مقالات فارسی

مقالات فارسی (243)

دستورالعمل های ADA ( قوانین مربوط به افراد ناتوان در ایالات متحده) در مورد حمامها و سرویسهای بهداشتی به گونه ای تدوین شده است که استفاده از آن فضای کافی برای حرکت وچرخش ویلچررا تامین خواهد کرد .

بر اساس قوانین موجود درمورد افراد ناتوان (ADA)که در ایالات متحده تصویب شده ، لازم است که امکانات عمومی در سرویسهای بهداشتی به گونه ای طراحی شوند که افراد ناتوان اجازه دسترسی به آنها را پیدا کنند . از این رو بسیاری از افراد در موقع ساخت یا مناسب سازی منازل خود به دنبال این هستند که از این قوانین استفاده کنند .

با نگاهی به این قوانین مهمترین مشخصاتی که برای اجزای مختلف سرویسهای بهداشتی ارائه شده از این قرارند :

درگاهها

- عرض درگاه باید حداقل 32 اینچ ( حدود82 سانتیمتر ) باشد . درب بایستی به سمت بیرون باز شود نه داخل . آستانه درب باید با کف هم سطح باشد تا یک سطح صاف ایجاد شود. دستگیره در باید به گونه ای باشد که استفاده از آن آسان باشد و بهتر است که از نوع اهرمی استفاده شود .

توالت


- توالت مورد استفاده ی افراد ناتوان باید 18 اینچ ( حدود 46 سانتیمتر ) ازروی زمین بلندتر باشد . همچنین باید دستگیره هائی از نوع میله ای به صورت افقی ، در پشت توالت و روی دیوار نزدیک به آن نصب شود .

کف سرویس های بهداشتی


-مصالح مورد استفاده در کف باید از نوعی انتخاب شوند که کاملا" از نوع ضد لغزش باشند .

فضای چرخش

- تجهیزات باید طوری نصب شوند که فضای کافی برای چرخش ویلچر وجود داشته باشد . این فضا باید دارای قطری برابر با 60 اینچ ( حدود 150 سانتیمتر ) فراهم باشد . البته اگر به ناچار فضا کوچکتر باشد ، در صورتی که ویلچر بتواند یک چرخش سه نقطه ای هم داشته باشد ، قابل قبول است .

روشوئی


- روشوئی باید در ارتفاعی نصب شود که فضای کافی برای حرکت ویلچر به زیر آن فراهم شود ، بطوری که زانوهای فرد هم به راحتی در زیر آن قرار گیرد . سایر امکانات هم باید طوری نصب شوند که به راحتی در دسترس فرد در حالت نشسته قرار داشته باشند .

 

 

****


منبع : مقاله " مشخصات سرویسهای بهداشتی برای افراد ویلچری"-تهیه و تنظیم از : مهندس عباس کاشی ( e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - اسفند آبان ماه سال 91- برگرفته از سایت : http://www.ehow.com

 

 


برخلاف اجاق گازهای مستقل، اجاق های توکار را که به شکل یک صفحه هستند ، می توان درارتفاع مناسب با وضعیت فرد نصب کرد. باید توجه داشت که فردنباید برای دسترسی به کنترل های اجاق مجبورباشد بدن خود را خم یا درازکند.اجاق بایستی درنزدیکی سطح کار باشد ،بطوری که مجبوربه جابجائی اشیاء درفواصل دور ازآن نباشد. دراین مورد می توان درمجاورت اجاق از میزهای کشوئی ، چرخ دستی یا واحدهای متحرک کنار آن استفاده کرد. برخی ازاجاق ها هستند که دارای قفسه های کشوئی هستند.دقت داشته باشیدکه این قفسه ها ثبات و استحکام کافی داشته باشند. ازاجاقهائی که درآنها به سمت پائین کشیده می شوند،پرهیزکنید. معمولا" قسمت داخلی درها خیلی داغ می شوند و شما مجبوریدبرای خارج کردن چیزها از داخل آن بدن خودراروی آنها دراز کنید. درهائی که به سمت پائین بازمی شوند،معمولا" طوری طراحی نشده اند که چیزهای سنگین را بتوانند تحمل کنند،بنابراین نمی توانید برای استراحت ، ظروف سنگین راروی آنها قراردهید.استفاده از اجاق هائی که در آنها به پهلو بازمی شوند، آسانتر وامن تراست.بهترین حالت موقعی است که درب اجاق قابلیت باز شدن تا 180 درجه را داشته باشد.


استفاده از کنترل هايي که نزدیک به هم باشند، سخت تراست . درصورتی که قدرت گیرائی دست فرد ضعیف باشد،اجاق های دارای کنترل های بزرگ و گردان با لبه های دندانه دار یا انواع میله ای برآمده مفید خواهندبود. برای کسانی که قدرت بینائی خوبی ندارند،بایدرنگ کنترل ها با رنگ زمینه دارای تضاد(کنتراست) باشد. همچنین برای این افراد باید علائم مربوط به موقعیت کنترل ها واضح و نوشته های روی کنترل ها با اعداد وحروف بزرگ درج شوند.

گازهای صفحه ای

وجودسطح کار درهردو طرف گاز باعث می شود فواصل حمل وجابجائی کاهش پیداکند. باید به میزان سهولت استفاده از کنترلهای گاز توجه شود . گازهای صفحه ای که کنترلهای آنها درجلو قراردارند، باعث کوتاه شدن فاصله دسترسی شده و برای استفاده کسانی که دارای اختلالات بینائی هستند، ایمن ترهستند.

درحال حاضراکثرگازها دارای سیستم احتراق خودکار هستند.برخی ازآنها به محض چرخاندن شیر روشن می شوند.دریکسری دیگرشمابایدیک دکمه جداگانه را فشاردهید. به خاطر داشته باشید که پایه هائی که روی صفحه گاز برای قراردادن ظروف استفاده می شوند،برای قرارگرفتن ظروف روی گاز طراحی شده اند. بنابراین دقت کنید که پایه ها درست درجای خودقرارگرفته باشند، تا ظروف نیزبرروی آنها بطور ایمن تعادل داشته باشند. کنترلهائی که درجلوی صفحه گازقرارگرفته باشند، مفیدخواهدبود.

چنانچه بخواهیداز یک صفحه الکتریکی استفاده کنید، مجبورهستیدبین صفحات لعابی و صفحات سرامیکی یکی را انتخاب کنید.البته هردوی آنها یکسری مخالفین وموافقینی دارند. برخی از صفحات سرامیکی مسطح بوده و هم سطح با سطوح کارجانبی نصب می شوند.سرامیک باعث می شود که موادروی آن سرخورده و درنتیجه راحت تر تمیزشوند. حلقه های روی صفحات لعابی مختصری برجسته بوده واین موضوع باعث می شود درمواردی که فرد بینائی مناسبی ندارد، متوجه شودکه ظروف به درستی درجای خودقرارگرفته اند. دربعضی از انواع صفحات حلقه ها به هنگام گرم شدن حالت درخشنده پیدامی کنند( به خصوص انواع هالوژنی درخشان هستند). این موضوع به شما کمک می کند روشن بودن آنها را تشخیص اجاقهای دهید.درنتیجه به شما یادآوری می کنندکه آیا آنها را خاموش کره ایدیاخیر.

اجاقهای میکروویو

میکروفرها می توانندبسیاری از زحمات آشپزی را کم کنند.برای مثال اگر ازویلچراستفاده می کنید،می توانیدمیکروفررادرارتفاعی که برای شمامناسب است قراردهید.با وجوددستگاه میکروفرمجبورنخواهیدبودکه ظروف سنگین را جابجا کنید.برخی ازمیکروفرها دارای گریل هستند و بعضی هم می توانندبه عنوان اجاق معمولی نیزاستفاده کنید.

اکثر این دستگاهها دارای دکمه های کنترلی ازنوع فشاری یا صفحه کلید هستند. اگرقدرت گیرائی دستهای شما ضعیف است، احتمالا"می توانیدانواعی ازآنها راپیداکنیدکه کارباآنها نسبت به میکروفرهای معمولی آسانتراست.بعضی ازکنترل ها طوری هستندکه کارکردن باآنها نسبت به بقیه سخت تر است،بنابراین دقت کرده و آنهاراقبل ازخرید کنترل کنید. تعدادی ازآنها نیزدارای کنترلهای سیارهستند که استفاده ازآنها برای کسانی که کنترل خوبی در دستهای خودندارند،خیلی مناسب نیست ولی برای افرادی که بینائی خوبی ندارند خوب است.بعضی ازآنها طوری هستندکه برای خواندن صفحات کوچک ارائه اطلاعات وضعیت آنها نیازمند بینائی خوب می باشند. توجه داشته باشید که باید رنگ قسمتهای کنترل ، علائم و اعداد با رنگ زمینه متفاوت باشد.همچنین سعی کنید درآنها را بازوبسته کرده و مطمئن شویدکه اندازه آنها به اندازه کافی بزرگ بوده و داخل وخارج کردن ظروف ازآن به آسانی انجام می شود.همچنین نور دستگاه را کنترل کرده و توجه کنیدکه داخل آن به آسانی قابل دیدن باشد.
امروزه یکسری میکروویوهای سخن گو نیز به بازارآمده ودرفروشگاهها عرضه می شود.

تهویه آشپزخانه

وجودیک هودبرروی صفحه اجاق می تواندباعث کاهش بو وبخارات حاصل ازپخت وپزشود.بعضی ازآنها هوارابه خارج هدایت می کنندو برخی دیگر آن را از میان یک فیلترعبورمی دهند.اکثریت آنها به وسیله کنترلهای موجود روی هود کارمی کنند و این موضوع باعث می شودکه آنها برای کسانی که توانائی دسترسی ندارند، غیرقابل استفاده باشد. هودهائی که با کمک کنترل ازراه دورکارمی کنند ،گران هستند.

شما می توانیدیک هواکش مکنده رابه جای یک هود جایگزین نمائید.برای این کاربایستی فن درارتفاع بالا و روی سمت خارجی دیوار و نزدیک به اجاق نصب شود. کسانی که مشکل دسترسی ندارند،می توانندازفن هایی که با کشیدن ریسمان عمل می کنند،استفاده نمایند.

وسائل مفیدی هم وجوددارند که می توانندبه بازکردن پنجره ها کمک نمایند. ولی توجه داشته باشید که سیستمهای کنترل ازراه دور هزینه بالائی دارند. اما بازکننده های دستی بلند هزینه کمتری دارند.

چندنکته مهم


- به دنبال اجاقی باشیدکه سطوح آنها براحتی پاک شوند.
- دقت کنیدوببینیدکه آیا زیراجاق فضای آزاد وجوددارد،یا اینکه امکان مناسب سازی واحد آشپزخانه امکان پذیراست یاخیر.
- برای کسانی که مشکل بینائی دارند،کنترلهای مخصوصی وجوددارند که به شکل بریل (خط مخصوص ناشنوایان) قابل استفاده هستند.
- افتادن اشیاء سنگین برروی صفحه گاز های سرامیکی می تواندباعث شکستن آنها شود.
- با استفاده از صفحات القاء گرمائی، اگرچه محتویات داخل ظروف گرم می شوند، سطح صفحه گاز و ظروف مخصوصی استفاده شده هم درهرصورت گرم می شوند.اما آنها ایمن بوده و انرژی مناسبی دارند، ولی گران هستند.
- مراقب باشیدکه اجاق میکروویوی را انتخاب کنید که استفاده ازآن آسان باشد.
- ازاتیکت های برجسته چسبدار یا مشخص برای خوانا نمودن علائم کنترل ها استفاده کنید.

****

منبع : مقاله " " -ترجمه : مهندس عباس كاشي- (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) – انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -بهمن ماه 1388 برگرفته از : http://www.ricability.org.uk

• گزینه های تهیه مسکن
• برای انطباق یا جابجایی
• فهرستی از سؤالات که باید در ارتباط با تهیه مسکن جدیدموردتوجه قرارگیرند.
• طراحی ساختاری و اعمال اصلاحات
• ساخت یک خانه جدید


در این مقاله به موضوعاتی مانند قابل استفاده نمودن مسکن،روش مناسب سازی آن، نحوه ایجاد تغییرات ضروری متناسب با نیازهای افراد ویلچری و نکاتی درمورد مناسب سازی باغچه منازل افرادنخاعی پرداخته شده است.

گزینه های تهیه مسکن

اولین سؤالی که قبل از ترک بیمارستان برای هرفرد نخاعی مطرح می شود این است که "با وجود آسیب هايی که به اندام های حرکتی او وارد شده کجا باید زندگی کند" . ازطرفی" نحوه تاثیر انتخاب مسکن بر توانایی او و داشتن یک زندگی مستقل نیز مورد سئوال او خواهدبود. این مبحث عمدتاً به بررسی روشهائی می پردازدکه بااستفاده ازآنها می توان یک مسکن مناسب تهیه نمود. شاید به نظر برسد که گزینه های تهیه مسکن برای یک فردنخاعی بسیار محدود باشند، اما این موضوع تاحدخیلی زیادی به شرایط کنونی فرد و محل فعلی زندگی او بستگی خواهدداشت .


تأکید بر این نکته حائز اهمیت است که افراد نخاعی این "حق"را دارندکه یک مسکن مناسب داشته باشند. بسیاری از آنها درمحیط مسکونی خود تحت مراقبت قرار می گیرند، چراکه به نظر می رسد این مسئله تنها گزینه برای آنهاباشد؛ در مورد افراد جوان تر نیز تنها راه برای ترک خانه پدری، داشتن یک مسکن مناسب است. عده ای ازافراد نمی توانند از شرایط زندگی یا روابط ناخوشایند فرار کنند، به گفته آنان ، بر این باورند که برای مناسب سازی خانه یا محل اقامت خود کمکی به آنها نمی شود.


عدم همکاری بین مراکزخدمات اجتماعی و نهادهای متولی مسکن غالبا" موجب تعویق افتادن امورمی شود و حتی گاهی اوقات موانع غیرقابل حلی به وجودمی آورد. بسیاری از افراد متخصصی که به افراد ناتوان مشاوره می دهند، به درستی از قوانین مرتبط با مسکن ، اعطای تسهیلات مناسب سازی و وظایف قانونی تعیین شده ازطرف انجمن های مربوط به امور مراقبت افراد نخاعی آگاه نیستند. قسمت عمده ای ازساختارفعالیت انجمن های مراقبتی جدید بوده و بعضی از قوانین مصوب نیز دارای ابهام هستند.


بنابراین ضروری است که خود افراد نخاعی نسبت به حقوق خود،آگاهی داشته باشند و بایدبدانندکه چگونه مشاوره های لازم را دریافت کنند و خود راآماده کنند تادرراهی که فراروی خوددارند، برای یافتن راه حل های جدیدی که حق قانونی آنهاست مبارزه کنند. این کار باید با دلی روشن انجام شود. معمولا" تلاش ونبرد افراد در این راه به سود دیگران نیز خواهد بود؛ و راه حل حاصله نیز رضایت بخش تر و پایدارتر است و می تواند از هزینه های های عمومی که صرف نگهداری این افراد در آسایشگاه ها شده یا جهت درمان مشکلات بهداشتی که دراثرمسکن نامناسب، تشدیدیا بیشترمی شوند، به میزان قابل ملاحظه ای بکاهد.

معرفی کتاب پیشنهادی برای مطالعه


مراقبت های اجتماعی و حقوق افرادنخاعی در ارتباط با مسکن و حمایت آنان، نوشته جنی موریس سال 1997. این کتاب مجموعه ای بسیار فوق العاده و قابل فهم وشامل خلاصه ای از قوانین و حقوق اجتماعی افراد نخاعی در زمینه مسکن، مناسب سازی، تجهیزات است.

اجاره خانه های شخصی

مشکلی که معمولا" در ارتباط با مسکن های اجاره ای شخصی(اعم ازآپارتمان یا خانه) مطرح می باشد، متقاعدکردن صاحب خانه جهت موافقت با انجام مناسب سازیهايي موردنیاز فرد ویلچری است. می توان برای اجرای مناسب سازی اقدام کرد، اما این احتمال وجود دارد که صاحب خانه مصرباشد تا در پایان مدت اجاره، خانه او به وضعیت اولیه خود برگردانده شود. اگر مسکن موردنظرفردویلچری آپارتمان باشد، می تواند(بااستفاده از تسهیلات مخصوص افرادویلچری) تغییراتی را که در قسمت های مشاع ساختمان که موردنیازاست،انجام دهد. (مانند ساخت رمپ جلوی در ورودی ساختمان، مناسب سازی در قسمت کنترل آسانسور، و امثال آن).

مسکن شخصی

اگر فرد نخاعی قبل ازمجروحیت خود خانه شخصی داشته باشد، مشکل اصلی او مناسب سازی آن خواهدبود.
استفاده از مسکنهايی که برای منظورهای خاص ساخته شده اند
در صورتی که افرادویلچری برای اولین بار تصمیم به نقل مکان یا خریدمسکن می کنند ، می توانند به دنبال مسکن های خاصی باشندکه برای استفاده از آنان ساخته شده اند . هرچند بعضی از مسکن سازهای بزرگ،برای افرادسالمند یاناتوان ،خانه های ویژه ای ساخته اند یاطرح های اختصاصی را برای آنان ارائه داده اند، اما امکان داردکه طرح مذکور برای هرکسی خیلی مناسب نباشد. معماران این گونه طرح ها، اغلب اینطور تصور می کنند که افراد ناتوان دارای نیازهای یکسانی هستند. ازسوی دیگر، شاید افراد ناتوان دوست نداشته باشند ،در جایی زندگی کنند که تمام همسایگان آنها سالمند یا افرادناتوان باشند.

ساخت خانه توسط خودافرادنخاعی

اگرافراد نخاعی به اندازه کافی استطاعت داشته باشند، مسلما" می توانند مسکن شخصی خود را متناسب با نیازهای خودشان بسازد. اما باید به خاطر داشت ، در صورتی که طرح موردنظر غیرمتعارف باشد ویا اینکه اجرای مناسب سازیها خیلی پرهزینه باشد، این موضوع می تواندباعث گرددکه بعدها فروش خانه در بازار آزاد با مشکل مواجه شود. به همین دلیل بانک ها و شرکتهای ساختمانی تمایل چندانی ندارند که آنها را به عنوان وثیقه از شما یا خریداران بعدی بپذیرند.

خرید املاک موجود

در صورتی که تمایل داشته باشید مسکنی را خریداری وسپس آن را مناسب سازی کنید ،لازم است که نکاتی مانند نحوه یافتن یک ملک مناسب ، گرفتن وثیقه، اطمینان از قابل مناسب سازی بودن مسکن ومحل زندگی فرد درزمان مناسب سازی مورد توجه قرار گیرند.البته اگرفردازنظردرآمد پشتیبانی داشته باشد، توانائی خرید مسکن راخواهدداشت.

خانه های سیار (کاراوان)

یکی ازامکاناتی که ارزش توجه دارد، مناسب سازی خانه های سیار است. سازندگان خانه های سیار که ازگذشته دور وبه طورعلمی این خانه ها رابراساس احتیاجات خاص مشتریان خود طراحی می کردند ، این توانائی رادارندکه مناسب سازی های موردنیازافراد ناتوان را نیز انجام دهند. محلهای استقراراین کاروانها اغلب در نظر گرفته می شود؛ به طوری که دسترسی به آنها مشکل سازنباشد. در صورت کسی تمایل به جابجایی داشته باشد، و با فرض یافتن یک محل مناسب دیگر می تواند خانه مناسب سازی شده خود را به مکان موردنظر انتقال دهد.


مری جوردن، که مبتلا به پاراپلژی حاصل از آراکنوئیدیتیس Arachnoiditis است در خاطرات خودچنین می گوید:
" به عنوان یک فرد پاراپلژی، بعد از سه سال و نیم زندگی در بخش بیماران مزمن واحد ایسکس ، تصمیم گرفتم یک زندگی( مستقل) راآغازکنم. در سال 1978 یک خانه سیار دو واحدی را خریداری کردم که یک پاسیوی کوچک به اندازه 20 در 36اینچ(حدود50 در92 سانتیمتر)نیز در آن ساخته بودند. از ادغام دو اتاق خواب موجوددرآن، فضایی به دست آمد که امکان حرکت با ویلچر را برای من فراهم می کرد (البته اتاق خواب اصلی آن برای همراهم به صورت دست نخورده باقی ماند). من درموقع سفارش خانه به سازنده آن، فهرستی ازاصلاحات موردنیازرا ارائه داده بودم. تمام درها عریض شدند، حمام بازسازی و دَرِ آن نیز کشویی شد. سطوح آشپزخانه پایین تر آورده شد و یک سیستم گرمایش مرکزی برای آن نصب گردید وبرای حفظ گرما نیز پنجره های دوجداره بکاربرده شد و.... با وجود آن که چند سال است که از آن خانه نقل مکان کرده ام، اما هنوز خاطرات خوشی از آن دارم؛ زیرا امکان فرارمن را از آن مراقبت های سازمانی فراهم کرد".

ب) مناسب سازی یا نقل مکان

قبل از اولین ترخیص فرد نخاعی از بیمارستان وبازگشت او به منزل خود، باید تغییراتی در آن ایجاد شود که امکان ورود به منزل و دسترسی به جاهای مورد نیاز او فراهم گردد. شاید منزل فردبه هنگام بازگشت خیلی مناسب بنظرنرسد و به همین دلیل تصمیم به نقل مکان بگیرد.بااین حال شاید از جهاتی هم زمان برای جابجایی اوچندان مناسب نباشد. فردبایستی بدون مواجه شدن با تمام استرس ها وتنش های حاصل از جابجائی به اندازه کافی فرصت کافی داشته باشد. فردنخاعی بعد از یک دوره طولانی بستری شدن در بیمارستان، نیاز دارد که باجاها، اشیاء، مردم و دوستان خود آشناشود.بنابراین بهتر است که ابتدا حداقل مناسب سازی ها اجراشود تا امکان زندگی در خانه فعلی او فراهم گردد و می توان موضوع جابجائی و یا اجرای تغییرات پرهزینه تر بعدی را به زمانی موکول کرد که فرد درک درستی ازشرایط خود داشته باشد.


در این موارد چگونه باید تصمیم گیری شود؟ فهرست بررسی سئوالات زیر می تواند مفید باشد:


ج) فهرستی از سؤالاتی که باید در ارتباط با مسکن موردبررسی قرار گیرند:

نکات مربوط به محل استقرارمنزل

- آیا خانه در جای مناسبی نزدیک به فروشگاهها، محل اقامت دوستان، محل کار، مدرسه یا دانشگاه، رستوران، باشگاهها و اماکن تفریحی و ورزشی واقع شده است؟
- سنگفرش های بیرون و مجاور خانه چگونه هستند؟
- آیا امکان عبوراز درورودی ساختمان وجوددارد ؟ آیا جلوی آن پله وجوددارد؟
- آیا مسیر خانه عرض کافی دارد ؟ آیاسنگفرش آن مناسب دارد؟ آیا کل مسیر خانه هم سطح است؟
- آیا درمنزل موردنظرتان باغچه وجوددارد؟ آیا باغچه قابل دسترس می باشد؟ وآیا به اندازه کافی مسطح است؟

مسائل مربوط به محل استقرارخودرو

- محل پارک خودروی شما درچه موقعیتی قراردارد؟
- آیا می توانیدبا ویلچرخوددرکناردرراننده یا سایردرهای خودرو جابجا شوید؟
- آیا درمواقع بارندگی، هنگام جابجائی از خودرو تا خانه امکان خیس شدن شماوجوددارد؟

موضوعات مربوط به دسترسی

- آیا در صورت بروز حریق دو راه برای خروج اضطراری پیش بینی شده است؟
- آیا ازدر جلویی منزل به راحتی می توان عبور ومرورکرد؟
- آیا راههای دسترسی به منزل هم سطح هستند یا برای رسیدن به آن باید از چند پله عبورکرد؟ آیا امکان شیب دارکردن آنها وجوددارد ؟آیا فضای کافی برای ساخت یک رمپ دائمی وجود دارد؟
- آیا دسترسی به قفل در به راحتی امکان پذیراست؟
- آیا می توان دستگیره دررا به راحتی دردست گرفت، و وزن در به اندازه ای است که بتوان آن رابه راحتی باز کرد؟
- آیا امکان دسترسی آزادانه ازجلوی درتا اتاق خواب و آشپزخانه وجود دارد؟
- آیا سطوح کف منزل مناسب هستند؟ آیا کفپوش ها به اندازه کافی محکم می باشند؟ آیا درمسیر حرکت ویلچر قالی و قالیچه قرار داده شده است؟
- آیا امکان دسترسی از هال به اطاق های طبقات پایین منزل وجود دارد؟
- آیا در تمام طبقات منزل توالت قابل استفاده وجود دارد؟
- فرد ویلچری چگونه می تواند به طبقه پایین دسترسی داشته باشد؟ آیا نیازی به این کار هست؟
- آیا عرض درها کافی است؟
- آیا درمنزل امکان حرکت به عقب وجوددارد؟
- آیا امکان برداشتن سکوی ورودی منزل وجوددارد؟
- آیا دسترسی به باغچه به آسانی امکان پذیراست؟

نکات کلی


- آیا درمنزل قسمتهائی وجوددارندکه امکان دسترسی به آنهانباشد؟
- آیا کلیدهای برق و دوشاخه ها در ارتفاع مناسبی قرار دارند؟
- آیا کنترل های تلویزیون، وی سی دی و غیره به راحتی قابل استفاده هستند؟
- آیا می توان به راحتی به تلفن دسترسی یافته و از آن استفاده نمود؟
- آیا باید مبلمان را جابجا کرد یا بعضی از آنها را ازمنزل خارج نمود؟
- آیاشرایط فعلی منزل طوری است که امکان ملاقات با دوستانی که دارای ناتوانی های مشابه هستند،درمقایسه با افرادغیرویلچری دروضعیت مناسبی باشد؟ وبطورکلی آیا فضای کافی برای ملاقات باسایر دوستان ویلچر ی وجود دارد؟
- آیا در طبقه همکف فضائی وجوددارد که فردویلچری بتواندازآن بطورنسبتا"اختصاصی استفاده کند؟
- آیا نیازی به سیستم اعلان خطر وجود دارد ؟
- آیا جایی برای نگهداری ویلچرهای اضافی پیش بینی شده است؟
- آیا در داخل ساختمان جایی برای ورزش وانجام تمرینات بدنی وجود دارد؟
- آیا اتاقی وجود دارد که بتوان آن را برای انجام کارها اختصاص داد؟
- آیا در صورت نیاز ،اتاقی برای اقامت دوست یا پرستار فرد ویلچری وجوددارد؟

آشپزخانه

- آیا سینک ظرفشوئی،اجاق گاز، یخچال فریزر، گنجه ها، قفسه ظروف ،کابینت ها و سطل زباله براحتی دردسترس فردقراردارند ؟
- آیا درهای تمام تجهیزات موجوددرآشپزخانه به آسانی بازوبسته می شوند ؟ آیا فواصل بین قفسه های داخلی به اندازه ای هستند که به آسانی قابل استفاده هستند ؟
- آیا سطوح کار درارتفاع مناسبی قرار دارند؟
- آیا با اطمینان کامل می توان ظروف داغ را از روی اجاق گاز به سطوح کار انتقال داد؟

قابلیت استفاده ازامکانات ووسائل


- آیا می توان به راحتی به ماشین لباسشویی دسترسی داشت و از آن استفاده کرد؟
- آیا امکان دسترسی آسان به کنترل های تجهیزات وجود دارد؟
- آیا اعلام کننده های دودوحریق برای استفاده ، آزمایش و تنظیم مجدددر دسترس قرارگرفته اند؟
- آیا می توان به راحتی به صندوق نامه ها واوراق پستی منزل دسترسی داشت؟
- آیا شیرهای گاز و فلکه آب وکلیدهای کنترل وسائل برقی دردسترس قراردارند؟
- آیا امکان دسترسی به فیوزهای برق وجود دارد یا خیر؟

اتاق خواب


- درکجای اتاق خواب می توان خوابید؟
- آیا فضای برای گذاشتن ویلچر وجود دارد؟
- حرکت بین اتاق خواب، حمام و توالت چگونه انجام خواهدشد ؟
- چه نوع تختی مورد نیازخواهد بود؟ ارتفاع و پهنای تخت برای فرد موردنظرچقدرباید باشد؟ آیااندازه اتاق خواب به اندازه ای است که بتوان لباس ها و وسائل شخصی مانند واکر و امثال آن را درآن جای داد ؟ آیا به اندازه ای بزرگ است که دو نفربتوانند درآن بخوابند؟ چه کسی تدارکات لازم را برعهده می گیرد؟
- چه نوع تشکی باید استفاده شود؟
- نحوه جابه جا شدن بین تخت و ویلچر چگونه خواهدبود ؟
- لباس ها کجاباید نگهداری شوند؟و چگونه می توان به آنها دسترسی داشت ؟

حمام و توالت

- چگونه می توان وارد حمام شد؟
- آیا فضای کافی برای دسترسی به توالت وجود دارد؟
- آیا ارتفاع توالت مناسب است؟
- آیا محل نصب دستگیره ها به اندازه کافی محکم می باشد؟
- آیا برای استفاده ازآن می توان درکنار وان قرارگرفت ؟ آیا لازم است از بالابر استفاده شود؟
- آیا بهتراست از دوش استفاده شود؟
- اگر از صندلی زیردوش استفاده شود، آیا این صندلی را می توان روی توالت قرار داد؟
- اگر نه، چه نوع صندلی دوشی مورد نیاز خواهد بود؟
- آیا درزیر روشویی فضای آزادکافی برای قرار گرفتن زانوها وجود دارد؟
- آیا لوله های آب داغ برای جلوگیری ازسوختن پاها به اندازه کافی عقب قرار دارند؟
- آیا حمام باید بصورت اشتراکی مورداستفاده تمام افراد منزل قرارگیرد ؟آیا بهتر نیست که سایرافراد حمام جداگانه ای داشته باشند؟

انجام اقدامات یا انصراف

- چه کسی تغییرات مورد نیاز را انجام خواهدداد؟
- هزینه اجرای اصلاحات چگونه پرداخت خواهد شد؟
- آیا امکان توسعه ساختمان وجود دارد؟
- دراینصورت هزینه های آن چگونه خواهدبود ؟
- آیا بهتر نیست که به محل دیگری نقل مکان شود؟
- آیا لازم است که برای ایمنی در برابر حریق محل امنی در طبقات فوقانی مثلا" اتاق خواب ساخته شود؟
آیا لازم است که ازآسانسوریابالابر استفاده شود؟
- آیا به دلایلی مانند استفاده ازمنظره بیرون ساختمان، بهره بردن ازنور، خلوتی، تماس با دیگران، بهتر است فرد در طبقات فوقانی بخوابد ؟
- آیا باید از بالابرهای پلکان ،یا سکوهای بالابر ویاآسانسورساکنین استفاده شود؟
- هزینه نصب و نگهداری بالابرها چقدر خواهدبود وچگونه پرداخت خواهدشد ؟
- آیا امکان صدازدن سایرافرادازطبقات دیگر وجود دارد؟
- درغیراینصورت، آیا درشرایط اضطراری امکان فرار وجود دارد؟

بررسی سایر کمکهای موردنیاز

- سایر تجهیزات و کمک های مورد نیاز چه چیزهائی خواهندبود؟
- چه کسی امکانات موردنیازراتامین خواهدکرد؟
- چه کسی کمکهای موردنیازفرد را تامین خواهدکرد؟

درنظرداشتن خانه های یک طبقه

بسیاری از مردم (و حتی خود شما) احتمالاً تصور می کنید که به دلیل نخاعی بودن و ناتوانی باید در خانه ای یک طبقه زندگی کنید. اما ضرورتی برای این کارنیست ! در این خصوص باید به یکسری نکات توجه داشت:

- راههای موجوددر بیرون ازمنزل (پله ها، راههای ورودی، مسیرها ، ،آستانه ها، .....) دراین نوع خانه ها ممکن است بهتراز انواع دیگر خانه ها نباشد.
- خانه های یک طبقه مدرن، اغلب دارای گذرگاههاودرگاههای کوچک و گوشه های تنگ هستند.
- مناسب سازی و توسعه ساختمان های یک طبقه نیزبه اندازه مناسب سازی آپارتمانها و یا خانه های دوطبقه و نصب آسانسور یاحتی بیشتر از آن هزینه در برخواهد داشت.
- آیانیازاست که به طبقه بالای خانه موجودخود دسترسی داشته باشید؟ شاید لازم باشد فقط در طبقه هم کف زندگی کنید؛ این حالت همانند موقعی خواهدبود که در خانه ای یک طبقه حرکت می کنید.

سین نیکسون باضایعه ناکامل درناحیه C5-6 چنین می گوید:

"در سال 1973 به من توصیه شد که، یک خانه یک طبقه خریدداری کنم. این پیشنهاد به این مفهوم بودکه محل زندگی ام را تغییر دهم ومن هم حاضر به این نقل مکان نبودم. به همین دلیل، به جای این کارتصمیم گرفتم که یک آسانسور و بالابر خریداری کرده وکارهائی که برای من مهم بودندراانجام دهم.به نظرمن خانه های یک طبقه برای همه مناسب نیستندو این موضوع به خود فرد و نیازهای او بستگی دارد.درحال حاضر من دریک خانه نیمه مجزا ی دو طبقه زندگی می کنم. مابا داشتن سه بچه به فضای بیشتری نیاز داشتیم.ازطرفی اگر می خواستم خانه ای یک طبقه بخرم، باید از تمام دوستانم جدا می شدم."

نیازی به مناسب سازی بیش از اندازه نیست

هرگز سعی نکنید که بیش از اندازه اقدام به مناسب سازی کنید. تبدیل نمودن خانه به خانه ای با فن آوری بالاممکن است برای سایر افراد ساکن درمنزل مناسب نباشد و حتی ممکن است بعد از مدتی برای خود فردنخاعی هم غیرقابل استفاده شود. توجه داشته باشید که آنچه افراد نخاعی به آن نیاز دارند ،خانه ای منطبق با نیازهای خاص آنان است، نه بیمارستانی که به شکل خانه درآمده باشد.

نباید برای مناسب سازی منزل بیش از حدلازم هزینه کرد

مشکل اصلی بیشتر افرادنخاعی ، نحوه تامین بودجه لازم برای انجام تغییرات و خرید تجهیزات مورد نیازآنان است. اما گاهی اوقات کسانی که بودجه کافی دراختیاردارند، وسوسه می شوند که هزینه زیادی را صرف داشتن بهترین ها نمایند.همیشه باید در برابر این نوع وسوسه ها مقاومت شود. تطبیق دادن فرایندی است که نه تنها محیط زیست و اشیای موجود در آن را در بر می گیرد ، بلکه خود فرد (یعنی بدن وی، نیازها،خواسته ها و آرزوهای او) رانیز شامل می شود. در سال های اولیه بعد از آسیب نخاعی، فرد پیوسته در تلاش است که خود را با شرایط جدید خود وفق دهد. اما باید توجه داشت که همین وضعیتی که در حال حاضر برای شخصی بهترین شرایط به شمار می رود، ممکن است باگذشت چند سال به شرایطی کاملاً نامناسب تبدیل شود.

هنگام مناسب سازی باید دیگران را هم در نظر داشت

حتی اگرفرد نخاعی تنها زندگی کند یا تصمیم به آن داشته باشد، باید درنظر داشت که تغییرات اعمال شده در خانه تا چه حد برروی زندگی دیگران تأثیر خواهد داشت. بایدتوجه داشت که چگونه کسی که از ویلچر استفاده نمی کند، می تواند در آشپزخانه ای غذا بپزد که با سینک و سطوح کاری در حد ارتفاع ویلچر انطباق داده شده است؟ اگر فقط یک حمام در خانه وجود داشته باشد، تجهیزات مخصوص حمام و توالت فرد نخاعی نبایدطوری باشدکه برای دیگران مشکل ایجادکند. همچنین بایدبه نکات ایمنی، رفاهی و نیازهای پرستار و سایرکسانی که مراقبت از آنها را بر عهده دارند،توجه نمود. بطورکلی نکات مهمی که در این ارتباط مطرح هستند، ازاین قرارند:
- آیا امکانات اختصاصی دیگری برای سایرافرادی که همراه فردنخاعی زندگی می کنند، وجود دارد؟
- آیا تجهیزات مورداستفاده فردنخاعی،برای سایرساکنین مشکلی ایجاد می کند ؟
- آیا امکانات موجود در خانه به گونه ای تغییر یا مناسب سازی شده است که دیگران نمی توانند از آن استفاده کنند؟
- آیا برای بالابردن وجابجائی فردنخاعی از تجهیزات مناسبی استفاده می شود تا خطر صدمات کمری برای پرستار یا مراقبین او به حداقل برسد؟

سین نیکسون باضایعه نخاعی درناحیهC5/6 :


" بالابر و آسانسور هویت مرا به من باز گرداندند. توانایی رفتن به توالت وحمام بدون این که به کمر کسی آسیب برسد، برای من موضوع بسیار مهمی بود.به نظر من،درست است که این مسئله استقلال کامل را به من برنگرداند، اما تا اندازه زیادی استقلال مرا تأمین و درمن حس کنترل ایجادکرد.دیگر من برای امور شخصی خود به دیگران متکی نیستم و در حال حاضر همانندسایر افراد خانواده ام محسوب می شوم .امادرواقع این بالابر است که بخشی از استقلال مرا تامین نموده است ".

یافتن خانه ای برای خرید


خرید خانه برای افرادنخاعی همواره پروسه ای دشوار محسوب می شود .به خصوص وقتی که خانه موردنظرمناسب سازی نشده باشد، با درنظرگرفتن اقدامات موردنیاز وانجام مناسب سازی متناسب با شرایط خاص فرد ، این پروسه دشوارتر هم خواهد بود. فرد نخاعی باید نیازهای خود را به تفصیل برای آژانس های مسکن توضیح دهد. امانباید انتظار داشته باشد که آنها فقط خانه هایی را معرفی کنند که معیارها ی موردنظرآنان لحاظ شده باشد.چراکه بیشتر آژانسهابه این موضوع توجه کافی ندارند.

فهرست بررسی

افرادنخاعی برای ارزیابی و مقایسه املاک مختلف می توانند از بانکهای اطلاعاتی استفاده کنند.
باید از فروشنده تقاضای همکاری کرده و مواردی را که در توضیحات بنگاه نیامده از آنها پرسیدو اطلاعات موردنیاز خود را کامل نمائید. البته این دقت نظر به نفع هردو طرف خواهد بود. وقتی قدرت انتخاب محدود باشد، می توان از کارشناسان کاردرمانی ، معماران ساختمان وسایر افرادخبره درخواست کمک نمود. (شایدآنان نمایندگانی داشته باشند که بتوانند افراد نخاعی را در بازدید از ملک همراهی کنند).

انجام تحقیقات


اگرقصد رهن کردن یک خانه جدید برای خود هستید، انجام یکسری تحقیقات ضروری به نظر می رسد. در این زمینه ساده ترین و ارزان ترین راه این است که یک ارزیابی و تحقیق درخصوص مورد رهن بعمل آید. باید ابتدا مبلغی را به رهن دهنده پرداخت نمود وآنان یک نفررابرای انجام تحقیقات درنظرمی گیرند. شما تنها توضیح مختصری در باره یافته های تحقیق دریافت می کنید وسپس براساس آن، اطلاعات بیشتری در زمینه میزان ارزیابی و نظر محقق در مورد مناسب بودن وضع ساختمان ارائه خواهدشد.
همچنین می توان به نوبه خود یک گزارش تفصیلی تر یا یک تحقیق کاملا" اساسی را درخواست نمود. در چنین شرایطی یک نفربه عنوان ارزیاب برای شما کارخواهد کرد و می توان از او درخواست نمود که بعضی از موارد خاص را مورد بررسی قرار دهد (ازجمله استحکام سقف برای تحمل نصب بالابر، یا امکان تبدیل یکی از اتاقهای موجوددر طبقات پایین به حمام).البته این گزینه کاملاً پرهزینه است . درهرحال اجاره دهندگان غالباً اصرار دارند که ازارزیابهایی استفاده کنندکه فهرستهای مورد تأئید دراختیاردارند و معمولاً به شما اجازه نمی دهندکه شما کسی را(که احتمالاً در مورد مناسب سازیهای لازم برای افراد معلول دارای اطلاعات خاص هستند) از جانب خود همراه داشته باشید.
اگر رهن دهنده انعطاف چندانی ازخود نشان ندهد، ساده تر آن است که برای کارهای ارزیابی ازدونفر استفاده شود : حداقل یک نفررا برای ارزیابی موضوع رهن و فرددیگری را مشخصا" به عنوان ارزیاب منتخب خود جهت بررسی تمام جنبه های مرتبط با مسائل مناسب سازی خانه به منظور بررسی تأمین نیازهای خاص فردنخاعی .

د) طراحی ساختمان و تغییرات موردنیاز

این بخش مشتمل بر اطلاعاتی است که توسط تونی جکسون، مشاور ساختمان و متخصص در اموربرنامه ریزی و طراحی های ویژه افراد نخاعی ارائه شده است. اندرو واکر که به روز رسانی این مبحث را انجام داده، تجربیات خود را در مورد یکی از واحدهای ضایعات نخاعی بیان نموده است.

" از آنجا که قادربه تامین هزینه های آسیب خودم ( ضایعه کامل درناحیه T10/11 ) نبودم، مجبور شدم بودجه خود را از طریق بانک، مؤسسات خیریه و مراکزمحلی اعطاء کننده وامهای ویژه معلولین تأمین نمایم. خوش شانس بودم که روز جمعه مرکزنخاعی را ترک کرده و توانستم دوشنبه بعد پیگیریهای خود را آغاز کنم. ازاین رو این امکان وجود داشت که 5 قسمت ازکمک های اعطایی را روی هم بگذارم. مایل بودم به خانه مان در مرکز لندن بازگردم تا درمیان افرادی باشم که آنها را می شناختم. پیشنهاد مهربانانه خانواده ام را برای تهیه خانه ای یک طبقه در خارج از لندن نپذیرفتم. اما من یک فردنخاعی بودم و برای انجام تغییرات لازم بود که صاحبخانه مراببیند وتائیدکند.اما آمادگی لازم وجودنداشت و مددکاران اجتماعی هم نمی توانستند در این ارتباط به من کمک کنند. ولی در بخش بهداشت محیط که وکلای آن قوانین مربوط به افراد نخاعی مزمن را که مصوب سال 1970 بوده به دقت مورد بررسی قرار می دادند، یکی از منسوبین خود را یافتم. یکی ازوکلا به من گفت که طبق قانون ، مسئولین محلی اختیار لازم را دارند و نیازی به تائید صاحبخانه نیست. مجوز برنامه ریزی و کنترل ساختمان که بخش دیگری از اختیارات آنهاست، به سرعت داده شد. انجام تغییرات بر روی خانه سه ماه ذکر شده در قرارداد بلکه شش ماه به طول انجامید. شورای مربوطه هم با حداقل برآورد هائی که شده بود ،موافقت نکرد. اما یکی از سازنده گان برآورد نمود که کار را همانگونه که من می خواستم انجام خواهدداد. باید در این مدت در هتل زندگی می کردم و لازم بودبرای رسیدن به محل کار و اقامتم مسافتی را با ویلچرم طی کنم. از بسیاری جهات، این تجربه باوجود مشکلاتی که داشت ارزشمند بود. به نظر من، زندگی در هتل بهتر از بیمارستان بود واز آن بهتر برگشتن دوباره به خانه و آشپزی حتی در سطح ابتدایی موهبتی بزرگ بود. این کار بدون پشتیبانی دوستان؛ منسوبین و حمایتی که از من در محیط کار به عمل آمد، امکان پذیر نبود. بالاخره خانواده ام ناسپاسی مرا فراموش کردند و به اهمیت استقلال من پی بردند".

فکر انجام مناسب سازیهای اساسی و تغییرات ساختاری در خانه، می تواند باعث تشویش و نومیدی گردد. هیچ کس دوست ندارد خانه خود را به بیمارستان تبدیل کند. اما اگر طراحی های مربوط به تغییرات درست صورت گرفته باشد، نه تنها با نیازهای شما تناسب بیشتری خواهد داشت، بلکه کیفیت زندگی شما را نیز بهبود خواهد بخشید. رمپ ها می توانند برای شما مفیدباشند ، درهای عریض تربه وضوح بهتر هستند و هر اقدامی در جهت توسعه ساختمان باید با بقیه خانه هماهنگی داشته باشد. بدیهی است تغییراتی مانند نصب بالابر همیشه جزو کارهای تخصصی است و سازندگان آنها آگاهی زیادی نسبت به اهمیت همه جانبه آنها حتی زیبابودن محصولات خود هم دارند.

آیا مناسب سازی باید انجام شود؟ چگونه باید اقدام کرد؟


مناسب سازی خانه ها گستره وسیعی از تغییرات را در بر می گیرد، که از آن جمله می توان به عریض کردن درها، نصب رمپ دائمی، مناسب سازی آشپزخانه و کارهای دیگری مانند بزرگ کردن حمام یا اتاق خواب، نصب بالابر و امثال آن اشاره کرد. درآغازکار شاید متوجه نشوید که چه تغییراتی ضرورت دارند یا امکان پذیر هستند، اما اگر فرداز ویلچر استفاده می کند، همیشه لازم است تغییراتی درراستای مناسب سازی ایجادشود.
معمولا" اولین معضلی که معمولاً با آن مواجه می شویم، این است که آیافردنخاعی مجبوراست خود را محدود به طبقه همکف کند یامی توان با نصب آسانسور امکان دسترسی به سایرطبقات را فراهم نمود؟ اگر فردبخواهد در طبقه همکف ساکن شود،کجا باید بخوابد؟ آیا امکان دسترسی به حمام وجود دارد؟ آیا امکان افزودن یک بخش اضافه به ساختمان و گسترش آن وجود دارد؟ کارمناسب سازی چقدر هزینه برمی دارد و نحوه پرداخت هزینه ها چگونه خواهد بود؟

از کارشناسان کاردرمانی درخواست کمک کنید


در مدتی که در بیمارستان هستید، کارشناسان کاردرمانی توصیه های لازم را ارائه کرده یا شما را با افرادی ارتباط می دهند که آنها می توانند در این موردبه شماکمک کنند. بعد از ترخیص،کارشناسان کاردرمانی موجوددر محل زندگی شما قادرند توصیه های لازم را در ارتباط با بهترین روشهای رفع نیازهای شما و درخصوص نحوه درخواست اعطای تسهیلات ویژه افرادنخاعی (که هنوز هم جزو معمول ترین شیوه های کمک به اجرای خدمات مناسب سازی دانست) ارائه نمایند.

برنامه ریزی برای طولانی مدت


افراد نخاعی باید نیازهای دراز مدت و فوری خود را بررسی کنند. این کار موجب اجتناب از افزایش هزینه های اضافی برای انجام تغییرات آتی خواهد شد. کارشناسان کاردرمانی می توانند در این موارد به بیماران کمک کنند. با این حال،اگر نیازها و شرایط فرد تغییر کنند، دلیلی برای درخواست و دریافت کمک های اعطایی جهت انجام تغییرات مناسب سازی وجود ندارد و بیشترتوجهات بایدمعطوف ملک موردنظربرای نقل مکان آتی شود.

مطالب خواندنی


مراکز مناسب سازی محیط، طیف گسترده ای از فهرست های بررسی در مورد طراحی ابعاد و مشخصات قسمتهای مختلف ساختمان مانند آشپزخانه، حمام و دستشویی؛ رمپ ها، بالابرها و غیره به همراه جزئیات کامل آنان را ارائه نموده و دراین خصوص دارای دفاتری هستند. جهت طراحی مناسب سازی ها یک راهنمای مقدماتی وجودداردکه مجموعه ای است حاوی نقشه های تفصیلی و ممیزی نقاط موردنظربرای مناسب سازی می باشد. باوجوداین که این نقشه ها برای ساختمان های عمومی طراحی شده اند، اما بیشتر جزئیات آنها برای خانه های مسکونی نیز قابل استفاده هستند.
موسسه تحقیقات مسکن، مدارکی را تحت عنوان " استانداردهای توسعه طرح" تهیه کرده که ملزومات موردنیازبرای خانه های ثبت شده موجوددرجامعه را تهیه و در اختیار قرار می دهد. این استانداردها شامل اندازه های توصیه شده برای مناسب سازی خانه های افراد ویلچری هستند.

دریافت کمک متخصصین


بیشتر افراد نخاعی که درراستای مناسب سازی خانه های خود ،درصددانجام تغییرات برمی آیند، یا در این ارتباط تجربه ای ندارندو یااینکه تجربه آنان بسیار محدود می باشد. مطمئناً این افراد به کمک متخصصین نیاز خواهند داشت.بنابراین افرادنخاعی باید بدانندکه به چه افرادی مراجعه نموده و آنها چه فعالیت هایی رامی توانندانجام دهند. علاوه براین،افرادمتخصص می توانند به عنوان نماینده فردنخاعی کارتغییرات مناسب سازی را انجام دهد. دراین مورد فردنخاعی بایدمطمئن شودکه افرادمتخصص به طور کامل از ناتوانی های او آگاهی دارند. در صورت نیازبایدقادرباشد سؤالات فراوانی را ازبیمار بپرسند.

انجمن کارشناسان کار درمانی- کاردرمانان متخصصینی هستند که در زمینه نیازهای افراد ناتوان تبحر دارند و هرچند با طیف گسترده ای از معلولیت ها سروکار دارند، اما ممکن است با افراد مبتلا به ضایعات نخاعی برخورد نکرده باشند. همواره ادارات مددکاری اجتماعی شورای محلی منطقه زندگی شماعده ای از آنهارا در استخدام خوددارند و افراد نیازمندمی توانند با آنها ارتباط برقرارنمایند.

معمارساختمان یا تکنسینهای معماری- این افراد قادرند توصیه های لازم درباره امکان پذیربودن ایده های کارشناسان کاردرمانی را ارائه کرده و درباره تغییرات عملی وبرآوردهای موردنیاز به طور مستقل کارکنند. وقتی در مورد اجرای اقدامات موردنیاز توافق حاصل شد، این متخصصین می توانند نقشه ها و زمان بندی های های لازم را انجام و هرگونه تأئیدیه لازم را دریافت نمایند. سپس پیشنهادهای مناقصه را جمع بندی و درصورت لزوم عملیات ساختمانی را در حین پیشرفت کار تحت نظارت خود قرار دهند. آنها تاجائی که تمایل داشته باشید، به کارخود ادامه می دهند. بعضی افراد یا شرکت ها هستند که بطورانحصاری در زمینه کار برای افراد نخاعی تخصص دارند .البته احتمال دارد با افراد دیگری که دارای شرایط مشابه افرادنخاعی هستند،هم سروکار داشته باشند.

نقشه بردار- معمولاً وظایف و دوره های آموزشی یک نقشه بردار با معمار ساختمان متفاوت است. با این حال، آنان ازجمله کارشناسان ساختمان بوده و در پروژه های کوچکی مانند مناسب سازی خانه ها می توانندهمانند معماران ساختمان خدماتی را ارائه دهند.

بازرسین ساختمان -این افراد توسط اداره کنترل ساختمانی یا شورای برنامه ریزی محل زندگی شما استخدام شده اند تا برروی کلیه کارهای ساختمانی نظارت قانونی داشته و اطمینان حاصل نمایند که در این فعالیت ها مقررات جاری ساختمان رعایت می شود.

کمکها و توصیه های لازم

مراجع


در صورت امکان از افرادمتخصص وحرفه ای درخواست کمک کنید، برای مثال، نام آنها را می توانید ازسایر دیگر افراد نخاعی که برای آنها کار انجام داده اند گرفته و با آنان تماس حاصل فرمائید.
متخصصین کاردرمانی یا مددکاران اجتماعی مرکز ضایعات نخاعی، می توانند در باره معمارهای ساختمانی یا نقشه بردارانی که در منطقه زندگی شمامستقرو در زمینه اصول مناسب سازی ساختمان ویژه افراد نخاعی دارای تجربیاتی هستند؛ اطلاعاتی را در اختیارشما قرار دهند. در مراکزضایعات نخاعی نیز فهرستی از معماران که برای اعضای آنها کار انجام داده اندموجودوقابل ارائه هستند. همچنین می توان با مراکز مناسب سازی محیط که دارای فهرستی از شرکت ها و یا افرادذیصلاح درزمینه مناسب سازی منزل هستند تماس حاصل نمود. هیچگاه فکر نکنیدکه افراد متخصصی که با آنها تماس می گیرید،ازتغییرات موردنیازشما آگاهی دارند. احتمال دارد آنها تا قبل از ارتباط شما با موراد ضایعه نخاعی مواجه نشده باشند. از مراجعه به افرادی که درمورد نیازهای فردی و خاص شما بررسی کامل انجام نمی دهند، اجتناب کنید.

چگونه باید کار را انجام داد


فرایندی که در ذیل شرح داده می شود، تنها نمونه ای ازروشهای متعددمی باشد که ممکن است موردنیاز شماباشد. شما می توانید به معمار خودتوصیه کنید تا کارهای بیشتری را انجام دهند (مثلاً در مرحله اول درخصوص تعیین ملک موردنظر به شما کمک کند)، یا می توان از آنها خواست که فقط نقشه ها را آماده سازند. شماحق انتخاب دارید، اما به خاطر داشته باشید که متخصصان افرادی با معلومات و تجربه فراوان هستند. طرح و بودجه ای که به آن اختصاص می دهید، باید کارشناسان درمیان بگذارید.
ابتدابایدیک معمار مناسب پیدا کرده و مشاوره های لازم را با او انجام دهید (به خاطر داشته باشید که قبل از هراقدامی در مورد هزینه ها به توافق برسید).
- معمار ساختمان نیازهای شما را با نظر کارشناس کاردرمانی و خودتان ارزیابی و ملک را از نظر مناسب سازیهای موردنظر اندازه گرفته و نقشه های لازم را ترسیم خواهد نمود.
- معمار ساختمان کلیات اولیه طرح را برای تأئید شما آماده خواهد ساخت. شما می توانید نظرات خود را با کارشناس کاردرمانی در میان گذاشته و درصورت عدم مناسب بودن آن و مخالفت با بخشی از طرح یا داشتن پیشنهادهای دیگر صحبت کنید. هراسی به خود راه ندهید. تغییر نقشه در این مرحله از تغییر نسبت به مراحل بعد ساده تر خواهد بود. در این مرحله معمار ساختمان برآوردی نسبی از هزینه ها نیز ارائه خواهد کرد.
- معمار ساختمان نقشه های تفصیلی را آماده کرده و احتمالاً زمان بندی و مشخصات مورد نظر را بسته به پیچیدگی کارهای موردنیاز تهیه می کند. به خاطر داشته باشید که اگر نظرتان درباره طرح و مشخصات آن تغییر کند، در آن صورت این پروژه هزینه بیشتری دربر خواهد داشت، چراکه حتی وقتی که تااین مرحله صرف شده هم ارزش خود را دارد.
- معمار ساختمان درخواست هرگونه تأئیدیه مورد نیاز را خواهد نمود.
- معمار ساختمان از مقاطعه کاران خواهد خواست که پیشنهادهای مناقصه خود را تحویل داده و در مورد واجد شرایط بودن سازندگان ، رهنمودهای لازم را برای این نوع کار و درست ترین شکل قرارداد را مطرح می کنند.
- شما درخواست خود را برای اعطای بودجه جهت تأمین پروژه کامل خواهید نمود.
- پذیرفتن یکی از مناقصه کاران که معمار ساختمان به شما توصیه می کند.دراین خصوص ضرورت ندارد که تنها به انتخاب پایین ترین پیشنهاد توجه شود، بلکه باید بیشتر به سابقه فعالیت های پیشین اونیز توجه شود. تجربه نشان داده که سازندگان معمولاً ابتدا قیمت کمتری را نسبت به رقبای خود پیشنهاد می کنند ولی بعد با درنظر گرفتن آنچه که آنها تحت عنوان اضافات یا طول کشیدن زمان مطرح می کنند، سعی در گرفتن پول بیشتر از مشتری دارند.
- معمار ساختمان به شما توصیه خواهد کرد که قرارداد خود را با سازنده ببندید که در آن تاریخ آغاز کار و خاتمه آن ذکر شده باشد.
- تائیدیه نهائی کارموردنظر

- سازنده کار خود را در محل آغاز می کند. توصیه می شود به معمار ساختمان این اختیار را بدهید که آغاز از سوی شما مراحل کار را مورد بررسی و بازرسی قرار دهد. مقامات مسئول محلی نیز باید در مراحل مختلف،برنحوه انجام کار نظارت داشته باشند. اگر به محل ساختمان دسترسی دارید، به شما نیز توصیه می شود همراه با معمار ساختمان به آنجا رفته و ابعاد، شیب و موقعیت بخش های مختلف را بررسی نموده و از مناسب بودن آنها اطمینان حاصل کنید. به خاطر داشته باشید که گاهی بعضی از پیمانکاران که مسئولیت کار را به عهده دارند ، درطول انجام کار وتا پایان قرارداد اجازه دسترسی به محل را نمی دهند.

- زمان برآوردشده برای کار را دو برابر کنید. ممکن است دلایل متعددی باعث طولانی شدن زمان قرارداد شوند. مواردی مانندتوسعه کار، بیش ازحد تعیین شده باید قبل از انجام به تأئید معمار ساختمان برسدوشما هم باید با هرگونه افزایش هزینه موافقت کنید.
- در مراکز ضایعات نخاعی همواره به شما یاد داده می شود که صبور باشید. به این ویژگی در حین کارمناسب سازی ساختمان هم نیاز خواهید داشت. بعضی کارها بی دردسر پیش می روند، اما گاهی اوقات هم مشکلات پیش بینی نشده ای بروزپیدا می کنند.


"وقتی در نوامبر سال 1989 آماده ترخیص از بیمارستان بودم، بدیهی بود که باید زمانی را در آسایشگاه به سرمی بردم تا خانه ام برای من آماده استفاده گردد. (البته مناسب سازی آن به نظر غیرممکن می رسید،چراکه راهروها بسیار باریک و درها نیز به اندازه کافی پهن نبودند). همکاری مددکاران اجتماعی چندان جالب نبود و به من گفته شد که سه سال طول می کشد تا نوبت من جهت دریافت کمک های اعطایی برسد. ازطرفی، هزینه ای که برای اقامت در آسایشگاه می پرداختم چیزی حدد 300 پوند بود.


تصمیم گرفتیم کار را بدون دریافت کمک های اعطایی انجام داده و پس اندازهای خود را صرف ساخت یک بخش اضافی که ضرورت داشت بنمائیم. من مطمئنم که بنّای ساختمان تمام تلاش خود را کرد اما وقتی به آنجا نقل مکان کردم، بعضی بخش ها آنطور که انتظارداشتم درنیامده بودند. به بخش مددکاری اجتماعی مراجعه کردیم و آنها تسهیلاتی را برای انجام تغییرات اضطراری اعطاء نموده...و سازندگانی را معرفی کردندکه بسیار مفید واقع شد. آنهاتجربیات خوبی داشتند و تغییرات مشابهی را در خانه های دیگر انجام داده بودند. اگر بتوانید در انتظار وام های اعطایی بمانید، دراین صورت مددکاران اجتماعی ومتخصصین توصیه شده توسط آنها، احتمالاً بهترین گزینه خواهند بود...".

موضوع حق الزحمه ها

هر معمار یا نقشه بردار برای ارائه خدمات حق الزحمه ای را طلب خواهد کرد. بیشتر افرادی که در این حرفه متخصص هستند، مشاوره اول را به صورت رایگان دراختیار مشتری قرار می دهند. ( تمام افرادی که در فهرست مراکز مناسب سازی محیط قرار دارند، این کار را انجام می دهند). قبل از هرگونه اقدام لازم وارائه اطلاعات به معمار موردنظرخود(توافق رسمی و شروع کار) ، نسبت به هزینه هایی که باید پرداخت شود و زمان انتظار می رود آگاهی دقیق پیداکنید.


هشدار: هرگز پول را در ابتدای کار پرداخت نکنید.


اگر برای تامین بخشی ازهزینه ها یا تمام آن درخواست تسهیلات کرده اید ، در این صورت بایدصورت هزینه ها در فرم درخواست شما منظور شوند. بیشتر مسئولین نسبت به سطح هزینه ها، محدودیت هایی را قائل می شوند.این قبیل موضوعات را می توانید با کارشناس کاردرمانی منطقه خود مورد بررسی قرار دهید. بعضی از معماران ساختمان با تاخیرپرداخت هزینه ها تا زمان پرداخت تسهیلات موافقت می کنند.

هزینه ها

به خاطر داشته باشید که بررسی کنید کدام یک از هزینه هایی که خودتان می پردازید ، به شما بازگردانده خواهد شد . (مانند هزینه مسافتهائی که طی کرده اید، هزینه های پرینت و مانند آن).
ممکن است حق الزحمه ها به یکی از سه شکل زیر پرداخته شود:
ساعتی- معمولا"این نوع پرداخت در این نوع کارها چندان مرسوم نیست. اما اگر بر روی این نوع نحوه پرداخت توافق کرده اید، درخواست کنیدکه هزینه ها به روز اعلام شوند و آمادگی افزایش آن تا حد بالاتری راداشته باشید.
درصدی- شیوه ای رایجی است که هنوز هم به عنوان یکی از متداول ترین نحوه های پرداخت به شمار می رود. دراین نوع حق الزحمه، درصدی از کل هزینه کارهای ساختمانی پرداخت می شود. (به عنوان مثال اگر هزینه کارهای ساختمانی 15.000 پوند باشدونرخ حق الزحمه 6% تعیین شود ،بنابراین حق الزحمه قابل پرداخت 900 پوندخواهدبود).
یک جا- معمولا"در ابتدای کار بر روی حق الزحمه یک جا توافق می شود. امتیاز این روش این است که از روز اول افراد ازتعهدات خود آگاه می شوند و در عین حال بدین معنا است که قبل ازهر اقدامی هرکسی دقیقاً می داند که چه مواردی را مطرح کرده و انتظار چه خدماتی را دارد.

توافقات

بسته به برنامه مناسب سازی ، ممکن است یکسری مجوزها ضرورت پیداکند.
مجوزهای قانونی ساختمان- این مجوزها زمانی مورد نیاز هستند که لازم است تغییرات ساختاری در ملک ایجاد می شود. این کار درواقع برای بررسی این موضوع است که آیا برنامه های مربوطه درچارچوب مقررات کنونی ساختمان هستندیاخیر؟.
مجوزهای مربوط به طرح مناسب سازی - این مجوز برای اضافه نمودن بخشهای ساختمان وسایرتغییرات در ساخت بنا ضرورت می یابد.البته بعضی استثناء هاهم وجود دارند، بنابراین بهتراست که موضوع را با معمار خود یا اداره برنامه ریزی مسئولین منطقه خود مطرح کنید.

مجوزهای خاص- بسته به مساحت ملکی که در آن زندگی می کنید، ممکن است نیاز به یکسری مجوزهای خاص ماننددریافت اجازه ساخت مانند آن باشد. معمار شما باید در این رابطه مشورت های لازم را ارائه دهد.
معمولاً در هنگام درخواست این مجوزها باید هزینه هائی پرداخت شود. هم چنین در شرایطی که بازرسین ذیربط کار را مورد بازرسی قرار می دهند، ممکن است لازم باشدحق الزحمه ای پرداخت شود. با این وجود، شما به عنوان یک فرد نخاعی که ملک را برای نیازهای مناسب سازی تغییرمی دهید، باید از پرداخت این مبالغ معاف شوید.

مالیات ارزش افزوده

بعضی ازاقدامات مناسب سازی شامل عریض کردن درها ، تغییراتی مانند رمپ و حمام از مالیات ارزش افزوده معاف هستند. اغلب فعالیت های مناسب سازی مواردی را در بر می گیرند که از مالیات ارزش افزوده معاف می باشند اما بعضی ازاقدامات هم شامل این معافیت نخواهند بود. در قبال عدم پرداخت مالیات ارزش افزوده بایستی گواهی معافیت برای شماصادر شود. احتمالاً معمار ساختمان یا سازنده بنا به این موارد توجه خواهند داشت. با این وجود بسیاری از سازندگان وطراحان در مورد واجد شرایط بودن بعضی از اقلام تردید دارند. باید از قبل به این نکته توجه داشت (در صورت وجود تردید در این ارتباط با SIA یا RADAR تماس گرفته و راهنمایی های لازم را دریافت دارید)، زیرا پس از پرداخت نمی توان هزینه را باز پس گرفت.

ه) ساخت خانه جدید

به جای انجام کارهای مناسب سازی در ملک موجود، می توان گزینه ساخت خانه را برای این منظور انتخاب کرد. روند انجام کار تا حد زیادی مشابه بوده اما زمان بیشتری برده، پیچیده تر و پرهزینه تر می باشد. در این شرایط فردنخاعی نمی تواند برای اخذ تسهیلات مناسب سازی، درخواست ارائه نماید. با این وجود همه کارهای مربوط به ساخت ،معاف از مالیات ارزش افزوده می باشند.

باغ وباغچه


در موقع انتخاب خانه (اگر قصد جابجایی دارید) یا در هنگام مناسب سازی خانه ای که در آن زندگی می کنید، به در دسترس بودن یک باغچه ،به اندازه خود خانه توجه کنید. حتی اگر باغبانی هدف شما نباشد، اما لذتی که سروکار داشتن با گل و گیاهان و رفتن به باغ در یک روز آفتابی و گرم برای شما به همراه خواهد داشت را چندان دست کم نگیرید: باغ فضایی است که می توانید آن را درکنترل خود قرارداده و بدون دشواری نه چندان زیادی ، به آنچه که درنظردارید دست یابید. در واقع، باغ را می توان اتاقی در بیرون از ساختمان دانست.

راههای دسترسی به خانه


برای دسترسی آسان باید عرض در حداقل 36 (حدود 90 سانتی متر) بوده و درصورت تعبیه هر گونه رمپ یا شیب ، زاویه آن نسبت به سطح افق باید حداکثر 1:12 باشد. همچنین رمپ ها باید به اندازه کافی پهناداشته باشند ،بطوری که امکان حرکت مناسب ویلچر درطول رمپ ودرابتداوانتهای آن فراهم شود.

مسیرها


شیب مسیرها و پاسیوها نباید از 1 به 12 تجاوز کند. سطح مسیرها و گذرگاه ها باید به اندازه کافی محکم بوده و ترجیحاً از جنس بتون، آسفالت و یا سنگفرش باشد. از بکاربردن سنگریزه برای پوشاندن سطوح اجتناب کنید، زیرا حرکت ویلچر را با اشکال مواجه می سازد، مگر آن که ویلچر شما الکتریکی باشد. در مسیرهای طولانی، در فواصل و در پایان تمام مسیرها، فضاهایی را برای چرخش ویلچر پیش بینی کنید.

پاسیوها

پاسیو یا حیاط خلوت باید تا حد امکان هم سطح بوده، هرگونه راه آب باید یا در نزدیک خانه یا در بخش میانی و ترجیحاً استتارشده باشند تا افراد ویلچری را بامشکل مواجه نکند.

تراس و بسترهای بلند

بیشتر باغ هادارای شیبی طبیعی هستند. با تراس بندی این شیب ها می توان بسترهائی مناسب ایجاد و مرزبندی های لازم راایجاد کرد.بهترین اندازه برای این یک بسترمناسب ساخت یک چارچوب قابل دسترس به عرض 4 فوت(حدود120 سانتی متر) در پهنای 2 فوت(حدود 60 سانتیمتر) می باشدکه در صورت عدم دسترسی به گلخانه، یا گرمخانه اضافی می توان از این گونه فضاها برای رشد، پرورش و عمل آوردن گیاهان استفاده کرد.

محوطه چمن کاری


در روزهای گرم و خشک تابستان افرادویلچری می توانند به راحتی بر روی چمن حرکت کنند ، اما در زمستان وبه خصوص بعد از بارش باران سنگین، حرکت بر روی محوطه های چمن هم به چمن لطمه می زند و هم حرکت بر روی آن براي فردویلچری دشوارتر می شود. پیش بینی مسیر مناسب درمحوطه های چمن کاری شده ودربین گلها و گیاهان به فردنخاعی این امکان را می دهدکه با راحتی بیشتری به فضای گیاهان وارد وبه آنها دسترسی پیداکند. درضمن به محوطه چمن کاری هم آسیبی نمی رسد.


****

منبع: مقاله " مسائل مربوط به مسکن افرادنخاعی" -مترجم: مهندس عباس كاشي - (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -دی ماه 1388 - برگرفته از Moving Forward

مقدمه
درمسافرتها ونقل وانتقالاتي كه به وسيله خودروانجام مي شود ،افرادنخاعي يا خودشان رانندگي مي كنندو يا اينكه نقش يك مسافررادارند.ياممكن است كه مسافرت به وسيله هواپيما،اتوبوس،قطار و ياكشتي انجام شود.بعدازآسيب نخاعي ،انجام جابجايي ها چه براي كار،وچه براي تفريح مي تواندبامشكلاتي همراه باشد.اما به مروروباافزايش آمادگي، مشكلات و استرس هاي مربوط به نقل وانتقالات كاهش يافته و حتي مي تواندلذت بخش باشد.
دراين مقاله به نكات مهمي درمورد استفاده از ويلچرهاي دستي وبرقي ،خريد و يا اجاره تجهيزات مناسب ،توجه به داروهاي مصرفي و مسائل مربوط به دفع ادرار و اجابت مزاج درمسافرتها ونقل وانتقالات ،ثبت سفرها ونحوه سازماندهي فعاليت هاي مسافرتي وتفريحي اشاره شده است.

رانندگي
هنگامي كه شما به عنوان يك فردنخاعي درنطرداريدكه رانندگي راآغازنمائيد، پيشنهادمي شودكه ابتدا با متخصصصين كاردرماني خود يا مسئولان برنامه ريزي ذيربط ،درمورد پوششهاي مالي اين امر مشورت نمائيد.چنانچه شما درحال سپري كردن مرحله توانبخشي شغلي هستيد،لطفا" جهت ارزيابي وضعيت رانندگي خود ،آموزشهاي ضروري و تجهيزات موردنياز ،با مسئولين درماني وتوانبخشي خود مشورت كنيد.
جهت ارزيابي ميزان توانائي شما در رانندگي و ايمن بودن آن،بايستي برنامه ريزي مناسبي انجام شود. به طوركلي يك برنامه ريزي جامع ،برنامه اي است كه درآن موضوعاتي مانند وضعيت بينائي،مهارتهاي حركتي،مدت زمان واكنش هاي فرد ،مهارتهاي مربوط به جابجايي ها، ميزان فعاليت دست ها وآگاهي از اصول رانندگي موردارزيابي قرارگيرند.درنتيجه بااستفاده ازنتايج حاصل از اين ارزيابي ها ،مي توان ميزان توانائي وآمادگي فردبه دست آورد.

ارزيابي پشت فرمان خودرو
ارزيابي پشت فرمان بايد موقعي انجام شودكه شماازنظرپزشكي مشكل خاصي نداشته باشيد و نتايج ارزيابي هاي قبل از رانندگي نيزكاملا"رضايت بخش باشند.براي مثال ،شخص ارزيابي كننده ،بايد ابتدا مناسب ترين وسيله نقيله را براي رانندگي شما (اعم ازخودرو يا ون ) تعيين كند.
بطوركلي ون ها ازدوجنبه تحت ارزيابي قرارمي گيرند:


1. ارزيابي مسافرتنها از حيث بالا رفتن و استقراردرخودرو .
2. ارزيابي وضعيت راننده : كه علاوه بر بررسي پشت فرمان،ارزيابي كاملي ازوضعيت مناسب سازي خودرو انجام مي شود و درواقع توصيه هائي كه درموردمناسب سازي خودرو ارائه شده موردتوجه قرارمي گيرد.

شما بايد قبل ازارزيابي رانندگي ،گواهينامه رانندگي معتبرويامجوزمناسبي دراختيارداشته باشيد.درغيراين صورت،بايدبامسئولين مربوطه كه درمحدوده زندگي شماقراردارند،تماس بگيريد.بعدازارزيابي پشت رل ،نيز ممكن است لازم باشدكه يكسري جلسات آموزشي داشته باشيد و درنتيجه به آموزشگاه هاي تعليم رانندگي ارجاع خواهيدشد.

وسائط نقليه ومناسب سازي
چنانچه درنظرداريد يك ون يا هر خودروي ديگري خريداري كنيد،مسوولين مربوطه يا متخصصين كاردرماني و فيزيوتراپ ها مي توانند قبل ازخريد درموردنيازهاي ضروري شما راهنمائي هاي لازم را ارايه دهند. اگرتاكنون خودرويي خريداري نكرده ايد،مي توانيدازمسئولان بخواهيدتا هماهنگي هاي لازم راجهت خريد خودروبراي شما انجام دهند. نصب كنترل هاي دستي يا مناسب سازي هاي موردنيازبراي يك خودروممكن است تحت پوشش شركت هاي بيمه يا سايرمراكز سرمايه گذارازجمله سازمان توانبخشي شغلي قرارداشته باشند. متخصصان كاردرماني قادرند نام شركت هايي را كه مي توانيدازآنها تجهيزات ضروري راخريداري نمائيدومي توانند مناسب سازيهاي لازم را انجام دهند، دراختيار شما قراردهند .

تابلوهاي پاركينگ اختصاصي افرادمعلول


تابلوي محل پارك كردن ويژه افرادنخاعي ، علامت خاصي است كه برروي صفحه اي به ابعادتقريبي 6 در12 اينچ (حدود 15 در 30 سانتيمتر ) كه توسط آينه عقب نماي وسيله نقليه قابل مشاهده باشد. اين تابلو اجازه مي دهدكه افرادمعلول بتوانند براي يك مدت قانوني، ازپاركينگ هاي اختصاص داده شده استفاده نمايند.اين علامت مخصوص شما خواهدبود،نه وسيله نقليه،و مي تواند براي تمامي وسائط نقليه با وزن كلي كمتراز9000پوند(تقريبا" 4000كيلوگرم) مورداستفاده قرارگيرد.
شما مجبورنيستيد كه حتما" راننده يامالك خودرو مورداستفاده باشيد . سن شمانيز اهميتي ندارد.معمولا" آرم هاي مذكوربراي يك دوره يك ساله مجازهستندو مي توانند درصورت انقضاء تجديداعتبارشوند. اين آرم ها رامي توان با تكميل فرم هاي مربوطه و طي درخواست از مسوولين مربوطه و كاردرمانان خود تهيه نمود.

نكات مهم درموردمسافرت
• دردرجه اول از رزروبودن وسيله نقليه واتاق خوداطمينان حاصل كنيد.به مسوولين مربوطه اطلاع دهيد كه شما ازويلچراستفاده مي كنيد و نيازهاي خاص خودرا با صراحت به آنها اعلام نماييد. هميشه درخواست هاي خود را 48 ساعت قبل ازعزيمت تاييدنماييد.
• با انجمن هاي اتومبيل راني سراسركشورارتباط برقراركنيد. اين كانون ها مي توانند دربرنامه هاي گردش گري و كمكهاي اضطراري، مساعدت هاي بسيار ارزشمندي راارائه نمايند.
• درموقع مسافرت با خودرو ، هرگزاجازه ندهيدكه شاخص بنزين درمسيرهاي طولاني ازنيمه كمترشود.
• يك ساك باشگاهي يا كيف مسافرتي ارزان قيمت تهيه كنيد وداخل آن وسايل ضروري خودراقراردهيد ودرتمام مدت مسافرت آن راهمراه خودنگه داريد.

بهتراست كه شما مواردزيررا نيزهمراه داشته باشيد:
o چندعددجارختي مخصوص كت : در هتلها و متل ها ،رخت آويزها اغلب به ميله كمدها قلاب شده اند به طوري كه استفاده ازآنها مشكل است.
o يك چراغ قوه براي استفاده درمواقعي كه نوردردسترس شماقرارندارد ويا به هنگام قطعي برق
o نسخه يا معرفي نامه ازپزشكتان مبني برنيازهاي خاص شما
• باتوجه به وسائل موردنياز خود ، هميشه سعي كنيدكه سبك سفرنمائيد. بهتراست به جاي اينكه يك چمدان بزرگ رخت ولباس به همراه داشته باشيد،بيشتراز خشكشويي هتل استفاده كنيد. دراين صورت نيازي به جابجائي لباس هاي اضافي نخواهيدداشت.
• رمپ هاي سبك وقابل حملي نيز وجوددارندكه مي توانيدآنها راتهيه نمائيد.دراين موردشمامي توانيدازمتخصصين كاردرماني كمك بگيريد.
• هميشه سعي كنيدحدود 45 دقيقه تايك ساعت زودتردرمحل ايستگاه حاضرشويدتابتوانيد قبل ازسايرمسافران سوارشويد.
• اطمينان حاصل كنيدكه برروي ويلچروتمامي بارهايتان ،برچسب حاوي نام و آدرس شما درج شده باشد.
• توجه داشته باشيد كه اگردرمدت سفرامكانات دستشويي وجودنداشته باشد ،قبل ازعزيمت ، آب كافي به همراه داشته باشيد.
• هميشه تشكچه صندلي خود راجهت پيشگيري ازآسيب همراه داشته باشيد.تشكچه مناسب مي توانددرطول مسافرت باعث توزيع فشارگردد.
• كساني كه قادرنيستندبطورمستقل ازخودمراقبت نمايند،بايستي درطول مسافرت وتغذيه يك نفررا جهت كمك همراه خودداشته باشند.

گذرنامه
ساختمان تمامي سفارتخانه ها وكنسولگري ها (درايالات متحده)براي ويلچرها قابل استفاده نيستند.ازطرفي كاركنان آنها نيز قادرنيستندكه در تكميل درخواست متقاضيان كمك جسمي ارائه دهند. درخواست ها ممكن است ازطريق پست يا طرق ديگر صورت گيرد و سپس بعد ازتكميل ،به سفارت يا كنسولگري مربوطه ارجاع گردد.اگرفرايند ارائه درخواست ازطريق پست امكان پذيرنباشد،وامكانات كافي نيزدردسترس نباشد، گاهي اوقات مي توان هماهنگي هاي لازم راجهت ملاقات كاركنان مسوول درمحلي كه قابل دسترسي باشد،انجام داد.

استفاده ازتجهيزات پزشكي مناسب
شمابايدازقبل برنامه ريزي داشته باشيد. چندروزتا دو هفته قبل ازسفر، تمامي تجهيزات مورداستفاده خودرا بطوركامل سرويس كنيد. اجازه دهيد تاسرفرصت تمامي تجهيزات موردنيازشما تهيه شود. چنانچه قراراست درطول مسافرت،ازويلچرخود برروي سطوح ناهمواراستفاده نمائيد،حتما" لاستيكهاي يدكي همراه داشته باشيد.
مسافران خارج ازكشوربايداطلاع داشته باشندكه قطعات واندازه هاي اروپائي با قطعات واندازه هاي آمريكائي تفاوت دارند.بنابراين درصورت نياز قطعات اضافي همراه خودبياوريد.
بعضي ازتجهيزات رامي توان درمحل مقصداجاره نمود.اين مسئله باعث مي شودوسائل غيرضروري ازجمله صندليهاي مخصوص دوش يا بالابرهاي مكانيكي راباخودحمل نكنيد. يا مثلا" بردن ويلچربراي افراد ي كه مي توانند حركت كنندولي تنهاازآن براي مسافتهاي طولاني استفاده مي كنند،ضرورت ندارد .
وسائلي نيزوجوددارندكه سبك و قابل حمل هستندو به هنگام مسافرت و جهت كمك به استحمام مي توانندمورداستفاده قرارگيرند.براي اطلاعات بيشترمي توانيدبا متخصصين كاردرماني وفيزيوتراپي تماس بگيريد.

داروهاي موردنياز
نام و مقدارداروي تجويزشده و نام پزشك مربوطه بايدبرروي تمام بسته هاوظروف آنهابطورواضح درج شود.نسخه هاي تجويزشده نيزبايدهمراه داروها برده شوند.تمام داروها بايدطوري درچمدان هاقرارداده شوندكه دردسترس باشندو گم نشوند.هميشه بايستي داروهاي اضافي براي چندروز و اقلام موردنيازرا جهت موارداضطراري همراه داشته باشيد. هيچ گاه اين فكررانكنيدكه مي توانيدداروهاي خودرادرمقصدتهيه نماييد. همه داروهاراقبل ازعزيمت به خوبي بسته بندي كنيد. ارايه كمكهاي پزشكي ،كارتهاي شناسايي پزشكي ،كتاب هاي راهنماي پزشكان وكتابچه هاي مربوط به مكالمات موردنياز به زبان كشورمقصد ازجمله خدماتي هستندكه به وسيله انجمن بين المللي كمكهاي پزشكي ويژه مسافران (LAMAT) قابل ارائه مي باشد.خدمات LAMAT اختياري هستندو عضويت درآن وكسب اطلاعات ازطريق آن هيچ هزينه اي ندارد.

مراقبت ازروده ومثانه درمسافرت
همراه باداروهاي موردنياز،هميشه امكانات مربوط به موارداضطراري را نيزهمراه داشته باشيد. شما بهتراست وسائل موردنيازاضافي جهت كنترل مثانه و اجابت مزاج را براي دو تاسه روز داشته باشيدتادرمواردي كه بارشما مفقود مي شود و يادرشرايطي كه به دلايل بدي آب وهواباتاخيرمواجه مي شويد،بامشكل مواجه نگرديد.به طوركلي درشرايط اضطراري ،بيشترازنيازتان وسائل داشته باشيد. هميشه براي مواردخاص، لباسهاي اضافي نيزهمراه داشته باشيد.

برنامه ريزي هاي موردنياز هنگام مسافرت با هواپيما
هنگامي كه شما تصمصم مي گيريد با برنامه ريزي و پيش بيني مشكلات احتمالي سفر كنيد ،پروازكردن براي شما آسان خواهدبود. اتحاديه شركت هاي هواپيمائي ايالات متحده (FAA)يكسري دستورالعمل هايي داردكه براساس آن افرادمبتلا به محدوديت هاي حركتي مي توانندازمسافرت هاي هوائي خودلذت ببرند. در اين رابطه شركت هاي هواپيمايي مجازهستند، روش هاي جديدي رابراي روال كاري وهمچنين هواپيماهاي خود ابداع نمايند.البته اين شركت ها بايستي قوانين رادرنظرگرفته و دررابطه با تخليه افرادناتوان كه درموارداضطراري نيازبه كمك دارند،آمادگي هاي لازم راداشته باشند.برخي ازشركت هاي هواپيمايي به خاطرروشي كه دررابطه با سواركردن مسافران وبارگيري دارند وهمچنين نوع تجهيزاتي كه استفاده مي كنند، بيشترازسايرشركت ها موردتوجه قرار مي گيرند.بهتراست شما قبل از تائيدنهايي رزرو خود،بامركزنيازهاي خاص شركت هواپيمايي تماس گرفته وآنها را درجريان احتياجات خاص خودقراردهيد.بسته به نوع فرودگاه مورد استفاده شما ،دسترسي به هواپيمامتفاوت خواهدبود.بنابراين بهتراست ،ازقبل اين موضوع ،دررابطه بافرودگاه هاي مبداو مقصدموردتوجه شما قرارگيرد. راهروهايي كه به طورمستقيم به هواپيما وصل هستند، فاقدپلكان بوده و ازتاثيرشرايط جوي نيزبرحذرهستند.بعضي ازخطوط هواپيمايي نيزجهت سواركردن افرادويلچري ازبالابرهااستفاده مي كنند،ولي اين موضوع بايستي با هماهنگي هاي قبلي انجام شود. هميشه سعي كنيدازپروازهاي بدون توقف استفاده نمائيدتا بامشكلات جابجايي ازيك هواپيما به هواپيماي ديگرمواجه نشويد.
درايالات متحده ،مسافرين هوائي كه مبتلا به ناتواني هستند،تحت يكسري قوانين حمايتي قرارمي گيرند. سازمان هواپيمايي كشور ايالات متحده FAA)) وهمچنين بخش جابجائي مسافران (DOT) براساس قانون هاي مختلف ، درتهيه وتنظيم قوانين مربوط به مسافرت هاي هوايي نقش دارندو قانوني به نام ACTAA يكي ازاين قوانين محسوب مي شود.توجه داشته باشيدكه به محض خروج ازكشور ،شما تحت قوانين مربوط كشورهائي قرارمي گيريد كه قصدمسافرت به آنها راخواهيدداشت.

نكات مربوط به ويلچرقبل ازسوارشدن به هواپيما
بطورجدي توصيه شده كه شما زودتر يعني حداقل يك تا يك ونيم ساعت قبل ازپرواز در فرودگاه حاضرباشيد.به علاوه عاقلانه است كه قبل ازمسافرت ،ازجهت بررسي آسيب هاومفقودشدن احتمالي اجزاي آن، اززواياي مختلف ويلچرخود تعدادي عكس يا فيلم تهيه كنيد.صندلي خودرا درمحل سوارشدن هواپيما كنترل كنيد ودرخواست كنيدكه آن راتا محل خروج براي شما بياورند.مطمئن شويدكه قبل ازتحويل ويلچر، نام ونشاني شما برروي تمامي قسمتهاي قابل جابه جاشدن آن درج شده باشد.توجه داشته باشيد هرگونه راهنمائي ساده اي كه ممكن است جهت اطلاع نگاهدارندگان ويلچر مفيدباشد راارائه دهيد. شركتهاي هواپيمائي لازم است به شما اجازه دهندتاويلچرخودرا بتوانيد بطور مستقيم تا محل خروجي يعني جائي كه بايد آن راجمع نمود (اگرويلچرازنوع تاشونده باشد) يا جائي كه بايدآن رابراي تحويل آماده نمايند (اگرازنوع تاشونده نباشد) ،ببريد.هنگامي كه شما سوارهواپيما شده و برروي صندلي مخصوص خودمستقرشويد،ويلچرتان در قسمت بارهواپيما قرارداده مي شود. قبل ازپياده شدن،به همراه خوديادآوري كنيدكه وسايل موردنيازتان را به محل خروجي آورده و هماهنگي هاي لازم راانجام دهد. اگرشما هرگونه مشكلي داشته باشيد،يا اگرتجهيزات شما آسيب ديده باشد،شكايت خودرا با كاركنان مربوطه مطرح نمائيد. اگر شما بوسيله اسكوتريا ويلچربرقي مسافرت مي كنيد،اطمينان حاصل كنيدكه شما مي توانيددرمحل مقصد ،آنهارا براي استفاده ،آماده نمائيد. (همچنين اصول مربوط به مسافرت باويلچرهاي برقي راكه درجلوترذكرشده راملاحظه كنيد).


قسمت بازرسي فرودگاه


درفرودگاه ها، تمامي مسافران بايستي ازمحل بازرسي عبورنمايند. كيف هاي دستي مسافران به وسيله كاركنان وبااستفاده ازاشعه ايكس موردبازرسي قرارمي گيرند.استفاده كنندگان ازويلچر،چنانچه وسائل كمك حركتي فلزي نظيرعصا ،يا چوبهاي زيربغل داشته باشند به وسيله دست بازرسي خواهندشد وازدرون رديابهاي فلزي عبورداده نمي شوند.چنانچه شما داراي بريس هستيديا ازوسايل تثبيت كننده ستون فقرات استفاده مي كنيد،به پرسنل امنيتي اطلاع دهيد.
همچنين شركت هاي هوائي دررابطه باجابجايي ويلچرهاي برقي داراي خط مش هاي گسترده اي هستند. (بخش ويلچرهاي برقي را درزيرملاحظه فرمائيد).افرادبايستي ازشركتهاي هوائي خوددرمورد قوانين رزروكردن،سئوالات لازم را بپرسند.اما اكثرشركت هاي هوايي ويلچرهاي برقي راجابجا مي كنند.به طور كلي افرادمبتلابه ناتواني هميشه قبل ازسايرافراد وارد هواپيماشده وآخرازهمه ،ازآن خارج مي شوند .بايدطوري برنامه ريزي شودكه جابه جايي هاي مربوط به هواپيما وزمين متعاقب هم انجام گيرد.


مسافرت با قطار

 

شركت هاي راه آهن ايالات متحده ازگذشته تاكنون هماهنگي هايي راآغازنموده كه استفاده ازقطاررابراي افراد ناتوان آسان تركند .درواقع ازسال 1984 ،هرمسافري كه ازويلچراستفاده مي كند ،درواگني كه حداقل داراي يك اتاق استراحت وفضائي براي استقرارويلچردارد ، جاي داده مي شود. كاركنان اين واگن ها درسواروپياده شدن مسافران وصرف غذاي آنان كمكهاي لازم راارائه مي كنند.هم زمان با هرمسافرت ، بهتراست ازقبل، با بخش مربوطه تماس گرفته تاخدمات ويژه و جاي مخصوص خودراهماهنگ نمائيد. درمورد بليط سفرهاي دوسره (رفت وبرگشت) ،براي افرادمبتلا به ناتواني 25 درصدتخفيف درنظرگرفته شده است.به منظوراخذتخفيف ذكرشده ،لازم است كه شما كارت شناسائي صادرشده به وسيله سازمان معلولين ، يا موسسات دولتي ويا هرنهاد ذيربط راارائه نمائيد . نامه پزشكان نيزقابل قبول است. قابليت دسترسي ايستگاههاي مبدا ومقصد،همچنين مناسب بودن وضعيت ترددرادرآنها ازقبل بررسي كنيد.


مسافرت با اتوبوس


شركت هاي اتوبوسراني در ايالات متحده داراي برنامه خاصي به نام "كمك به افرادناتوان"(helping Hands) هستند.براساس اين برنامه، يك فردناتوان و يك نفرازهمراهان آن مجازند تنهاباپرداخت كرايه يك بليط بزرگسال سفركند.امروزه پايانه هاي مسافربري بيشترمناسب سازي مي شوندو طوري طراحي مي گردندكه فاقدموانع باشند.قبل ازمسافرت با اتوبوس ،شما بايد با شركت حمل ونقل موردنظرخود تماس گرفته و درمورد قوانين مربوط به مسافراني كه جهت سواروپياده شدن و مسافرت با اتوبوس نيازبه كمك دارند،پرس وجونمائيد. برخي ازشركت هاي حمل ونقل اجازه مي دهند كه يك نفرهمراه باشما به صورت رايگان سفركند. رانندگان اتوبوس افرادناتوان رابرروي صندلي هاي نزديك جلو مي نشانند، چراكه راهروي وسط اتوبوس تنها تقريبا" 14 اينچ (35 سانتيمتر) پهنادارد.توجه داشته باشيدكه اتوبوسهاي معمولي فاقدسيستم مهار ويلچرهستند وبالابرنيزندارند .برخي ازاتوبوسهاي درقسمت بار،فضائي براي ويلچرهاي برقي دارند.شركتهاي حمل ونقل مي توانند به درخواست شما وچندروزقبل ازسفر،رستورانها واماكن مناسب وقابل دسترسي را درايستگاههاي بين راه برايتان شناسائي كنند. بنابراين توصيه مي شودكه هنگام رزرو بليط اين كارراانجام دهيد.


مسافرت باكشتي


وقتي شما داخل كشتي هستيد، مسافرت باكشتي شايد آسانترين روش براي مسافرت باشد. همزمان باتدارك وسايل ديگرمسافرت، شما بايد جاي خود را ازقبل رزرو كنيد و نيازهاي خاص خودرابه شركت موردنظرتان اعلام كنيد. قبل ازسفر،شمابايددرموردعرض درها،به خصوص در اتاقها ودستشوئي ها تحقيق نمائيد. بيشتركشتي هاطوري ساخته شده اندكه ،عرض درها درآنها براي ويلچرمشكل سازنيست. اغلب جهت انتقال شما از عرشه به سايرقسمت ها بالابروجوددارد. به طور معمول ، گرفتن كمكهاي موردنيازمشكل نيست، چراكه خدمه هاي كشتي هميشه تمايل دارندكه به شما كمك كنند.فقط به خاطرداشته باشيدكه، هرچه كشتي بزرگترباشد،امكانات وفضاهاي قابل استفاده ي بهتري خواهدداشت.


هتل ها


درايالات متحده ،بسياري ازهتل هاو متل ها اتاق هايي رابراي اسكان افرادمعلول درنظرگرفته اند.اين اتاق ها،ويژگي هاي خيلي خاصي ندارند و تنها درصورت نياز،لازم است كه شما هنگام رزرو آنها، درخصوص مواردي ازجمله قابليت دسترسي ،عرض درها،ميله هاي دستگير ،وضعيت پلكان ، درهاي ورودي،وضع آسانسورها پرس وجوكنيد. شمابايدبامسوولين رزرواسيون صحبت كرده و قبل ازعزيمت ،نيازهاي خاص خودتان رامشخص نماييد.حتي اگر اتاقها هم قابل استفاده باشند،لازم است كه شمادرموردسايرامكانات موجوددرهتل /متل ازقبيل رستوران صحبتهاي لازم راانجام دهيد.اغلب، رزرو هتل ازطريق رايانه انجام مي شودو به همين دليل شمانمي توانيدپاسخ سووالات خودرابگيريد،مگراينكه باهتل تماس برقراركنيد.


راهنماي اطلاعات


شهرهاي بزرگ داراي يكسري برگه هاي راهنما هستند كه درآن اطلاعات مربوط به مناطق قابل دسترسي استفاده كنندگان ويلچردرج شده است.متاسفانه اطلاعات مذكور اغلب به روزنيستندو لازم است كه شما قبل ازعزيمت ،جهت اطمينان بيشتر،با اماكن موردنظرتماس بگيريد.يكسري تورهاي گردشگري گروهي نيزوجوددارند كه برا ي افرادناتوان سازماندهي شده اندوبرپا كنندگان تورهاي مذكور، نيازهاي خاص آنان راموردتوجه قرارمي دهند.تمامي موزه ها واماكن تاريخي قابل دسترسي نيستندوبه علت ماهيت ساختماني آنها،امكان دسترسي ندارند.درهرصورت بايدمسوولين تلاش نمايند،تاآنجاكه ممكن است ،اماكن مذكوررا براي شما قابل دسترسي نمايند.


اردوگاه ها


اردوگاههايي وجوددارندكه امكانات آنهاقابل استفاده افرادويلچري است.درايالات متحده امريكا، فهرستي ازسازمانها موجوداست كه در زمينه تفريح و گردش درهواي آزادوفعاليت هاي ورزشي افرادناتوان كارمي كنند .اين اردوگاه ها ممكن است براي افراد ناتوان و يا براي افرادسالم وناتوان قابل استفاده باشند.


نكات مهم هنگام مسافرت با ويلچرهاي برقي


وقتي مسافرت شما تفريحي باشد،انتظارداريد كه دريك محيط خوب و بافضايي زيبا استراحت كنيد.اگرمسافرت شما دررابطه با فعاليت هاي كاري است، بايدابتدادرذهن خود كارهاي روزمره تان را مرورنمائيد.ولي اگرشمادرمسافرت خوداز ويلچرهاي برقي استفاده مي كنيد،بايداميدداشته باشيدكه براي رفتن ازيك نقطه به نقطه ديگرويلچربرقي شما بامشكلي مواجه نشود.
وقتي مي خواهيد درموقع مسافرت ازويلچربرقي استفاده كنيد،هنگام رزروكردن پرواز،به شركت مربوطه اطلاع دهيد.درصورت امكان،بهتراست بادوستاني مسافرت نمائيدكه باتجهيزات ونيازهاي شخصي شما آشناباشند. سعي كنيدخودرابه موقع وحداقل يك ساعت زودتربه فرودگاه برسانيد. ولي بهتراست يك ساعت ونيم زودتردرفرودگاه حاضرشويد. حضوربه موقع ،به شمااجازه مي دهدتا قبل ازسايرمسافران سوارهواپيماشويد. دربازرسي بار نيز،لازم نيست كه ويلچرخودراترك كنيد،ودراين مورد مشكلي وجودندارد كه بخواهيد آن رامطرح كنيد. هيچ دليلي وجودنداردكه شمانتوانيدباويلچرخودتامحل خروجي برويدو معمولا" قادريد تا انتهاي راه خروجي و قبل ازانتقال خودبه هواپيما ،ازآن استفاده كنيد.

درموردويلچر:از نام توليدكننده ،مدل وشماره آن،ابعاد و ارتفاع خاص ويلچرتان آگاهي داشته باشيد. چراكه باداشتن اين اطلاعات متوجه مي شويدكه آيا ويلچرشما ،به طورعمودي درقسمت بارجاي مي گيردياخير.اگرويلچرشماازنوع تاشو نباشد،دستورالعمل اين است كه:"ازتاكردن اين ويلچرخودداري كنيد".اگرچارچوب ويلچرازنوع جوشكاري شده باشد،طبيعي است كه قابل تاشدن نخواهدبود. حمل ويلچر نبايدتوسط يك نفرانجام شود.براي جلوگيري ازآسيب قسمت فرمان وهدايت گر، بايستي آنرابه اندازه كافي نوارپيچي وبسته بندي كرد.دستورالعمل هاي خاص مربوط به نحوه خاموش وروشن كردن قسمت برق ويلچررا ، قبل وبعدازبسته بندي ارائه كنيدتاافرادكمك كننده درطول پروازبتوانندخدمه هاي زميني راراهنمائي كنند. يكي ازراه هاي جلوگيري ازآسيب ويلچرهاي برقي ،قراردادن آنها دريك محفظه فلزي قفل شده وچرخ دارست.درهرصورت ، ابتدا لازم است ميزان استقامت محفظه ،جهت نگهداري ويلچرشما مشخص شده و محدوديت هايي كه شركتهاي هوائي براي اندازه ها قائل هستند،تعيين گردد.


باتريها : بايددرمورد نوع باتري هاي ويلچرتان ، و همچنين طول،عرض و وزن آنها اطلاع داشته باشيد. چنانچه شركت هاي هوايي، دررابطه با باتريها ،موانع غيرقابل حلي رابرسرراه شماقراردهند،معمولا"مي توانيددرمقصد خود،بااستفاده ازاجاره باتريهاي موردنياز، مشكل تان راحل كنيد.اما امروزه اين موضوع ،يك معضل بزرگ محسوب مي شود.
تشكچه ها :هميشه چيزي رابراي نشستن برروي آن ،يعني هرچيزي كه بطورطبيعي براي شما كاركند ،همراه داشته باشيد. به ذهن بسپاريدكه بيشتر هواپيماها درارتفاع حدود 8000 پا ،تحت اختلاف فشارهوا قرارمي گيرند و به همين دليل تشكچه هاي بادي درحدوداين ارتفاع منبسط وحتي ممكن است بتركند.بنابراين قبل ازوقوع اين اتفاق ،بايداين تشكچه هاراخالي وبعدازرسيدن به مقصد مجددا"آنهاراپركرد.هم چنين توصيه شده است كه تهيه دستورالعمل ها ي مكتوب براي خدمه پروازي وزميني مي توانندبسيار مفيدباشند.اما مجموعه دستورالعمل هاي تهيه شده بهتراست كه كمتر ازيك صفحه باشند.چراكه هرچه دستورالعمل ها كمترباشند،كاركنان خطوط هوائي تمايل بيشتري به مطالعه آنها نشان مي دهند.
متخصصين كاردرماني وفيزيوتراپ ها مي تواننداطلاعات لازم رادراختيارشماقرارداده ونكات مهم وضروري درموردمسافرت با ويلچرهاي دستي وبرقي رابه شما آموزش دهند.همچنين آنها مي تواننداطلاعات مربوط به برنامه هاي رانندگي درسفر وتغييرات مربوط به مناسب سازي ونها را جهت رانندگي مستقل شما ارائه نمايند.مسافرت مي تواندبراي شما آسان شود،وقتي كه برنامه ريزي وهماهنگيهاي لازم راانجام داده باشيد.


واژه نامه


ADA قوانين مربوط به افرادناتوان درايالات متحده آمريكا
ACTAA قوانين انجام مسافرتها ازطريق شركتهاي هواپيمائي
DOT بخش مسافرت آژانسهاي استاني ودولتي كه به مقوله حمل ونقل افراد مي پرازند، اغلب اين حروف را در نام مخفف خوداستفاده مي كنند. اتحاديه آژانس هاي مسافرتي، اين قدرت رادارندكه برخي ازجنبه هاي خدمات شركتهاي هواپيمائي،اتوبوسراني،و قطارها، وحتي خودروها ي توليدي براي افرادتاتوان را بررسي و اصلاح كنند.
FAA اتحاديه شركنهاي دولتي هواپيمائي در ايالات متحده . اين اتحاديه،علاوه براجراي وظايف قانوني خود،به موضوعاتي مي پردازدكه باعث لذت بخش شدن مسافرت افرادمبتلا به ناتوانيهاي جسمي گردد.
Hands controls وسايل خاصي كه جهت رانندگي خودرو ،بدون بكاربردن پدالهاي پا و تنها به وسيله دست مورداستفاده قرارمي گيرند. اين وسائل به افرادناتوان كمك مي كنندتابتوانند به تنهائي با خودرو يا ون را نندگي كنند.
IMAT انجمن بين المللي ارائه كمكهاي پزشكي به مسافرين
Paratransit كمك هزينه اي است كه دولت براي جابجائي افرادمبتلا به ناتوانائي هاي جسمي درنظرمي گيرد. خدمات ازطريق نمايندگي هاي استاني و ناحيه اي نظير ارائه مي گردد.
U.S.C مجموعه قوانين ايالات متحده ،كه تاليفي ازقوانين دولتي ايالت متحده امريكا است.


References



Roberts R. Air Travel Guide for Seniors and Disabled Persons. International Aviation Development Corporation,2001.
2. Rosen F. How to Travel: A Guidebook for Persons with aDisability. Science & Humanities Press, 1997.
3. Rosen F. How to Travel in Canada: A Guidebook for aVisitor with a Disability. Banis & Associates, 1997.
4. Smitner P. Access for Disabled Americans: A Guide for theWheelchair Traveler. Access for Disabled AmericansPublishing, 1996.
5. Smitner P. Around the World Resource Guide. Access forDisabled Americans Publishing, 2000.


****


منبع:مقاله:" Travel and transportation" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – فروردين ماه 1388 - برگرفته از:
Patient-Family Teaching Manual-Regional Spinal Cord Injury Center of Delaware Valley-Thomas Jefferson University Hospital and Magee Rehabilitation Hospital-1993-2001

وقتی که شماقصدسفردارید، ساک های خودرا تنها برای ملزومات ضروری خودآماده کنید. برداشتن باراضافی برای هرکسی یک اشتباه محسوب می شود.این واقعیت راهم درنظرداشته باشیدکه شما یک فردنخاعی هستید، وبه آسانی متوجه می شویدکه چگونه یک خطا می تواندسفرشمارابه یک موضوع خنده آور تبدیل کند.

پرستون اسكاربر (Preston Scarber با ضایعه C5) گرفتاری های سفررامی شناسد. اوبه اقتضای شغلی که دارد،حداقل 8 بار درسال به مسافرت می رود.اکثرجاهائی که اوسفرمی کندخیلی دورهستند،به همین دلیل او بیشترازهواپیما استفاده می کند.او می گوید:"مقداری ازافکارمن بایدمتوجه این باشدکه برای مسافرت هوائی خودبرنامه ریزی کنم.خطوط هوائی معمولا" باصندلی هايی که دارندبرای جابجائی من خیلی مفیدترهستند. ولی درواقع ویلچر برقی من منبع اکثر مشکلات من به حساب می آید.بازرسان شرکت های هوايي همیشه باتریهای ویلچرمن را بررسی می کنند،چراکه باتریها به خاطرمایعی (اسید) که دارندبایستی بطورجداگانه ودرداخل یک محفظه قرارداده شوند.بنابراین من همیشه مجبورم به آنان توضیح دهم که به چه صورت بایدباتری را خارج کنندتابه مدارها وسیم کشی های آن آسیب نرسانند.اما من همین موضوع راخیلی دیرمتوجه شدم. دریکی از پروازها قسمت شارژر و کابل باتری ویلچرم آسیب دید.من هم مجبورشدم درتمام مدت برنامه های اقامتم راعوض کنم!. این مسئله برای من اصلا" خوشایندنبود، ولی باعث علاقه من به مکالمه بامسئولان شد.

برای افرادنخاعی ، مسافرت هم شبیه زندگی روزمره شما محسوب می شود.دراوائل که شمادچار آسیب دیدگی می شوید، به محض آنکه ازبیمارستان ترخیص و واردمنزل می شوید، احتمال دارد با یکسری عوارض مواجه گردید.ولی به مرورزمان، یادمی گیریدکه چگونه می توانیدازبروزآنها جلوگیری کنید.اما همیشه ممکن است مشکلات غیرمترقبه ای رخ دهند، که باعث به زحمت افتادن شما شوند.

ازجمله این نوع مشکلات به هنگام مسافرتها وجابجائی ها دیده می شوندو احتمالا" دربرخی ازمسافرتها شما بابرخی از آنها مواجه خواهیدشد. اما شماکم کم یادمی گیریدکه بایک برنامه ریزی خوب می توانیدازبروزخیلی ازآنها جلوگیری کنید. بهتراست با کسانی که تجربه سفردارند، صحبت کنید،یا تجربیات آنان رامطالعه نمائید. برای مثال درموقع پرواز،توصیه می شودکه تمام قطعات کوچک وقابل جداشدن ویلچرخودتان را (مانند دسته صندلی، یا جاپائی ها، تشکچه ویلچروازاین قبیل...) برداشته ودرمحل محفظه بالای سرخودتان قراردهید. همچنین لازم است که هوای تشکچه خودرا کم کنید تا ازانبساط بیش ازحدآن به علت تغییرفشارهواپیما درارتفاع جلوگیری گردد.با انجام چنین تدابیراحتیاطی می توان ازگم شدن یا آسیب قطعات جلوگیری نمود.

مهم نیست که شما برای کاریا تفریح مسافرت می کنید، بلکه آنچه اهمیت دارداین است که یک مسافرباهوش باشید. نيكي لاوچينا Nickey LaVechina (با ضایعه T12 ) یکی ازمسافرین با تجربه است. او یادگرفته است که برای جلوگیری از مشکلات دسترسی مناسب سازیها ازآژانس مسافرتی خود کمک بگیرد. او می گوید:" من اعتقاددارم که آژانسهای مسافرتی بایدتمام نیازهای من را بشناسند". اواظهارمی کند که:"دراوائل من فکرمی کردم خیلی از چیزها مناسب هستند، اما بعدها فهمیدم که این موضوع صحت ندارد. درواقع آژانسهای مسافرتی می توانندکمک کنندتا ازمشکلات مربوط به مناسب سازی جلوگیری شود. به این ترتیب درمواقعی که درفرودگاه هستم ، هرموقع که لازم باشد می توانم ازآنهاکمک بگیرم".

دسترسی به جاهای مختلف یکی ازبزرگترین نگرانیهای افرادی است که ازویلچراستفاده می کنند.شما با تجربه ای که اززندگی روزمره خوددارید،می دانیدکه بعضی ازجاها نسبت به جاهای دیگر قابل دسترس ترهستند.اکثر هتلهای جدید و وسائل مسافرتی مانند کشتی های دریائی طوری طراحی شده اندکه مسائل مناسب سازی درآنها بهترانجام شده است.اما بسیاری ازهتل های قدیمی ووسائل سفر ممکن است که اتاقهای مناسب داشته باشند،اما امکان داردکه تمام قسمت های آنها بطورکامل قابل دسترسی نباشند.برای مثال، ممکن است دستشوئی ها قابل دسترس باشند، اما معمولا" درب سرویس های بهداشتی آنان به اندازه ای نیست که ویلچرهای بزرگ بتوانند واردآنها شوند.بعضی از اتاقها نیز ممکن است خیلی کوچک باشند، یا اثاثیه موجوددرآنها آنقدر متراکم قرارداده شده باشندکه اجازه ندهندویلچربه آسانی درآنها ترددکند.

بدیهی است شما همیشه دلتان می خواهد مسافرتی داشته باشیدکه ارزش تمام پیگیریها و وزحماتی راکه می کشید ،داشته باشد.ممکن است شما ازرفتن به جاهائی که جذابیت ومناسب سازی کمی دارند،خودداری کنید.برای مثال، درمنطقه اشویل واقع درکرولینای شمالی محلی به نام کاخ بیلتمور وجودداردکه به عنوان یک مکان توریستی محسوب می شود.طبقات اول ودوم این کاخ برای افرادویلچری بطورکامل قابل دسترسی شده اند.اما طبقه سوم ، زیرزمین و قسمت یائین آن قابل دسترسی نیستند.بعضی از شهرهای تاریخی مانند ساوانا، جورجیا، وچارلستون،کارولینای جنوبی وضعیت مشابه ای دارند.بسیاری از مناطق تاریخی قابل دسترس هستند، ولی خیلی ازجاهانیز مناسب نمی باشند.

به جای رفتن به جاهائی که محدودیت دسترسی دارید، شما می توانید مسافرتهائی را برنامه ریزی کنیدکه بتوانیدبه راحتی به اکثرجاها دسترسی داشته باشید ، نه اینکه تمام فعالیتها وجذابیتهائی که می خواهیدانجام دهید.اگرمی خواهیدبه ساحل دریا بروید،ابتدا مطمئن شویدکه دسترسی برای ویلچرشما وجودداشته باشد.اگرمی خواهیدبه ماهی گیری بروید، ازقابل دسترسی بودن قایق که درکنارساحل قراردارد،مطمئن شوید.

همچنین لازم است که قبل ازرسیدن به مقصدخودتان ، ازقابل دسترس بودن سیستم حمل ونقل عمومی آنجا اطلاع پیداکنید.در بسیاری ازشهرهای بزرگ ایالات متحده سیستم های حمل ونقل عمومی مناسب سازی شده اند.حتی بعضی ازآنها نسبت به جاهای دیگربهترعمل کرده اند.برای مثال حمل ونقل در ونیس وفلوریدا خیلی مناسب تر هستند.اگرشما بتوانیدبدون کمک کسی یا با کمک اندکی حرکت کنید، احتمالا" می توانید به راحتی ازتاکسی یا سرویسهای کرایه ای خودرو استفاده نمائید.درحقیقت، درایالات متحده اکثر شرکتهای بزرگ مربوط به سرویسهای کرایه ای ،خودروهای مناسب سازی شده وحتی خودروهائی که با کنترل دست کارمی کنندراهم دراختیاردارند .اما افرادی که نمی توانند به آسانی جابجاشوند، اگرسیستم حمل ونقل عمومی برای آنها مشکل باشدمی توانندازگزینه های دیگری استفاده کنند.بعضی ازشرکتهای وابسته، خودروهای ون مناسب سازی شده ای دراختیاردارند،ولی کمی گران هستند وتنها محدودبه جاهای پرجمعیت می باشند.امابرنامه ای دردست اجرااست که درآینده شرکتها بتواننداین نوع خودروهارابا قیمت مناسب وآسانتردراختیارمتقاضیان قراردهند.ازاینها گذشته اگربخواهید با مشکلات حمل ونقل مواجه نشوید، بهتراست ترجیح دهیدکه برای جاهای نزدیک ازخودروی خوداستفاده نمائید.

معمولا"مراقبت شخصی درسفر یک مقوله مهم محسوب می شود.این موضوع برای جابجائی منظم وزن بدن جهت جلوگیری اززخمهای فشاری مخصوصا"موقعی که درهواپیما هستید، اهمیت خیلی زیادی دارد.همپنین شما بایدیک برنامه ریزی دقیق درمورددفع ادرار خودداشته باشید،چراکه اکثرهواپیماها فاقدفضاهایی هستندکه به آسانی قابل دسترس باشند.تاآنجا که امکان دارد، سعی کنیدازپروازهائی که نیازبه تعویض هواپیمادارد،یا پروازهای طولانی مدت ، یا پروازهائی که توقف زیادی دربین راه دارند،خودداری کنید. موقعی که شمابه کمکهای خاصی نیازدارید،لازم است که مطمئن شوید دستورالعمل های مربوطه به روشنی برای کسانی که به شماکمک می کنند، مشخص باشند.

قبل از سفربه هرجائی ، می توانید فهرستی از فروشندگان وسائل ولوازمی که ممکن است در محل مقصدموردنیازشما باشند، راتهیه کنید، تادرصورت بروزهرگونه مشکلی برای ویلچریا تجهیزات ولوازم موردنیازتان باآنها تماس یا به آنها مراجعه کنید.

خلاصه، شما صرفا" به دلیل این که نخاعی هستید، نبایستی ازمسافرت رفتن امتناع کنید. بسیاری ازجاهاهستندکه می توانندبرای سفرواسکان شما مناسب باشند. فقط شما بایدمناسب ترین آنها راکه برای شمالذت بخش ترهستندراپیداکنید.

موقعی که سفرمی کنید، بهتر است که انتظارچیزهای غیرمنتظره راداشته باشید. این رابدانیدکه حتی با بهترین برنامه ریزی هم ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید.ولی به مرور وبا گذشت زمان ،تجربه شما بیشترخواهدشدو شماقادرخواهیدبودازبروزمشکلات جلوگیری کنید. ازطرفی شما می توانیدتجربیات خودرابا سایرافرادنخاعی نیز تقسیم نمائید.

****


مقاله: "مسافرت افرادنخاعی باهواپیما" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - مرداد ماه 1388 - برگرفته از: نشریه Pushin' On سایت: http://www.spinalcord.uab.edu

 

استفاده ازتركيب روشهاي ايستادن وگام برداري مي تواند جهت درمان بيماران نخاعي مفيد باشد" "

پس از جنگ جهانی دوم ، اميد به زندگی بعد از ضايعه نخاعی بطور چشمگيری افزايش يافت. اکثر مراقبتهای فوريتی بعمل آمده که منطبق با روشهای جديد توانبخشی ارائه می شوند، به بسياری از بيماران آينده ای اميدبخش و مناسب را نويد می دهد .

با اين حال، مواجه با عوارض ضايعات نخاعی يک چالش هميشگی است. بطورکلی توانبخشی مناسب و دقیق بيماران بعد از آسیب نخاعی با محدود یتهای زیادی همراه است و اغلب درمان تنها برروی رفع نيازهای اساسی زندگی متمرکز است. ولی هدف از توانبخشی های تخصصی، پيشگيری از بروز عوارض، ارتقاء سطح استقلال و بهبود وضع حرکتی فرد می باشد.

از اولين روز آسيب نخاعی، زندگی بیمار دستخوش تغييرات می شود. کنترل عضلات ارادی کم می شود و يا از بين می رود، بدن ازحالت تعادل خارج می شود ، عوارض مختلف ازجمله اتونوميک ديس رفلکسی و عدم کنترل مناسب درجه حرارت ، توانائی فرد را برای انجام کارها و شرکت در فعاليتهای تفريحی، ورزشی و تمرینات درمانی محدود می کند.

شواهد نشان می دهد که انجام تمرينات بدنی بعد از آسیب نخاعی، وضعيت جسمی و روحی روانی بيماران را عليرغم افتهای حاصله درچندين دستگاه بدن بهبود می بخشد.

ايستادن همراه با حرکت دادن اندامها ،با استفاده ازدستگاه standing frameکه دارای glider است ،می تواند باعث ارتقای سطح سلامت عمومی و کاهش سرعت بروزپيری و تقليل بسياری از عوارضی می شود که بيماران آنها را تجربه می کنند.

نقش مهم ايستادن همراه با حرکت اندامها

استفاده از دستگاه standing frame یا glider در جریان برنامه های توانبخشی تخصصی ،همواره کمک می کند که باتوجه به مجموعه فوايد مسلم برنامه های متداول ايستادن و حرکات متناوبی که انجام می شود ،به اهداف مورد نظر برسيم. همچنين استفاده از دستگاه standing frame به بيماران این قدرت را می دهد که بتوانند خودشان را کنترل کنند و بعد از ترخيص از بيمارستان نيز برنامه های مربوط به فعاليتهای منزل را انجام دهند.

دراین راستا بيماران مزایای چشمگیر زیررا درنتیجه ایستادن تجربه خواهندکرد :

· اثرایستادن بر روی سطح ديد

وسايل ايستادن اين فرصت را فراهم می آورند که فرد هنگام ايستادن بتواند با همنشينان و خانواده خود به لحاظ ایجاد سطح ديد مناسب ارتباط موثری برقرار نمايند. همچنین اين تجهيزات به بيمار اجازه می دهند که بتوانددر فعاليتهای بدنی متوسط يا حتی شديد شرکت کند. ضمن اينکه از فوايد روانی استقرار در وضعيت ايستاده قائم نيزبهره مند می شود.

· کنترل بالا تنه

هنگام استفاده ازتجهیزات ایستادن ، با تنظیم اندازه و وضعيت تکيه گاه گروههای درمانی می توانند توازن و کنترل بالا تنه را به خوبی ایجاد نمايند. اين مسئله می تواند تا رسيدن به اهداف درمانی بيمار ، بهبود قدرت حرکت بدن، فعاليتهای روزمره زندگی، کنترل ويلچر و کسب مهارتهای جابجائی تداوم داشته باشد.

· کنترل سفتی مفاصل و پیشگیری ازعوارض قلبی-عروقی

کاربا دستگاه gliding کمک می کند که از سفتی مفاصل ران، زانوها و قوزک پا پيشگيری گردد ،ضمن اینکه باعث افزایش قدرت تحمل وزن بدن و تحرک فردنیز می شود. از آنجا که قوای بالا تنه می تواندبه کنترل حرکات بدنی بيمار کمک کند، ايستادن با کمک دستگاه glider frame ، فرصت مناسبی را فراهم می آورد تا با کمک به قوای بالا تنه، حرکات پائين تنه نيز کنترل شود. به علاوه بيمار با تقويت بالا تنه خود مي تواند، باعث بهبود فزاينده وضعيت قلبی عروقی گردد.

· تاثیربرروی تراکم مواد معدنی استخوان ها

تغييرات عصبی حاصل ازآسیب نخاعی و عدم تحرک بعد از آن می تواندمنجر به کاهش و حتی از بين رفتن تراکم مواد معدنی استخوانهای بدن ( BMD ) شود. افت تراکم استخوانی می تواند خيلی سريع اتفاق بیافتد. مطالعاتی که برروی تراکم استخوانها انجام شده است نشان می دهند که طی 6 هفته بعد از آسيب نخاعی 3/5 تا 5/7 درصد از توده استخوانی به ترتيب در استخوان پاشنه و استخوان درشت نی کاهش پيدا می کند.

پژوهشها نشان می دهند که ایجاد وضعیت ایستاده وحرکت اندامها ، می تواندبا کاهش تراکم استخوانی مقابله کند. با توجه به بسياری از مطالعات انجام شده، کاهش توده استخوانی طی 2 سال اول بعد از ضايعه نخاعی به بيشترين حد خود می رسد،بنابراین هراقدامی که طی این دوره درخصوص ایجادوضعیت ایستاده وحرکت بدنی انجام گیرد ،می تواند نتایج خوبی رابه دنبال داشته باشد .همچنین مطالعه دیگری نشان داده ، بيمارانی که به مدت 6 ماه و5 روز در هفته در برنامه های مربوطه ( هم برنامه ايستادن و هم برنامه آموزش گام برداری و تحمل وزن بدن ) شرکت کرده و تمرينات خود را نیززودتر آغاز کرده اند ،تقريبا" هيچگونه کاهشی در تراکم استخوانهای خود نداشته اند. در عوض، دربيمارانی که حرکت کافی نداشته اند 9/6 تا 4/9 درصد از استخوانهای بلند بدن آنان در مدت مشابه دچار افت تراکم شده است.

بعلاوه اگر کسی آسیب نخاعی ناقص داشته باشد و بتواند بااستفاده از تجهیزات مربوط به ايستادن و انجام حرکات بدنی، توانايی خود را برای انقباضات ماهيچه های پائين تنه خود حفظ نمايد، قادرخواهدبود باکشش عضلات خودبرروی استخوانها ،از کاهش توده تراکم استخوانی پيشگيری کند.

از آنجا که طبقه بندی های مربوط به آسیبهای نخاعی تاکنون ثابت نبوده است ، گاهی در برنامه های تخصصی توانبخشی مشاهده شده که برخی ازآسیبهائی که در ابتدا ضايعه کامل تشخيص داده شده اند ،بعدازمدتی يک ضايعه ناقص محسوب گشته اند. بنا براین با استفاده ازیک دستگاه Glider می توانید به این قبیل بيماران کمک کنيد تا بتوانند وزن بدن خود راتحمل کنند . درنتیجه، اگر برخی از بيماران حتی اگر به حدی قوی نباشند که بتوانند ماهيچه های پائين تنه خود را با کمک دستان خود حرکت دهند. ، با کمک دستگاه ذکرشده می توانند بطور مستقل باعث حرکت اندامهای خودشوند .

وقتی که برنامه ايستادن به کمک تجهیزات ، با تحريک الکتريکی عصبی- عضلانی (NMES) توام باشد، می تواند باعث بروز یکسری انقباضات عضلانی شبیه انقباضات طبيعی اندامها شود. NMES برای عضلات پائين تنه ای بکار می رود که طی فعاليتهای ايستادن می توانند به بيماران کمک کنند تا عکس العملهای فيزيولوژيکی آنها تنظيم شود .درنتیجه آستانه تحمل فردجهت ايستادن قائم بطورمشخصی بهبود پیدا می کند.

انجام برنامه های مربوط به تحريکات الکتریکی در عضلات ساق پا (gastrocnemius) ، ماهيچه های قدامی درشت نی(tibialis anterior)، ماهيچه های چهارسر ران(quadriceps) و زردپی اطراف پشت زانو(hamestering) باعث ايجاد فعالیت درآنها می شود ، بطوری که بیمارمی توانددر وضعيت ايستاده قائم قرار گيرد . در نتيجه بیمارقادرخواهدبوددر برنامه های توانبخشی بطور فعال تری شرکت داشته باشد. حرکات Gliding نيز می تواند به فعاليتهای عضلانی کمک کند تا واکنشهای فيزيولوژيکی جهت انجام وضعيتهای مربوط به ايستادن مستقيم فعال ترشوند.

چنانچه کسی نتواند حرکات gliding را خودش بطور مستقل شروع کند، می تواند از یکسری دستکش های مخصوص استفاده کند و يا از کمک گروه درمانی خود بهره ببرد.

ترکيب فعالیت گام برداری و هماهنگی بین اعصاب

مطالعات اخیر نشان می دهندکه استفاده از روش درمانی " گام برداری "، بعد ازبروز آسیبهای نورولوژيکی بايستی بطور همزمان با حرکات ريتميک اندامهای بالا تنه و پائين تنه انجام شود، تابیمار از فوايد هماهنگی های عصبی میان آنهابهره مند شود.

پژوهشگران دريافته اند که هنگام فعاليت اندامهای حرکتی، یکسری ارتباطات عصبی بين بالاتنه و پائين تنه به وجودمی آید، که باعث هماهنگی فعاليت های عضلانی می شود. فعالیتهائی مانندقدم زدن ،خزیدن و شنا کردن همگی نيازمند حرکات منظم بالا تنه و پائين تنه هستند،و جهت انجام آنها لازم است که هماهنگی بين اندامها حفظ شود.

دستگاه glider می تواند به بيماران کمک کند تا با کمک گرفتن از دستان خود ، پاهای خودراحرکت داده و درنتیجه هماهنگی مورد نياز بین اندامهارا برقرار نمایند. بطورکلی این فعاليت ، بيماررا به حرکاتی وا دارمی کند که درنتیجه آنهاانعطاف عضلات به حداکثر رسیده و باعث بهبود يادگيری و توانبخشی مجددبیمار مي شود.

در هر صورت، باتوجه به اینکه طبقه بندی ضايعات بیماران، می تواند به مرور زمان تغيير پیداکند، گروه درمانی بايد در طول اجرای برنامه های توانبخشی تخصصی بيماران نخاعی ، این روشهای درمانی رامورد توجه قرار دهند. بعلاوه، حرکات منظم بالاتنه می تواند همزمان منجر به ازسرگیری فعالیت انامهای پائين تنه گردد.

اگر چه بررسیهای کلينيکی که بطور تصادفی انجام شده اند، فوايد استفاده ازgliding را دربرنامه توانبخشی بطورجامع تحت آزمایش قرارنداده اند، ولی مطالعات بالينی که بر حسب موردانجام شده، باعث شده که تحقيق در مورد توانايی فعاليت همزمان حرکات منظم بالاتنه و پائين تنه ، جهت بهبود انعطاف اعصاب موجود در شبکه عصبی حرکتی با دلگرمی زیادی انجام گیرد. بنابراین افرادنخاعی می توانند بدون کار يا پرداخت هزينه خیلی زیاد ، اين فعاليت را دربرنامه های درمانی خود اجرا نمایند.

اختلافات خاصی بين قدم زدن و حرکت gliding که بوسيله دستگاه gliding standing frame انجام می شوند، وجود دارد. با اين حال نمی توان فوايد درمانی بالقوه آنها را ناديده گرفت. برای مثال انتهای پای بيماران ، در دوره کاربا gliding برعکس مرحلهswing در قدم زدن ،درتماس دائم با صفحه مخصوص پا قراردارد. همچنين ميزان سطح حركت در ناحيه ران و زانو ،در طول دوره gliding و دوره گام برداری متغيراست.

باتوجه به اينكه دوره gliding شبيه دوره گام برداری نيست، سيستم طوری طراحي شده که به بيمار اجازه می دهد تا به آسانی درون دستگاه جابجا شود . ضمن اينكه با حفظ حركتgliding دخالت گروه درمانی رانيز به حداقل ممکن می رسد. بطوركلي تکرار حرکات، کليد موفقيت است. بطوري كه انجام روزانه مراحل فعاليتي که تنها 50درصد آن شبيه قدم زدن است، می تواند سودمندتر از اجرای فعاليتي باشد که 95درصد آن مشابه قدم زدن بوده، ولی يکبار در هفته انجام می شود.

تسهيل يک دوره مشکل

تداوم برنامه هاي توانبخشی تخصصي بعد از ضايعه نخاعی، باهيجانات و احساسات روحي-رواني زيادي برای بيمار و مراقبين او همراه است. هر اقدام مثبتی که بتواند استرس، افسردگی، اضطراب يا درد را کمتر کند، باعث آسانتر شدن اين دوره مشکل خواهد شد.

مطالعات،ميزان تاثير قابل ملاحظه برنامه ايستادن مداوم ( بيشتر از 20 دقيقه در هر جلسه ) را مورد ارزيابی قرار داده اند. آنچه كه بيماران گزارش داده اندعبارت از: راحتي بيشتر ، بهترشدن وضعيت گردش خون، اسپاسم، کارکرد مثانه و روده، گوارش ، تنفس، سلامت پوست، خستگی، درد وافزايش توانايی دراجرای مهارتهای مراقبت از خود و خواب بهتر بوده است. بيماران فوايد ذكرشده را دقيقا" يک هفته بعد از شروع برنامه ايستادن، گزارش کرده اند.

همينکه بيمار بتواند از لحاظ بدنی وضعيت ايستادن قائم را دردستگاه tilt table تحمل کند و مشخص شود كه از نظر پزشکی نيزقادراست ازدستگاه standing fram استفاده نمايد ، می تواند برنامه ايستادن فعال را شروع كند. اما بطوركلي بايد در خصوص موارد ي ازجمله نيروهای تنشی، علائم حياتی بدن از جمله عکس العملهای غير ارادی و واكنشهاي قلبی -عروقی و ريوی مراقبت های لازم را بعمل آيد.

بايدوضعيت استقرار بيمار، هنگام استفاده از وسايل مربوطه ،بطور مرتب مورد ارزيابی قرار گيرد و از توازن و تعادل لگن اطمينان پيدا كرد.قفسه سينه نيز بايدکاملا"حفاظت شود.

همين که برنامه اي به شکل برنامه توانبخشی تنظيم شد، بعد ازارائه آموزشهاي لازم به افراد خانواده بيمار،وسايل مورد نيازمی توانند در منزل او مورد استفاده قرار گيرند. معمولا"ازجمله تجهيزاتي كه در اين زمينه بکار برده می شوند ،مي توان به دستگاه active standing frame اشاره كردكه همراه با برنامه توانبخشی اختصاصي هر بيمار نخاعی مورد استفاده قرارمی گيرد. همچنين می توان با شركت دربرنامه هاي تحريک الکتريکی عصبی- عضلانی (NMES) و تمرينات ورزشي تاثير برنامه هاي موردنظررا به حداکثر رساند.

ولی همواره هزينه هاي مربوط به ادامه برنامه هاي gliding در منزل ازبزرگترين موانع برای بيماران محسوب می شود. درهرصورت، از لحاظ هزينه ای نيزايستادن فعال اقدامي نسبتا" مناسب محسوب مي شودچراكه مي تواند بطور بالقوه از عوارض پيشگيری می کندودرمجموع پيشگيري از عوارض ثانويه بيمار مبتلا به آسيب نخاعی ،در واقع هزينه هاي تحميلي به وي راتعديل می كند.

بطوركلي بهتراست برنامه هاي اختصاصي ايستادن بعد از ترخيص از بيمارستان، مرحله بندی شوند. دراين صورت بيماران و اعضای خانواده آنان احساس می کنند که توانايی اجراي آنهارا دارند و از نظر درمانی نيز برای آنها مفيد است.

****

منبع: مقاله: " وضعیت ايستاده و مزاياي آن" – مترجم:مهندس عباس کاشي(این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – آبان ماه 1387 - برگرفته از سایت http://rehabilitation-director.Advanceweb.com :

 

شما به عنوان یک فردمبتلابه آسیب نخاعی، احتمالا" نیاز دارید که درهفته های اول بعدازآسیب دیدگی ابتدا با موضوعات فیزیوتراپی (PT) و کار درمانی (OT) آشنائی شوید. درمان شما می تواند ازبیمارستان آغاز شده و درطول دوره بستری امور مربوط به توانبخشی بطورجدی پیگیری گردد. همچنین امکان دارد درمان شما بعدازترخیص ازبیمارستان به صورت سرپائی یا مراقبت در منزل ادامه پیدا کند.

فیزیوتراپی وکاردرمانی برای آن دسته ازافرادی که روزهای اولیه توانبخشی خود راسپری می کنند،ضروری است. البته اقدامات درمانی میزان حرکت وحس شما رابه سطح قبل از آسیب دیدگی نمی رساند،اما فیزیوتراپی و کاردرمانی ازآن جهت ضرورت دارندکه می توانند به فرد کمک کنندتا در اجرای حرکات استقلال یافته و حس خودرا بعدازآسیب تاحدودی مجددا" بدست آورند.

همچنین فیزیوتراپی وکاردرمانی به اندازه ای مهم هستند که فرد آسیب دیده می تواند با کمک آنها شیوه زندگی خودرا بعدازتوانبخشی حفظ کند.این موضوع احتمالا" با تجربه ای که او بدست می آورد ،می تواند با چالشهای زیادی همراه باشد. اما بایددانست که تداوم خدمات فیزیوتراپی وکاردرمانی می تواند در سرتاسرزندگی فرد،برای او بسیار مفید باشد.

فیزیوتراپی دربرابر کاردرمانی


شما می توانیدمتخصصین فیزیوتراپی وکاردرمانی که درحوزه های مختلف فعالیت می کنندرا پیداکنید.آنهادربیمارستانها،مراکزتوانبخشی،آسایشگاهها، دانشکده ها، خانه های بهداشت ، و مراکزتندرستی کار می کنند.
فیزیوتراپی (PT) دردرجه اول بر بهبود و بازگشت حرکات ازدست رفته اندامها بعدازبیماری یا ضایعات ایجادشده تمرکزدارد. خدمات فیزیوتراپی با ارزیابی توانائیهای بیمار آغازمی شود. بعدازآن یک برنامه درمانی برای پرداختن به مقوله های خاص ازجمله درد،دامنه حرکات، تعادل بدن و توانائی جابجائی تنظیم می گردد. پس ازاین مرحله نیز به منظوربهبود بهداشت کلی یا ایجاد استقلال فرد روشهای مختلف فیزیوتراپی مورداستفاده قرارمی گیرند.
کاردرمانی(OT)عمدتا"برروی بهبود فعالیتهای روزمره بیماران درمنزل، محل کار وسایرمحیط ها تمرکز دارد.خدمات کاردرمانی با ارزیابی توانائیهای عملی بیمار ومحیط او شروع می شود.یک برنامه درمانی جهت بهبود استقلال بیماربرای انجام کارهای روزانه ازجمله لباس پوشیدن، استحمام، نظافت فردی وسایر فعالیتهای زندگی روزمره(ADL) تنظیم می گردد. این برنامه درمانی می تواندبا استفاده ازوسائل کمکی یا بدون استفاده ازآنها انجام شود.

عوارض ثانویه

افرادنخاعی درمعرض یکسری عوارض ثانویه ازجمله زخم بستر، اسپاسم های عضلانی و کوتاه شدن غیرطبیعی ماهیچه ها، استخوان سازی نابجا ( HO )، درد و غیره قراردارند. این عوارض ثانویه می توانند به صورتهای مختلف برروی زندگی فرد تاثیرمنفی داشته باشند.ممکن است فرددر دامنه حرکات خود تغییرات یا کاهش(ROM) را تجربه کند. امکان دارد فرددرتوانائی خود برای اجرای فعالیت های ADL دچارمحدودیت شود.

برای مثال افرادی که دچارزخم بسترهستند، با استراحت دربستربهبود می یابند.زمان موردنیازبرای استراحت متفاوت است. یک زخمی فشاری سطحی ممکن است طی چندروزبهبودیابند.اما کسانی که نیازبه جراحی پوست دارنداحتمال داردلازم باشدتاچندین ماه دربسترباقی بمانند.استراحت و کاهش دادن فعالیتها معمولا"باعث می شودکه تااندازه ای میزان قدرت وتوانائی او برای اجرای فعالیتهای روزمره تنزل پیداکند،بطوری که زخم روبه بهبودی برود.

فیزیوتراپی وکاردرمانی معمولا" برای کسانی که دچارزخم بسترمی شوند،ضرورت پیدامی کند. اغلب لازم است که ارزیابی های لازم درخصوص سیستم صندلی ویلچر فعلی فردانجام شده و بیمار و خانواده وی درمورد وضعیت استقراربدن و نحوه کاهش فشارها آموزش ببینندو همچنین برای ارتقاء سطح استقلال فردمناسب سازیهای لازم درمحیط انجام شود.اگر اقدامات جراحی لازم باشد،درمانگران می توانندروشهای درمانی و آموزشهای ضروری را برای تغییرروشهای جابجائی وکاهش نیروهای تنش زا را ارائه داده ودرنهایت سلامت پوست را حفظ کنند. درنهایت فیزیوتراپی وکاردرمانی به همراه تداوم استراحت دربستر،به بازیابی توان بدنی فرد وشرایط ازدست رفته او کمک خواهدکرد.

همچنین امکان دارد درصورتی که فرد اسپاسم، کوتاه شدگی عضلات واستخوان سازی نابجا داشته باشد،با کاهش دامنه حرکات مواجه شده و محدودیت دامنه حرکات نیز منتج به بروز مشکلاتی در جابجائی ها ومراقبتهای شخصی فرددارد.

معمولا" برای انتخاب روشهای فیزیوتراپی وکاردرمانی لازم است ازشیوه هائی استفاده گردد که بتوانندبعدازکاهش دامنه حرکتی فرد، فعالیتهای عملی اورابه حداکثرممکن برسانند.برای مثال برای حفظ میزان فعالیتهای روزمره، درمان انتخابی می تواند شامل کارهائی ماننداستفاده از اسپلینت ها و اقدامات ارتوپدی باشد ،تا بااستفاده ازآنها مفاصل محافظت شوند.همچنین درمان اسپاسم های شدید یا جلوگیری از استخوان سازیهای نابجا می تواندبا پرداختن به مقوله های مربوط به جابجائی ها موردرسیدگی قرارگرفته و روشهای خاصی برای ایمنی و بهبود نحوه جابجائی ها تعیین شوند.

دردهای مزمن یکی ازمشکلات شایع در بسیاری ازافراد نخاعی محسوب می شود. برای مثال اگرهل دادن ویلچردستی باعث ایجاددرددرشانه های شما شود،احتمال داردکه درجابجائی های شما محدودیت ایجادنماید. همچنین درصورتی که دردمانع از انجام فعالیتهای روزمره شود، ممکن است استقلال شما نیزکاهش پیداکند.

فیزیوتراپی وکاردرمانی می توانند درکنترل دردهای فرد مفیدباشند.ازجمله روشهای درمان درد می توان با TENS ، کشش های گردنی، اولتراسوند، استفاده ازگرما ورطوبت، اقدامات تداخلی( interferential current) ، استفاده از یون رانی( استفاده از یونهای موادشیمیائی به درون بافتهای بدن به کمک جریان برق:مترجم)، روشهای کشش، درمانهای دستی و برنامه های ورزشی اشاره کرد.

تغییرات محیطی

منزل افرادنخاعی یکی ازبخش های حیاتی محیط زندگی آنها محسوب می شود. آنان پیش از ترخیص ازبخش توانبخشی می توانند درموردموضوعات قابل دسترس بودن منزل ،به توصیه های متخصصین فیزیوتراپی وکاردرمانی تکیه کنند.متخصصین مذبور به منظور به حداکثررساندن ایمنی و استقلال افراد، عموما" برتغییرات اساسی درمنزل وهمچنین تجهیزات کمکی توصیه می نمایند.همچنین بیماران نخاعی می تواننددررابطه با جابجاشدن خودبه یک محل جدید، برای ارزیابی مقوله قابلیت دسترسی محیط بایک متخصص فیزیوتراپی یا کاردرمانی مشورت نمایند.

ویلچر نیزازاین جهت مهم است که خیلی از افراد نخاعی برای جابجائی خودبه آن متکی هستند. میانگین عمریک ویلچرمعمولا" بین 5 تا 7 سال است. درهرحال، اکثر آنها را می توان بین 5 تا 7 سال عوض کرد. فن آوری ها درمورد ویلچرها دائما"درحال توسعه وبهبود هستند،ازاین رو وضعیت جابجائی شما نیزلازم است که تغییرپیداکند.همچنین وزن و وضعیت استقرارشما نیز می تواندتغییرپیداکند،بنابراین به منظورپیشگیری اززخمهای فشاری صندلی شما هم بایدمتناسب با تغییرات ایجادشده نیازبه تغییرخواهدداشت.


بطورکلی وقتی که شما درنظردارید یک ویلچرجدیدتهیه کنید، بایستی بوسیله پزشک، به یک متخصص فیزیوتراپی یا کاردرمانی معرفی شوید.این متخصصین می توانند نیازهای شمارا برآوردنموده و بفهمندکه چه نوع ویلچری با نیازهای شما متناسب خواهدبود. سپس آنها با همکاری پزشک شما و فروشندگان ،سعی می کنند ویلچرمناسب رابرای شما تعیین کنند. همچنین متخصصان مذکور قادرندبرای پیشگیری اززخمهای فشاری به تمامی مقوله های مربوط به صندلی بپردازند.

خودروی افرادنیز بخش دیگری از محیط زندگی آنان محسوب می شود. تکنولوژی ها وتجهیزات مربوط به رانندگی دائما"درحال تغییرهستند. متخصصینی از رشته های فیزیوتراپی وکاردرمانی درزمینه رانندگی وجودارندکه می توانند درزمینه پیشرفتهای حاصله دراین بخش، افرادرایاری کنند. این متخصصین قادرند نیازهای شمارابرآوردنموده و به شماکمک کنندتا ازتجهیزات مناسبی درخودروی خودتان استفاده نمائید.اگر شما ویلچرخودراازنوع دستی به نوع برقی تبدیل کنید، یک متخصص می تواند به شما کمک کندتا تعیین نمائید آیا این کار برای رانندگی و یا جابجاشدن به روی صندلی راننده بهترخواهدبودیاخیر.

هرکسی با مسائل پیری مواجه خواهدشد. سالمندی برروی کل بدن ازجمله سلامتی قلب وعروق، دستگاه تنفسی، ماهیچه ها ومفاصل بدن، و سایر جنبه های سلامتی افرادتاثیر گذاراست.

مسائل سالمندی اغلب با مشکلات خاص زندگی افرادنخاعی آمیخته می شود. میزان فشارخون و ضربان قلب معمولا" تحت تاثیرضایعه نخاعی قرارمی گیرند .امکان دارد برروی کنترل ماهیچه های تنفسی افرادهم تاثیر گذاشته وباعث تضعیف دستگاه تنفسی ، کاهش ظرفیت های ریوی و افزایش احتقان آن گردد.درنتیجه توان حرکتی فرد را مختل نماید. موضوع سالمندی باعث می شودکه پوست این افراد هم بیشتردرمعرض خطرقرارگیرند،بطوری که باافزایش سن ،پوست حالت ضعیف تر، نحیف تر و قابلیت ارتجاعی بیشتری پیدا می کند. معمولا"دردشانه بعدازگذشت سالها از فعالیتهای تکراری ماهیچه ها ومفاصل واستفاده بیش ازحدآنان به دلیل هل دادن ویلچر درطولانی مدت دچاردردمی گردد.اکثر این مقوله ها منجربه کاهش استقلال فردخواهدشد.

افرادنخاعی می توانند باافزایش سن خود ازخدمات فیزیوتراپی وکاردرمانی بهره مندشوند.یک درمانگرقادراست نیازهای این افراد راارزیابی نموده و تا اقدامات موردنیازراتعیین کند تاازادامه فعالیتهای روزمره زندگی و توانائی حرکت فرد اطمینان حاصل شود.برای مثال یک فیزیوتراپ یا کاردرمان می تواند به شماکمک کندتا یک برنامه ورزشی مخصوص برای خودتان طراحی نموده وبا استفاده ازآن سلامت قلبی وعروقی و تنفسی خودرابهبودبخشید. درنهایت بسیاری ازافراد نخاعی نیازدارند تا دردوران سالمندی و بعد از سالها هل دادن ویلچر،ویلچر خودرابه ویلچربرقی تبدیل کنند. با وجوداینکه بسیاری از افرادهمزمان با کاهش استقلال خود نیز به فکرچنین تعویضی می افتند، اما این تعویض معمولا" می تواند کسانی را که به دلیل دردخودبه استخدام سایر افرادمی پردازند،را به زندگی عادی برگرداند. همچنین یک درمانگر می تواند با بررسی مقوله های مختلف صندلی ازبروززخمهای فشاری جلوگیری نماید.

خلاصه

معمولا" مراجعه افراد به متخصصین فیزیوتراپی و کاردرمانی بوسیله پزشک تجویز می شودواکثرا" خدمات آنان نیز تحت پوشش بیمه قراردارد . درحقیقت درمانگران وپزشک شما باید با همکاری مشترک هم به شماکمک کنندتا به اهداف توانبخشی موردنظر تان برسید.
افرادی که به تازگی آسیب نخاعی پیداکرده اند،معمولا" به خدمات فیزیوتراپی وکاردرمانی نیازمندهستند. ولی علاوه بر توانبخشیهای اولیه باید اقدامات مشابهی نیزانجام شود. این مقاله اشاره مختصری به شرایطی داشته که درآن شما می توانیدازخدمات فیزیوتراپی وکاردرمانی بهره مندشوید.اما اگر شما هم درنظردارید از مزایای فیزیوتراپی وکاردرمانی نفع ببرید، فقط بایداز پزشک خود بخواهید.

****


منبع: مقاله " مزایای فیزیوتراپی و کاردرمانی درحین توانبخشی افرادنخاعی " -مترجم: مهندس عباس كاشي - (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -آذر ماه 1388 - برگرفته از سایت : http://www.spinalcord.uab.edu نشریه: Pushin' On.

میزان وقوع آسیب نخاعی


طبق برآوردهای به عمل آمده، میزان وقوع آسیب نخاعی درهرسال درایالات متحده ، غیراز کسانی که در صحنه تصادفات جان باخته اند، به ازای هرمیلیون نفرحدود 40 مورد و تقریبا" 12000 مورد جدید در سال می باشد . تاکنون درایالات متحده هیچ گونه مطالعه جامعی درمورد میزان وقوع آسیب های نخاعی انجام نشده است و ازدهه 1970 تاکنون ، چنانچه میزان وقوع ضایعات نخاعی دچارتغییراتی هم شده باشد ، درسالهای اخیرمشخص نشده اند.

میزان شیوع آسیب نخاعی

تعدادافراد مبتلا به آسیب نخاعی که درسال 2008 در ایالات متحده زندگی می کرده اند، درحدود 259000 نفربرآوردشده است و گستره آن بین 229000 تا 306000 تخمین زده می شود.
نکته : آمارهای برآوردشده ی مربوط به میزان وقوع ومیزان شیوع که ذکرشد، تنها ازجمع بندی چندمطالعه بدست آمده و جزو آمارهای مرکز ملی اطلاعات آسیب ها ی نخاعی نیستند.

مرکزملی اطلاعات آسیب نخاعی ازسال 1973 شروع بکارنموده وبراساس اطلاعات بدست آمده برآورد شده که 13 درصد از موارد آسیب های نخاعی درایالات متحده جدید هستند. اززمان آغازمرکزملی اطلاعات آسیب ها ی نخاعی، 26 سازمان مراقبتی ضایعات نخاعی بصورت هم پیمان، اطلاعات خودرابه آن مرکز ارسال کرده اند، بطوری که تا نوامبرسال 2008 اطلاعات جمع آوری شده حاوی اطلاعات مربوط به 26189 نفرازکسانی بود که دراثرحوادث مختلف دچار آسیبهای نخاعی شده بودند. تمام آمارهای ارائه شده دراین مقاله نیز ازمجموعه اطلاعات این مرکز ومطالعات مشترک انجام شده توسط سازمانهای مراقبتی آسیب های نخاعی اقتباس شده است. جزئیات تمام موضوعات ذکرشده دراین مقاله رامی توان به صورت موضوعات تخصصی درآرشیونشریات طب فیزیکی وتوانبخشی که ازنوامبرسال 1999 تا نوامبر2004 به چاپ رسیده ، پیدا کرد.

سن ضایعه

آسیب های نخاعی دردرجه اول درجوانان اتفاق می افتد.ازسال 1973 تا سال1979 سن متوسط آسیب دیدگان نخاعی 28.7 سال بوده و ضایعه نخاعی بیشتر، بین سنین 16 تا 30 سال رخ داده است. درهرحال میانگین سن جمعیت عامه ایالات متحده ازاواسط سال 1970 درحدود 8 سال و متوسط سن ضایعه نخاعی نیز دائما" باگذشت زمان افزایش داشته است. ازسال 2005 به بعد میانگین سن ضایعه 40.2 سال گزارش شده است. ازجمله دلایل احتمالی روندافزایش سن ابتلا می توان به تغییرات ایجادشده درالگوهای ارجاع به سازمانهای آسیب نخاعی ومیزان بقای افرادمسن درصحنه تصادفات یا میزان وقوع درسنین خاص اشاره کرد.

جنسیت

80.9 % ازآسیبهای نخاعی که به مرکزملی اطلاعات گزارش شده درمیان مردان رخ داده است. بررسی دقیق ترآمارواطلاعات نشان می دهد که میزان آسیب های نخاعی نزدمردان مختصری روند کاهش داشته است . قبل از سال 1980، نیز میزان 81.8% از آسیب های نخاعی جدید درمیان مردان بوده است .

نژاد / قوم

مشاهده آمارواطلاعات نشان داده که به مرورزمان برروی توزیع نژادی وقومی افراد سیرقابل توجهی داشته است .درمیان افرادآسیب دیده درسالهای 1973 تا 1979 ، 76.8 درصد سفیدپوست (نژاد هندواروپائی) ، 14.2 درصد افریقائی آمریکائی و 0.9 درصد آسیائی بوده اند. اما دربین آندسته ازافرادی که بعد ازسال 2005 دچارآسیب نخاعی شده اند، 66.1 درصد سفیدپوست (نژاد هندواروپائی) و 27.1 درصد افریقائی آمریکائی و 2.0 درصد آسیائی بوده اند. درایالات متحده بخشی ازاین موضوع به جمعیت عامه این کشور برمی گردد وازسوی دیگراحتمالا" به تغییرمحل سازمانهای نخاعی تحت نظر والگوهای ارجاع سازمانهای مذکور ، یا میزان وقوع وابسته به نژاد مربوط می شود.

علت شناسی

بعدازسال 2005 ، عامل 42.1 درصد از موارد آسیبهای نخاعی تصادفات وسائط نقلیه گزارش شده است . بعد ازتصادفات ، متداولترین علت ضایعات نخاعی سقوط بوده وبعدازآن رفتارهای تهاجمی ونزاع ( دردرجه اول جراحات ناشی ازشلیک گلوله) وسپس فعالیتهای ورزشی وتفریحی قراردارند. میزان آسیبهای ورزشی به مرورزمان کاهش یافته ، درحالیکه مقدار آسیبهای ناشی ازسقوط افزایش یافته است. خشونت تا قبل از سال 1980 عامل 13.3 درصد ضایعات نخاعی بوده و بین سالهای 1990 تا 1999 درحد 24.8 درصد ولی بعدازسال 2005 به 15.1 درصد تقلیل یافته است.

سطح نورولوژیکی ومیزان ضایعه

افراد مبتلا به ضایعه نخاعی دریکی از 8 بخش گردنی تتراپلژی ، وآندسته از افراد دچارضایعه درناحیه سینه ای ، کمری یا نواحی خاجی پاراپلژی محسوب می شوند.آخرین تقسیم بندی نرولوژیکی ، که درخصوص افرادآسیب دیده نخاعی ترخیص شده ازبیمیارستان که به مرکزملی اطلاعات گزارش شده ، وضعیت آنان را به این صورت گزارش کرده است : تتراپلژی با ضایعه غیرکامل ( 30.1 درصد) ، پاراپلژی با ضایعه کامل ( 25.6 درصد) ، تتراپلژی با ضایعه کامل ( 20.4 درصد) و پاراپلژی با ضایعه ناکامل ( 18.5 درصد). کمتراز1 درصدافراد نیزدربیمارستان بهبودی کامل را تجربه کرده اند. طی 15 سال گذشته درصد کسانی که تتراپلژی کامل داشته اند،مختصری افزایش یافته ، درحالی که این مقداردرموردافرادپاراپلژی تاحدی کاهش داشته است.

وضعیت شغلی

گزارش شده که بیش ازپنجاه درصد ( 57.7%) ازافرادنخاعی که دریکی ازسازمانهای نخاعی مدل (که کلیه آمارهای آنها به مرکزملی اطلاعات ارسال می شده ) پذیرش گردیده اند، درزمان آسیب دیدگی شاغل بوده اند. اما پس ازگذشت یک سال بعد ازضایعه، 11.5% ازآنان شاغل بوده وطی گذشت 20 سال بعد ازضایعه 35.4% دارای شغل بوده اند ومشابه همین مقدارهم بعدازطی 30 سال مشاهده شده است.

وضعیت تاهل

با توجه به جوان بودن اکثرافرادنخاعی، تعجبی نداردکه بیش از 50% ( 52.3%) آنان درزمان آسیب دیدگی مجردبوده اند. درمیان کسانی که درزمان آسیب متاهل بوده اند، احتمال تداوم تاهل آنان درمقایسه با سایرمردم جامعه مختصری کمتربوده است . همچنین احتمال ازدواج افراد بعدازضایعه نخاعی نیز کاهش داشته است.

طول مدت بستری

بطورکلی میانگین روزهای بستری دربخش مراقبتهای حاد برای کسانی که بلافاصله بعدازآسیب درمراکزسازمان مدل پذیرش شده اند از24 روزطی سالهای 1973 تا 1979 به 12 روز طی سالهای 2005 تا 2008 تقلیل یافته و مشابه همین روند نزولی نیزبرای واحدهای توانبخشی ( از 98 روز به 37 روز) ذکرشده است.اما بطورکلی میانگین روزهای بستری ( دردوره مراقبتهای حاد و توانبخشی) برای افرادی که ضایعه کامل داشته اند، بیشتربوده است.

هزینه های زندگی

میانگین هزینه های سالانه زندگی ومراقبت ها وبرآوردهزینه های زندگی که بطورمستقیم به ضایعه نخاعی ربط داشته ، عمدتا" باتوجه به شدت ضایعه متفاوت است.


برآورد هزینه های زندگی
با توجه به سن ضایعه

(با درنظرگرفتن 2% کمتر)

متوسط هزینه های سالانه
( برحسب دلاردرسال 2008 )

شدت ضایعه

50 ساله

25 ساله

هرسال بعد

سال اول

1.860.390$

3.160.137$

143.507$

801.161$

تتراپلژی نواحی بالا( C1-C4)

1.131.560$

1.786.836$

58.783$

517.356$

تتراپلژی نواحی پائین(C5-C8)

720.169$

1.055.869$

29.789$

292.740$

پاراپلژی

510.452$

704.344$

16.547$

236.109$

فعالیت حرکتی ناکامل
بدون توجه به نوع ضایعه


ارقام فوق هیچیک ازهزینه های غیرمستقیم نظیرازدست دادن حقوق ، مزایای فرعی و بهره وری دوران اشتغال که سالانه بطور متوسط 64.443 دلار (برحسب دلاردردسامبرسال 2008) برآوردشده راشامل نمی شود، اما درواقع این مقدار بر حسب میزان تحصیلات، شدت ضایعه و سوابق شغلی قبل ازآسیب متفاوت خواهدبود.

امیدبه زندگی

امید به زندگی ، میانگین سالهای باقیمانده زندگی برای هرفرد محسوب می شود. امید به زندگی برای افرادنخاعی روندافزایشی داشته ، اما با این حال مقدارآن ، مختصری کمترازامیدبه زندگی دربین افرادغیر نخاعی می باشد. میزان مرگ ومیرنیزبطورقابل ملاحظه ای طی 5 سال اول بعدازضایعه نسبت به سالهای بعدی به خصوص برای افرادی که ضایعه شدید دارند ، بیشتراست .

 

امیدبه زندگی ( سالها) بعدازضایعه نخاعی با توجه به شدت وسن آسیب

برای افرادی که حداقل یک سال بعدازضایعه زنده بوده اند.

برای افرادی که 24 ساعت بعداز ضایعه زنده بوده اند.

وابسته به دستگاه تنفس بدون توجه به سطح ضایعه

تتراپلژی (C1-C8)

تتراپلژی

(C5-C8)

پاراپلژی

فعالیت حرکتی بدون توجه به سطح ضایعه

وابسته به دستگاه تنفس بدون توجه به سطح ضایعه

تتراپلژی (C1-C8)

تتراپلژی

(C 5 -C8)

پاراپلژی

فعالیت حرکتی بدون توجه به سطح ضایعه

بدون ضایعه نخاعی

سن آسیب

25.1

36.9

40.8

45.5

53.0

18.1

35.3

39.8

44.8

52.6

58.8

20

12.2

20.8

23.9

27.9

34.5

8.0

19.6

23.1

27.3

34.1

39.9

40

3.6

8.4

10.3

13.1

18.1

1.8

7.6

9.8

12.7

17.7

22.5

60


علت مرگ

درسالهای گذشته علت مرگ افرادنخاعی نارسائی های کلیه بود. اما درحال حاضرپیشرفتهای چشمگیری که درزمینه ارولوژی بعمل آمده منجربه تغییرات قابل توجه ای درعلل مرگ افرادنخاعی شده است. بررسی وضعیت کسانی که نامشان درفهرست مرکزملی آمارواطلاعات آسیب دیدگان نخاعی ثبت شده و ازآغاز سال 1973 تاکنون ، به مدت 35 سال تحت نظربوده اند،نشان داده که درطول این مدت مهمترین علل مرگ که بیشترین تاثیررا درکاهش امید به زندگی دربین افراد فوق داشته عبارت بوده انداز: پنومونی، آمبولی ریه و سپتسمی .

****



منبع: مقاله" مروری اجمالی بروضعیت آسیب نخاعی (درایالات متحده)" – ترجمه : مهندس عباس كاشي- (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -خردداد ماه 1389 اقتباس ازسایت: www.uab.edu/NCSISC



چلسی جونکر ( Chelsey junker ) دختری است که در ژوئن سال 2005درحالی که شانزده ساله بود، در اثر تصادفی که با یکی ازخودروهای برف پيما داشته، مصدوم گردیدو برخورد سر او با نرده های یک حصار، منجر به شکستگی گردن و آسیب مهره های T7وT8 ستون فقرات او گرديد. بطور کلی تصادف چلسی باعث شد که او مبتلا به آسيبهای حاصل از ضربه مغزی و ضايعه نخاعی و مشکل بینائی گردد.
چلسی و خانواده او در جريان برنامه های توانبخشی، در مورد دستگاهی بنام Easy stand چيزهايی را ياد گرفتند.بونی (Bonnie (مادر چلسی می گويد که : " بعضی از دوستان ما ،که آنها را در واحد توانبخشی می ديديم، می گفتند که فرزندان آنان از دستگاه Easy Stand استفاده کرده اند و استفاده از آن برای ايستادن و گردش در اطراف منزل خیلی مفید بوده است". به همین خاطر ما کمی تحقيق کرديم و تصميم گرفتيم که يکی از آنها را تهیه کنیم.
استفاده ازدستگاههای کمکی جهت ایجادحالت ايستاده در مراکز توانبخشی و منزل چلسی حدود 5 ماه را در کلينيک مايو ( Mayo ) که درمنطقه Rochester واقع درايالت مينه سوتا ( Minnesota ) سپری کرد. بونی مادر چلسی می گويد: " درطول مدت درمان، او از يک دستگاه Staneder استفاده می کرد،البته آن به خوبی دستگاهی که هم اکنون استفاه می کند ،نبود. چلسی لبخند می زند و می گويد: " راستش ،درواقع حالا من يک کاديلاک ( Cadillac ) دارم ". فيزيوتراپ او توصيه کرده است که او پنج بار در هفته بايستد. بونی چنين توضيح می دهد که ، "چلسی در پاهايش اسپاسم دارد، بطوری که گاهی اوقات باعث ایجاد پرشهای کوچکی می شوندو خيلی مهم است که عضلات پاهای خود را در حالت کشش نگه دارد".
هم اکنون چلسی در منزل ، در حدود سه بار در هفته می ايستد. بونی می گويد: "ما يک دستگاه Easy stand در سالن خانوادگی گذاشته ايم که چلسی حدود يک ساعت و گاهی اوقات طولانی تر ( بسته به حال و وضعی که دارد ) از آن استفاده می کند". چلسی با خنده می افزايد:" من مرکز توجهم وهمه درخانه به من توجه می کنند!". بونی مادر چلسی با لبخند می گويد: " بله! ما دستگاه را درست وسط سالن قرار داده ايم، بطوری که او می تواند صدای همه را بشنود. او دوست دارد که بايستد و به صدای تلويزيون گوش دهد و يا اينکه با کامپيوتر خودش کار کند. چلسی از يک کامپيوتر مخصوص استفاده می کند که برای افراد نابينا طراحی شده است".


فوايد وضعیت ايستاده


چلسی برای حرکت خود از ويلچر استفاده می کند ولی با توجه به فوايد جسمی و روحی – روانی حالت ايستاده، طبق برنامه ای که دارد،از يک Stander هم استفاده می نمايد. بونی يعنی مادر چلسی در مورد فواید وضعیت ايستاده برای دخترش چنين می گويد: " حالت ايستاده، سفتی پاهای او را کاهش می دهد و باعث افزايش جريان خون می گردد و همه تاندونهای پاهای چلسی می توانند کشش پيدا کنند. درنتیجه در وضعيت نشسته پاهاواقعا" راحت قرارمی گيرند. وقتی چلسی، بيشتر روز را ،در وضعيت نشسته قرار مي گيرد، پاهای او به سختی باز می شوند. حتی وقتی که او می خواهد،ازStander خودش استفاده کند. گروه درمانی او ،نحوه واکنش پاهای او رادر موقع خم و راست شدن کاملا" مورد توجه قرار داد ه اند.
بونی ادامه می دهد:" درحالت ايستاده قائم، چلسی احساس خوب تر ی پیدامی کند. زيرا او در سطح مناسبی قرار می گیرد. وقتی او روی دستگاه خودش قرار می گيرد، مخاطبين او به جای اينکه به سمت پايين نگاه کنند، روبروی صورت او قرار می گیرند" .بونی خاطرنشان می کند:" ديدن کسی که خيلی دوستش داريد،و می تواند بعد از يک حادثه وپس ازیک مدت طولانی، برای اولين باربايستد، می تواندبرای خانواده او خيلی مهيج باشد. اولين بار که من ديدم چلسی ايستاده ، خيلی شاد شدم و بعد از ماهها دوباره می توانستم او رابه اندازه قد خودش ببینم! او وقتی که می ايستد ،خيلی زيباتر از موقعی است که می نشیند يا می خوابد ".


نامه ای در مورد نيازهای پزشکی


گروه درمانی چلسی، گزارش کاملی از جزئيات نيازهای پزشکی او تهيه نمودند، تا او بتواند هزينه دستگاه Easy stand را از طريق بيمه دریافت کند.مادر چلسی توضيح می دهد که: "گروه درمانی تمامی فواید حالت ايستاده را طی گزارش خود توضيح داده، و دلائل مربوط به نياز چلسی به دستگاه مذکور را ليست بندی کردند. آنان بر اهميت وضعیت ايستاده و تاثير آن بر روی تاندونها ، گردش خون و حتی کنترل مثانه و ساير چيزهايی که حتی به فکرشان نمی رسید، تاکيد کردند".


تبدیل حالت نشسته به ایستاده


روشهايی مختلفی برای ايستادن وجود داردو هرکدام از آنها می توانند جهت اهداف و اشخاص معينی موثرباشند. بونی توضيح داد که چرا دستگاه Easy stand برای دخترش بهتر از همه بوده است. او می گويد: "چلسی دراوائل يک tilt table داشت که دردوران مدرسه، خیلی خوب کار می کرد. ولی استفاده از Easy stand بطور قابل توجهی، در خانه خيلی بهتر است .چونکه تبديل دستگاه به وضعيت نشسته باعث می شودکه جابجا شدن او به داخل و خارج دستگاه خيلی آسانتر انجام گيرد. چرخهای مناسب آن باعث می گردد که بجای اينکه در يک نقطه ثابت باشد، در همه جای خانه به آسانی حرکت کند. ما هر وقت که بخواهيم دستگاه او را به وسط سالن می آوريم" . چلسی می گويد: "سینی جلوی دستگاه با لایه محافظی که درقسمت سینه دارد کمک می کند تا احساس امنيت کنم .من آن را خيلی دوست دارم چون که می توانم آنرا هل بدم و به جای اينکه احساس کنم به سمت جلو می افتم، بيشتر به سمت عقب حرکت می کنم".


آزمایش و تنظيم دستگاه


وقتی کسی که به تازگی دچار ضايعه شده ،تجهيزات مناسب و افراد مطلعی را داشته باشد، می تواند خيلی خوب با مشکلات خود مبارزه کند. مادر چلسی در مورد تجربه خودشان چنين می گويد: " وقتی ما در جستجوی يک Stander بوديم ، مطلقا" هيچ ايده ای نداشتيم که چکار کنيم و قبل از آن هم ،هيچگاه مجبور نشده بوديم که کاری مشابه آن را انجام دهيم. ما در مورد Easy stand با يکی از شرکت های تهيه کننده تجهیزات بنام شرکت رايس، تماس گرفتيم. آنها به ما اجازه دادند که بطورآزمایشی به مدت دو هفته از يک Standing frame در منزلمان استفاده نمائيم که اين مرحله برای ما خيلی اهميت داشت. طبق گزارش کارشناس شرکت، دستگاه واقعا" خوب کار کرد. شرکت اعلام نمود که ما چلسی را ارزيابی کرديم .بطور که هم چيز برای او خيلی مناسب بود و Stander را توصیه می نمائيم. در نتيجه آنها دستگاه را به ما تحويل داده و آن برای ما تنظيم کردند. حالا هم چلسی تمام اوقات از آن استفاده می کند".


ارتباط با خانواده


چلسی عليرغم وضعيت بدنی خود، خيلی اجتماعی است و خيلی دوست دارد که " مرکز توجه " باشد ،مخصوصا" درکنار خانواده خودش. وضعیت ايستاده به هرشکلی که باشد برای چلسی مفیداست ولی يک مزيت ويژه ای که چلسی ازصمیم قلب به آن علاقه دارد این است که می گوید:" من خيلی دوست دارم که بتوانم با والدينم به صورت رو در رو صحبت کنم و با چشمانم به آنان نگاه کنم ".


****


منبع:مقاله " مرکز توجه ! " – مترجم:مهندس عباس کاشي(این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – آبان ماه 1387 – برگرفته از سایت:www.easystand.com


قرارگیری هر چه سریعتر فرد دارای ضایعه نخاعی در یک برنامه جامع توانبخشی، جهت پیش گیری از عوارض ضایعه و بازگشت زودتر فرد به اجتماع از اهمیت بالایی برخوردار است. توفیق فرایند توانبخشی مستلزم وجود متخصصین مجرب و آموزش دیده در زمینه ضایعه نخاعی می باشد. آنچه در این میان باید مورد توجه ویژه قرار گیرد، اهمیت درمان تیمی و هماهنگی و همکاری بالای اعضاء تیم توانبخشی با یکدیگر جهت ارائه مناسب ترین خدمات به فرد دارای ضایعه نخاعی است. تجهیزات، امکانات و شرایط فیزیکی یک مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی نیز از مولفه های اساسی یک برنامه توانبخشی موفق است. لذا در این فصل ابتدا شرایط عمومی مورد نیاز برای احداث یک مرکز جامع توانبخشی ضایعه نخاعی به تفصیل ارائه میگردد. سپس خدمات ارائه شده از سوی این مراکز به اجمال مورد بحث قرار می گیرد.

تعاریف

ضایعه نخاعی


عبارت است از ایجاد آسیبی در طناب نخاعی که منجر به تغییر موقت یا دائمی در عملکرد سیستم های حرکتی، حسی و یا سیستم اتونوم گردد.

فرد دارای ضایعه نخاعی


فردی است که دارای ضایعه طناب نخاعی و عوارض ناشی از آن به صورت پاراپلژی با تتراپلژی گردیده است.

توانبخشی


توانبخشی براساس تعریف سازمان جهانی بهداشت یک فرآیند پیشرونده، پویا، هدفمند و غالبا محدود از نظر زمانی است که به افراد دارای آسیب، توانایی تعیین و رسیدن به سطح عملکردی مطلوبشان را از نظر ذهنی، فیزیکی، شناختی و اجتماعی می دهد.

توانبخشی جامع ضایعه نخاعی

مشتمل بر خدمات و تخصص های متعدد است که از فاز حاد شروع شده و با خدمات گسترده و تخصصی در فاز تحت حاد ادامه می یابد. توانبخشی تحت حاد یک زیربنای حیاتی برای کسب مجدد و یادگیری مهارتهای زندگی مستقل به شمار می آید. در این مرحله افراد به یک برنامه روزانه تمام وقت شرکت می کنند که شامل خدمات پزشکی، فیزیوتراپی، کاردرمانی، روانشناسی، مددکاری، پرستاری، تغذیه، تجویز فن آوری کمکی، مشاوره حرفه ای و داروسازی می باشد. توانبخشی تا طرح ریزی ترخیص و بازگشت به جامعه و نهایتا تلفیق مجدد در نقش های سابق یا جدید در اجتماع ادامه می یابد.

تیم توانبخشی ضایعه نخاعی

به تیمی از افراد متخصص گفته می شود که فعالیت آن ارائه اقدامات توانبخشی پزشکی به افراد ناتوان می باشد. این تیم شامل افراد ذیل می باشد:

-پزشک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی یا پزشک عمومی آموزش دیده، فیزیوتراپیست، کاردرمانگر، پرستار توانبخشی یا پرستار آموزش دیده، روانشناس و مددکار اجتماعی

- تیم توانبخشی پزشکی به فرد برای داشتن یک برنامه مراقبت پزشکی و فردی کمک می کند تا وی برای ورود مجدد به جامعه آماده شود.

مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی

مرکزی ویژه است که به منظور فراهم ساختن مجموعه کاملی از مراقبت های مورد نیاز افرادی که دارای ضایعه طناب نخاعی به صورت پاراپلژی یا تتراپلژی هستند طراحی شده است.


گروه هدف، افرادی می باشند که ضایعه نخاعی آنها در حدی است که می توانند حداکثر بهره را از خدمات تخصصی مرکز ببرند؛ به عبارت دیگر هر فرد ضایعه نخاعی که متقاضی استفاده از برنامه ها و خدمات مرکز بوده و امکانات و منابع مرکز نیز قادر به برآورده کردن نیازهای آن فرد باشد، می تواند از خدمات این مرکز استفاده نماید. هدف در مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی، حداکثر بازتوانی ممکن افراد دارای ضایعه نخاعی با استفاده از کارکنان آموزش دیده و متخصص است. مراقبت های مورد نیاز، طیف وسیعی را در برمی گیرد که نیازمند مناسب سازی محیط و فضا و فراهم آوردن تجهیزات و تسهیلات خاص است.

پذیرش

افرادی که به این مرکز ارجاع داده می شوند شامل دو دسته کلی می باشند:

1- افراد دارای پاراپلژی


این دسته افراد دارای فلج ناقص یا کامل در تمام یا بخشی از تنه و هر دو اندام تحتانی می باشند که ناشی از ضایعه در نخاع سینه ای یا کمری یا ریشه های ساکرال است.

2- افراد دارای تتراپلژی

این دسته افراد دارای فلج کامل یا ناقص تمامی چهار اندام و تنه، از جمله عضلات تنفسی می باشند که ناشی از ضایعه در نخاع گردنی است.

معیارهای پذیرش افراد به شرح ذیل می باشد:

- متقاضیان باید دارای وضعیت جسمانی و روانی پایدار بوده از پیش آگهی مناسبی برای بهره مندی از خدمات مرکز برخوردار باشند.
- در مورد متقاضیان با تشخیص یا دارای سابقه مشکلات روانی، تائید کتبی پزشک مبنی بر عدم وجود منعی برای بستری متقاضی در مرکز و نیز دستور پزشک شامل تشخیص و درمان مورد نیاز می باشد.

- متقاضیان دارای سابقه سوء مصرف مواد، باید مدرکی دال بر ترک مواد برای 6 ماه متوالی داشته باشند و یا دوره زمانی فشرده ترک مواد را گذرانده و در برنامه های مراقبت بعد ترک مواد شرکت فعال داشته باشند.
- به طور کلی رفتارهای فعلی فرد نباید سلامت، امنیت و برنامه های توانبخشی او و یا سایرین را مختل نماید.
- متقاضیان باید 14 سال تمام و یا بیشتر سن داشته باشند.
- متقاضیان باید مایل و قادر به سازگاری با قوانین و استانداردهای زندگی در مرکز باشند.
- متقاضیان برای ترخیص باید برنامه تلفیق مجدد با اجتماع را با موفقیت طی نمایند.
- متقاضیان باید یک منبع مالی مشخص داشته باشند که در فرم پذیرش ذکر شود. (نوع پذیرش، نوع بیمه و ....)
- در هنگام پذیرش، بایستی فرم پذیرش مرکز توسط متقاضی تکمیل گردد و جدول خدمات و هزینه ها جهت اطلاع به فرد ارائه گردد.

شرایط فیزیکی ساختمان و بخش ها


در مورد یک مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی عوامل ذیل بایستی در نظر گرفته شود:

* حتی الامکان بخش ها در طبقه همکف قرار گیرند. به علت اینکه افراد ضایعه نخاعی قادر به حرکت نمی باشند و طبقه همکف در صورت بروز حوادث غیرمترقبه و در موارد فوریتی، آسانتر تخلیه می گردد.
* برای محافظت فیزیکی افراد دارای ضایعه نخاعی، نبایستی بخش های مراقبت این افراد از نظر امکانات معمول، با بخش های مراقبت افراد روانی و معلولین ذهنی مشترک باشد.
* بایستی بخش های مراقبت طولانی مدت به طور فیزیکی از بخش های توانبخشی اولیه و مراقبت حمایتی جدا شود تا تاثیر متقابل بین افراد بخش مراقبت طولانی مدت و افراد بخش های توانبخشی اولیه و مراقبت حمایتی به حداقل برسد.
* مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی بایستی به خدمات اعضای مصنوعی و وسایل کمکی دسترسی داشته باشد.
* مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی بایستی از خدمات غذایی، دارویی و محیطی برخوردار باشد.

به طور کلی مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی باید شامل بخش های ذیل باشد:

1- بخش های مراقبت : در این بخش ها، اقدامات لازم جهت سازگاری فرد با محیط و نیز مراقبت های بهداشتی انجام می شود.
2- بخش پشتیبانی ( واحد جنبی بخش های مراقبت ): اقدامات لازم جهت ارتقاء کیفیت و کمیت مراقبت از افراد بستری در این بخش صورت می گیرد.


3- درمانگاهها: اقدامات لازم و مرتبط جهت مراقبت از افراد دارای ضایعه نخاعی به طور سرپایی و نیز برخی افراد بستری به طور روزانه در این قسمت انجام می گیرد.


4- اداره اجرایی ( بخش اجرایی ) مجموعه ای از بخش های مختلف و کارکنان مسئول را در برمی گیرد که وظیفه اداره مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی را به عهده دارند.


شرح هریک از بخش های مذکور در ذیل به تفصیل بیان می گردد.

بخش های مراقبت

مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی بایستی دارای بخش های مراقبتی ذیل باشد:

الف ) بخش مراقبتی- توانبخشی اولیه

در این بخش تلاش تیمی صورت می گیرد تا افراد به بالاترین سطح بازتوانی و امکان بازگشت به جامعه دست یابند. بعد از آسیب اولیه افراد معمولا جهت مراقبت و درمان دوره حاد به نزدیک ترین بیمارستان انتقال می یابند. وقتی وضعیت افراد پایدار شد آنان به بخش توانبخشی اولیه انتقال می یابند و تحت مراقبت تخصصی قرار می گیرند تا توانایی بازگشت به زندگی مستقل را به دست آورند. مراقبت های تخصصی مورد نیاز در این بخش عبارتند از:


* بازتوانی همه گروه های عضلات درگیر و غیردرگیر
* آموزش فرد جهت انجام مراقبت شخصی و فعالیت های روزمره از جمله لباس پوشیدن و در آوردن، به بستر رفتن و از بستر بیرون آمدن، استحمام کردن، اجابت مزاج
* آماده سازی افراد وآموزش آنها جهت استفاده از وسایل کمک توانبخشی ( صندلی چرخدار و واکر و..)
* مراقبت تشخیصی و درمانی دستگاه ادراری
* فراهم کردن حمایت روانی و اجتماعی مورد نیاز افراد برای سازگاری با آسیبشان
* مراقبت پرستاری مناسب برای پیشگیری از ایجاد زخم فشاری
* آموزش خانواده، دوستان و مراقبت کنندگان
* بهبود وضعیت تغذیه
* تلفیق آموزش در فرآیند توانبخشی

ب ) بخش مراقبتی – توانبخشی کوتاه مدت

در این بخش، مراقبت های کوتاه مدت برای عوارض ناشی از ضایعه نخاعی به عمل می آید و نیز خدمات توانبخشی جامع و اختصاصی به هر فرد ارائه می شود تا وی بتواند به پتانسیل های خودکفایی در خانه و جامعه دست یابد. یک محیط درمانی 24 ساعته مناسب برای افرادی که نیازمند توانبخشی تخصصی و پیشرفته هستند فراهم می شود. افرادی که با شرکت در برنامه بخش مراقبتی- توانبخشی اولیه توانسته اند از نظر درمانی و فیزیکی با ناتوانی خود، سازگاری پیدا کنند، می توانند از خدمات این بخش بهره مند گردند. اقدامات انجام یافته در این بخش بدین منظور می باشد که افراد ترخیص شده از بخش توانبخشی اولیه، مراقبت مورد نیاز را دریافت کنند تا حداقل در همان سطح عملکردی که در طی مرحله توانبخشی اولیه به دست آورده اند باقی بمانند. مراقبت کوتاه مدت، ممکن است به صورت سرپایی نیز انجام پذیرد. در صورت نیاز به بستری، طول مدت اقامت برای افراد بسته به علت پذیرش آنها متغیر می باشد. در مورد افرادی که هنوز نیازمند درمان های بیشتر و یا ارزیابی حرفه ای هستند تا درجه استقلال و امکان اشتغالشان به حداکثر برسد، نیاز به بستری وجود دارد. همان مراقبت تخصصی ارائه شده در بخش مراقبتی- توانبخشی اولیه، در بخش مراقبتی- توانبخشی کوتاه مدت قابل اجرا می باشد. تمرین مهارت هایی که در درمان های توانبخشی روزانه مدنظر هستند، باید عصرها و در روزهای تعطیل توسط واحد پرستاری ادامه یابد.


ضمن ارزیابی پزشکی اولیه ( که معمولا یک یا دو هفته به طول می انجامد)، تمرینات توانبخشی اولیه آغاز میگردد و پس از آن یک برنامه توانبخشی پزشکی کامل برای فرد تجویز می شود. طول مدت این برنامه بر اساس نیازهای شخصی هر فرد ، تعیین می شود.


ارزیابی، جهت امکان شرکت در برنامه توانبخشی حرفه ای تقریبا در اواخر دوره توانبخشی پزشکی انجام میشود که ممکن است این ارزیابی تا 2 هفته به طول انجامد.


افراد پذیرش شده در این بخش دو دسته می باشند:

1- افراد ترخیص شده از بخش مراقبتی – توانبخشی اولیه
2- افرادی که قبلا در مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی اقامت داشته اند و پس از تکمیل فرآیند درمانی- توانبخشی، ترخیص شده و به خانه بازگشته اند ولی مجددا نیازمند برخی اقدامات می باشند. شایع ترین علل پذیرش این گروه عبارتند از:


معاینات بالینی معمول سالانه، درمان زخم های بستر، درمان عوارض ادراری- تناسلی، درمان شکستگی، درمان عوارض تنفسی، تمرینات بازتوانی مجدد و پیشرفته تر.
در واقع این بخش یک توانبخشی جامع، کلی ، حمایتی و اختصاصی برای افرادی فراهم می کند که نیازمند کمک جهت انجام فعالیت های روزمره شان هستند. نتایج عملکردی ذیل را می توان در طی این برنامه کسب کرد:


- کاهش وابستگی به اشخاص دیگر برای مراقبت
- توانایی زندگی مستقل
- بهبود تحرک
- مهارت های مراقبت شخصی و زندگی مستقل
- بهبود بازگشت به اجتماع
- بهبود اعتماد به نفس پس از تکمیل ارزیابی مربوط به زندگی مستقل توسط کار درمانگر
- آموزش در مورد نحوه دسترسی بیشتر به امکانات محیط خانه و راه حل های احتمالی
- آموزش در مورد مراقبت شخصی، حفظ سلامت و پیشگیری
- شرکت در برنامه های ارزیابی حرفه ای از جمله افزایش آگاهی نسبت به خدمات حرفه ای موجود، مشاوره حرفه ای و توصیه های حرفه ای بر اساس اولویتها و تواناییهای فرد
- تسلط بر استفاده از فن آوری کمکی در جهت ایمنی فرد و استقلال و بازگشت به کار

ج ) بخش مراقبتی طولانی مدت


در این بخش، مراقبت ها برای آن دسته از افرادی ادامه می یابد که علیرغم تلاش های صورت گرفته در مرحله توانبخشی اولیه قادر به ترک مرکز نمی باشند. سایر افرادی که در این بخش پذیرش می گردند عبارتند از:


- کسانی که فاقد حمایت خانوادگی یا سیستم حمایتی اجتماعی می باشند هر چند این افراد مرحله توانبخشی را با موفقیت گذرانده باشند.
- افراد تتراپلژی که دارای سن 55 سال یا بالاتر می باشند.
- افرادی که برای فعالیت های زندگی روزمره به مراقبت پرستاری بیشتری نیازمند.

شرایط بخش های مراقبت

هر بخش مراقبت شامل چهار قسمت عمده به شرح ذیل می باشد:


1- اتاق های خواب
2- اتاق های استحمام
3- سرویس مرکزی
4- فضاهای مورد نیاز جهت فعالیتهای افراد ضایعه نخاعی

- به منظور دسترسی به نتیجه مطلوبتر، هر بخش مراقبت از افراد ضایعه نخاعی باید شامل 20 تخت باشد.
- هر بخش مراقبتی توانبخشی اولیه و هر بخش مراقبت حمایتی باید شامل 4 اتاق یک تخته، 5 اتاق دو تخته را اتاق چهارتخته باشد.
- هر بخش مراقبت طولانی مدت باید شامل 4 اتاق یک تخته، 11 اتاق دو تخته و 1 اتاق چهارتخته باشد.
توجه : بر اساس نیازهای مرکز ضایعه نخاعی تعداد اتاقهای یک، دو و چهار تخته می تواند تغییر کند ولی در هر صورت تعداد تخت ها نباید 30 تخت کمتر باشد.

1- اتاق های خواب
در این قسمت فعالیتهای زیر صورت می گیرد:
- اکثر معاینات و درمانها در کنار تخت انجام می پذیرد.
- بخشي از درمان های توانبخشی فرد ضایعه نخاعی در تخت انجام می شود.
- در هنگام استراحت و خواب، افراد دارای ضایعه نخاعی باید با فواصل زمانی منظم توسط کارکنان پرستاری جابجا شوند تا از تشکیل زخم های بستر جلوگیری گردد.
- هر اتاق خواب باید یک دستشویی به شکل وان جهت مراقبت های مورد نیاز فرد ضایعه نخاعی داشته باشد.
- تجهیزاتی که جهت انتقال فرد از تخت به صندلی چرخدار یا برانکارد استفاده می شود. (مانند بالابر ) به فضای باز کافی برای استفاده نیاز دارند.
- فضای کافی باید در کنار تخت ها وجود داشته باشد زیرا در مدتی که افراد به استراحت در تخت می پردازند صندلی های چرخدار و واکرهای آنها در کنار تخت قرار می گیرند و در ضمن باتری های صندلی چرخدار الکتریکی در کنار تخت مجددا شارژ می گردند.
- از آنجایی که میانگین زمان اقامت افراد دارای ضایعه نخاعی در مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی طولانی است، لازم است وسایل شخصی چون کتاب در کنار تخت و در دسترس فرد باشد.
- در فضای اتاق های خواب بایستی مناسب سازی و رفع موانع جهت فعالیت های ضروری انجام شود، از این رو رعایت موارد ذیل الزامی است:


- در همه ی اتاق هاي خواب حداقل 12 سانتی متر بین سر تخت و دیوار فاصله باشد.
- در اتاق های یک تخته، تخت طوری قرار داده شود که حداقل 100 سانتی متر بین پای تخت و نزدیکترین دیوار یا قطعه ثابت وسایل و حداقل 100 سانتی متر بین یک کناره تخت و نزدیکترین دیوار یا قطعه ثابت تجهیزات یا لوازم فاصله باشد.
- در اتاق های دو تخته، تختها با فاصله 150 سانتی متر از یکدیگر در مرکز اتاق قرار داده میشوند، به طوری که حداقل 40 سانتی متر بین لبه هر تخت و نزدیکترین دیوار یا قطعه ثابت تجهیزات یا لوازم و حداقل 100 سانتی متر بین پایه تخت و نزدیکترین دیوار یا قطعه ثابت تجهیزات یا لوازم فاصله باشد.
- در اتاق های چهارتخته، تختها با فاصله 300 سانتی متر از یکدیگر در مرکز اتاق قرار داده می شوند به طوری که حداقل 90 سانتی متر بین لبه هر تخت و نزدیکترین دیوار یا قطعه ثابت تجیهزات یا لوازم و حداقل 180 سانتی متر بین پایه تخت ها و دیوارها فاصله باشد.

اتاق های یک تخته :

از این اتاقها جهت سازگاری اولیه افرادی که آسیب شان شدید است، افرادی که به مراقبت ویژه نیاز دارند یا افرادی که نیاز به جداسازی دارند استفاده می شود. اتاق یک تخته جداسازی برای بیماران مبتلا به بیماریهای قابل انتقال نظیر هپاتیت و .... استفاده می شود.

اتاق های دو تخته :
این اتاق ها در موارد ذیل قابل استفاده هستند.
ایجاد سازگاری اولیه با محیط در افرادی که به مراقبت ویژه و حاد نیاز ندارند.
ایجاد فضایی خصوصی تر برای افرادی که توانایی بیشتری در مراقبت از خود دارند.
ایجاد سهولت در پرستاری دو فرد با عفونت مشابه .


اتاق های چهارتخته:
از این اتاقها در موارد ذیل استفاده می شود:
- ایجاد سازگاری در افرادی که قادر به مراقبت از خود نیستند.
- حمایت بیشتر از افراد به ویژه افرادی که مرحله اولیه بازتوانی شان را می گذرانند.
- سهولت در مراقبت و پرستاری از افرادی که قادر به مراقبت خود نیستند.
- از این اتاق ها جهت افرادی که نیاز به مراقبت ویژه و استفاده از رسپیراتور و .... دارند نیز استفاده می شود که در این صورت باید فضای اتاق در معرض دید مستقیم پرستاران باشد.

2. اتاق های استحمام

از جدی ترین عوارض آسیب طناب نخاعی، از دست دادن کنترل حسی عضلانی دفع ادرار و اجابت مزاج می باشد بسیاری از افراد دارای ضایعه نخاعی که قادر به مراقبت از خود هستند می توانند مراقبت فردی از خود و نحوه دفع ادرار و اجابت مزاج و مراقبتهای لازم در این زمینه را فرا بگیرند و این در حالی است که دسته ای دیگر از افراد دارای ضایعه نخاعی جهت مراقبت، نیاز به پرستار دارند. اتاقهای استحمام در بخش های مراقبت ضایعه نخاعی بایستی طوری طراحی گردند که هر دو گروه فوق بتوانند از آن استفاده نمایند و حتی الامکان محیطی خلوت را برای خود فراهم نمایند.
در اتاق استحمام با توجه به اینکه بعد از اجابت مزاج فرد نیاز به دوش گرفتن دارد بایستی علاوه بر صندلی ویژه، دوش نیز وجود داشته باشد. حداقل پهنای دوش جهت اجابت مزاج و دوش گرفتن یک فرد در وضعیت خوابیده به پشت 240 سانتی متر و حداقل ارتفاع دوش 210 سانتی متر باید تا قرارگیری در ناحیه دوش به نحوی امکان پذیر گردد که هنگام استفاده از آن، فرد با دوش برخورد نکند.

3. سرویس مرکزی :


خدمات اصلی که در ارتباط با حمایت از فرد بستری می باشد در این قسمت صورت می گیرد:

ایستگاه پرستاری:

این قسمت شامل فضایی برای کار و مرکز کنترل کارکنان پرستاری و سایر کارکنان می باشد. این مرکز شامل فضایی برای نگهداری اطلاعات مربوط به افراد دارای ضایعه نخاعی، تجهیزات کامپیوتری ذخیره کننده اطلاعات ترالی مجهز به اکسیژن و وسایل احیاء جهت انتقال سریع به بالین فرد نیازمند به اقدامات اورژانس است.

اتاق درمان :

این اتاق نگهداری تمام وسایل درمانی مورد نیاز در بخش مراقبت ( اعم از دارو، سرنگ، سرسوزن، سرم، وسایل سوندگذاری و ... ) می باشد. تجهیزات درمانی در و یا سه ترالی ( کابینت متحرک ) نگهداری می شوند که محتویات آن به طور منظم توسط کارکنان پرستاری تعویض می شوند. یخچال جهت نگهداری موادی که برای نگهداری نیاز به دمای پایین دارند، مورد نیاز است، دسترسی به این اتاق فقط باید از طریق ایستگاه پرستاری امکان پذیر باشد.

اتاق استراحت و دستشویی کارمندان بخش :
دستیابی به این محل ها باید تنها از طریق ایستگاه پرستاری امکان پذیر باشد.

اتاق معاینه :
این اتاق جهت اقدامات و درمانهایی است که در اتاق فرد قابل انجام نیستند.

اتاق های وسایل :


الف ) اتاق وسایل تمیز


این اتاق محلی برای وسایل پزشکی استریل و غیر استریل به جز داروها است که در مراقبت از افراد دارای ضایعه نخاعی مورد استفاده قرار می گیرند.


ب ) اتاق وسایل آلوده
تمیز کردن تجهیزات، وسایل و دور انداختن مواد زائد در این اتاق انجام می شود.

اتاق های البسه و ملحفه ها:
الف ) اتاق البسه و ملحفه تمیز


دارای قفسه بندی جهت نگهداری البسه و ملحفه تمیز می باشد.


ب ) اتاق البسه و ملحفه آلوده
این اتاق محلی جهت نگهداری موقت البسه و ملحفه آلوده است تا زمانی که از بخش خارج شوند.

گنجه مواد شوینده بهداشتی:
این اتاق، محلی برای نگهداری وسایل مورد استفاده در نظافت بخش می باشد.


انبار تجهیزات پزشکی توانبخشی :

این فضا جهت نگهداری تجهیزات اختصاصی مورد نیاز روزانه در واحد پرستاری نظیر برانکارد، صندلی چرخدار، تجهیزات جابجایی، رسپیراتور و سایر تجهیزاتی که ممکن است برای مدتی استفاده نشوند تدارک دیده شده است.


اتاق کنفرانس/ آموزش:
از این اتاق نه تنها جهت کنفرانس کارکنان در زمینه مطالب علمی و عملی در ارتباط با ضایعه نخاعی استفاده می شود بلکه به عنوان محلی جهت آموزش به افراد دارای ضایعه نخاعی و خانواده آنها نیز میباشد.

4- فضاهای مورد نیاز جهت فعالیت های فرد ضایعه نخاعی
توانبخشی افراد دارای ضایعه نخاعی شامل فعالیتهای جسمانی و یادگیری تعاملات اجتماعی همراه با آموزش مراقبت از خود می باشد. در هر بخش بایستی تسهیلات لازم فراهم شوند تا افراد جهت ترک بستر و فعالیتهای بیشتر تشویق شوند.

اتاق روزانه :
این اتاق به منظور فعالیتهای بدون نظارت توسط فرد نظیر بازی ها و تماشای تلویزیون و .... استفاده میشود.

بخش پشتیبانی ( واحد جنبی بخش های مراقبت )
این بخش شامل قسمتهای ذیل می باشد:

واحد ملاقات


شامل اتاق ملاقات و دستشویی جهت ملاقات کنندگان می باشد.
اتاق ملاقات قسمتی است که جهت ملاقات بین افراد ضایعه نخاعی و ملاقات کنندگان استفاده می شود و حداقل فضای مورد نیاز باید گنجایش هشت ملاقات کننده و دو فرد ضایعه نخاعی با صندلی های چرخدارشان را به طور همزمان داشته باشد. ورودی این واحد بایستی از طریق راهرو و نه از بخش مراقبت افراد.

سالن غذاخوری:
برای افراد ضایعه نخاعی یک سالن غذاخوری لازم است و به جز افرادی که قادر به ترک تخت خود نیستند سایر افراد بایستی به استفاده از سالن غذاخوری تشویق شوند. از آنجايي که صبح ها مدت زیادی جهت برنامه دفع روده ای صرف می شود، صبحانه اکثر افراد توسط سینی در مجاورت تختشان به آنها داده می شود و بنابراین بیشترین استفاده از سالن غذاخوری برای صرف ناهار و شام است.


خدمات تفریح درمانی:
تفریح درمانی جزيي مهم از مراقبت های لازم جهت توانبخشی کامل افراد دارای ضایعه نخاعی است. تفریح درمانی نه تنها موجب فعالیت جسمانی می شود بلکه تطابق روانی- اجتماعی لازم را برای فرد ضایعه نخاعی فراهم می کند تا وی بتواند از نظر روحی با ناتوانی خود کنار آید. در این بخش افراد ضایعه نخاعی، فعالیتهايی چون سرامیک سازی، موسیقی درمانی، ورزش، شطرنج و ... را انجام می دهند.

حوزه مدیریت خدمات محیطی

گنجه وسایل و مواد تمیزکننده:
محل نگهداری وسایل و مواد تمیزکننده راهروها و سایر اماکن مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی ( به جز بخش های مراقبت ) می باشد.

محل نگهداری البسه و ملحفه ها:


الف ) محل نگهداری البسه و ملحفه های آلوده
این محل، مکانی دور از بخش های مراقبت برای نگهداری موقت ملحفه های کثیف می باشد.


ب ) محل نگهداری البسه و ملحفه های تمیز
البسه و ملحفه های تمیز به این محل منتقل شده، تا زمان انتقال به بخش های مراقبت و کلینیکها در این محل نگهداری می شوند.

محل جمع آوری زباله :


مکانی دور از بخش مراقبت افراد برای انتقال زباله می باشد. این مکان می باید از قسمت بیرون ساختمان قابل دسترسی برای کامیون حمل زباله باشد.

انبار:


از این مکان برای نگهداری صندلی های چرخدار، تشکها، تختهای ویژه و سایر تجهیزات استفاده میشود. وسایل و لباسهای فصلی افراد بستری نیز در این قسمت نگهداری می شود.

امکانات on-call


این امکانات فقط برای بخش ضایعه نخاعی با بیش از صد تخت در نظر گرفته می شود. این مکان باید در نزدیکی بخش های مراقبت و شامل اتاق، دستشوئی و حمام باشد.


درمانگاه ها ( مرکز پزشکی توانبخشی روزانه )
درمانگاه پزشکی ضایعه نخاعی
این تسهیلات باید در هر مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی فراهم گردد. این امکانات بایستی نزدیک به بخش مراقبتی توانبخشی اولیه و بخش مراقبتی – حمایتی باشند.


دسترسی به درمانگاههای سرپایی علاوه بر درب ورودی اصلی مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی، از طریق هر یک از بخش های مراقبت نیز باید امکان پذیر باشد. این درمانگاه امکان معاینه ی تمامی افراد ضایعه نخاعی را بر اساس یک برنامه منظم ( سه یا چهار بار در سال پس از طی مراحل توانبخشی اولیه و حداقل سالی یکبار پس از آن ) به طور سرپایی فراهم می نماید. همچنین معاینه هر یک از افراد دارای ضایعه نخاعی به صورت سرپایی در صورتی که نیاز به تشخیص اولیه داشته باشند و نیز درمانی سرپایی آنها در این بخش امکانپذیر می باشد. در ضمن تشخیص اولیه و درمان مشکلات ادراری تناسلی بیماران دارای ضایعه نخاعی اعم از بستری یا سرپایی در این درمانگاه انجام می گردد.

درمانگاه شامل قسمت های زیر است:
دفتر مسئول فنی درمانگاه ( پزشک )
یک دفتر برای هر درمانگاه مورد نیاز است.

اتاق معاینه یا درمان
اتاق سیستوسکوپی
شامل امکانات اورودینامیک و رادیولوژی ( فلوئوروسکوپی/ توموگرافی )
این اتاق فضای لازم برای سیستوسکوپی تشخیصی و درمانی را دارا می باشد. اقداماتی چون پیلوگرافی و بیوپسی و .... در این مکان صورت می گیرد.

اتاق لیتوتریپسی :
این اتاق با وسایل لیتوتریپسی برای شکستن سنگهای ادراری بدون نیاز به مداخله جراحی تجهیز خواهد شد.

اتاق ظهور فیلم رادیولوژی:
اتاق اسکراب:
فضایی است برای شستن دست کارکنان قبل از ورود به اتاق سیستوسکوپی.

دفتر اورولوژيست:
این فضا در صورتی که اورولوژیست به طور تمام وقت در مرکز، ضایعه نخاعی مشغول به کار باشد در نظر گرفته می شود.

اتاق معاینه اورولوژی :
این اتاق علاوه بر معاینه معمول دستگاه ادراری تناسلی برای هرگونه آماده سازی لازم برای سیستوسکوپی یا فرآیند اورودینامیک (سوندگذاری و ... ) مورد استفاده قرار می گیرد.

اتاق رختکن:
شامل حداقل فضای لازم برای هر فرد دارای ضایعه نخاعی به منظور درآوردن لباس هایش و پوشیدن لباس مرکز توانبخشی جهت سیستوسکوپی و .... می باشد.

اتاق بهبودی :
فضایی است که در آن بیمار، پس از لیتوتریپسی تا زمان برطرف شدن اثر بیهوشی عمومی تحت مراقبت قرار می گیرد. حداکثر فضای این اتاق برای دو بیمار می باشد.

اتاق انتظار فرد:
این اتاق باید گنجایش یک صندلی چرخدار و دو صندلی معمولی را داشته باشد. در صورتی که اتاق سیستوسکوپی و لیتوتریپسی نیز در درمانگاه وجود داشته باشد گنجایش آن به هشت صندلی افزایش می یابد.

ایستگاه پرستاری و قسمت پذیرش:
این محل به عنوان محل مرکز کنترل مراجعین، پذیرش مدارک فرد و تعیین نوبت معاینه و درمان می باشد. این قسمت فقط باید گنجایش یک متصدی پذیرش، کارکنان پرستار درمانگاه به علاوه بایگانی سوابق مراجعین را داشته باشد.

دستشویی:
این محل بایستی گنجایش یک صندلی چرخدار را داشته باشد و فرد دارای ضایعه نخاعی امکان استفاده از آن را داشته باشد.


انبار وسایل جابجایی :
در این محل به منظور انجام سه هزار ویزیت افراد دارای ضایعه نخاعی در سال باید دو برانکارد و یک بالابر مکانیکی وجود داشته باشد و بایستی فضای انبار، گنجایش قرارگیری این وسایل را داشته باشد.

اتاق وسایل تمیز:
این اتاق بعنوان نگهداری اقلام مورد نیاز درمانگاه ( از قبیل سوندها، کیسه های ادرار، محلول ها و ...) در نظر گرفته شده است.

اتاق وسایل آلوده :
تمیز کردن تجهیزات ، وسایل و دورانداختن مواد زائد در این اتاق انجام می شود.

گنجه وسایل شوینده :
محل نگهداری مواد شوینده و وسایلی است که جهت نظافت درمانگاه استفاده می شود.

درمانگاه توانبخشی ضایعات نخاعی:
این درمانگاه باید مجاور بخش های مراقبت واقع شده باشد. هم بیماران سرپایی و هم بیماران بستری از خدمات این بخش بهره مند خواهند شد.

درمانگاه توانبخشی شامل قسمت های ذیل است:


فیزیوتراپی
کاردرمانی
توانبخشی حرفه ای
آموزش فعالیتهای زندگی روزمره
آب درمانی
کارگاه ارتوپدی فنی ( اعضاء مصنوعی ) شامل:
دفتر ارتوپدی
اتاق اندازه گیری و معاینه
فضای کارگاه شامل:
- انبار وسایل
- مرکز ساخت و تعمیر


بخش مربوط به مراقبت در خانه:

مراقبت در خانه به خدمات ویژه پزشکی و روانشناسی ارائه شده از طرف مرکز توانبخشی در جهت برطرف نمودن نیازهای پزشکی، توانبخشی، پرستاری و اجتماعی بیماران ساکن در منزل گفته می شود که اعضای تیم توانبخشی، بیمار و خانواده وی در آن نقش دارند. این بخش امکان ادامه مراقبت های بهداشتی افراد دارای ضایعه نخاعی را فراهم می سازد و پلی است که خلاء اقدامات پزشکی و توانبخشی و روانی- اجتماعی بین مرکز توانبخشی و جامعه را برای افراد دارای ضایعه نخاعی پوشش می دهد. این بخش شامل قسمتهایی است نظیر:

دفتر هماهنگ کننده مراقبتهای خانه


اتاق مصاحبه خصوصی :
در این اتاق مشاوره های لازم توسط کارکنان به افراد دارای ضایعه نخاعی و خانواده هایشان پیش از ترخیص و یا پس از ترخیص از مرکز توانبخشی ارائه می گردد.

دفتر کارکنان مراقبت های خانه :


این دفتر گنجایش یک میز و فضایی برای کنفرانس کارکنان مراقبت های خانه که بخش اعظم وقتشان به ملاقات با افراد دارای ضایعه نخاعی در خانه اختصاص دارد و نیز محلی برای بایگانی سوابق بیماران را دارد.

انبار:
فضایی برای انبار نمودن وسایل برنامه زندگی مستقل می باشد.

داروخانه مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی:

بخش داروخانه مسئول کنترل و توزیع کلیه داروهای مورد نیاز در جهت مراقبت های بهداشتی افراد دارای ضایعه نخاعی می باشد. جهت تسهیل در بارگیری و تخلیه وسایل پزشکی و اعضاء مصنوعی داروخانه بایستی به آسانی از درب اصلی مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی قابل دسترس باشد.


به منظور ارائه مراقبتهای لازم ضمن تامین نیازهای داروئی، داروخانه مرکز توانبخشی جامع ضایعه نخاعی بایستی شامل دو قسمت ذیل باشد:
یک قسمت برای مراجعین سرپایی با قابلیت ارائه اعضاء مصنوعی و داروهای تجویز شده برای مراجعین سرپایی دارای ضایعه نخاعی.
قسمت دیگر جهتع تهیه دارو برای افراد دارای ضایعه نخاعی بستری
به طور کلی فضاهای ذیل به منظور تامین حداقل نیازها ضروری می باشند:

فضای بدون حفاظ :
برای اموری که شامل انباشتن، آماده نموده یا توزیع فرآورده های داروئی نیم باشند به شرح ذیل:

بخش اداری :
دفتر داروساز ( مسئول فنی )
دفتر متصدی سفارش دارو

بخش دریافت نسخه :
اتاقک مخصوصی است که بیماران نسخه های خود را به آنجا ارائه می دهند.

بایگانی و محل رایانه ای نمودن اطلاعات:
در این محل شرح حال مراجعین نگهداری می گردد و جهت ساماندهی، روند ورود نسخه های کلیه داروها به صورت اطلاعات رایانه ای ذخیره می گردد.

اتاق انتظار :
این فضا می تواند با اتاق انتظار مراجعین درمانگاه ادغام گردد.

فضای محافظت شده :
کلیه کارهای مربوط به انبار، جابجائی فرآورده های داروئی و سایر تجهیزات پزشکی توانبخشی در این محل صورت می گیرد.

کلینیک محیط خانه :


هدف از ایجاد این فضا آموزش فرد دارای ضایعه نخاعی به منظور دستیابی به استقلال در فعالیتهای روزمره و اطمینان از انتقال رضایتبخش بیمار از محیط مرکز توانبخشی به محیط خانه می باشد. پیش از ترخیص از مرکز توانبخشی ضایعه نخاعی، بیمار می تواند به تنهایی یا همراه همسر و یا مراقبش به مدت یک هفته در محیطی مشابه خانه سکونت گزیند. هدف از این کار بازیافتن توانایی های مورد نیاز در خارج از محیط مرکز توانبخشی می باشد. این فضا بایستی شبیه خانه طراحی شده باشد و دور از واحد پرستاری قرار گیرد تا بیمار برای انجام فعالیتهای روزانه خویش از بخش پرستاری کمک نگیرد. در هر مرکز ضایعه نخاعی تنها یک مکان شامل آشپزخانه، اتاق نشیمن، اتاق خواب و حمام در نظر گرفته خواهد شد.

بخش اجرایی ( بخش اداری ):
این بخش برای کارکنان تمام وقت در نظر گرفته می شود:
- دفتر سرپرست مرکز
- دفتر معاون سرپرست مرکز
- دفتر منشی یا متصدی پذیرش
- دفتر پزشکان
- دفتر سوپروایزر پرستاری
- دفتر روانشناس
- دفتر مددکار اجتماعی
-دفتر کارشناس تغذیه

خدمات جامع توانبخشی :

خدمات جامع توانبخشی عبارت است از ترکیب جامعی از خدمات توانبخشی با رویکرد چند تخصصی، این تیم چند تخصصی به همراه خود فرد دارای ضایعه نخاعی، یک برنامه درمانی پزشکی توانبخشی ویژه برای هر فرد را طراحی می نماید. تمرکز این برنامه بر برطرف ساختن نیازهای اختصاصی فرد و دستیابی به اهداف توانبخشی می باشد و فرد را قادر می سازد به بالاترین سطح مطلوب خودکفایی ممکن به منظور آمادگی برای تلفیق اجتماعی و مقاصد حرفه ای و اشتغال دست یابد.

خدمات ارائه شده توسط تخصص های مختلف عبارتند از:

خدمات پزشکی :


یک پزشک آموزش دیده یا مجرب در زمینه طب فیزیکی و توانبخشی بر نحوه ارائه خدمات توانبخشی پزشکی نظارت می کند. در ابتدا بایستی ثبات وضعیت جسمانی فرد مورد تائید قرار گیرد و پزشک آمادگی وی را برای شروع تمرینات اعلام نماید. بر اساس ارزیابی های انجام شده پتانسیل توانبخشی و محدودیت های عملکردی فرد تعیین شده و مناسب ترین برنامه توانبخشی و درمانی با همکاری اعضاء تیم برای هر فرد انتخاب می گردد. بر اساس دید جامع نگر در پزشکی، باید امکان مشاوره گرفتن از سایر متخصصین نظیر متخصص طب داخلی، روانپزشک و ... فراهم باشد. پزشک بایستی در طول فرایند توانبخشی وضعیت جسمانی فرد را به طور مرتب کنترل نماید و در صورت نیاز، مداخله درمانی نماید.

در اقدامات پزشکی پیشگیری، درمان و کنترل موارد ذیل مورد توجه می باشد:
مشکلات ادراری – تناسلی
مشکلات قلبی – عروقی
مشکلات گوارشی
مشکلات تنفسی
زخم های فشاری
مشکلات روانشناختی
سایر عوارض

خدمات فیزیوتراپی :

هدف فیزیوتراپی، کمک به فرد جهت کسب حداکثر استقلال عملکردی ممکن است به نحوی که فرد قادر به بازگشت به زندگی در خانه و جامعه و مشارکت کامل در فعالیت های حرفه ای و تحصیلی خود باشد. متخصص فیزیوتراپی و سایر اعضاء تیم از جمله پزشک، باید یک برنامه درمانی طراحی نمایند که بر بهبود عملکرد فرد و راحتی او متمرکز باشد.
فیزیوتراپیست به ارزیابی و اندازه گیری توانایی های فرد از نظر قدرت، انعطاف پذیری، تعادل، تحرک (راه رفتن یا استفاده از صندلی چرخدار )، هماهنگی، سرعت، استقامت قلبی، ریوی، و نیز مهارت های عملکردی فرد می پردازد.
اهداف درمانی فیزیوتراپی بهبود موارد زیر است:

- توانایی تحرک:
- تمرین راه رفتن با یا بدون ارتز
- وزن اندازی نسبی یا تمرین راه رفتن در حالت تعلیق
- برنامه ایستادن برای کسب آمادگی راه رفتن
- تمرینات تحرک در تخت و تمرینات جابجایی
- برنامه راه رفتن و دوچرخه ثابت با کمک تحریک الکتریکی
- تجویز و آموزش استفاده از ارتزهای اندام تحتانی
- بازآموزی عضلانی و آموزش کنترل حرکتی
- تمرینات آموزش مهارت های تحرک با صندلی چرخدار
-قدرت، انعطاف پذیری، مراقبت پوست، درمان درد و آمادگی جسمانی
تمرینات تقویتی
تمرینات کششی
استفاده از بریس های گچی برای افزایش انعطاف پذیری
استفاده از مدالیته های مناسب جهت کنترل درد، تحرک مفصل و ترمیم بافت نرم
آب درمانی
برنامه درمان زخم
تمرین با تجهیزات تقویتی و استقامتی که قابل دسترسی با صندلی چرخدار باشند.

-استفاده از فن آوری کمکی


- ارزیابی صندلی چرخدار
- آموزش تحرک با صندلی چرخدار
- ارزیابی نشستن برای کمک به فرد تا راحت بنشیند و در وضعیتی باشد که ضمن حفظ تعادل، قادر به انجام کارهای روزمره اش نیز باشد.
بررسی توزیع فشار و اصلاح محل نشستن با تجویز بالشتک مناسب جهت جلوگیری از زخم های فشاري
-کار با سایر اعضاء تیم برای اطمینان از این که وسایل و فن آوری های کمکی تجویز شده توسط متخصصین مختلف، همگی با هم همخوانی دارند.
-توانایی بازگشت به کار
- آموزش جلوگیری از آسیب شغلی
- ارزیابی ارگونومیک محل کار و توصیه برای ایجاد تطابقات لازم

خدمات کاردرمانی

کاردرمانی به افراد کمک می کند تا مهارت های ضروری برای یک زندگی مستقل، سالم و شاد را دوباره به دست آورند. توسعه دهند و یا ایجاد نمایند. با رفع محدودیت های عملکردی فرد و به کارگیری راهبردهای جبرانی و وسایل کمکی، کاردرمانی به فرد این توانایی را می دهد که مهارت های زندگی را کسب نماید.


برنامه و خدمات کاردرمانی به شرح ذیل می باشد:

- فعالیت های روزمره زندگی شامل: استحمام، رفتن به دستشویی، پوشیدن و درآوردن لباس، غذاخوردن، جابجایی، فعالیتهای اجتماعی، ارتباط عملکردی (نوشتن، تلفن زدن و ... )
- مهارت های زندگی مستقل نظیر آماده کردن غذا، نظافت لباس ها، نظافت و نگهداری منزل، مراقبت ازکودک، مدیریت منزل
- فن آوری کمکی شامل مناسب سازی صندلی چرخدار، تجهیزات حمام و ....
- آموزش نشستن و قرارگیری فرد در صندلی چرخدار به نحوی که سلامت پوست، وضعیت قرارگیری مناسب، و عملکرد فرد حفظ شود.
- طراحی، ساخت و به کارگیری اسپلینت های اندام فوقانی
- دامنه حرکتی، قدرت، حرکات عملکردی و هماهنگی اندام فوقانی
- تطابقات لازم در خانه، محل تحصیل و محل کار
- دسترسی به کامپیوتر و طراحی ارگونومیک محل کار
- برنامه رانندگی تطابقی
- تلفیق اجتماعی، دسترسی به بانک، انجام خرید، حضو مستقل درمکان های درمانی، تفریحی و ...
- برنامه ترخیص شامل آموزش خانواده، برنامه منزل و آماده سازی ساختمان
- بازگشت به جامعه

خدمات پرستاری :


پرستاری، نقش حیاتی در ارائه خدمات دارد. تاکید خدمات پرستاری بر تامین مراقبت فیزیکی، حمایت عاطفی و آموزش افراد جهت کسب سطح مطلوب سلامت و استقلال می باشد. در پرستاری حرفه ای امروز، فرد باید جهت کسب آگاهی از نیازهای بهداشتی خود نظیر سوندگذاری، بهداشت پوست، تغذیه و .... راهنمایی شده و مراقبت های لازم در این زمینه را دریافت نماید. مهارت های مراقبت شخصی باید به افراد آموزش داده شود و در شرایطی که استقلال کامل فرد امکان پذیر نیست، پرستاران باید افراد را در زمینه تعلیم چگونگی کمک موثر در انجام فعالیت هایشان به دیگران، آموزش دهند به گونه ای که افراد قادر باشند در صورت نیاز به کمک، از وجود دیگران به طور موثری بهره مند گردند. خدمات پرستاری متمرکز بر موارد ذیل می باشد.


- مشکلات عصبی
- مشکلات عضلانی – اسکلتی
- مشکلات گوارشی
- مشکلات تنفسی
- تغذیه
- واکنش های عاطفی
- مشکلات قلبی – عروقی
- مشکلات ادراری – تناسلی


- آموزش بیمار در زمینه های ذیل :
- تحرک و جابجایی
- تغذیه
- محافظت از پوست
- محافظت از دستگاه ادراری
- برنامه دفع روده ای
- عوارض تنفسی
- مشکلات جنسی
- واکنش های روانشناختی
- عوارض دیگر ( ترومبوز ورید عمقی، هیپر/ هیپوترمی، مشکلات دارو درمانی، درد، افت فشار وضعیتی، استخوان سازی نابجا، اسپاستی سیتی، اختلال رفلکسی اتونومیک )
- ایمنی در خانه
- توانبخشی حرفه ای و تلفیقی
- گروه های حمایتی

خدمات مشاوره توانبخشی


هر فرد باید به یک مشاور دسترسی داشته باشد که به او در طراحی، دستیابی و مدیریت خدمات که دریافت می دارد کمک کند. مشاوره به فرد کمک می کند تا :
به گونه موثری با شرایط اقامت در مرکز وفق یابد.
با ناتوانی خود تطابق پیدا کند.
به تمامی خدمات مورد نیاز به موقع و با توالی منظم دسترسی پیدا کند.
با اتمام برنامه دوباره به خانه و اجتماع بازگردد.

خدمات ارائه شده توسط مشاور توانبخشی عبارتند از :

- پیگیری برنامه اختصاصی مربوط به هر فرد و میزان پیشرفت آن
- مشاوره و راهنمایی فرد
- ایجاد ارتباط موثر بین فرد و تیم توانبخشی
- نظارت، هماهنگی و کنترل خدمات توانبخشی
- ارائه برنامه ترخیص
- هماهنگی خدمات مورد نیاز در خارج از مرکز
-دفاع از حقوق فرد
- ارتباط مستمر با حامیان، خانواده و متخصصین

خدمات روانشناسی :

متخصصین خدمات روانی به عنوان بخشی از تیم توانبخشی به فرد کمک می کنند تا به سطح مطلوب استقلال در زندگی اجتماعی دست یابد. فرد می تواند برای دریافت خدمات روانشناسی، یا شخصا و بر حسب احساس نیاز به روانشناس مراجعه نماید و یا توسط سایر اعضاء تیم ارجاع داده شود.

خدمات ارائه شده توسط روانشناس عبارتند از:
- ارزیابی وروانشناختی فرد
- ارائه مداخلات و درمان های لازم برای افراد شامل:
- درمان روانشناسی فرد
- مشاوره فردی
- مشاوره گروهی
- مداخله در بحران
- کنترل و حمایت
- مشاوره با خانواده
- مشاوره با کارکنان
- کلاس های آموزش های روانی برای افراد، خانواده ها و کارکنان
- پیشگیری از سوء مصرف مواد و جلوگیری از بازگشت به سوء مصرف مواد
- برنامه های درمانی اختصاصی برای هر فرد
- قضاوت در درگیری ها و خدمات مدیریت خشم

خدمات مددکاری بالینی – اجتماعی:


دامنه وسیعی از خدمات به مراجعین و خانواده شان را شامل می شود که تلفیق مجدد فرد با اجتماع را تسهیل می نماید.

خدمات ارائه شده عبارتند از:


- ارزیابی روانی- اجتماعی مختصر
- مشاوره درمانی گروهی و فردی


نیازهای فیزیکی، اجتماعی، عاطفی، محیطی و اقتصادی فرد و خانواده باید مدنظر قرار گیرد. ارزیابی های روانی – اجتماعی از زمان پذیرش فرد آغاز می شود. شرح حال کلی فرد برای طراحی مداخلات و برنامه ترخیص فرد ضروری است و باید در پرونده موجود باشد. ارتباطات مستمر و منظم با فرد، اعضاء خانواده و افراد مرتبط دیگر باید حفظ شود تا مشارکت آنها در برنامه توانبخشی فرد افزایش یابد.


مددکار اجتماعی به فرد و خانواده اش کمک می کند تا با تغییراتی که در اثر ایجاد ضایعه نخاعی بر زندگی آنها تحمیل شده است. تطابق یابند. همچنین مددکار اجتماعی می تواند فرد را در صورت نیاز به روانپزشک یا روانشناس نیز ارجاع دهد.

خدمات جنبی توانبخشی :

خدماتی که در ذیل می تواند به صورت اختیاری در محل مرکز ارائه شود. در غیر این صورت باید مراکز معینی جهت ارائه این خدمات معرفی گردیده و افراد جهت دریافت این خدمات در صورت نیاز به این مراکز ارجاع داده شوند.

خدمات ارتوپدی فنی :


عبارت است از ارائه خدمات مورد نیاز برای افرادی که به بریس های اندام فوقانی، اندام تحتانی و یا تنه نیازمند هستند تا تحرک و خودکفایی شان به حداکثر برسد. در مورد مراجعینی که قبلا بریس دریافت کرده اند باید ارزیابی صورت گیرد تا در صورت نیاز تعمیر، تغییر یا جایگزینی بریس انجام گیرد و در مورد مراجعین جدید، وضعیت آنها برای بهره مندی از یک بریس مناسب مورد ارزیابی قرار میگیرد.

خدمات فن آوری کمکی و مهندسی توانبخشی :


وسیله فن آوری توانبخشی عبارت است از :
هر جزء قطعه، تجهیزات یا سیستم هایی که یا به صورت تجاری موجودند و یا نیاز به تغییرات و مناسب سازی دارند و به منظور افزایش، حفظ یا بهبود توانایی های عملکردی افراد دارای ناتوانی مورد استفاده قرار می گیرند. فن آوری کمکی به افراد دارای ناتوانی کمک می کند تا کنترل بیشتری روی زندگی خود داشته و مشارکت خود در تحصیل، اشتغال، خانواده و فعالیت های اجتماعی را افزایش دهند. مشاوره در مورد فن آوری کمکی می تواند توسط متخصص فیزیوتراپی، کاردرمانی، مهندس کامپیوتر و مهندسین توانبخشی ارائه گردد.

-این افراد باید مشاوره تجویز و آموزش در زمینه های ذیل را انجام دهند:


- دسترسی به کامپیوتر و تطابقات لازم
- کمک در انجام کارها و مراقبت های شخصی
- نشستن و تحرک
- رانندگی تطابقی


مهندسین توانبخشی مستقیما روی هر یک از مراجعین کار می کنند تا تجهیزات مناسبی را طراحی نمایند که مشکل خاص آن فرد را که مانع از کارآیی فردی و یا عملکرد مناسب او شده است، حل نمایند. اینگونه مشکلات ممکن است در هر یک از مراحل فرایند توانبخشی بروز نمایند ضمن آنکه می توانند تاثیرات منفی جدی بر پتانسیل فرد برای موفقیت در فعالیت های زندگی روزمره، تحرک، کارآیی در تحصیل، اشتغال و فعالیت های تفریحی داشته باشند.

حل چنین مشکلاتی نیازمند طراحی اختصاصی تجهیزات و یا راهبردهای جبرانی است که ممکن است به صورت آماده در بین فن آوری های کمکی، موجود نباشند.


اصول ثابت شده فیزیکی و عوامل فیزیولوژیک و انسانی توسط مهندسین توانبخشی با هم ترکیب می شوند. تطبیق موفقیت آمیز عوامل مکانیکی و انسانی، نیازمند تلاش تیمی آگاهانه ای است تا توانایی های قابل بهبود به کمک تجهیزات، تعیین گردد.

خدمات تیم سیار توانبخشی :

این خدمات توسط تیمی متشکل از پزشک، فیزیوتراپیست، کاردرمانگر، پرستار، روانشناس، مددکاراجتماعی به صورت گروهی یا انفرادی در محل اقامت فرد ( خارج از مرکز درمانی ) ارائه می شود.
هدف، ارائه خدمات به افرادی است که قادر به دسترسی به خدمات مرکز نیستند.
اعضای تیم می تواند شامل موارد ذیل باشد:

پزشک :


- دستور انجام آزمایشات، رادیوگرافی- سونوگرافی
- دارو درمانی و تعیین خط مشی درمانی
- نظارت بر اجرای درمان های پزشکی و نحوه استفاده از لوازم بهداشتی
- آموزش فرد و خانواده وی در زمینه مسائل بهداشتی و درمانی
- ارجاع برای اقدامات پزشکی تخصصی تر

فیزیوتراپیست :

- آموزش وضعیت ها و تمرینات ضروری به فرد و یا خانواده وی جهت انجام در منزل
- نظارت بر نحوه صحیح استفاده از وسایل و فن آوری کمکی، ارزیابی صندلی چرخدار
- مداخله فیزیوتراپی در صورت لزوم
- تغییر و تطابقات لازم
- ارجاع برای خدمات توانبخشی بیشتر

کاردرمانگر:


- بررسی و کسب آگاهی از توانایی های فرد
- ارائه آموزش های لازم برای دستیابی مجدد به مهارت ها و کسب استقلال فردی
- تهیه اسپلینت و وسایل کمکی و در صورت عدم امکان ارجاع به مراکز تخصصی توانبخشی
- آموزش فعالیت های روزمره زندگی
- بررسی مسائل شغلی قبل و بعد از معلولیت و تلاش در جهت سازگاری فرد

پرستار:


- انجام اقدامات پرستاری بر بالین فرد ( پانسمان، سوندگذاری و ... )
- آموزش فرد و خانواده در مورد مسائل بهداشتی

روانشناس:


- کسب اطلاع از وضعیت روحی و روانی فرد
- ارائه آموزش های لازم به فرد و خانواده در خصوص مشکلات روحی پس از آسیب

مددکار اجتماعی:


- بررسی وضعیت اجتماعی و اقتصادی خانواده و نحوه ارائه حمایت های لازم
- راهنمایی فرد برای بهره مندی از خدمات سازمان های حمایتی

****

منبع : كتاب " توانبخشي جامع ضايعه نخاعي "-مولفين : مژگان مقدم ، رويا حبيبي ، كيوان دواتگران ، كاظم نظم ده

-انتشار: معاونت امور توانبخشي معلولان جسمي ،حركتي و حسي-1386

 


Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100
صفحه5 از18

ورود به سایت



بازدید از سایت

بازدیدکنندگان
40
مطالب
281
وب لینک ها
3
نمایش تعداد مطالب
119498

حاضرین در سایت

ما 8 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم