارد يا نه.

آخرين باري كه شما به ايران آمديد كي بود؟

10 ماه پيش .

آيا بنا به دعوت دانشگاههاي ايراني به كشور سفر مي كنيد يا به صورت شخصي؟


به صورت شخصي اما خودم به دانشگاههاي مختلف مراجعه مي كنم و در تماس با استادان و دانشجويان ايراني هستم.

وضعيت طرح هاي پژوهشي در ايران را چگونه مي بينيد؟


با آشنايي اي كه با استادان و دانشجويان ايراني دارم مي دانم كه تحقيقات خيلي خوبي را انجام مي دهند. من همواره سعي كرده ام زمينه همكاري بين دانشگاه جورجيا و دانشگاههاي ايران را فراهم كنم؛ مثلا آلان 6 دانشجوي دكترا از ايران در دانشگاه جورجيا مشغول تحصيل هستند كه همگي مايه مباهات بنده هستند. من با دانشگاههاي صنعتي شريف، اميركبير و تهران و مركز تحقيقات فيزيك نظري ارتباط دارم و سمينارهاي مختلفي دراين مراكز ارائه كرده ام و همواره از مشاهده تحقيقات مراكز دانشگاهي ايران به خصوص در زمينه رايانه متعجب شده ام؛ البته معتقدم كه وزارتخانه هاي ذي ربط بايد بودجه هاي مناسبي براي تحقيقات استادان بگذارند تا بتوانند به جاي تدريس و آموزش بيشتر به تحقيق و پژوهش بپردازند. در عين حال اعتقاد دارم كارهاي انجام شده در زمينه رايانه در ايران بسيار درخور توجه است.

وضعيت طرح هاي پژوهشي در ايران را چگونه مي بينيد؟


يعني معتقديد كه بايد در زمينه پژوهش فعاليت هاي جدي تري در دانشگاهها صورت گيرد؟
بله، اين كاري است كه در دانشگاههاي اروپا و آمريكا متداول است.

****

منبع : مقاله "گفت و گوي همشهري با دكترحميدرضا عرب نيا استاد رايانه دانشگاه جورجياي آمريكا" -روزنامه همشهري - بخش دانش و فناوري – سه شنبه 8 ارديبهشت 1388- شماره 4820

پنه اختلالی است که مشخصه اصلی آن وقفه تنفسی هنگام خواب می باشد. افرادی بیشتردرمعرض این عارضه قراردارندکه معمولا" چاق هستند ویا دارای ضعف عضلات تنفسی می باشند. آپنه خواب دربین حدود2 درصداززنان و4 درصدازمردان به وجود می آید.

بطورکلی 3 نوع آپنه وجوددارد:

1- آپنه انسدادی (OSA) که عامل آن مسدودشدن راههای هوائی است.
2- آپنه مرکزی که دراثرایجاد وقفه در پیامهای مربوط به عمل تنفس که ازمغز به بدن ارسال می شود،به وجودمی آید.
3- آپنه مرکب که ناشی ازترکیب دوعامل فوق الذکرایجادمی شود.

آپنه انسدادی ازدو نوع دیگرشایعتر است.معمولا" انسدادراههای تنفسی باعث به هم خوردن خواب فردمی شود.ماهیچه های انتهای دهان وزبان کوچک انسان شل هستند ودر این نواحی هیچگونه ساختار سفتی مانندغضروف یا استخوان وجودنداردکه بتواندراههای تنفسی رابازنگه دارند،به همین دلیل شخص مبتلا متوجه می گرددکه تنفس او به سختی انجام می گیرد. آپنه خواب معمولا" منجربه ایجاد خرناس بلندی گشته ودر نهایت راههای هوائی مسدودودرنتیجه تنفس فرد خیلی ضعیف یا متوقف می گردد.این مسئله باعث افت میزان اکسیژن و بالارفتن میزان دی اکسیدکربن خون می شود.وقتی مغز این تغییرات را درخون حس می کند،باارسال پیام، دستور به بیداری فردمی دهدتاتنفس او به حالت اولیه و طبیعی برگردد. معمولا"به محض اینکه تنفس عادی می شود،فرددوباره به خواب می رودو این جریان درتمام طول شب همچنان ادامه پیدامی کند.

ازعلائم شایع آپنه انسدادی به هنگام خواب می توان به مواردزیراشاره کرد:

- خرناس سنگین وبلند ( که معمولا" با سکوت وسپس قطع شدن نفس ، خفگی یا خروپف متوقف می شود).
- بی قراری درخواب (بیدارشدنهای مکرر)

افرادی که مبتلا به آپنه خواب هستند ممکن است بیشتراز100 باردرطول شب بیدارشوند. امکان داردهر قسمتی ازخواب آنها تنها چندثانیه طول بکشد،بنابراین وقفه های متعددی که درخواب به وجودمی آید،می توانداز خواب عمیقی که باعث استراحت وبازیابی بدن شود،جلوگیری کند. بازیابی بدن جهت انجام مطلوب فعالیتهای روزانه ازاهمیت زیادی برخورداراست .

ازجمله علائم آپنه انسدادی به هنگام بیداری عبارتنداز:

- خشک شدن گلو به محض بیدارشدن
- فشارخون بالا
- سردردهای صبحگاهی
- خواب آلودگی درطول روز
- نداشتن انرژی مناسب
- اشکال درتمرکزفکری
- اختلال درحافظه
- تغییرات رفتاری وروحی روانی ( تحریک پذیری، اضطراب، افسردگی و کاهش تمایلات جنسی)

تشخیص ودرمان

شناسائی و درمان آپنه انسدادی بااین تشخیص آغازمی گرددکه عارضه ای وجوددارد. بعضیها می توانند علائم بارز آپنه انسدادی رابه هنگام بیداری تشخیص دهند. ولی اکثراافرادازوضعیت تنفس خوددرزمان خواب آگاهی ندارند و این اطرافیان یا سایراعضای خانواده هستندکه وقتی نزدیک فردمی خوابنداز علائم شبانه آپنه خواب آنها آگاه می شوند.

درمرحله دوم باید به پزشک مراجعه شود. معمولا" بیمارانی که به داشتن آپنه خواب مشکوک هستند،جهت بررسی به کلینیکهای خواب معرفی می شوند.پس ازآن برای ثبت فعالیت های بدن مانند فعالیت الکتریکی مغز، حرکات چشم وعضلات، میزان ضربان قلب، فعالیتهای تنفسی، ومیزان اکسیژن ودی اکسیدکربن به هنگام خواب ، آزمایش پلی سونوگرافی انجام می شود.اگرکسی درهرساعت بیش از5 بارحمله داشته باشد،می توان آپنه انسدادی را دراوتشخیص داد.

درمان باهدف اصلاح تنفس شبانه و ازبین بردن علائم صورت می گیرد. درمواردی که آپنه انسدادی شدیدنباشدمی تواندبا استفاده ازتغییرات رفتاری مانندکاهش وزن، تغییر وضعیت خواب، کاهش مصرف سیگار و استفاده ازداروهای خواب درمان شود.اما برای درمان آپنه های متوسط یا شدید معمولا" ازماسکهای مخصوصی به نام CPAP ( ماسکهای هوا با فشارمثبت مداوم) استفاده می گرددکه درحین خواب برروی دهان و بینی فردقرارداده می شود. نیروهای حاصل از فشارهوا که ازطریق ماسک اعمال می شوند باعث بازماندن راههای تنفسی به هنگام خواب می شوند.


جراحی نیزازراههای دیگر درمان می با شد که ممکن است طی آن ازروشهائی مانند برداشتن لوزه ها، غددحلقی و بافتهای اضافی که درپشت گلوقراردارند،استفاده می شوند.جراحی های ترمیمی بینی وفک نیز می توانند وضعیت برقراری هوای تنفسی بهبودبخشند.

آپنه خواب بعدازضایعه نخاعی

با وجوداینکه تحقیق دراین زمینه محدوداست، ولی ظاهرا" آپنه خواب یکی از عوارض تنفسی شایع دربسیاری ازافرادمبتلا به آسیبهای نخاعی باشد.بعضی از برآوردها حاکی ازاین است که میزان شیوع آپنه خواب درافرادنخاعی 10 برابر افراد عادی جامعه می باشد.

اعتقادبراین است که خطرآپنه خواب نزد افرادنخاعی بیشترباشد. عواملی هستندکه دراین عقیده نقش دارند. اول اینکه اکثریت افرادنخاعی رامردان تشکیل می دهندکه عده زیادی ازآنها افرادی چاق با گردنهائی ضخیم هستند. درموردآپنه خواب نزد عامه مردم عوامل خطر شناخته شده ای وجوددارند. دوم اینکه بسیاری ازافرادنخاعی به پشت می خوابند.این مسئله نیزازعوامل خطرشناخته شده ای برای آپنه انسدادی عامه مردم محسوب می شود. سوم اینکه مصرف دارو برای کنترل عوارض ثانویه نزدافراد نخاعی خیلی شایع است. برخی داروها که برای کاهش فعالیت ماهیچه ها استفاده می گردند درواقع به عنوان عوامل کندکننده فعالیتهای تنفسی نیزشناخته می شوند. بالاخره اینکه درحال حاضرامیدبه زندگی نزداکثرافرادنخاعی به عامه جامعه نزدیک است وهمانندآنان با افزایش سن ، کاهش طبیعی قوای عضلانی و ظرفیتهای تنفسی را نیز تجربه می کنند. این ضعف فزاینده ماهیچه های تنفسی هنوزهم یکی ازعوامل خطر مهم برای آپنه خواب انسدادی محسوب می شود.

فعالیت طبیعی دستگاه تنفسی به وسیله 4 گروه ازعضلات کنترل می شوند.ماهیچه های گردن که معمولا" به هنگام دم و برای انبساط بخشهای فوقانی قفسه سینه فعال هستند. عضلات بین دنده ای دربین دنده ها قرارداشته و همزمان با عمل دم به بازشدن دنده ها کمک می کنند.ماهیچه های شکمی ،تنفسهای عمیق و انجام سرفه را تسهیل می نمایند.پرده دیافراگم نیزاز ماهیچه های اصلی برای عمل دم محسوب می شودو عضله ای قوی و گنبدی شکل است که حفره های شکمی وسینه ای راازهمدیگرجدامی کند.

مشکلات تنفسی موقعی اتفاق می افتدکه پیامهای ارسالی ازمغز قادرنیستند ازطریق طناب نخاعی به این 4 گروه عضله ی موثردرتنفس انتقال پیدا کنند.آسیب کامل در قسمتهای سینه ای و گردنی معمولا" منجربه افت دائمی فعالیت آن گروه از ماهیچه های تنفسی می شودکه درزیرنواحی آسیب قراردارند. هرچه سطح ضایعه بالاترباشد، کنترل ماهیچه های تنفسی کمترخواهدبود. بنابراین افرادتتراپلژی خیلی بیشتر در معرض خطرآپنه قراردارند.

باوجوداینکه بعضی ازافرادتتراپلژی برای کمک به تنفس ازماهیچه ی گردن خودکمک می گیرند، اما عمدتا" آنها به دیافراگم خود متکی هستند.اما دیافراگم این افراد نیز دارای قدرت کافی وطبیعی نمی باشد.درمجموع ضعف دیافراگم و این واقعیت که ماهیچه های تنفسی به هنگام خواب عمیق غیرفعال می شوند باعث شده که توانائی آنان برای انجام تنفس با افت بیشتری مواجه گردد.

تشخیص ودرمان آپنه های بعدازآسیب نخاعی

افرادنخاعی که فکرمی کنندممکن است مبتلا به آپنه باشند بایستی ازپزشک خود درخواست کنندتاآنان رابه یک متخصص خواب معرفی نماید.مشکلات تنفسی می توانند ازسایرعوارض پزشکی یااثرات جانبی داروها نیزحاصل شوند.به همین دلیل لازم است برای تشخیص اپنه خواب یک آزمایش پلی سومنوگرافی(آزمایش خواب) بعمل آید.مشکل اصلی افرادنخاعی بخصوص افرادتتراپلژی این است که اکثرآزمایشگاههای خواب بطورکامل مناسب سازی نشده اند.متاسفانه این موضوع یکی ازموانع بزرگ درمان محسوب می شود.اکثرتشخیصهايي هم که درحوزه خارج ازاین آزمایشگاهها انجام می شوند به وسیله بیمه تحت پوشش قرارنمی گیرند.افرادنخاعی و پزشکان آنان لازم است باهمکاری هم به شناسائی سایرگزینه ها بپردازند.

هدف ازدرمان افرادنخاعی همان اهدافی است که برای عامه مردم درنظرگرفته می شود وشامل اصلاح منظم تنفس های شبانه و درمان علائم بیماری است.آپنه انسدادی نزد عامه مردم معمولا" به آسانی درمان می شود. بطوری که اغلب ترکیبی از روشها از جمله کاهش وزن،تغییروضعیت خوابیدن ویا استفاده از ماسکهای CPAP بکارمی گیرند.

امادرمان افرادنخاعی ممکن است به آسانی امکان پذیرنباشد.مثلا"باوجوداینکه کاهش وزن برای افرادنخاعی مقدوراست،اما تغییر وضعیت خوابیدن برای بسیاری ازآنان عملی نمی باشد.اگرچه CPAP ممکن است درمانی موثربرای افرادنخاعی باشد،اما خیلی از افرادنخاعی دارای محدودیت حرکتی بوده وقادرنیستندکه ماسک خودرابه هنگام خواب تنظیم نمایند. بهبودی بعد ازروشهای جراحی نیز نیازمند گذشت زمان است واحتمال بهبود وضعیت تنفس و رفع علائم بیماری صددرصدنیست.درمجموع لازم است که افراد نخاعی با همکاری پزشک خودبهترین گزینه درمانی راپیداکنند


****


مقاله: منبع:Obstructive Sleep Apnea:A “Nightmare”of a problem"" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - مرداد ماه 1388 - برگرفته از سایت: http://www.spinalcord.uab.edu : نشریه Pushin' On.

متخصصين روشهاي مختلفي را به افرادنخاعي آموزش مي دهند تا آنهابتوانند بطورايمن جابجاشده ودرجريان جابجائي ها ازبدن وبه ويژه پوست خودحفاظت نمايند . بطوركلي جابجائی افرادنخاعي بايستي طبق قوانين خاصي انجام شودكه مهمترين آنها ازقرارزيرند:


• تا آنجا که ممکن است بايستی بين سطوح جابجائی فاصله کمی وجود داشته باشد.
• ارتفاع سطوح جابجائی بايستی تا آنجاكه امکان دارد برابرباشند يا تا حد امکان در يک سطح باشد.
• به هنگام جابجائی نبايستي پوست قسمتهاي مختلف بدن روی ويلچر ، جاپايی، صندلی وان يا ساير سطوح کشيده شود. چراكه مي تواند باعث ايجاد آسيب پوستی شود.
• هميشه قبل از جابجائی ،بايدسطوح انتقال را محکم وثابت نمود.( بطورمثال بايدترمزسطوحي مانندتخت را قفل نمود )
• هميشه بايدمطمئن شويد که سوند يا وسايل ديگري كه به خارج بدن متصل هستند، در هنگام جابجائی به چيزی گير نکند.
• هميشه قبل از جابجائی بايد تکيه گاه دستها، جاپايی و اهرم ترمز را کنار بزنيد. چرا که ممکن است برروي جابجائی فردتاثير بگذارند.
• هميشه بايداطمينان داشت که قبل از جابجائی و در حين آن در حالت متعادلی قرار داشته باشيد.
• از پوشيدن کفش های ليز و لغزنده خودداري کنيد.
• درصورت امکان سعی کنيد از سمت قوی بدن خود جابجا شويد.
• هنگام جابجائی در خودرو بايدمراقب بود که سر فرد با شيشه درب خودرو اصابت ناگهانی نداشته باشد. همچنين بايدصندلی خودرو تا حد ممکن به سمت عقب كشيده شود. اين مسئله می تواند جهت تکيه دادن به پشتی صندلی نيز مفيد باشد.
• موقعی که فاصله جابجائی زياد باشد، جهت ايمنی بيشتر ،بهتراست از يک سطح انتقال استفاده شود. بايداطمينان پيدا کرد که سطح انتقال ازيك سو کاملا" در زير سرين شخص و ازسمت ديگرروی سطح جابجائی موردنظر قرار گيرد. سطح انتقال نبايستی بعنوان سطحی جهت سرخوردن مورد استفاده قرار گيردو لازم است هنگام جابجائي كليه موانع كنارزده شوند.
• هر موقع که فردتوانائي كافي نداشته باشد ، جهت ايجاد تعادل خودبه هنگام جابجائی بايد کسی را بعنوان مراقب به منظور کمک کردن داشته باشد.دراين خصوص بهتراست به نكات زيرتوجه نمود:
◦ معمولا"بايد جهت توضيح فنون مناسب جابجائی به مراقبين وكمك كنندگان ، وقتي اختصاص داده شود.
◦ بايدبه کمک کننده توصيه کرد که در حين جابجائی زانوهای خود را خم کند و قسمت پائين پشت (كمر) خود را صاف نگه ندارد تا از آسيب او جلوگيری شود.
◦ هنگام جابجائی ، شخص کمک کننده بايدسعي كندروي پاهای خود بلند شود(نه روي كمر)، تاازواردشدن فشاربر روی پشت خود جلوگيري نمودوباعث آسيب ديدگي اونشود.
◦ مراقبين بايدهميشه درحد توان خود عمل نمايند. وبايستي توجه داشت كه آنان تنها بايددر مواردي كمك كنندكه فردخود قادر به انجام آنها نيست.
◦ مراقب بايستی ،هنگام كمك جهت جابجائي فردنخاعي، همواره طوري قراربگيرد كه بتواندجهتي كه فردتصميم به جابجائي دارد، را به خوبي ببيند.
◦ هنگام جابجائی بايدفردنخاعي و مراقب او بايكديگركاملا"هماهنگي داشته باشند،وبهتراست براي اين منظور بعد از شمارش تا سه عدد ، هماهنگ با يكديگر حرکت كرده وجابجائي موردنظر را انجام دهند.
◦ توصيه نمی شود که در جابجائیها ازکمربندها يا تسمه های نواري يا حلقه ای (كه در بالای زانوی بيمار قرار گرفته و جهت بلندكردن پاهاي بيماركمك مي كنند)استفاده شوند. بنابراين بهتراست شخص کمک کننده دستهای خود را بطورمناسب در زير باسن بيمار مستقركرده وبه جابجائي اوكمك كند.
◦هنگام جابجائي روی ويلچرهای برقی، بايدمطمئن شد که برق ويلچر قطع باشد و موتور نيز قفل گردد.

روشهاي اصلاح وضعيت بدن روی ويلچر(بطوردائم) وهدف ازآن

هر شخص بايد به منظور جلوگيری از آسيب پوست قسمتهای استخوانی خود،بهتراست سعي كند تاآنجاكه امكان دارددر انتهای قسمت عقب صندلی جای بگيرد.
آسيب های پوستی بيشتردر ناحيه ساکرال ( خاجی ) و موقعی ايجاد مي شوند که شخص بطور صحيح روی ويلچر ننشيند.به همين جهت اين نوع نشستن به " نشستن خاجي " معروف شده است.
بطوركلي جهت ايجادتغييروضعيت وكاهش فشارهاي وارده بربدن به هنگام استقرارروي ويلچرمي توان ازروشهاي زير استفاده كرد:

1)بلندكردن پشت رانها ازروي صندلی و حركت دادن آن به سمت عقب - باكمك يك نفر


الف- حالتي كه کمک کننده در جلوي فردنخاعي قرارمي گيرد
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. ترمزهای ويلچر بايد قفل شوند.
2. شخص کمک کننده در جلوی ويلچر مستقر می گردد.
3. جهت استقرار در وضعيت مناسب، کمک کننده بايستی ران هاي بيمار را به سمت جلو حرکت دهد بطوری که پاهای اوبتواند به کف زمين برسد.
4. زانوهای کمک کننده بايستی دو طرف زانوهاي بيمار قرار گيرد. ( البته نه نزديك رانهاي او )
5. درصورت امكان بيمارمي تواندباكمك دست های خودكه درطرفين خودقرارداده به سمت جلو خم شود .
6. فرد کمک کننده زير باسن بيمار را می گيرد.
7. فرد کمک کننده بيمار را مختصری به سمت بالا و جلو می کشد و به دنبال آن سريعا" زانوهای بيمار را با زانوهای خود هل می دهد تا ران های او به سمت عقب صندلی حرکت نمايد.

ب-حالتي كه کمک کننده در پشت فردنخاعي قرارمي گيرد
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. شخص کمک کننده در پشت ويلچر می ايستد.
2. دستهای بيمار را در عرض قفسه سينه او بطور متقاطع قرارمي دهد.
3. کمک کننده دستهای خود را درزير دستهای بيمار بهم رسانده و مچ دستان بيما ررانيز می گيرد وبا دستهاي خودبيماررا در آغوش مي گيرد.
4. با سه شماره، کمک کننده بيمار را به سمت بالا وعقب بلندمي كند.


2)بلندكردن پشت رانها ،روي صندلی و حركت دادن آن به سمت عقب - باكمك دو نفر
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. ترمزهای ويلچر خود را قفل کنيد.
2. يکی از کمک کننده ها درپشت و ديگری در جلو می ايستد.
3. دستهای بيمار بايد در عرض قفسه سينه بطور ضربدری قرار داده شوند.
4. کمک کننده پشتی، دستهای خود را درزير دستهای بيمار به هم مي رساندو مچ دستان او را نگه داشته و بيمار را در آغوش مي گيرد.
5. کمک کننده جلوئی هر دو دست خود را زير ران های بيمار قرار مي دهد.
6. با سه شماره ، بيمار شانه های خود را جمع کرده و يک نفس عميق مي کشد.سپس کمک کننده جلوئی زانوهای بيمار را به سمت عقب بلند می کند.
بايداطمينان حاصل کرد که کمک کننده ها، جهت بلند کردن بيمار از پاهای خود استفاده کنند، نه از پشت خود .


بلند کردن جلوي رانها، روي صندلی وحركت دادن آن به سمت داخل- باكمك دو نفر
دراين روش مراحل كاربه شرح زيراست:
1. ترمزهای ويلچر را قفل کنيد.
2. يک کمک کننده در پشت و ديگری در جلو می ايستد.
3. کمک کننده جلوئي ،هر دو پای بيمار را ازناحيه پشت زانو و يا از قسمت رانهاي او درآغوش مي گيرد.
4. کمک کننده بيماررابه سمت جلو بلند می کند. کمی بلند کردن ممکن است لازم باشد تا ران های بيمار به اندازه کافی جلو بيايد.بايداطمينان حاصل کرد که کمک کننده از پاهای خود جهت بلند کردن بيمار استفاده کند، نه از پشت خود .


قرار دادن رانها در مركز صندلي ويلچر

1. ترمزهای ويلچر خود را قفل کنيد.
2. فرد کمک کننده در آن سمت از ويلچر بيمار می ايستد که لازم است ران های او به آن سمت حرکت داده شوند.
3. فرد کمک کننده رانهاي بيماررااز زير باسن درآغوش گرفته و رانهاي او را به سمت موردنظر بلند می کند بطوری که آنها در وسط ويلچر قرار گيرند.بايد مطمئن شد که کمک کننده جهت بلند کردن از پاهای خود استفاده مي کند نه از پشت خود.


روشهاي جابجائی افرادنخاعي از روي تخت به روی ويلچروبالعكس
روش جابجائی از پهلو - باکمک يك نفر( با استفاده از صفحه انتقال يا بدون آن )
1) روش جابجاشدن ازتخت به ويلچر
1. ويلچر را نزديک به تخت قرار دهيد بطوری که لبه جلوئی ويلچر تا آنجا که ممکن است نزديک به تخت قرار گيرد. ترمزها را قفل کنيد.
2. دسته صندلی و جاپائی نزديک به تخت را کنار بزنيد.

 


3. کمک کننده به بيمار کمک خواهد کرد تا به لبه تخت حرکت کرده و در وضعيت نشسته، پاهای او را تا روی زمين امتدادمي دهد.

4. کمک کننده در جلوی بيمار می ايستد،و زانوهای او را با زانوها ی خود تثبيت مي كند .همچنين شانه های بيمار را نيز جهت حفظ تعادل نگه می دارد.

 

5. صفحه انتقال بايد طوری قرار داده شود که پلی را بين ويلچر و تخت ايجاد کند. اين صفحه بايستی ازيك سو در زير باسن قرارگرفته و لبه ديگر آن روی صندلی يا تشکچه ويلچر مستقرشود.
6. اگر بيمار توانائي داشته باشد، مي تواند با قراردادن دستهاي خود در طرفين بدن خود به مراقب خويش کمک کند .يعني با فشار واردآوردن بر روی تخت T باسن خودرا به سمت بالا حرکت داده تا به روی ويلچر جابجاشود.
7. اگر بيمار،خود قادر به کمک کردن نباشد، بايددستهای خود را دور شانه های مراقب خود حلقه بزند و يا اينکه دستهای او جلوی قفسه سينه يا روی رانهای خود قرار گيرد. کمک کننده زير باسن بيمار را خواهد گرفت.
8. بيماربايدبه سمت کمک کننده خود متمايل شود.
9. با سه شماره، کمک کننده باسن بيمار را از روی تخت بلند کرده و به سمت ويلچر حرکت می دهد.


2)روش جابجائی از روي ويلچر به روی تخت
1. صندلی خود را نزديک به تخت مستقر کنيد.
2. دسته صندلی و جاپائی نزديک به تخت را كناربزنيد.
3. پاهای خود را روی زمين قرار دهيد.
4. کمک کننده بايددر جلو ي بيماربايستد و زانوهای اورا را با زانوی خود تثبيت کند. همچنين شانه های بيمار را جهت حفظ تعادل ثابت نمايد.


5. صفحه انتقال بايد طوری قرار گيرد که پلی را بين فضای ويلچر و تخت ايجاد نمايد. اين صفحه بايستی ازيك سمت در زير باسن بيمار وازسوي ديگر روی لبه صندلی ويلچر يا تشکچه آن قرار داده شود.
6. شخص کمک کننده زير قسمت بالای ران بيمار را گرفته و با سه شماره ، باسن اورا را به سمت تخت بلند می کند.


7. درانتها صفحه انتقال را برداشته و آن را پائين بگذاريد.


روش جابجائی افرادنخاعي از روی ويلچر به روي سطوح ديگر
جابجا شدن به روش " ايستادن- چرخش- نشستن"- به کمک يك نفر
اين روش چه مواقعی مورد استفاده قرار می گيرد؟ بطوركلي از اين روش بايددر مواردزير استفاده نمود :
• موقعی که کمک کننده از نظر جسمی، قدرت کافی برای ايستادن و چرخاندن بيمار را داشته باشد.
• هنگامی كه تحمل وزن روی پاهای بيمار، از نظر ايمنی مشکل نداشته باشد.
• وقتی که بيمار توانائي کمک کردن ،جهت ايجادحالت ايستاده را از طريق گرفتن و نگهداشتن کمک کننده داشته باشد و همچنين اسپاسم ناگهانی در پاهای بيمار مانعي براي ايستادن او ايجادنكند.


نکات قابل توجه :بهتراست به عنوان يك فردنخاعي همواره نكات مهم زير را موردتوجه قراردهيد:
• سعی کنيد ، هميشه از پوشيدن کفشهای سر و لغزنده خودداری کنيد،تا ضمن حفظ پاهااز سرخوردن شما جلوگيری شود.
• هميشه خودتان بلند شويد يا کسی را برای کمک کردن داشته باشيد تا شما را به اندازه كافی بلند کند .
• اگر می توانيد، سعی کنيد برای جابجائی خود از سمت قويتر خود استفاده کنيد ،مگر اينکه پزشك شما توصيه ديگري توصيه نمايد.
• هميشه سر کمک کننده بايد در سمتی قرار گيرد که شما در حال جابجائی هستيد، بطوري كه او بتواند حرکت شما را ببيند.


نحوه انجام جابجائی به روش " ايستادن و چرخش" - با کمک يك نفر


1. تا آنجا که امکان دارد ويلچر را به سطح موردنظرتان كه مي خواهيدروي آن جابجا شويد،نزديک نمائيد.
2. ترمزهای ويلچر را قفل کرده و اطمينان حاصل نمائيد که تخت، چهارپايه توالت و يا صندلی وهرچيزديگري که می خواهيد روی آن منتقل شويد، كاملا"ثابت بوده و حرکت نکند.
3. دسته صندلی و جاپائی، يا هر چيزی که ممکن است در موقع جابجائی برای شمامشکل ايجاد کند،بايد کنار زده شود.
4. خودتان را تا لبه ويلچر بلند کرده وجلو بياوريد،به طوري كه كف پاهای شما كاملا"روی زمين قرارگيرد .
5. در صورت امکان ، خود را متمايل به کمک کننده نگهداريد يا دستهای خود را در عرض سينه خود جمع نگه داريد و يا آنها را روی پاهاي خود قرار دهيد.


6. کمک کننده بايدبا زانوهای خود، زانوهای شما را تثبيت کند . بطرف جلو و متمايل به شانه هاي کمک کننده خود خم شويد.
7. کمک کننده ،ناحيه باسن يا سطح کمر شما را در آغوش می گيرد.
8. با سه شماره، کمک کننده با دستان خود شما را به سمت بالا و به طرف جلو بلند می کند تا مختصری درحالت ايستاده قرارگيريد و سپس زانوهای شما را با زانوهای خود تثبيت می كند.

9. کمک کننده ، شما را با يک حرکت چرخشي سريع و ملايم چرخانده و روی سطح موردنظر مي نشاند.


جابجا شدن از" وضعيت نشسته به وضعيت خوابيده ( طاق باز ) "
روش اول
1. کمک کننده شانه های بيمار را در آغوش گرفته و پشت او را به سمت تخت پائين می برد.
2. کمک کننده پاهای بيمار را به سمت تخت بلند می کند.
3. کمک کننده بدن بيمار را صاف می کند.
4. کمک کننده بايستی با خم کردن زانوهای خود و صاف نگهداشتن ناحيه كمري خود از حالت بدنی خوبی برخوردارباشد.
روش دوم
1. کمک کننده شانه های بيمار را با يک دست نگه داشته و دست ديگر را نيز،زير هر دو زانوی او را قراردهد.
2. کمک کننده پاهای بيمار را به سمت بالا حرکت داده و بيمار را به سمت باسن او می چرخاند و اورا طی يک حرکت ملايم به سمت تخت پائين می برد.
3. كمک کننده بايستی با خم کردن زانوهای خود و صاف نگهداشتن ناحيه كمري خود از حالت بدنی خوبی برخوردارباشد.
جابجا شدن از" وضعيت خوابيده (طاق باز ) به وضعيت نشسته "
1. کمک کننده به بيمار كمك مي كند تا بلند شده و در لبه تخت قرار گيرد.
2. پاهای بيمار روی لبه تخت قرار می گيرد ،به طوری که زانوهای او خم شود.
3. کمک کننده شانه های بيمار را در آغوش گرفته و زانوهای خود را درحالت خم و پشت خود را صاف نگه می دارد و بيمار را بالا می آورد تا در وضعيت نشسته قرار گيرد.
4. کمک کننده بايستی با خم نگه داشتن زانوهای خود و صاف نگه داشتن ناحيه كمري خود از حالت بدنی خوبی برخوردارباشد.
روش جابجائی از روی ويلچر به روی صندلي توالت / نشيمنگاه توالت - ازپهلو
نکته: اگربراي توالت از چهارپايه استفاده می کنيد، آنرا به ديوار يا سطح ثابتی تكيه دهيد.
می توان شلوار را قبل ازجابجا شدن ويا بعد از آن پائين کشيد. متخصصين مي توانند درمورد اين موضوع ،بيماران را راهنمائي كنند.مراحل جابجائي به شرح زير است :
1. دسته صندلی و جاپائی نزديک به توالت را کنار بزنيد.
2. ويلچر را در وضعيت موازی و يا در يک زاويه کمی نسبت به توالت قرار دهيد.
3. ترمزهای ويلچر را قفل نمائيد.
4. خودتان را بلند کرده و در جلوي صندلی قرارگيريد،به طوری که كف پاهاي شما روی زمين قرار گيرند.
5. صفحه انتقال را زير باسن خود و روی صندلی توالت مستقر کنيد.
6. دست نزديک به توالت را روی دسته صندلی ويلچر يا روي خود صندلی ويلچر قرار دهيد.
7. با فشار دادن روی صندلی توالت ، خود را حرکت دهيد.
8. اگر لازم بود، وضعيت دست خود را عوض کنيد تا جابجائی کامل شود.
9. صفحه انتقال را با خم شدن مختصر به پهلو به آرامی برداشته و آنرا ازخود دور کنيد.


روش جابجائی از روی صندلي توالت/ نشمينگاه توالت به روی ويلچر- ازپهلو
بطوركلي مراحل كاربه شرح زير است:
1. اطمينان حاصل کنيد که ترمزهای ويلچر قفل هستند.
2. خودتان را بلند کرده و به سمت جلوی نشيمنگاه توالت حركت دهيد،بطوری که كف پاهای شما روی زمين قرار گيرند.
3. صفحه انتقال را زير باسن خود و روی صندلی ويلچر قرار دهيد.
4. دست نزديک به ويلچر را روی سطح انتقال قرار داده و با فشار آوردن روی نشيمن توالت / چهارپايه يا ميله ايمنی، خود را به سمت بالا حرکت دهيد.
5. در حاليکه خودتان را به سمت بالا می کشيد، به سمت ويلچر حرکت دهيد و مطمئن شويد كه باسن شما كاملا" بلند شده باشد.
6. اگر لازم بود وضعيت دست خود را عوض کنيد تا جابجائی کامل شود.


روش جابجائی از روی ويلچر به روی صندلي توالت / نشيمنگاه توالت – ازجلو
بطوركلي مراحل جابجائي به شرح زير است :
1. جاپائی ها را کنار بزنيد و كف پاهای خود را روی زمين قرار دهيد.
2. ويلچر بايد طوری استقراريابد که از روبرو در جلوی توالت و تا حد امکان نزديک به آن قرار گيرد. ترمزها را قفل کنيد.
3. شلوار و لباس زيرتان را تا قوزک پا پائين بکشيد. اگر نيازبود،مي توانيد شلوار و لباس زيرتان را از يک پا بيرون آوريد.
4. پاهايتان را بلند کرده و به طرف جلو حرکت دهيد به طوری که پاهايتان دو طرف توالت قرارگيرد.
5. خودتان را بلند کرده و تا لبه ويلچر جلو بكشيد.


6. ميله ايمنی را گرفته و خودتان را بلند کرده و مستقيم به روي توالت حركت دهيدتا روی صندلی توالت و روبه ديوار بنشينيد.


روش جابجائی از روی نشيمن توالت به روي ويلچر-ازپشت
1. ويلچر خود را جلوی توالت قرار داده، جاپائی ها را کنار زده و قرمزها را قفل کنيد.
2. از قسمت پشت، دسته صندلی ويلچرخود را بگيريد.
3. ناحه پشت خود را بلند کرده و از روی توالت جدا کنيد و روی صندلی ويلچر قرار گيريد.
4. پاهای خودتان را بلند کرده و آنها را به طرف ويلچر حرکت دهيد.
5. از توالت دور شده و جاپائی ها را در جای خود قرار دهيد.
6. پاهای خود را روی جاپائی ها قرار داده و لباسهای زير و شلوارتان را بالا بکشيد.


******

مقاله:" Mobility" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – فروردين ماه 1388 - برگرفته از:

Patient-Family Teaching Manual-Regional Spinal Cord Injury Center of Delaware Valley-Thomas Jefferson University Hospital and Magee Rehabilitation Hospital-1993-2001

 

زمانی که يک باکتری وارد مثانه يا کليه می شود و سبب پديدار شدن علائمی در بدن شما می گردد، دچار عفونت ادراری شده ايد. درک تفاوت عفونت ادراری و باکتريوری ( وجود باکتری در ادرار بدون اينکه علامتی هويدا شود ) بسيار پر اهميت است.

چه چيزهايی باعث عفونت ادراری می شود.

به دليل آسيب نخاعی پديد آمده لازم است برای تخليه ادرار از مثانه از کاندوم و يا کاتاتر استفاده کنيد ، با وارد کردن کاتاتر به مثانه تعدادی باکتری وارد مثانه شما می شود. در واقع اين يک راه مستقيم برای ورود باکتری به ادرار و مثانه است . اگر کاتاتر شما به هر علتی مسدود شود. مقاومت شما در مقابل عفونت کم شود و يا اگر مايعات به اندازه کافی ننوشيد و ادرار شما غليظ گردد باکتری در مثانه باقی می ماند و ميتواند عفونت ادراری را پديد آورد.

علائم يک عفونت ادراری ( چيزهايی که شما احساس و درک می کنيد ) :

تب و لرز

نشت ادرار از کنار کاتاتر ( خيس شدن البسه در طی روز )

افزايش اسپاسم در ساق پا ، شکم يا مثانه

سوزش پيشابراه ، آلت يا ناحيه عانه

تهوع

سردرد

کمر درد خفيف يا احساس درد در ديگر اعضای بدن

احساس خستگی

نشانه های عفونت ادراری ( آنچه که ممکن است در يابيد يا مشاهده کنيد):

وجود ذرات يا موکوس در ادرار و يا ادرار کدر

ادرار متفعن و بدبو

خون در ادرار ( ادرار به رنگ صورتی يا قرمز در آمده باشد )

نکته : ظاهر و بوی ادرار شما ممکن است با ميزان مايعات و نوع رژيم غذايی تغيير کند. تغييرات ادرار بدون همراهی علائم عفونت دليلی بر لزوم درمان عفونت نيست .

مراقبت از خود : بسياری از افراد با انجام مراقبتهای لازم قادر به ممانعت از بروز عفونت ادراری هستند. مهم ترين مرحله برای کسانی که درون مثانه خود کاتاتر قرار می دهند مصرف مايعات ، مايعات و باز هم مايعات است. آن قدر بايد معايات بنوشيد که ظاهر ادرار شما مثل آب و يا زرد بسيار کمرنگ يا کاملا" بی رنگ باشد. به دنبال افزايش مصرف مايعات ، تعويض کاتاتر در کاهش ميزان باکتری در ادرار کمک می کند، زيرا با تجمع باکتريها درون و اطراف کاتاتر دفع باکتری از ادرار بيشتر خواهد بود. در کل ، تعويض ماهيانه کاتاتر برای حفظ سلامت کافی است. اما کسانی که در گذشته دچار عفونت های مکرر شده اند و نيز احتمال رسوب مواد معدنی در ديواره کاتار و مسدود شدن آن وجود دارد. بايد زودتر کاتاتر خود را تعويض نمايند.

چه زمانی با پزشک خود تماس بگيريد :

اگر دچار تب شديد ( درجه حرارت زير زبانی بيشتر از 8/37 ) و يا علائم شما در زنگی عادی خلل ايجاد کرد با پزشک محلی خود تماس بگيريد . او درجه حرارت بدن ، علائم موجود ، سابقه حساسيت به آنتی بيوتيک ها و اين که چه آنتی بيوتيکی در گذشته اثر خوبی بر روی شما داشته است را خواهد پرسيد. احتمالا" از شما درخواست می کند که يک نمونه ادراری برای کشت به آزمايشگاه بدهيد و توضيحات لازم در مورد شروع و نحوه مصرف آنتی بيوتيک خواهد داد.

چگونه يک نمونه ادرار مناسب را تهيه می کنيد ؟

ميزان ارزش يک آزمايش ادرار به ميزان دقت صرف شده برای نمونه گيری بستگی دارد.

اگر در بيمارستان باشيد يک لوله استريل به شما داده می شود ، اما اگر در منزل هستيد و دسترسی به ظرف استريل نداريد، يک ظرف درب دار را انتخاب کنيد ، آنرا بخوبی با آب و صابون بشوئيد ( توجه داشته باشيد درب ظرف بايد کاملا" با آن جفت شود ) .

ظرف و درب آن رادر آب جوش بيندازيد و ده دقيقه صبر کنيد با يک قاشق فلزی ظرف و درب آن را از آب خارج نمائيد . در اين مراحل به هيچ وجه به ظرف و درب آن دست نزنيد.

برای اينکه نمونه مناسبی داشته باشيد . بايد کاتاتر خود را عوض کنيد و بعد از تعويض هر چه زودتر اقدام به نمونه گيری نمائيد. حجم نمونه بايد حداقل 1 اونس يا 30 سی سی باشد ، در غير اينصورت باکتريهای موجود در کاتاتر وارد نمونه و مقدار زيادی باکتری در کشت رشد می کند و سبب يک اشتباه در تصميم گيری خواهد شد.

هرگز نمونه را از کيسه ادرار و يا ادراری که شب مانده است تهيه نکنيد.

نمونه تهيه شده را اگر در جای سرد و بدون تماس با محيط خارج نگهداريد . ظرف را مدت 2 ساعت بايد به آزمايشگاه برسانيد. اگر امکان نگهداری در جای خنک وجود ندارد کار انتقال به آزمايشگاه بايد فورا" انجام شود.

درمان با آنتی بيوتيک :

اگر پزشک برای شما آنتی بيوتيک تجویز نمود از داروخانه يا پزشک خود بپرسيد که دارو را چه موقع بايد مصرف کنيد ( قبل يا پس از صرف غذا ) اگر بطور مداوم از ويتامين ث استفاده می کنيد بپرسيد که آيا با مصرف آنتی بيوتيک می توانيد آن را ادامه دهيد يا خير . مطمئن شويد که تمام داروهايی را که ميل می کنيد مورد تائيد پزشک می باشد.

گاهی برخی از آنتی بيوتيک ها تمام باکتری های بدن شما را اعم از " خوب و بد " از بين می برند و اين امر ممکن است منجر به علائمی شود، از يک لکه پوستی ساده گرفته تا اسهال . اگر چنين وضعی را مشاهده کرديد و احتمال داديد که از مصرف آنتی بيوتيک است ،حتما" با پزشک خود مشورت کنيد.

اگر آنتی بيوتيک تجويز شده را بطور کامل و دقيق استفاده کنيد ديگر لزومی برای تکرار آزمايش و کشت وجود ندارد ، مگر اينکه علائم باقی باشند.

Refference :Norht West Regional Spinal cord Injury System 1998 .University of Washington Dept. Of Rehabilitation Medicine.

http: // weber.u.Washington.edu/-rehab

منبع : مقاله " قرار دادن سوند فولی " - تهيه كننده : پژوهشكده مهندسي پزشكي جانبازان


Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100
صفحه7 از18

ورود به سایت



بازدید از سایت

بازدیدکنندگان
40
مطالب
281
وب لینک ها
3
نمایش تعداد مطالب
110870

حاضرین در سایت

ما 13 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم