مقالات فارسی

مقالات فارسی (243)

A- وقتي جابجائی با کمک "يک نفر" انجام می شود:
الف ) مراحل جابجائي از ويلچر به خودرو
1. دركنار خودرو وروبه سمت جلوي آن قرارگرفته و درب جلويی و سمت مسافر خودرو را باز کنيد. صندلی جلو را تا آنجا که امکان دارد به سمت عقب حرکت دهيد.
2. هردوپاراروي جاپائي سمت راست قرارداده وجا پائی سمت خودرو را از ويلچر دور کنيد .

3. کسی که می خواهد به شما کمک کند، بايد در جلوی شما بايستد.
4. وضعيت ويلچر بايد به نحوی باشد که تا آنجا که ممکن است نزديک به صندلی خودرو قرار گيرد. ترمزهای ويلچر را قفل کنيد.

5. هر دو پا را روی زمين قرارداده و جاپائی باقيمانده را هم دور کنيد.
6. شخص همراه،شما رابلندكرده وكمك می کند تا در لبه صندلی ويلچر قرار گيريد.سپس دسته صندلی ويلچر راکه سمت خودرو قرار دارد، برداريد.

7. سطح جابجائي بايدتنها در فضاي بين صندلی خودرو و ويلچر درنظرگرفته شود،به طوري كه يک سمت آن زير باسن شما و سمت ديگر صندلی خودرو باشد.
8. فرد کمک کننده بايد زانوهای شما را بين زانوهای خودش، ثابت نگه دارد.
9. اگر دستهای شما قدرت كافي داشته باشند ،می توانيد با قراردادن هر دو دست در طرفين خود و وارد آوردن فشار بروی ويلچر ،باسن خودرا بالابرده وازاين طريق به مراقب خود کمک کنيد تا بتوانيددر داخل خودرو قراربگيريد.
10. اما اگر قادربه انجام اين كارنباشيد، مي توانيد دستهای خودتان را در اطراف شانه های كمك كننده قلاب كنيد يا اينكه دستهايتان را در جلوی سينه خودجمع نمائيدو يا اينکه آنهارا روی پاهايتان قرار دهيد.
11. فرد کمک کننده باقراردادن دستهای خود در زير باسن تان شمارابغل مي كند.
12. خودتان را به سمت كمك كننده، خم کنيد.
13. با سه شماره، کمک کننده ،شما را ازروي صفحه انتقال بلند کرده و باسن شما را روی صندلی خودرو قرار می دهد.

14. فرد کمک کننده بايد شما را به سمت جلو خم کرده و باسن تان را بلند نموده تادر وسط صندلی خودرو قراردهد. سپس شما را به سمت عقب پشتی صندلی خودرو تکيه داده تا وضعيت ثابتی پيدا كنيد.
15. همراه شما بايد، پاهايتان را بلند نموده، و يکی پس از ديگری داخل خودرو قرار دهد.

16. به محض اينکه، روي صندلي خودرو وضعيت ثابتی پيدا کرديد، همراهتان بايد بدن شما را صاف کند.
17. کمربند ايمنی را روی سينه و قسمت بالای پاكشيده وآن را ببنديد.

18. فرد کمک کننده ويلچرتان را در قسمت پشت يا صندوق عقب قرار می دهد.
ب )مراحل جابجائي از خودرو به روی ويلچر
1. ويلچرتان بايددركنار خودرو وروبه سمت جلوي آن قرارگيرد. درب جلوی خودرو، سمت مسافر را باز کنيد. صندلی جلو را تا آنجا که امکان دارد به سمت عقب حرکت دهيد.
2. اطمينان حاصل کنيد که ويلچر تان تا آنجا که ممکن است درنزديکي صندلی خودرو قرار گرفته باشد. ترمزها ي ويلچررا قفل کرده و هر دو جاپايی آن رادوركنيد و دسته صندلی سمت خودرو را برداريد.
3. کمربند ايمنی را از روی شانه و پاهای خود آزاد نمائيد.

4. در حالی که شما روي صندلی خودرو در حالت ثابتی قرار داريد، فرد کمک کننده پاهايتان را يکی پس از ديگری بلند كرده ودر خارج از خودرو قرارمي دهد.

5. فرد کمک کننده شما را به سمت جلو خم می کند تا سرشما خارج از خودرو قرار گيرد و سپس شما را بلند كرده وروي لبه صندلی خودرو مي گذاردبطوری که بتواند هر دو پای شمارا روی زمين قرار دهد.
6. جابجائي بايدتنها در سطح و فضاي بين ويلچر و صندلی خودرو درنظرگرفته شود،بطوري كه يک سمت آن زير باسن شما و سمت ديگر صندلی خودرو باشد.
7. فرد کمک کننده در جلوی شما ايستاده و زانوهای شما را بين زانوهای خود ثابت نگه می دارد.


8. اگر دستهای شما قدرت كافي داشته باشند ،می توانيد با قراردادن هر دو دست در طرفين خود و وارد آوردن فشار بروی صندلي خودرو ،باسن خودرا بالابرده وازاين طريق به مراقب خود کمک کنيد تا بتوانيدازخودرو خارج شويد.
9. اما اگر قادربه انجام اين كارنباشيد، مي توانيد دستهای خودتان را در اطراف شانه های كمك كننده قلاب كنيد يا اينكه دستهايتان را در جلوی سينه خودجمع نمائيدو يا اينکه آنهارا روی پاهايتان قرار دهيد.
10. کمک کننده دستهای خود را زير باسن شما قرار می دهد.
11. خودتان را به طرف كمك كننده خود، خم کنيد.
12. با سه شماره، کمک کننده، شما را درعرض سطح انتقال بلند کرده و باسن شما را به روی صندلی ويلچر قرار می دهد.


13. دسته صندلی ويلچر را جا بزنيد و سپس جاپايی که از خودرو دورتر است را در جای خود قرار دهيد. باكمك همراه خود، هر دو پای خود را روی اين جاپايی قرار دهيد.
14. ترمزها را از حالت قفل خارج كرده و ويلچر را از خودرو فاصله دهيد و سپس جاپايی ديگر را در جای خود قرار دهيد.
B - وقتی جابجائی با کمک "دو نفر" انجام می شود:
الف ) مراحل جابجائی از ويلچر به خودرو
1. در ب جلوی خودرو ،سمت مسافر را باز کنيد. صندلی جلو را تا حدی که امکان دارد به سمت عقب ببريد.
2. جاپايی نزديک خودرو را دور کرده و هر دو پا را روی جاپائی ديگر قرار دهيد.
3. يکی از افراد کمک کننده در جلوی شما می ايستد و فرد ديگر در پشت شما مستقرمي شود.
4. ويلچر بايد طوری قرار گيرد که تا آنجا که امکان دارد به صندلی خودرو نزديک باشد. ترمزهای ويلچر را قفل کنيد.
5. يکی از کمک کنندگان هر دو پای شما را روی زمين قرار داده و اين جاپايی را هم دور می کند.
6. يکي از کمک کنندگان شما را تا لبه صندلی ويلچر جلو می برد و دسته صندلی نزديک خودرو را بر می دارد.
7. جابجائي بايدتنها در سطح و فضاي بين ويلچر و صندلی خودرو درنظرگرفته شود،بطوري كه يک سمت آن زير باسن شما و سمت ديگر صندلی خودرو باشد.
8. فرد کمک کننده ای که در جلوی شما قرار دارد، زانوهای شما را با زانوهای خودش نگه می دارد.سپس هر دو کمک کننده دستهاي خودرازير باسن شما قرارمي دهند.


9. اگر دستهای شما قدرت كافي داشته باشند ،می توانيد با قراردادن هر دو دست در طرفين خود و وارد آوردن فشار بروی صندلي خودرو ،باسن خودرا بالابرده وازاين طريق به همراهان خود کمک کنيد تا داخل خودرو شويد.
10. اما اگر قادربه انجام اين كارنباشيد، مي توانيد دستهای خودتان را در اطراف شانه های كمك كننده جلوئي قلاب كنيد يا اينكه دستهايتان را در جلوی سينه خودجمع نمائيدو يا اينکه آنهارا روی پاهايتان قرار دهيد.
11. خودتان را به طرف کمک کننده جلوئی خم کنيد.
12. با سه شماره، کمک کنندگان شما را در درعرض سطح انتقال بلند کرده و باسن شما را روی صندلی خودرو می گذارند.
13. درحالي كه کمک کننده پشتی ازسمت راننده در داخل خودرو مستقرمي شود، کمک کننده جلوئی شما را ثابت نگه می دارد.
14. در حالی که کمک کننده جلوئی شما را ثابت نگه داشته، شخصی که درون خودرو است، باسن شما را بلند کرده و در وسط صندلی خودرو می گذارد. به سمت عقب يعنی روی صندلی خودرو تکيه داده تا وضعيت ثابتی بگيريد.

15. کمک کننده ای که درون خودرو است ،شما را ثابت نگه می دارد، تا کمک کننده جلوئی پاهای شما را نيزداخل خودرو قرار دهد.

16. هر دو کمک کننده وضعيت شما را با بستن کمربند ايمنی روی شانه و پاها ايمن می کنند.

17. کمک کنندگان ويلچر را درقسمت صندلی پشت يا صندوق عقب قرار می دهند.
ب ) مراحل جابجائی از خودرو به ويلچر
1. در جلوی خودرو، سمت مسافر را باز کنيد، صندلی جلو را تا حد امکان به سمت عقب بکشيد.
2. مطمئن شويد که ويلچر شما طوری قرار گرفته که در نزديکترين حد ممکن به صندلی خودرو است. ترمزهای ويلچر را قفل کنيد و هر دو جا پائی را کنار بزنيد و دسته صندلی نزديک خودرو را برداريد.
3. کمربند ايمنی را از روی قسمت سينه و پاها آزاد نمائيد.
4. در حالی که به سمت صندلی خودرو تکيه داده ايد،يکی از کمک کنندگان پاهای شما را يکی بعد از ديگری در خارج از خودرو قرار مي دهد.
5. در حالی که کمک کننده جلوئی شما را به سمت در باز خودرو می چرخاند و سر و شانه شما را ثابت نگه می دارد کمک کننده ديگر، كه درون خودرو ودركنارشما قرارگرفته، باسن شما را بلند کرده و به سمت صندلی راننده حركت مي دهد .


6. هردوي کمک کنندگان، شما را بلند کرده و در لبه صندلی خودرو قرار می دهند ،به طوری که هر دو پای شما روی سطح زمين قرار گيرد.
7. جابجائي بايدتنها در سطح و فضاي بين ويلچر و صندلی خودرو درنظرگرفته شود،بطوري كه يک سمت آن زير باسن شما و سمت ديگر صندلی خودرو باشد.
8. کمک کننده جلويی، مقابل شما ايستاده و زانوهای شما را بين زانوهای خودش ثابت نگه می دارد و کمک کننده ديگر از خودرو خارج شده و در پشت شما قرارمي گيرد. هر دو کمک کننده زير باسن شما را می گيرند.

9. اگر دستهای شما قدرت كافي داشته باشند ،می توانيد با قراردادن هر دو دست در طرفين خود و وارد آوردن فشار بروی صندلي خودرو ،باسن خودرا بالابرده وازاين طريق به همراهان خود کمک کنيد تا روي ويلچرتان قرارگيريد.
10. اما اگر قادربه انجام اين كارنباشيد، مي توانيد دستهای خودتان را در اطراف شانه های كمك كننده جلوئي قلاب كنيد يا اينكه دستهايتان را در جلوی سينه خودجمع نمائيدو يا اينکه آنهارا روی پاهايتان قرار دهيد.
11. به سمت جلو يعني بطرف کمک کننده جلوئی خم شويد.
12. با سه شماره، کمک کنندگان، شما را مختصری به حالت ايستاده بالا کشيده و می چرخانند تا روی صندلی ويلچر بنشينيد.

13. دسته صندلی ويلچر را جا بزنيد. جا پايی را که از خودرو دورتر شده بود، در جای خود قرار دهيد. کمک کننده شما هر دو پای شما را بلند کرده و روی جاپايی مذكور قرار می دهد.

14. ترمزها را از حالت قفل خارج نموده و ويلچر را از خودرو فاصله دهيد. جاپايی ديگر را در جای خود قرار دهيد.
C - روش جابجائی بدون کمک ديگران :
الف ) مراحل جابجائی از ويلچر به خودرو
1. در جلوی خودرو را باز کنيد. صندلی خودرو را تا آنجا که امکان دارد به سمت عقب ببريد.
2. جاپايی نزديک خودرو را کنار بزنيد و هر دو پا را روی جاپايی ديگر بگذاريد.
3. ويلچر تان را تا آنجا که ممکن است به صندلی خودرو نزديک کنيد. ترمزهاي ويلچررا قفل کنيد.
4. هر دو پا را روی زمين قرار دهيد. جا پائی ديگر را دور کنيد.

5. چنانچه شما هيچ اسپاسمی در پاها يا بدنتان نداشته باشيد، روش ديگری وجود دارد که می توانيد از آن استفاده نمائيد. بدين نحو که پاهای خود را بجای قراردادن روی زمين، داخل خودرو بگذاريد.
6. خودتان را بلند کرده و تا لبه صندلی ويلچر جلو بيائيد. دسته صندلی نزديک خودرو را برداريد.

7. جابجائي بايدتنها در سطح و فضاي بين ويلچر و صندلی خودرو درنظرگرفته شود،بطوري كه يک سمت آن زير باسن شما و سمت ديگر صندلی خودرو باشد.
8. سرتان را پائين نگه داشته، خودتان را بلند کنيد تا داخل خودرو شويد.
9. پشت خودتان را به صندلی خودرو تکيه دهيد.

10. پاهاي خودرايكي پس ازديكري بلند کرده داخل خودرو بگذاريد.

11. ويلچرتان را داخل خودرو بگذاريد.
12. کمربند ايمنی را روی سينه و پاها ببنديد.
ب ) جابجائی از خودرو به روی ويلچر
1. کمربند ايمنی را از روی سينه و پاهايتان آزاد کنيد.
2. ويلچر را از خودرو خارج نمائيد.
3. مطمئن شويد که ويلچر در نزديکترين فاصله ممکن به صندلی خودرو قرار گرفته باشد. ترمزها را قفل کرده و هر دو جاپائی را دور کنيد و دسته صندلی نزديک خودرو را برداريد.
4. پاهاي خودرايكي پس ازديكري بلند کرده وخارج از خودرو قرار دهيد.


5. اگر اسپاسم در پاها يا بدنتان وجود نداشته باشيد، روش ديگر اين است که هر دو پارا به جای قرار دادن روی زمين، درون خودرو نگه داريد.
6. خودتان را بلند کرده و تا لبه صندلی خودرو جلو بيائيد.
7. جابجائي بايدتنها در سطح و فضاي بين ويلچر و صندلی خودرو درنظرگرفته شود،بطوري كه يک سمت آن زير باسن شما و سمت ديگر صندلی خودرو باشد.
8. در حالی که سرتان را پائين نگه داشته ايد، خودتان را بلند کرده و از خودرو خارج و به روی ويلچر برويد.

9. دسته صندلی را جا زده و جاپائی دورتر از خودرو را در جای خود قرار دهيد. هر دو پا را روی اين جاپائی بگذاريد.

10. ترمزها را از حالت قفل خارج نمائيد. ويلچر را از خودرو دور کنيد. جاپائی ديگر را در جای خود قرار دهيد.
قوانين عمومی جابجاشدن ازسطوح براي افرادكمك كننده :
هميشه براي ايمني خودتان و همچنين ايمنی شخصی که به او کمک می کنيد، ازمجموعه حركات صحيح استفاده كنيد.
در موقع بلند كردن افراد از سطوح :
1. از پاها و ران خود برای بلند كردن استفاده کنيدو در حالی که پشت خود را صاف نگه داشته ايد، زانوهای خود را خم کنيد.
2. شخص كمك گيرنده را نزديک به بدنتان نگه داشته و تعادل خود را حفظ کنيد. از خم شدن و کشيدن خودداری نمائيد.
3. پاهای خود را کمی با فاصله قرار دهيد تا سطح تعادل شما بيشتر شود.
4. جهت بلند کردن فردنخاعي، کمر يا باسن او را نگه داريد.مراقب باشيد زير شانه ها يا روی دستهاي او را چنگ نگيريد. اين مسئله مي تواند توانائی شخص را برای فشار آوردن روی صندلی کاهش دهد .بعلاوه باعث آسيب او خواهدشد.
تذکرات مفيد :
• تشکچه باعث مي شودكه ارتفاع بلندكردن افزايش بابد.
• برداشتن تشکچه قبل از کمک کردن به شخصي كه قصداستقرارروي به ويلچر رادارد، باعث خواهد شد بلند کردن آسانتر شود.
• ترمزها بايستی قفل باشند.
نکته: برای جلوگيری از آسيب های پوستی،هميشه بايد فردنخاعي به اندازه كافي بلند شود بطوري كه صندلي او مشخص باشدوجابجائي فردبدون خراشيدگی پوست انجام گيرد.

****


منبع:مقاله:" فعاليتهای زندگی روزمره افرادنخاعي" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – آذر ماه 1387 - برگرفته از:
Patient-Family Teaching Manual-Regional Spinal Cord Injury Center of Delaware Valley-Thomas Jefferson University Hospital and Magee Rehabilitation Hospital-1993-2001

 


نكات مهم و قوانين کلی درموردجابجائیهاي مربوط به وان


• هميشه درجه حرارت آب را با قسمت هايي از بدن که حس کاملا" سالمي دارند، امتحان کنيد.
• اطمينان پيدا کنيد که زيرپايی حمام يا کفی هايی که در ته وان قرار گرفته اند، لغزنده نباشند .اماازطرفي مواظب باشيد که خيلی هم زبر نباشند،چون ممكن است به پوست شماآسيب برسانند.
• با متخصصان يا پرستاران خود، در مورد زمان درآوردن لباسها مشورت نمائيد.

• هميشه وقتي داخل وان خشک است، واردآن شويد. اين موضوع کمک مي کند که ازسرخوردن شماجلوگيري گردد.
• هميشه قبل از خروج از وان، آب آن را تخليه کنيد. اين موضوع نيز از سرخوردن شما جلوگيری خواهدكرد.
• شما مي توانيد زمانی که هنوز روی صندلی وان نشسته ايد، بدن خود را خشک کنيد.بهتراست قبل از استقرار روی ويلچر، پاهايتان را خشک کنيد تا مطمئن شويد كه پاهايتان در موقع جابجائی سرنخورد. حتي می توانيد جهت ايمنی بيشتر يک حوله خشک را در ته وان قرار دهيد.
• هنگام جابجائی می توانيد روی يک حوله خشک بنشينيد تا جابجائی شما آسانتر انجام شود. با اين کار باسن در موقع جابجائي به صفحه انتقال تماس زيادي نخواهدداشت. همچنين مي توانيد مقداری پودر بچه را روی سطح انتقال بپاشيد، تا ميزان اصطکاک را کاهش دهد.
• هيچگاه جاصابونی يا قلاب حوله را درجائی که بايدميله ايمنی قرار گيرد، نصب نکنيد.


روشهاي جابجا شدن در وان حمام (با استفاده از صفحه انتقال يا بدون استفاده ازآن)
روش جابجائی از روی ويلچر به روی صندلی وان - از جلو
1. ويلچر را طوری قرار دهيد که در جلوي يك سوم پائيني وان قرار گيرد . ويلچر بايستی درفاصله يك تا يک و نيم فوتی (حدود30تا45 سانتيمتري) دور از وان قرار داشته باشد.

2. ترمزها را قفل کنيد. جاپائی ها را كناربزنيد . كف پاها را روی زمين قرار دهيد.
3. پاهای خود را بلند کرده و روي لبه وان قراردهيد . ترمزها را ازحالت قفل خارج کرده و ويلچر را در كنار وان قرارداده و به آرامی پاهای خود را به روي لبه وان بگذاريد.


4. مجددا"ترمزها را قفل کنيد. اگر لازم است دسته صندلی را کنار زده و خودتان را بلند کنيد و تا لبه صندلی جلوبياوريد، بطوری که پاهايتان روی کف وان قرار گيرد.

5. صفحه انتقال را طوری قرار دهيد که پلی را در فضای بين ويلچر و صندلی وان تشكيل دهد و بايستی ازيك سو زير باسن وازسمت ديگر روی صندلی وان قرار گيرد.
6. ميله ايمنی را که در كنار وان يا صندلی وان قرار دارد ،بگيريد.
7. با احتياط خودتان را به سمت بالا بلند کرده و به سمت پهلوی وان و روي صندلی آن حرکت دهيد.

 


8. دراين روش ممکن است شما به يک کمک کننده نياز داشته باشيد ، تا درپشت شما ايستاده و شانه هايتان را ثابت نگه دارد و يا کمک کند كه قسمت ران خود را بلند کنيد.

روش جابجائی از روي صندلی وان به روي ويلچر - از جلو
1. اطمينان حاصل کنيد که ويلچر روبروی وان و در يک سوم پائيني وان قرار گيرد. ترمزها را قفل کنيد و جاپائی ها را کنار بزنيد. در صورت نياز، دسته صندلی را هم دور کنيد.
2. وضعيت استقرار صفحه انتقال بايد طوری باشد که پلی را در فضای بين صندلی وان و ويلچر تشکيل دهد و بايستی در زير باسن شما و روی صندلی ويلچر قرار گيرد.
3. ويلچر ،يا صندلی وان ،و يا ميله ايمنی واقع در پهلوی وان را بگيريد.

4. با دقت خودتان را به سمت بالا بلند کرده و روی پهلوی وان و به سمت صندلی ويلچر حركت دهيد .
( پاهای شما بايستی در اين حالت داخل وان باشند) .


5. ممکن است لازم باشد که يک کمک کننده در پشت شما بايستد و شانه هايتان را ثابت نگه دارد و يا به بلند کردن ران تان کمک کند.
6. ترمزها را از قفل خارج کنيد در حالی که پاهای شما روی لبه وان قرار دارند، به آرامی ويلچر را از وان عقب بکشيد. پاهايتان را بلند کرده و روی کف قرار دهيد.

7. جاپائی ها را در جای خود قرار دهيد.

روش جابجائی از روي ويلچر به داخل وان - از پهلو
1. جاپائی نزديک وان را کنار بزنيد. ويلچر را نزديک به وان و در يک سوم پائيني آن مستقر کنيد. ترمزها را قفل کنيد.

2. دسته صندلی نزديک وان را برداريد. پاهای خود را روی کف قرار دهيد.
3. صفحه انتقال را طوری قرار دهيد که پلی را در فضای بين ويلچر و صندلی وان ايجاد کند. صفحه مذکور بايستی زير باسن شما و روی صندلی وان قرارگيرد.
4. پای نزديک وان را داخل وان قرار دهيد. با دقت ، خودتان را به سمت بالا بلند کرده و روی پهلوی وان و به سمت صندلی وان حرکت دهيد.


5. ممکن است لازم باشد که يک کمک کننده در پشت شما بايستيد و شانه های شما را ثابت نگه دارد و يا به بلند کردن ران های شما کمک کند.
6. پای ديگر را داخل وان قرار دهيد.

روش جابجائی از داخل وان به روی ويلچر- از پهلو
1. اطمينان حاصل کنيد که ويلچر شما در نزديکی وان و در يک سوم پائيني آن مستقر شده باشد. ترمزها را قفل کنيد و جاپائی و دسته صندلی نزديک وان را کنار بزنيد.
2. صفحه انتقال را طوری قرار دهيد که پلی را در فضای بين صندلی وان و ويلچر تشكيل دهد. اين صفحه بايستی زير باسن شما و روی صندلی ويلچر قرار گيرد.


3. پای نزديک ويلچر را خارج از وان بگذاريد. با دقت، خودتان را به سمت بالا و روی پهلوی وان و به سمت صندلی ويلچر حرکت دهيد.

4. امکان دارد که لازم باشد يک نفر کمک کننده در پشت شما بايستد و شانه های شما را ثابت نگه دارد و يا به بلند کردن انتهای ران شما کمک نمايد.
5. پای ديگر خود را از وان خارج کنيد.


جابجاشدن از روي ويلچر به داخل وان با استفاده ازروش "حالت ايستادن - چرخش – نشستن"- با کمک مراقب
1. جاپائی نزديک وان را کنار بزنيد. ويلچر را طوری قرار دهيد که نزديک به وان و در ناحيه يک سوم پائيني آن قرارگيرد. ترمزها را قفل کنيد.
2. دسته صندلی نزديک به وان را کنار بزنيد. پاهای خود را روی کف قرار دهيد.


3. خودتان را بلند کرده ( با کمک مراقب خود ) و در لبه صندلی ويلچر قرار گيريد.
4. کمک کننده بايستی در جلوی شما بايستد و زانوهای شما را با زانوهای خودش ثابت نگه دارد.


5. کمک کننده بايستی حالت بدنی مناسبي به خودبگيرد و مي توانداين وضعيت را با خم کردن زانوهای خود و صاف نگه داشتن کمر ( قسمت پائينی پشت ) بدست آورد.
6. کمک کننده بايستی شما را از ناحيه بالای ران بغل کند. البته برای اينکار می تواند از يک حوله استفاده کند و آنرا در زير باسن شما قرار دهد و حوله را در چنگ خود نگه دارد.
7. با سه شماره، کمک کننده شما را به طور جزئی در حالت ايستاده قرار داده و با يک حرکت چرخشی، شما را روی صندلی وان می نشاند.


8. هنگامی که کمک کننده پاهای شما را به داخل وان بلند می کند، به پشتی صندلی وان تکيه دهيد.


جابجاشدن از داخل وان به روي ويلچر با استفاده ازروش "حالت ايستادن - چرخش - نشستن"- باكمك مراقب
1. اطمينان حاصل کنيد که ويلچر در نزديکی وان و در يک سوم پائيني آن قرارگيرد. ترمزها را قفل کنيد و دسته صندلی و جاپائی نزديک وان را کنار بزنيد.
2. به پشتی صندلی وان تکيه بزنيد تا کمک کننده پاهای شما را از وان خارج کند.
3. کمک کننده در جلوی شما می ايستد و با زانوهای خود، زانوهای شما را ثابت نگه می دارد.
4. کمک کننده بايستی با خم کردن زانوهای خود وصاف نگه داشتن ناحيه کمری پشت خود، از مکانيک بدنی مناسب استفاده نمايد.


5. کمک کننده ، ناحيه بالای ران شما را در آغوش می گيرد. برای اينکار می توان از يک حوله نيز استفاده کرد .بطوري كه آنرا در زير باسن شما قرار داده و كمك كننده برای بلند کردن شما ،حوله را در چنگ خود مي گيرد.


6. با سه شماره، کمک کننده شما را مختصری در حالت ايستاده قرار داده و بلافاصله با يک حرکت چرخشی، روی صندلی ويلچر می نشاند.

روش انتقال ازروي ويلچر به کف وان - از پهلو و بدون كمك ديگران
1. جاپائی نزديک وان را کنار زده و ويلچر را در نزديکی وان و در يک سوم پائيني آن مستقر کنيد. ترمزها را قفل کنيد.
2. دسته صندلی نزديک وان را برداريد، كف پاهای خود را روی زمين قرار دهيد.


3. پاهای خود را داخل وان بگذاريد.
4. ميله ايمنی روی ديوار را بگيريد. دست ديگرتان را روی صندلی ويلچر و يا لبه وان بگذاريد.


5. با دقت خودتان را به سمت بالا بلند کرده و از روی لبه وان حركت دهيد وسپس به آرامی خودتان را درداخل وان به سمت پائين ببريد.


روش انتقال از کف وان به روی ويلچر- از پهلو و بدون كمك ديگران
1. اطمينان حاصل کنيد که ويلچر شما درنزديکي وان و درقسمت پائين آن قرار گيرد. ترمزها را قفل کرده و دسته صندلی و جاپائی سمت وان را کنار بزنيد.

2. ميله ايمنی روی ديوار را بگيريد. دست ديگر خود را روی لبه وان قرار دهيد.


3. به دقت خودتان را از روی کف وان بلند کرده و باسن خود را روی لبه وان بگذاريد.
4. يک دست خود را روی دسته صندلی ويلچر و دست ديگر را روی لبه وان قرار دهيد. به دقت خودتان را بلند کرده و روی ويلچرتان قرار گيريد.


5. پاهای خود را بلند کرده و از وان خارج نمائيد.


روش جابجائی از روي ويلچر به کف وان - از جلو و بدون كمك ديگران
1. ويلچر خود را طوری قرار دهيد که روبروی وان و در يک سوم عقبی آن مستقر شود. ويلچر بايستی حدود يک تا يک و نيم فوت (حدود30 تا 45 سانتيمتر ) از وان فاصله داشته باشد.
2. ترمزها را قفل کنيد. جاپائی ها را به سمت خارج کنار زده و كف پاهای خود را روی زمين بگذاريد.
3. پاهای خود را به سمت لبه های وان بلند کنيد. ترمزها را از حالت قفل خارج کرده و ويلچر را در مجاورت لبه وان مستقر سازيد و اجازه بدهيد به آرامی پاهای شما داخل وان پائين بيايد.
4. در صورت نياز، دسته صندلی را برداريد.
5. ميله ايمنی روی ديوار را بگيريد و دست ديگرتان را ازروی وان به روی لبه ويلچر قرار دهيد.
6. با احتياط خودتان را بلند کرده و از روی لبه وان عبوردهيد و به آرامی خودتان را در داخل وان پائين ببريد .
روش جابجائی از کف وان به روی ويلچر -از جلو و بدون كمك ديگران
1. مطمئن شويد که ويلچرتان روبروی وان و در يک سوم پائيني آن قرار گرفته باشد. ترمزها را قفل کرده و هر دو جاپائی را كناربزنيد. در صورت لزوم، دسته صندلی بايستی برداشته شود.
2. ميله ايمنی روی ديوار را بگيريد. دست ديگرتان را روی لبه وان قرار دهيد.
3. با احتياط خودتان را از کف وان بلند کرده و باسن خود را روی لبه وان تکيه دهيد.
4. يک دست خود را روی دسته صندلی ويلچر و دست ديگر را روی لبه وان و يا هر دو دست را روی ويلچر قرار دهيد. با احتياط خودتان را بلند کرده و روی ويلچر مستقر كنيد.
5. ترمزها را از حالت قفل خارج کنيد و ويلچر را به آرامی به عقب رانده و از وان دور کنيد، تا جائی که پاهای شما روی لبه وان قرار گيرد. ترمزها را قفل کنيد. پاهای خودتان را به سمت کف بلند کنيد.
6. جاپائی ها را در جای خود قرار دهيد.

****


مقاله:" Mobility" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – فروردين 1388 - برگرفته از:

Patient-Family Teaching Manual-Regional Spinal Cord Injury Center of Delaware Valley-Thomas Jefferson University Hospital and Magee Rehabilitation Hospital-1993-2001


به طورکلی یک رژیم غذائی مناسب ازموادزیر تشکیل شده است :

- میوه وسبزیجات – برای تامین ویتامین C ، آنتی اکسیدان ها ، فیبر وسایر ویتامین ها وموادمعدنی ضروری
- نان وغلات – برای تامین انرژی ، فیبر وویتامین ها
- مایعات- به مقدارزیاد
- مقداری فراورده های لبنی – برای تامین کلسیم ، پروتئین و انرژی
- مقداری گوشت و غذاهای پروتئینی – برای تامین پروتئین ، آهن وانرژی
- مقداربسیارکمی چربی و غذاهای قندی

چراتغذیه مناسب وسالم مهم است ؟

غذای مناسب وسالم به موارد زیرکمک می کند:

- کنترل وزن
- پیشگیری ازیبوست
- کمک به کاهش عفونت های دستگاه ادراری
- کاهش خطرزخم فشاری وکمک به بهبودی آن
- کاهش خطربیماری های قلبی وسرطان

یک برنامه ورزشی منظم همراه با یک رژیم غذائی مناسب برای کنترل وزن ، جلوگیری ازیبوست ، عفونت های دستگاه ادراری و نواحی تحت فشار وکاهش خطربیماریهای قلبی مفیدترخواهدبود.

به چه صورت می توانید وزن خودراافزایش دهید ؟

معمولا" درماه های اولیه بعدازآسیب نخاعی کاهش وزن وفقدان اشتها رخ می دهد . برای افزایش وزن باید ازموادزیرتغذیه کنید:

- شیرهای غنی شده – سه قاشق سوپ خوری پودرشیردریک فنجان شیر
- نرم کننده های میوه ها – مخلوطی ازمیوه ها مانند شیرموز
- ماست ، بستنی یا فرنی شیر بین وعده های غذائی
- آنواع آجیل ، میوه های خشک ،بیسکویت و پنیر
- سوپ های تهیه شده ازشیر
- پنیریا سس پنیرهمراه با سوپ وسبزیجات
- خامه با حبوبات درصبحانه ، نوشیدنی ها و پوره سیب زمینی

به چه صورت می توانید مصرف چربی راکاهش دهید ؟

- جداکردن کامل چربی ازروی گوشت
- جداکردن پوست مرغ
- استفاده ازشیر، ماست وپنیر کم چرب
- پختن غذا بااستفاده ازروغن ، کره و مارگارین کم
- استفاده ازیک لایه خیلی نازک کره یا مارگارین روی نان
- استفاده ازسس گوجه فرنگی به جای سس های خامه داربرای غذاهای رشته ای
- عدم افزودن کره یا مارگارین اضافی به غذاها وسبزیجات
- استفاده ازچاشنی های بدون روغن برای سالاد
- محدودکردن مصرف میان وعده هائی مثل چیپس ، شکلات و کیک واستفاده ازآنها فقط دربعضی اوقات
- محدودنمودن مصرف وعده های غذايی غیررژیمی واستفاده ازآنها فقط برای بعضی وقت ها

تغذیه مناسب برای جلوگیری ازیبوست


- خوردن مقدارفراوانی فیبر ازطریق مصرف میوه ، سبزیجات وبنشنجاتی مانند عدس ولوبیا ، نان های سبوس دار و حبوبات غنی ازفیبربه خصوص برای صبحانه
- نوشیدن حداقل 8 لیوان آب درروز

به چه صورت می توان بااستفاده ازتغذیه مناسب خطربروزعفونت های دستگاه ادراری راکم کرد؟

- مصرف حداقل 8 لیوان آب درروز

نکته مهم: این مقداربستگی به کنترل مصرف مایعات توصیه شده برای اجرای برنامه مخصوص دفع ادرارشما دارد.
- عصاره کرانبری می تواند درپیشگیری ازنفوذباکتریها به دیواره مثانه موثرباشد.

تغذیه مناسب برای مراقبت اززخمهای فشاری

- درصورتی که زخم فشاری داشته باشید، افزایش مصرف ویتامین C و روی می تواند به بهبودی آن کمک زیادی کند.

****

منبع :مقاله "رژیم غذائی مناسب برای افرادنخاعی" – ترجمه مهندس عباس کاشی - (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - شهریور ماه 1389 . – برگرفته از:کتاب : How to: Get Step-by-step instructions for common features

1-4 تمايلات جنسی :

در مراحل اوليه ضايعه نخاعی فرد ممکن است درباره مسائل جنسی دچار نگرانی شود و احساس کند که ديگر جاذبه های جنسی ندارد. سايرين هم ممکن است تلويحا اشاره کنند که او نمی تواند در دراز مدت اين جاذبه های جنسی را پيدا کند. با گذشت زمان و با حمايت های عاطفی و فرصت هايی که پيش می آيد فرد ياد می گيرد که درباره خودش احساس خوبی داشته باشد. قبل از انجام عمل جنسی بايستی به اين احساس خوشايند درباره خودش برسد. تا اينکه اگر احتمالا از طرف ديگران با پاسخ منفی مواجه شد بتواند با آن کنار بيايد. نهايتا فرد نياز دارد با ديد باز و اشتياق لازم به عمل جنسی نگاه کند.

عمل جنسی فقط يک رفتار جسمانی نيست. زيرا تحت تاثير احساسات و تفکرات هر دو زوج می باشد. فرد بايستی بداند که شريک جنسی او ممکن است نگران و نامطمئن باشد. شريک جنسی ممکن است نداند که فرد چه احساسات يا نيازهای جنسی دارد. هر دو نفر بايد راجع به نگرانی هايشان با يکديگر صحبت کنند. اين کار به داشتن يک رابطه جنسی رضايت بخش برای هر دو طرف کمک خواهد کرد.

2-4 تاثيرات جسمانی ضايعه نخاعی روی تمايلات جنسی :

معمولا" تمايلات جنسی افراد بعد از آسيب نخاع تغيير پيدا نمی کند. در بسياری مواقع بدن افراد ممکن است همان عکس العملهای قبلی را نشان دهد. بهر حال توانايی تحرک در حين عمل جنسی و نيز درک حس در ناحيه تناسلی تحت تاثير قرار خواهد گرفت. ميزان تاثير بستگی به ناحيه آسيب ديده و کامل يا ناقص بودن آسيب نخاع دارد.

در برخی مردان حالت نعوظ در آلت تناسلی کاملا از بين می رود ولی برخی ديگر قادر به ايجاد نعوظ درآلت تناسلی هستند اما نمی توانند حالت نعوظ را حفظ کنند. انزال منی احتمالا" کاهش پيدا خواهد کرد. احساس اوج لذت از بين رفته يا کاهش می يابد. باروری اسپرم ها کم اثر می شود و اين مسئله پدر شدن را برای مردان بعد از آسيب نخاع مشکل می کند.

زنان ممکن است با کاهش ترشحات جنسی داخل واژن مواجه شوند. احساس اوج لذت از بين رفته يا کاهش می يابد. با اين حال قابليت بارداری همانند سابق خواهد بود يعنی اگر يک زن قبل از آسيب نخاع قادر به بچه دار شدن باشد بعد از آسيب نخاع نيز توانايی حامله شدن را دارد.

3-4 نکاتی که قبل از آميزش جنسی بايد مورد توجه قرار گيرد:

فرد بايد مثانه اش را خالی کند تا از بروز مشکلات جلوگيری شود.

وقتی برای آميزش جنسی آماده می شود بايد از نوشيدن مايعات خودداری کند.

مردانی که سوند دائمی استفاده می کنند بايستی:

سوند را از کيسه ادرار روی پاقطع کنند.

انتهای سوند را ببندند.

سوند را روی قسمت پشتی آلت تناسلی نعوظ يافته، تا بزنند و سوند را بطرف پايين با يک کاندوم نگه دارند.

مردانی که از کاندوم مخصوص ادرار استفاده می کنند بايستی:

کاندوم را در بياورند.

بعد از آميزش از يک کاندوم تميز استفاده کنند.

زنانی که از سوند دائمی استفاده می کنند بايستی :

سوند را از کيسه ادرار روی پا قطع کنند.

انتهای سوند را مسدود کنند.

سوند را به پشت تا کنند و انتهای سوند را به ناحيه زيرين شکم يا ناحيه کشاله ران بچسبانند.

4-4 نکات قابل توجه در هنگام آميزش جنسی :

اگر فرد می خواهد از لحاظ جنسی فعال باشد، بايد با تجربه، شيوه مناسب برای خودشان را پيدا کند. لمس کردن آلت تناسلی ممکن است باعث ايجاد حالت نعوظ شود. زنان ممکن است برای ليز کردن فضای داخل واژن به مواد ليز کننده نياز داشته باشند. هم زن و هم مرد بايد ببينند چه راههای ديگری باعث ارضاء آنها می شود. شريک جنسی که فلج نيست می تواند نقش بيشتری در اين کار داشته باشد.

5-4 عمل جنسی سالم:

فردي که می خواهد عمل جنسی سالمی داشته باشد بايستی به فکر سلامت شريک جنسی خود نيز باشد. او بايد راجع به عمل جنسی سالم با شريک جنسی اش صحبت کرده و سعی کند مدت زمان بيشتری را صرف اين کار نمايد.

6-4 تاثيرات جسمانی در زنان :

قاعدگی :

عادت ماهيانه زنان ممکن است در چند ماه اول پس از آسيب نخاعی قطع شود. هنگامي که عادت ماهيانه دوباره شروع شد، فرد بايد مراقبت های معمول را انجام دهد. او بايد از انواع مختلف نوار بهداشتی استفاده کند. نوار بهداشتی هر چهار ساعت يکبار بايد عوض شود. نوار بهداشتی نبايد خيلی ضخيم باشد و يا از محل آن جابجا شده و بطرف عقب برود. اگر نوار بهداشتی خيلی ضخيم باشد يا در جای مناسبی قرار نگيرد ممکن است در اثر نشستن روی آن ايجاد زخم فشاری نمايد. بسيار مهم است که نوار بهداشتی بطور منظم عوض شده و ناحيه تناسلی تميز نگه داشته شود تا مانع از ايجاد عفونت گردد.

بارداری و بچه دار شدن :

اگر چه احتمال بارداری در زنی که نخاعش آسيب ديده وجود دارد ولی توصيه می شود در يکی دو سال اول بعد از آسيب نخاع از بارداری خودداری کند. زيرا بدن نياز دارد تا با شرايط بعد از آسيب نخاعی سازش پيدا کند. همچنين ستون فقرات و طناب نخاعی برای قوی شدن و عادی شدن نياز به زمان دارند. لذا اگر فرد می خواهد در اين دوران عمل جنسی داشته باشد بايستی به همراه همسرش برخی راههای پيشگيری از حاملگی را مدنظر قرار دهند. در صورت حاملگی، دوران حاملگی عادی خواهد بود. در ماههای آخر بارداری ممکن است مثانه دچار مشکل شود. زيرا با رشد بچه در داخل رحم به مثانه فشار وارد می شود. اگر اين مشکل بوجود آمد فرد برای تخليه مثانه اش نياز به يک کيسه ادرار دارد.

در طول دوران بارداری وزن افزايش پيدا می کند، بنابراين ضروريست که هم در تخت و هم در ويلچر مراقب فشارهای وارده به نقاط حساس باشد فرد بايد مراقب مثانه و کنترل ادرارش باشد . همچنين ممکن است برای نشستن يا برخاستن از ويلچر نياز به کمک ديگران پيدا کند.

ممکن است زايمان طبيعی داشته باشد ولی دردهای زايمانی را نداشته باشد. طبيعی است که در چنين حالتی بايستی فرد تحت نظر پزشک قرار گيرد. زيرا خطر اختلال رفلکسی وجود دارد.

نوزاد ممکن است با دستگاه فور سپس به دنيا بيايد. بسياری از پزشکان معتقدند که روش سزارين کم خطرتر است زيرا خطر اختلال رفلکسی را کم کرده و جلوی آسيب احتمالی مثانه را نيز می گيرد.

بعد از زايمان او قادر خواهد بود که بچه را روی تخت يا روی صندلی شير بدهد. گاهی ممکن است نياز به يک کمک داشته باشد بخصوص اگر فلج چهار اندام باشد. او بايستی مراقب زخم های فشاری باشد و ادرارش را مرتب تخليه کند . همچنين بايد راههای حمل بچه و عوض کردن کهنه بچه را بياموزد و در صورت نياز از ديگران کمک بگيرد.

****

منبع زندگي مستقل پس از ضايعه نخاعي : كتاب " " ترجمه : فرانك تفرشي -محسن ايرواني - انتشارات حيان -1384

 

 

شما به عنوان یک فرد نخاعی یا معلول ، بسته به نوع ناتوانی خود می توانید تمرینات قدرتی را با استفاده از وسائل زیر انجام دهید :


برای انجام برخی از این گزینه ها ممکن است لازم باشد که شما به باشگاه بروید ، و یا اینکه باید جائی از خانه ی خودتان را به آنها اختصاص داده و تجهیزات مورد نظرتان را که اغلب گران قیمت هم هستند ، خریداری کنید .


اما معمولا" استفاده از باندهای کشی ورزشی ، جزو گزینه های موثر و کم هزینه محسوب می شوند . آنها می توانند درجات مختلفی از مقاومت را فراهم کنند و تقریبا "در هر جا و مکانی قابل استفاده هستند .


علاوه بر اینها شما می توانید با کمی مشکل تر کردن فعالیت های روزانه خود ، و حتی با انجام یکسری از کارها ی خودتان که به طور معمول شخص دیگری آنها را انجا م می دهد ، قوی تر شوید .


برخی از دستگاههای قدرتی که برای عموم مردم ساخته شده ا ند ، می توانند توسط افراد مبتلا به آسیب نخاعی که ضایعه آنها تا حد C5 است هم مورد استفاده قرار گیرند . با این وجود ممکن است آنها قادر به انجام تمام تمرینات موجود بر روی یک ماشین خاص نباشند. بهترین کار این است که شما دستگاه مورد نظرتان را قبل از خرید امتحان کنید ، و ترجیحا" با یک فیزیوتراپ در مورد تعیین مناسب بودن آنها برای شما ، مشورت نمائید . قیمت این نوع از دستگاهها از 400 تا 2500 دلار متفاوت است .

کسانی که عملکرد دست های شان کاهش پیدا کرده می توانند باندهای کشی که دارای دستگیره های خاص هستند را خریداری کنند . همچنین این وسائل می توانند به ویلچر و یا درهای دارای حلقه ها و یا جاهای دیگر بسته شوند .

در واقع هر کسی می تواند بصورت خلاقانه ای از آنها استفاده کند و یا می توان آنها را به روش های مختلف ، به جاهای متفاوت وصل نموده و از آنها استفاده کرد .

نکته دیگر این است که این امکان وجود دارد که هر کسی می تواند آنها را همراه خود داشته باشد و می تواند در طول زمانهای مناسب مثلا" مواقعی که در حالت انتظار بسر می برد ( مثلا" وقتی منتظر وسیله ی نقلیه است ) یا مواقعی که احساس می کند نیاز به یک وقفه و استراحت در طول فعالیت های روزانه ی خود دارد ، یک برنامه ورزشی فوری را با استفقاده از آنها اجرا کند .


در یک مطالعه تحقیقاتی که چند سال پیش انجام گردیده بود ، دیده شد که یکی از شرکت کنندگان ، از باند ورزشی خود که همیشه همراه خود داشت ، در داخل اتوبوس استفاده می کرد ، بطوری که آن را به بالای یکی از میله های اتوبوس قلاب می کرد و در طول مدت رفت وآمد خود به دانشگاه یک برنامه ی کامل ورزشی را انجام می داد ، سپس آن را باز می کرد و در داخل کیفش قرار می داد .


افرادی که از ناحیه ی دستهای خود محدودیت حرکتی دارند ، می توانند از دستکشهای مخصوص بنام میت ( mitts ) و یا مچ بند های دست برای گرفتن دستگیره ماشینهای ورزشی یا دمبلها استفاده نمایند .

انواع میت
آندسته از افرادی که مشکل تعادل یا ثابت نگه داشتن بدن خود را دارند ، می توانند ازتسمه یا باندهای مخصوص برای حفظ وضعیت مناسب بدن خود روی ویلچر کمک بگیرند . بطورکلی وزنه ها را می توان برای انواع مختلفی از تمرینات استفاده نمود.

 

 

****


منبع : مقاله " روشهای انجام تمرینات قدرتی توسط افراد نخاعی " - مترجم : مهندس عباس کاشی - e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) -انتشار: مرکز ضایعات نخاعی نخاعی -دی ماه 1391- برگرفته از http://sci.washington.edu

 


مطابق با دستورالعمل های مناسب سازی که درقوانین مصوب مربوط به افرادناتوان (ADAAG) موجوداست،یک رمپ استانداردنبایستی شیبی بیشتراز12/1 داشته باشد.به این مفهوم که شیب رمپ بایدطوری باشدکه به ازای هراینچ صعود(تغییردرارتفاع) 12اینچ جلوبرویم (تغییردرطول). گاهی اوقات میزان شیب رابه صورت 8درصدیا 8درجه بیان می کنند.بنابراین طبق این فرمول، طول رمپ در مقابل دری که جلوی آن دوپله 8اینچی قراردارد، باید16فوت باشد.

شیب دریک رمپ استاندارد، بایدبه اندازه ای آهسته وتدریجی باشد که بیشترافراد بتوانندبدون هیچ گونه خطری ازآن بالا بروند.اما می دانیم که محدودیتهای افرادمختلف است.برخی ازافرادقادرنیستندکه درشیبهای تندخودراکنترل کنند،درحالیکه بعضی ها حتی درشیبهای خیلی تندهم مشکلی ندارند.به همین علت درجاهای عمومی برای رمپها نرده قرارمی دهند.به خاطرداشته باشیدکه هنگام بالارفتن ازرمپ چنانچه خودرا کمی درجهت شیب خم کنید،تعادل شمابهترحفظ می شود.

باتمرین کردن ، شما می توانیدیاد بگیریدکه به تنهائی روی یک رمپ حرکت کنید.اما همیشه هنگام تمرین کردن روی رمپ وبه خصوص درموقعی که برای اولین بارازرمپ بالا می روید،ازکسی یا چیزی کمک بگیرید.به تدریج وبطورفزاینده ازرمپهای باشیب تندتربالابروید،تا به رمپهائی برسید که باعث می شوند حتی چرخهای جلوئی ویلچرشما ازسطح زمین جداشوند.شیبهائی که باعث کاهش تعادل شما می شوندراتجربه کنیدواندازه سراشیبی آنها رابه خاطربسپارید .بعدها بهتراست قبل ازاین که بخواهیدازشیبهای تندتربالا بروید،کسی رابرای کمک دادن داشته باشید.

قبل ازاینکه مهارتهای ارائه شده در این مقاله رایادبگیرید،بایدتوانائی این راداشته باشیدکه یک ویلچررابه جلووعقب حرکت دهید، و بتوانیدوضعیت نشسته خودرادرمواقع نامتعادل حفظ کنید.اگربتوانیدچرخهای جلوی ویلچررا به سمت بالا داده و به جلو وعقب حرکت نمائید، قادرخواهیدبودکه فنون بیشتری رااجرانموده و حتی شیبهای تندتری راطی کنید.

بالارفتن ازرمپ
قبل ازبالارفتن از یک رمپ، antitipperهای ویلچر (قطعاتی که برروی ویلچر نصب شده و به راحتی به سمت بالا وپائین حرکت می کنند.این وسایل ازواژگون شدن ویلچربه سمت عقب جلوگیری می کنند:مترجم) راپائین برده ودریک وضعیت مناسب قراردهید،چراکه اگررمپ، شیب تندی داشته باشد،ممکن است ویلچرشما به سمت عقب واژگون شود.گاهی اوقاتantitipperها درابتدای رمپ گیر می کنند،بنابراین اگرمجبورشدیدکهantitipper ها را آزاد کنید،بایداین کاررابه آرامی وبادقت بیشتری انجام دهید.
استفاده ازکوله پشتی یا سایروسایل درقسمت عقب ویلچر ممکن است باعث شوندکه ویلچرشما براحتی به سمت عقب واژگون گردد.وسایلی وجوددارند به نام hill-climbers که به ویلچروصل شده و هنگام حرکت به بالای شیب ،ازبرگشت چرخهای ویلچربه سمت عقب ،درفواصل بین هل دادن ویلچر، جلوگیری می کنند (شکلهای 1 و2 راملاحظه کنید).

 

شکل 1: استفاده ازکوله پشتی یاقراردادن وسایل درقسمت عقب ویلچرباعث می شودکه راحت تر به سمت عقب واژگون گردد.

 

 

شکل 2: hill-climbersهامی توانندهنگام بالارفتن ازرمپها به شما کمک کنند.

حرکت دادن ویلچر روبه جلو وبه سمت بالای رمپ
اصول روش
- ویلچرخودرا روی رمپ به سمت جلو حرکت دهید.
- به سمت جلوخم شویدتاازمتمایل شدن ویلچرتان به سمت عقب جلوگیری گردد.
- برخی افرادترجیح می دهندکه بااستفاده ازفشارهای بلندی که قبل ازشروع حرکت روی pushrims (میله دواری که دورتادورچرخ ویلچرقرارگرفته وبرای هل دادن آن مورداستفاده قرارمی گیرد) وارد کرده اند،به سمت بالای رمپ حرکت کنند.امابعضی ها می توانندبا فشارهای سریع وکوتاه ، قدرت وشتاب بیشتری رابرای حرکت خودایجادکنند. بهتراست که شما هردو حرکت راتجربه کنیدتاببینید که کدامیک ازاین دوروش برای شماکارآمدترهستند.


- اگرشمابه صورت آهسته به سمت پائین رمپ حرکت می کنید، دستهای خودرا ازروی pushrims برندارید.

 


شکل 3:هرچه دستهای خودرا بر روی pushrims عقب تر بگذارید،قدرت شما برای بالارفتن ازرمپ بهترمی شود.

 


شکل 4:هنگام بالارفتن ازرمپ به سمت جلوخم شوید.اگرچرخهای جلوی ویلچرازروی رمپ بلندشوند، معلوم می شود که شیب رمپ بیشترازاندازه ای است که بخواهیدبه تنهائی ازآن بالا بروید

استفاده ازشتاب اولیه

- سرعت خودراقبل ازرسیدن به ابتدای رمپ به اندازه ای برسانیدکه بتوانیدازشتاب حرکت خودبرای بالارفتن ازرمپ کمک بگیرید.
- تانیروی شما تقلیل نیافته ،سریعا" خودرا به بالای رمپ برسانید.
- شما می توانیدباویلچرخود، ازپهلو روی شیب رمپ بچرخیدو خودتان راکمی متمایل به بلندی رمپ کرده واستراحت کنید.


شکل 5:استفاده ازشتاب اولیه می تواندبه شما کمک کندکه ازرمپ بالا بروید،اگرشماوسط راه خسته شدید،توقف کرده واستراحت کنید.برای این کار،باویلچرخودعمودبرشیب رمپ گردش کنید.

استفاده ازنرده
- اگرفقط دریک طرف رمپ نرده وجودداشته باشد،شمامی توانیدازیک سمت با هل دادن ویلچر(pushrims) وازطرف دیگر با گرفتن نرده و فشارروی آن ،خودتان رابالابکشید.
- اگردردوطرف رمپ نرده وجودداشته باشد،می توانیدبا گرفتن هردوی آنها،خودرابه سمت بالابکشید.


شکل6:بالارفتن ازرمپ بااستفاده ازنرده های دوطرف

نحوه کمک به افرادویلچری هنگام بالارفتن ازیک رمپ
- پشت ویلچرفردحرکت کنیدودستهای خودرانزدیک به دستگیره ها یاقسمتهای پشتی آن قراردهید.سعی کنیدهیچ تاثیری برروی حرکت ویلچرنداشته باشید.
- ازیرگشت ویلچربه سمت عقب جلوگیری کنید.


شکل7:مددکارباید به دنبال ویلچر فردحرکت کند،بطوری که دستهای خودرانزدیک به دستگیره های پشت ویلچرقراردهد.

 

بالا بردن ویلچربه صورت وارونه( حرکت به پشت)

بعضی ازافراد،به خصوص کسانی که می توانند برای جلوراندن ویلچر،ازپاهای خودنیز استفاده کنند، می دانندکه اگرازطرف پشت ازرمپ بالا بروند،راحت ترهستند.اما قبل ازبالا رفتن ابتداباید مطمئن شوندکه رمپ به اندازه کافی پهنا داشته باشد ، و یکسری خطرات احتمالی مانند ناهمواری سطوح، وجودموانع، سقوط ازقسمتهای بدون حفاظ ، قرارگرفتن درمعرض سایر ترددها وغیره نیزبررسی شوند. دراین روش بایدمطابق مواردزیرعمل شود:

- درست قبل ازشروع رمپ توقف کرده و پشت ویلچرخودرا رو به سمت رمپ قراردهید، بطوری که چرخهای عقب درنزدیکی پایه رمپ قرارگیرد.
- بافشاربرروی pushrim ،ویلچرخودرا روی رمپ به سمت عقب برانید.
- هنگام حرکت ،خودرابه سمت عقب متمایل کنید.
- درقسمت بالا قبل ازچرخش، پشت سرتان راکنترل نمائیدتا با چیزی یا کسی برخوردنکنید.

نحوه کمک مددکار:
- مددکارمی توانددرسراشیبی وروبه فردویلچری قراربگیرد.
- وازافتادن فرد به بیرون ازویلچرجلوگیری کند.

نحوه درخواست کمک
وقتی که متوجه شدید،شیب رمپ طوری است که نمی توانیدبه تنهائی ازآن بالا بروید،ازیک نفر کمک بگیرید.به خاطرداشته باشیدکه شیب زیاد رمپ می تواندباعث شودکه شما ثبات وتعادل خودراازدست بدهید.
- ازمددکارخودبخواهیدکه برای هل دادن شماازدستگیره های ویلچر استفاده کند یا پشت ویلچرشما رافشاردهد.مددکار بایدمواظب باشدکه ویلچربه سمت عقب واژگون نشود.
- همزمان با کمک مددکار،شما هم ویلچرخودرابه سمت بالاحرکت دهید.

پائین آمدن ازرمپ
همیشه قبل ازپائین آمدن ازرمپ،به موانعی مانندشیارها ویا تغییرات سطوح روی رمپ توجه داشته باشید.همچنین بایدتوجه کنیدکه درابتدای رمپ موانعی ماننددریچه های تخلیه آب که معمولا"درچنین سازه هائی موردنیازهستند، مشکلی برای تردد ایجادنکنند.
درموقع پائین آمدن همیشه بایدوزن خودرابه سمت عقب متمایل کنید،وبه آهستگی جلوبرویدتابتوانیدتعادل خودراکنترل کنید.همینکه احساس کردید هنگام پائین آمدن ازرمپ راحت ومطمئن هستید،می توانیدبه تدریج به سرعت خوداضافه کرده وایمن بمانید.برای کاهش سرعت خودنیز، می توانیدروی pushrim فشاربیاورید.
وقتی که به ابتدای رمپ می رسید،مراقب وضعیت جاپائی هاباشید.اگردرابتدای بالا رفتن، جاپائی هابارمپ تماس بگیرند،درموقع پائین آمدن نیز بازمین برخوردخواهندکرد.اگرشما آهسته حرکت کنید،درصورت برخوردجاپائی با پایه رمپ احتمال اینکه به بیرون ازویلچرخودپرتاپ شوید،خیلی کمترخواهدبود.
همیشه باید درمراحل اولیه پائین آمدن ازرمپ رابا داشتن کمک (شخص یا هرشیئی ) تمرین کنید. مراکزخرید،ساختمانهای مراکزپزشکی،وسایراماکن عمومی معمولا" رمپهای مناسبی برای تمرین کردن دارند.درقسمتهائی که شیب رمپ زیاداست ،همیشه ازدیگران کمک بگیریدتاجائی که بتوانیدبااطمینان و به تنهائی پائین بیائید.هرموقع هنگام پائین آمدن احساس راحتی نمی کنید ،کمک بگیرید.

 

شکل8:معمولا"درانتهای رمپ بایک زاویه تند به زمین می رسید، بنابراین ممکن است جاپائی بازمین برخوردکرده وباعث واژگونی ویلچرشما به سمت جلوشود.

حرکت روبه جلو هنگام پائین آمدن ازرمپ روی چهار چرخ

پائین آمدن ازرمپ راابتدابا استفاده از چهارچرخ ویلچرتمرین کنید.

- به موانع روی رمپ توجه داشته باشید.
- ویلچرتان را روی رمپ به سمت جلو حرکت دهید.وزن خودرابه سمت عقب متمایل کنیدتاازافتادن شما به جلووخارج ازویلچرجلوگیری شود.
- آهسته حرکت کنیدتا تعادل شما حفظ شود .
- دستهای خودرا روی pushrim درسمت جلو نگه دارید.
- برای کم کردن سرعت خودروی pushrim فشارواردکنید.

نحوه درخواست برای امداد
- ازامدادگر خودبخواهیدکه هنگام حرکت شما به سمت پائین رمپ ،دسته های ویلچریاقسمتهای پشت آن رانگه دارد.
- وزن خودرابه سمت عقب متمایل کنیدتاازافتادن شما به سمت جلووخارج ازویلچرجلوگیری شود.
- مددکارمی تواندبرای کاهش سرعت شما، دسته های ویلچرراگرفته وبه سمت عقب بکشد.اطمینان حاصل کنیدکه مددکارازنیروی پاهای خودبیشترازپشت خوداستفاده می کند.

مددکاربه چه نحومی تواندکمک کند
- مددکاربایددرجلوو یاپهلوی ویلچرسوارباقی بماند.
- ازافتادن فردویلچری به سمت جلو وخارج ازویلچرجلوگیری کند.
- مطمئن شودکه درمسیرحرکت ویلچرفردقرارنگرفته باشد.

شکل 9: درموقع پائین آمدن ازرمپ مددکاربایددرجلووکنارویلچرشما راه برود.

پائین آمدن ازرمپ درحالت wheelie

دررمپهایی که شیب تندی دارند، پائین آمدن روی چهارچرخ ویلچرمی تواندباعث افتادن شمابه سمت جلو شود.اما بلندکردن چرخهای جلو وحرکت روی چرخهای بزرگ ویلچرمی تواندبه رفع این مشکل کمک کند(به این وضعیت wheelieمی گویند). هنگام حرکت روی چرخهای بزرگ، وزن شمابه قسمت عقب منتقل می شود،درنتیجه احتمال افتادن شمابه طرف جلو به حداقل ممکن می رسد.اما درموقع انجام این حرکت بایدبه نکات زیرتوجه داشته باشید:

- رمپ راازنظروجودهرگونه مانع کنترل کنید.
- روبروی رمپ مستقرشده ودرحالت wheelie قرارگیرید.
- با حفظ وضعیت wheelie ، روی رمپ به سمت پائین به پیش بروید.
- پنجه دستان خودرا مماس با pushrim قراردهید، بطوری که بتوانیدبا واردکردن فشار روی آن ازسرعت خودبکاهیدیا برعکس با کاهش فشارروی آن سرعت خودراافزایش دهید.
- هرچه چرخهای جلو بالاتربرودبا افزایش فشارپنجه برروی pushrim باعث کاهش سرعت خواهدشد.وهرچه چرخهای جلو کمتربالابرده شوند،کاهش فشارپنجه سرعت شماراافزایش می دهد.
- درانتهای رمپ وبعدازفرودازآن و رسیدن به سطح افق به حالت اولیه برگردید.

 


شکل10:هرچه پشت شما بیشتربه سمت عقب متمایل باشد، شماباسرعت آهسته تری به سمت پائین حرکت خواهیدکرد.

مددکاربه چه نحومی تواندکمک کند
- مددکارمی تواند بانگهداشتن دستگیره های ویلچر یا گرفتن قسمتهای پشتی به شما کمک کندتا دروضعیت wheelie قراربگیرید.
- وضعیت wheelie راحفظ کرده وروی رمپ جلوبروید.مددکارشمانیز می تواند باگرفتن دستگیره هاو هل دادن ویلچربه حرکت شما کمک کند.
- مددکارمی تواندباگرفتن دستگیره ها و نگه داشتن ویلچربه سمت عقب سرعت شما راکاهش دهد. اطمینان حاصل کنید که مددکاردرحین کمک به شما، بیشترازپاهای خوداستفاده می کندنه ازپشت خود.شما هم می توانیدبرای کاهش سرعت خودروی pushrim فشارواردکنید.
- هرگاه به کمک مددکارخود ازروی رمپ پائین می آيید،وقتی که به سطح زمین رسیدید،ازمددکارتان بخواهیدکه به تدریج شما راازوضعیت wheelie خارج کند.

 

شکل 11:مددکارمی تواندبا نگهداشتن دستگیره های ویلچرازحرکت سریع شمابه سمت پائین رمپ چلوگیری کند.

 

پائین آمدن ازرمپ با حرکت زیگ زاگی

حرکت زیگزاگ ،روشی است که فردویلچری می تواندضمن حفظ کنترل خود، جهت کاهش سرعت دررمپهای باشیب تندازآن استفاده کند. این نوع حرکت ازیک طرف می تواندباعث کم شدن شیب رمپهائی شودکه مورداستفاده شماقراردارند.ازسوی دیگر باعث می شودکه مقداردامنه حرکات شما درعرض افزایش پیداکند.
- باحرکتی همانندحرف Z به سمت پائین رمپ حرکت کنید.در این نوع حرکت هرچه زاویه بیشتری داشته باشید، دامنه حرکات جانبی شما در عرض رمپ نیز بیشترخواهدبود.
- بطورکلی هنگام انجام این حرکت، آن دست خود را که روبه سمت بالای شیب است محکم بگیرید.این مسئله باعث میگرددکه ازحرکت مستقیم ویلچرشمابه سمت پائین جلوگیری شود.


شکل12:پائین آمدن ازرمپ باحرکت زیگزاگ به شما کمک می کندکه بتوانیدسرعت خودراکم کرده ودرنتیجه کنترل خودراحفظ نمائید.


- برای دورزدن ،آن دست خود را که روبه سمت بالای شیب است،محکم نگه دارید.
- این حرکت می توانددرحالت wheelieنیز انجام شود.
- همچنین می توانیدبرای کاهش سرعت خودبرروی pushrimها فشارواردکنید.کم کردن فشارروی pushrimها باعث افزایش سرعت شما خواهدشد.

مددکاربه چه نحومی تواندکمک کند
- بایددرسمت بالائی فرد ویلچری حرکت کند.
- ازچپ شدن ویلچربه طرفین جلوگیری نماید.
- ازقرارگرفتن درمسیرحرکت ویلچرفرد خودداری کند.

پائین آمدن ازرمپ با حرکت از عقب
باکمک نرده جانبی
- سطح رمپ راازنظروجودموانع کنترل کنید.
- ویلچرخودرابچرخانید تا پشت شما روبه سطح رمپ قرارگیرد.
- با یک دست نرده رانگه دارید وبادست دیگر لاستیک یاpushrim ویلچرخود گرفته ودروضعیت روبه جلو روی آنها فشارواردکنید.
- از پشت به سمت پائین رمپ حرکت کنید، به طوری که با کشیدن دست خودروی چرخ و سردادن دست دیگرروی نرده به آرامی پائین بیائید.


شکل 13:مواقعی که تنها هستید، هیچگاه از پشت ازرمپ پائین نیائید،مگراینکه رمپ دارای نرده باشد.

نحوه درخواست برای امداد
- سطح رمپ راازنظروجودموانع کنترل کنید.
- ویلچرخودرابچرخانید تا پشت شما روبه سطح رمپ قرارگیرد.
- مددکاربایددرپشت ویلچرشما گام برداردودستگیره های ویلچریا قسمتهای پشت آن رادردستان خودنگه دارد.
- مددکارمی تواندضمن نگه داشتن دستگیره ها یا قسمتهای پشت ویلچرحرکت شمارابه سمت پائین آغازنماید.هنگام حرکت به سمت پائین اطمینان داشته باشیدکه مددکار برای کندکردن حرکت شما ازپاهای خوداستفاده می کندنه ازپشت خود.
- همزمان با حرکت مددکاربه سمت پائین ،وزن خودرابه سمت جلومتمایل کرده و روی pushrim به سمت جلو فشاروارد کنیدتابه کنترل حرکت خودکمک کنید.

مددکاربه چه نحومی تواندکمک کند
- مددکاربایددرپشت ویلچرسوارمستقرشود.
- اوبایدازحرکت سریع ویلچرفردبه سمت پائین جلوگیری کند.

شکل 14:مددکاربایدازحرکت سریع ویلچرسواربه سمت پائین جلوگیری کند.

یک نکته مهم
حرکت دادن ویلچربه سمت پائین می تواندباعث داغ شدن دستهای شما گردد.بنابراین باپوشیدن دستکش ، ویا توقف واستراحت دادن در طول مسیررمپ می توان ازاین مسئله جلوگیری نمود.

شکل 15:پوشیدن دستکش می توانندازداغ شدن دستهای شما جلوگیری کند.

 

استراحت روی رمپ
بی خطرترین راه برای دورزدن روی یک رمپ این است که صبرکنید تا به سطوح افقی برسید، درغیراینصورت ویلچرشما ممکن است هنگام چرخیدن روی شیب رمپ، به پهلو واژگون شود.

امکان داردکه شما هنگام حرکت روی رمپ نیازداشته باشید به یک سمت چرخیده واستراحت کنید ویااینکه ممکن است لازم باشدنظم هل دادن خودراعوض نموده تا میزان فشاروارده برعضلات خودراتغییردهید.

دورزدن روی رمپ/بالارفتن روی رمپ ازپشت
با کمی تمرین، می توانید یادبگیریدکه به راحتی روی شیب یک رمپ دوربزنید.همیشه درموقع دورزدن روی یک رمپ وزن خودرابه سمت بالای رمپ متمایل کنید،چراکه این حالت می تواندازواژگون شدن ویلچرشما جلوگیری کند.بعضی ازافرادابتداتاجائی که می توانندازرمپ بالامی روندوبعدچرخیده ودرحالت برعکس (پشت ویلچربه سمت بالای شیب) استراحت می کنند. عده ای نیزمی توانند به صورت وارونه وباکمک پاهای خود به بالای رمپ حرکت نمایند. البته این روش برای کسانی که عضلات پائین تنه آنان فعال نیست،کارآئی ندارد.

- ویلچرخودرابه سمت بالای رمپ هل دهید.
- هنگامي که درموقع هل دادن لازم شود به عضلات خوداستراحت دهید،می توانیدبا کشیدن یکی ازpushrim وهل دادن دیگری بچرخید.
- برای جلوگیری ازواژگون شدن ویلچر ،خودرابه سمت بالای رمپ متمایل کنید.
- وقتی که روبه سراشیبی رمپ قرارمی گیرید،خودرابه سمت عقب متمایل کنید.
- سپس ضمن کشیدن pushrim ها به سمت عقب، ویلچرخودرا به سمت بالای رمپ حرکت دهید .
- موقعی که شمابالای رمپ رسیدید، قبل ازدورزدن وحرکت روبه جلو ،مراقب ترددسایرافراد نیزباشیدتاباآنان برخوردنکنید.

****


منبع :مقاله: راهنمای آموزش حرکت با ویلچرهای دستی برروی رمپ"" – نویسنده:Axelson P, Chesney D, Minkel J & Perr A
مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -تیر ماه 1388 - برگرفته از: سايت: http://www.wheelchairnet.org


وقتي كه درسال 1982 نشريه Pushin' On براي اولين بارمنتشر گرديد،براي تحقيق در مورددرمان ضايعت نخاعي سرمايه چنداني وجودنداشت. مطمئنا" افرادمبتلا به آسيبهاي نخاعي هميشه به درمان اميدوارهستند،ولي درگذشته بيشتردانشمندان اعتقادداشتند كه درمان اندام هاي فلج به احتمال خيلي زياد غيرممكن است. اين عقيده كلي كه ترميم اعصاب موجوددرطناب نخاعي امكان پذيرنمي باشد، باعث گرديد بيشتربودجه ها صرف آن سري ازتحقيقاتي شودكه برروي درمان تمركزنداشتند.

همزمان با پيشرفتهائي خوبي كه درزمينه ترميم عصب انجام شده، احتمال درمان ضايعات نخاعي نيزبطور چشمگيري افزايش يافته است. درحال حاضرهيچكسي نمي داندكه چند سال (5 يا 10 يا حتي بيشتراز20 سال)طول مي كشد، ولي امروزه اكثردانشمندان براين باورندكه صرف نظراز شكل درمان فقط موضوع زمان مطرح است .درحقيقت وعده درمان، درها رابه سوي يك نگرش جديدگشوده است. هم اكنون همه ساله ميليونها دلارصرف تحقيقاتي مي شود كه احتمال دسترس بودن درمان را خيلي به واقعيت نزديك كرده است.

احتمال درمان ضايعات نخاعي باعث شده كه مبتلايان به اين آسيبها سئوالات بسيارجالبي را مطرح كنند. چرا كشف درمان ضايعات نخاعي براي دانشمندان خيلي مشكل شده است؟ چه موقعي درمان امكان پذيرمي شود،وبه چه صورتي خواهدبود؟ آيا افرادنخاعي قادربه بازيابي توان حسي وحركتي قبلي خود خواهندبود؟ افرادنخاعي براي كمك به درمان خودچه كارهاي مي توانندانجام دهند؟

چه مشكلاتي دررابطه برسرراه درمان آسيبهاي نخاعي وجوددارد؟

دردرجه اول اينكه، همه آسيب هاي نخاعي باعث بروز مشكلاتي مي شوند.بعضي ازآنها دراثر تصادفات وسوانح ايجادمي گردند وبرخي به دنبال سقوط حادث مي شوند. ضايعات نخاعي درسطوح مختلفي به وجودمي آيند.برخي ازافراددچارضايعات كامل وبعضي مبتلا به ضايعات ناقص مي شوند. همه اين عوامل به اين معنا است كه عوارض حسي وحركتي ضايعات نخاعي با همديگرمتفاوت هستند.

دردرجه دوم، ممكن است باگذشت زمان آسيب بيشتري به نخاع واردشود. براي مثال چند ساعت بعداز جراحت اوليه ، دراطراف محل آسيب ديده تورم ايجادمي گردد. اين تورم باعث مي شودكه آكسونهاي سلولهاي عصبي و رگهاي خوني بيشتر آسيب ببينند. به علاوه رشد مجدد سلولهاي عصبي بواسطه موادبازدارنده اي كه بدن بعدها بطورطبيعي توليدمي كند، مختل مي گردد. اين عوامل پيچيده بيولو‍‍ژيكي، بعضي ازفاكتورهاي اصلي هستندكه باعث شده يافتن درمان ضايعات نخاعي با مشكل مواجه شود.

درمان ضايعات نخاعي چه موقعي امكان پذيرخواهدشد؟

وقتي درمورددرمان يك ضايعه نخاعي فكرمي كنيد،احتمالات زيادي به ذهن شما خطورمي كند. ممكن است فكركنيدكه بتوان با يك عمل جراحي ،اعصاب آسيب ديده موجوددرنخاع راترميم كرد. شايدبه اين اميدباشيدكه بتوانيد با مصرف روزانه يك قرص به تدريج مجددا" توان خود رابازيابيد.

اما شواهدعلمي كنوني نشان مي دهندكه درمان ضايعات نخاعي يك درمان ساده نخواهدبود واين امكان وجودنداردكه با يك درمان جراحي يا يك سري داروهاي خاص ، بتوان تمام مشكلات پيچيده حاصل از آسيبهاي نخاعي كه برروي عملكرد اندامهاي درگيرنقش دارند،را برطرف نمود. براي مثال ممكن است درمان نهايتا" به يك جراحي منتهي شود كه دراثرآن قدرت ترميم سلولهاي عصبي افزايش پيداكند و امكان دارد درمان با داروهاي مختلف نيازبه اين داشته باشدكه ارتباطات مجدد سلولهاي عصبي ايجاد و ارتقا داده شوند.

روشهای درمان ضایعات نخاعی بر چه مبنائی هستند؟

يك مرور كلي برروي آخرين تحقيقات انجام شده درمورد درمان ضايعات نخاعي بعمل آمده است. اين بررسي نشان مي دهدكه براي درمان افرادي كه به تازگي آسيب ديده اندو كساني كه چندين سال از ضايعه آنان مي گذرد،احتمالا" ازراهبردهاي مختلفي استفاده مي شود. ولي دربررسي مذكوربه چهار راهبرد اشاره شده است كه درحال حاضردرمرحله تامين بودجه هستند. اما آخرين بررسی که برروی درمان ضايعات نخاعي انجام شده احتمالا" استفاده ازيك يا بيش ازچهارحوزه تحقيق رادربرمي گيرد.

داروهای حفاظت كننده سلولهاي عصبي


موقعي كه كسي درمراحل اوليه ضايعه نخاعي قراردارد، جراحت مشخصي دراعصاب و سلولهاي موجوددرمحل ضايعه او وجوددارد.اين آسيب اغلب به اندازه اي شديد است كه منجربه شوك نخاعي ( يك شكل موقتي ازفلج عصبي) يا فلج كامل يا جزئي فعاليت حسي ويا حركتي شخص مي گردد. به علاوه آسيب بيشترسلولهاي طناب نخاعي و غلاف محافظت كننده(ميلين) تا چندروزوحتي چندهفته بعدازجراحت اوليه ادامه پيدامي كند.

محققين اميدوارندكه اين مشكل رابا استفاده ازانواع مختلفي ازداروها كه ازمرگ سلولهاي عصبي بعدازضايعه نخاعي جلوگيري ومقابله مي كنند، برطرف نمايند.ازجمله اين داروها مي توان به متيل پردنيزولون ،گانگليوسايد جي ام يك ( سايژن) ، اينترلوكين-10 ، و انسدادكننده هاي گيرنده هاي گلوميت( AMPA) اشاره نمود.

ترميم


ترميم يا توانائي رشد مجددسلولهاي عصبي فرايند مشكلي محسوب مي شود.بي شباهت به بسياري ازسلولهاي اعصاب محيطي كه ازطناب نخاعي به سرتاسربدن امتداددارند، سلولهاي اعصاب مركزي موجوددرنخاع معمولا"قدرت ترميم مجدد خودراندارند. دليل آن اين است كه بافتهاي طناب نخاعي حاوي موادشيميائي خاصي هستندكه درواقع مانع ازترميم سلول عصبي مي شوند.

براساس موفقيتهاي آزمايشگاهي محققين براين اعتقادندكه مي توانند ازتاثيرموادشيميائي متوقف كننده رشدسلولهاي عصبي جلوگيري كرده و باعث ترميم سلولهاي عصبي آسيب ديده گردند. اما تلاش آنان براي ارتباط مجدد ودرست سلولهاي عصبي دوطرف محل ضايعه موفقيت آميزنبوده وفعلا" دورازدسترس بشراست. درهرصورت پژوهشگران درحال مطالعه موثربودن بسياري ازاحتمالات هستندتا بتوانند مشكلات فراوان ترميم سلولهاي عصبي رابر طرف نمايند.

پیوند


موقعی که اعصاب خارج ازسیستم عصبی مرکزی( مغز ونخاع) دچارآسیب می گردند،گاهی اوقات این سری ازاعصاب محیطی می توانندترمیم شوند. پژوهشگران درتلاش هستندکه سلولهای عصبی سیستم مرکزی راکه آسیب دیده اند وقابلیت ترمیم ندارند،با سلولهای اعصاب محیطی که می توانندخودراترمیم نمایند،جابجا کنند.اعتقادآنان این است که سلولهای عصبی پیوندشده قادربه ترمیم بوده ومی توانند بخشی ازسیستم عصبی مرکزی باشند.

درحال حاضریکی ازروشهای پیوند که بسیاربحث انگیزبوده، استفاده از بافت سیستم عصبی مرکزی جنین است. اعتقادبراین می باشدکه این بافت می تواندبه ترمیم سلولهای عصبی کمک کند.بافت مذکورحاوی سلولهای بنیادی سلولهای منشا وسایرموادی هستندکه به رشدسلولهای عصبی کمک می کنند. سلولهای بنیادی قادرندبسته به انواع پیامهائی که دریافت می کنند، سلولهای مختلفی راایجادنمایند.پژوهشگران امیدوارندکه پیوندسلولهای بنیادی به نخاع بتواندمنجربه رشدمجددوارتباط سلولهای عصبی گردد.

توانبخشی


توانبخشی یکی ازاجزای حیاتی هرنوع درمانی محسوب می شود. هیچ کسی نمی تواند به سادگی بلندشده وراه برود.این موضوع زمان زیادی می خواهد.شما مجبورید برای بازیابی قدرت، استقامت و تعادل خود تلاش بسیار زیادی راانجام دهید.مغزشما برای بهبودعملکرد اندامها ممکن است نیاز داشته باشدکه مجددا" نحوه ارتباط با بدن را یادبگیرد. تمام این کارها نیازمند استفاده ازروشهای درمانی مختلفی است تا بهترین نتیجه بدست آید.

روندبهبود افرادنخاعی به چه صورت خواهدبود ؟

به عنوان یک فردنخاعی می توانیدامیدوارباشید، تحقیقاتی که درزمینه درمان آسیبهای نخاعی درحال انجام است درآینده منجربه بهبودی کامل ضایعه شما خواهد شد. امروزه می توانید این انتظاررا داشته باشید که به سنین طبیعی سالمندی خواهیدرسید. می توانیدتصورکنیدکه قادرهستید،فعالیتهای روزمره خودتان رابه سادگی زمانی که سالم بودید،انجام دهید.این موضوع درواقع همان هدفی است که ازتحقیق درمورددرمان دنبال می شود،اما مسلما"تا رسیدن به هدف نهائی زمان زیادی لازم خواهدبود.

گرچه امکان دارد تصوربهبودی کامل، درآینده به وقوع بپیوندد، اما احتمال بسیار زیادی وجودداردکه قبل ازهرچیز شما ازتحقیقاتی که عملکردکنونی تان را بهبود می بخشدویا حتی باعث بهبودنسبی شما می گردد،بهره مند شوید. برای مثال درحال حاضر محققین درموردبهبود عملکردبخشی ازبدن مانند مثانه و روده کارمی کنند.همچنین درزمینه تحریک الکتریکی فعالیت اندامها (FES) کارهای زیادی درحال اجرااست .FES فرایندی است که طی آن تحریکات الکتریکی به ماهیچه ها ارسال می گرددتا عملکرد اندمهای ذیربط بهبودپیدا کند. بهبود وضعیت کارمثانه وروده تنها دونمونه ازفعالیتهائی هستند که برا ی بهبود کیفیت زندگی جاری افرادانجام شده است.


افرادنخاعی چه کارهائی می توانندانجام دهند؟

اکثرافرادمبتلابه آسیبهای نخاعی دوست دارندکه ازدرمان اندامهای فلج بهره مند شوند.این موضوع منطقی است که بخواهیدبا استفاده ازبهبود کیفیت خود بیشترین بهره را ببرید.شما می توانید کمک کنیدتا شانس خودرا جهت استفاده از پیشرفتهای علمی که درزمینه مراقبت ازبدن و حفظ سلامتی درحال انجام است افزایش دهید.

به عنوان یک فردنخاعی،شما درمعرض عوارضی مانندزخم فشاری، عفونت دستگاه ادراری و عفونتهای تنفسی و یا بیماریها قراردارید.اگر درمورد سلامتی خود مراقبتهای لازم را انجام ندهید، خودتان را حتی بیشتردرمعرض خطر قرارخواهیدداد.بسیاری از عوارض پزشکی می توانند فعالیتهای شما رابرای انجام تمرینات بدنی به شدت محدودکرده ومنجربه یک زندگی ساکن شوند. بعضی از عوارض نیززندگی فرد را تهدید می کنند.

برای بهره مندی از تحقیقات مهمترین کاری که می توانید انجام دهید،این است که فقط ازبروزعوارض پیشگیری کنید. ازبدن خودمراقبت کنید و دائما" فعالیت داشته باشید.توصیه شده است که معاینات سالیانه خودرا بطورمرتب انجام داده و درموردعوارض مزمن ازپزشک خود کمک بگیرید.

به هنگام تفکردرمورد راه رفتن ،افت تراکم استخوانی (پوکی استخوان) و کاهش توده عضلانی دو مانع دیگر هستند که بایدموردتوجه قرارگیرند. به عنوان یک فردنخاعی توده عضلانی واستخوانی شما به دلیل عدم استفاده ازآنها کاهش می یابد. این افت معمولا" بعدازضایعه نخاعی شایع است. متاسفانه تغییرات بدنی که بطور طبیعی همزمان با افزایش سن و یائسگی ایجادمی گردند،می توانند منجربه افزایش افت استخوانی وعضلانی شوند.

شما قادرنیستید افت تراکم استخوانی و عضلانی رابطورکامل متوقف کنید، ولی می توانیدکمک کنیدتا میزان این افت را به حداقل ممکن برسانید. در درجه اول با پزشک خودصحبت نموده و ازیک رژیم غذائی متعادل استفاده کنید .یک برنامه ورزشی هم داشته باشید. این کارها به شما کمک می کنند تابتوانید سالم وفعال بمانید.به علاوه رژیم غذائی مناسب وفعالیت بدنی احتمالا" می توانند شانس شمارا برای کسب بهترین روشهای درمان و بهبود عملکرد بدن افزایش دهند.

شرکت درتحقیقات

ممکن است شما بخواهید که دربرخی ازتحقیقات حال و آینده شرکت نمائید. پژوهشگران تقریبا" همیشه از افرادنخاعی برای مشارکت درمطالعات بالینی خود جهت تعیین تاثیرپذیربودن درمانها دعوت به همکاری می کنند. همچنین محققین روزی رابرای دعوت افرادعلاقمندبه مشارکت درتحقیقات مربوط به درمانهای احتمالی فلج ها درنظرمی گیرند.چنانچه شما هم بخواهید در هرنوع ازتحقیقات شرکت نمائید،بایستی ابتدااز ماهیت آنها مطلع شوید. این فکرکه پژوهشگران همیشه دوست دارند افرادنخاعی نسبت به درمان امیدوارباشند معقول بنظرمی رسد . با این حال این احتمال وجودداردکه محققین دردرجه اول مشارکت کسانی رابپذیرندکه سالم وفعال هستند. اگرشما یک فرد نخاعی فعال نیستید و یااگر دارای عوارض پزشکی می باشید، فرصتی برای شرکت درتحقیقات نخواهیدداشت.


افرادفلج به احتمال زیاد،دردرجه اول درتحقیقاتی شرکت داده می شوندکه منجربه بهبودعملکردحسی وحرکتی آنان گردد. این مسئله به این دلیل است که اگرتحقیقات شکست هم بخورد، کسی که سطح ضایعه آن پائین تر است ،میزان فعالیتهای اوکمتردرمعرض خطرقرارخواهدگرفت. برای مثال کسی که مبتلابه ضایعه T5 است، درصورت شکست خوردن طرح تحقیقاتی سطح فعالیت او چندان افت نخواهدکرد و ممکن است ضایعه او به سطح T3 برسد.به عبارت دیگر فردی باسطح ضایعه T5 می توانددرصورت عدم موفقیت طرح تحقیقاتی،مقدارزیادی از توانائی های عملکردی خود راازدست داده و سطح ضایعه اوبه T3 برسد. پژوهشگران احتمال داردکه کارهای پر خطرراانجام ندهند، مگراینکه مزایای درمان بر خطرات آن سنگینی کند.

نتیجه گیری

افرادمبتلابه آسیب های نخاعی همیشه باید به درمان خودامیدوارباشند. امروزه پیشرفتهای پزشکی باعث شده که احتمال دسترسی به برخی از روشهای درمانی افزایش یابد.درحال حاضر بایدشماخودتان را بیش ازپیش برای درمان آماده کنید. آنچه که شما هرروزانجام می دهید،بطورمستقیم برروی نحوه بهبودی بعضی یا تمام فعالیتهای بدنتان تاثیر می گذارد.شما بایدکارهائی انجام دهیدکه شانس بهره مندی شما راازتحقیقات درمانی افزایش دهد.بنابراین وقتی درمان ضایعات نخاعی قطعی شد،باید آمادگی آن را داشته باشید.

****

منبع: مقاله " راهي به سوي درمان ضايعات نخاعي " -مترجم: مهندس عباس كاشي - (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان - مهر ماه 1388 - برگرفته از سایت : http://www.spinalcord.uab.edu نشریه Pushin' On

تعيين ضوابط و مقررات طراحی و بهسازی ونوسازی مسيرهای حمل و نقل شهری و بين شهری به منظور ايجاد تسهيلات حمل و نقل و دسترسی به امکانات برای جابجايی افراد ناتوان و معلولان جسمی و حرکتی ضروری به نظر می رسد. اين ضوابط می بايد در داخل طرح ها با مقياس ( شهر و فرادستی ) در مطالعات حمل و نقل جای گيرد.

بی ترديد داشتن آمار جمعيتی از افراد ناتوان و معلول کشور مي تواند در طراحی بهتر مسيرهای حمل و نقل ويژه برای اين قشر از جامعه در محله های کوچک تا مقياسی فراتر ما را ياری رساند.

دسترسی يکی از مهم ترين خصوصيات يک شهر خوب است. دسترسی را می توان به صورت های مختلف تقسيم بندی کرد. دسترسی به افراد، دسترسی به کالاها و منابع، دسترسی به اماکن و دسترسی به اطلاعات.

تمامی دسترسی های ذکر شده جز دسترسی به اطلاعات، فيزيکی است. بنابراين نيازمند توان جسمانی و حرکاتی است و وقوع آن نيازمند شبکه های خاصی است. امروزه حل مسائل دسترسی در شهرها و بهبود بخشيدن به کيفيت آن از اهداف عمده شهرها و شهرسازی به شمار ميرود. حل اين مسئله با نگرش به کليه افراد جامعه اعم از پير، جوان و معلول صورت می پذيرد و امکان انتخاب را برای همه فراهم می سازد.

بخشی از جامعه ما را افرادی تشکيل می دهند که دچار محروميت های جسمی و ناتوانی حرکتی هستند. اين گروه در عرصه های مختلف علمی، ورزشی و شغلی توانايی های خود را نشان داده اند.

به عنوان مثال کاروان ورزشی معلولان کشور ما در عرصه رقابت های بين المللی هميشه درخشيده اند. ترديدی نيست که بخش عمده ای از اين افراد در جريان جنگ تحميلی، سلامتی خود را از دست داده اند. آيا آنان لايق استفاده از امکانات خاص مربوط به خود در مقياس شهر و بين شهری در زمينه حمل و نقل و دسترسی های محلی و فراتر نيستند؟ چه بسا افراد جامعه نيز به دليل ناآگاهی نسبت به مشکلات معلولان از کنار آنها بی تفاوت می گذرند. زمانی که در عرصه عمومی و شبکه شهری (خيابان ها، کوچه ها، پارک ها، مراکز خريد، رستوران ها، مساجد و ...) مسيرهای رفت و آمد ويژه معلولان طراحی و تعريف نشده باشد افراد جامعه وجود اين قشر را در شهر حس نمی کنند. بنابراين حس همياری و مساعدت روبه فراموشی سپرده می شود. در اين صورت عرصه عمومی در بهترين حالت خود آموزگاری بی همتا در زمينه آموزش مهارت ها و ادراک های اجتماعی است. کودکان و جوانان از راه مشاهده، تقليد و مشارکت نحوه ارتباط برقرار کردن و رفتار با انواع مردم ( جوان، سالمند، ناتوان جسمی و ... ) را می آموزند.

همان گونه که وسايل حمل و نقل عمومی برای افراد عادی نهايت اهميت را دارد برای معلولان با توجه به شرايط جسمی و محدوديت های حرکتی و داشتن وسايل کمکی اهميت بيشتری را داراست. متاسفانه در کشور ما هيچ گونه پيش بينی قابل توجهی در جهت مناسب کردن اين وسايل برای استفاده معلولان انجام نگرفته است. برابری فرصت ها در جامعه از مهمترين مقولاتی است که بايد به آن بها داد.

در حال حاضر با توجه به روند تهيه طرح های توسعه شهری و مجموعه های شهری مناسب سازی حمل و نقل شهری و بين شهری را درون طرحها بايد يافت .

ضوابط و معيارهايی برای بهسازی و نوسازی به منظور سهولت رفت و آمد و فعاليت های اجتماعی معلولان بايد در داخل طرح ها بطور جدی تعريف شود. در طرح ها بايد قوانين مربوط به حل مشکلات موجود در محل های عبور و مرور از خيابان، پيوستگی به پياده رو با جدول، پيوستگی پياده رو با جوی يا آبرو، ساماندهی نرده يا زنجير بين پياده ها و خيابان در محل خط کشی عابر پياده، شيب زياد معابر، لغزندگی، از بين بردن گودال ها در داخل شهر، از بين بردن موانعی که به داخل پياده روها نفوذ کرده و موارد بسياری که در شهرهای ما به وضوح ديده می شود گنجانده شود.

بطور نمونه طرح تفصيلی مناطق شهر تهران با ظرافت و دقت توسط مشاوران تهيه شده است. مطالعات حمل و نقل در مقياس مناطق بطور دقيق مورد شناسايی قرار گرفته شده است. شبکه حمل و نقل و نحوه دسترسی های محله ای و ناحيه ای و منطقه ای طراحی و دقيق سازی شده است. اين اسناد بصورت اسناد پايه هر يک از مناطق در دسترس است و در گام بعدی بايد در طرح های خردتر به طراحی مسيرهای ويژه و تسهيلات مربوط به اين گروه از افراد جامعه پرداخت. در اين صورت دامنه وسعت اين طراحی در شهر تجلی پيدا می کند و مناسب سازی شبکه حمل و نقل شهری شکل می گيرد.

از سوی ديگر در تدوين سئوالات پرسشنامه سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در آبان ماه 1385 انجام شده است. پرسش های جامع تری در خصوص آمار ناتوان های جسمی و حرکتی نسبت به سالهای قبل گنجانده شده است. در سرشماری نفوس و مسکن سال 1385 مرکز آمار ايران خانوارهای دارای معلول و جمعيت آن در کوچک ترين مقياس ( بلوک شهری ) مشخص شده است.

با داشتن آمار معلولان جسمی و حرکتی می توان در سطح محله ای (کوچک ) بصورت نمونه و آزمايشی به طراحی معابر، پارک ها و مراکز فرهنگی و تفريحی پرداخت. تا حتی المقدور اين افراد کارهای روزمره خود را در محل زندگی خود بدون نياز به افرادی ديگر انجام دهند و اوقات فراغت خود را نيز به خوبی بگذرانند. آنان بايد بدانند در مسيری مناسب و ايمن می توانند رفت و آمد کنند و به خانه خود باز گردند در اين صورت اين افراد از انزوای اجتماعی خارج می شوند.

در جريان چنين مناسب سازی افراد سالم جامعه در جريان نحوه برخورد و ارائه امکانات به معلولان قرار می گيرند و پويايی و حرکت اين افراد در جامعه مشاهده می شود. چرا که به مانند تمامی افراد جامعه زندگی اجتماعی و برخورداری از شرايط مناسب برای زندگی در شهرها مسلما" حق آنان نيز است.

نتايج و بازتاب عملکرد اين مناسب سازی ياری رسان ما در طراحی های فرادستی ( شهر و فراشهر ) و مسيرهای حمل و نقل هوايی و زمينی درون شهری و بين شهری می شود.

برنامه ريزی حمل و نقل متعادل به ما می آموزد که يکايک اعضای جامعه کودک و سالمند و ناتوان ( جسمی- حرکتی ) برای تداوم و بقا خود نيازمند رفتارهای اجتماعی ( سفرهای مورد نياز برای زيستن ،مدرسه رفتن، کار و خريد، تفريح ) هستند و اين سفرها را تا جايی که ممکن است بايد دلپذير، اقتصادی، ايمن و پرآسايش، ساده و قابل انتخاب سازد. دسترسی و جابجايی دو مقوله مهم در حمل و نقل شهری و بين شهری به منظور مناسب سازی محيط برای ناتوانان است اين امر نه تنها در طراحی شبکه معابر شهرهای ما رعايت نشده بلکه در طراحی شهرهای جديد نيز جدی تلقی نمی شود.

وسايل حمل و نقل عمومی برای افراد عادی اهميت دارد اما برای معلولان با توجه به شرايط جسمی و محدوديت های حرکتی و داشتن وسايل کمکی اهميت بيشتری را داراست.

***

منبع: مقاله " راه ناهموار ويلچرها "تهيه كننده : الهام مهين روستا -روزنامه همشهري 16 ارديبهشت 1386

 

مقدمه

تغذیه مناسب یکی ازمهمترین جنبه های زندگی نه تنها افرادنخاعی بلکه تمامی افراد محسوب می شود. رژیم غذائی متعادل، موادمغذی موردنیاز بدن را درحدمطلوبی فراهم کرده وباعث می شودکه فرآیندهای بدن به خوبی انجام شوند.همچنین انرژی موردنیاز بدن را تامین کرده وباعث قوی نگه داشتن سیستم ایمنی بدن می گردد.

وقتی کسی دچارضایعه نخاعی می گردد، عدم استفاده ازتغذیه مناسب احتمال ایجادزخمهای فشاری راافزایش خواهد داد.ازطرف دیگرتغذیه نامناسب باعث می شود توانائی بدن برای بهبودزخمها و مبارزه با عفونتها کاهش پیدامی کند. همچنین فرد به راحتی دچارخستگی می شود.

داشتن اضافه وزن از دیگر نگرانی های مربوط به تغذیه نامناسب است، چراکه با وجودوزن اضافه موضوع جابجائی فرد مشکل تر خواهدشد. ضمن اینکه افزایش فشار و سایش پوست بدن فردرادرمعرض خطرزخمهای فشاری قرارمی دهد. چاقی معمولا" با عوارضی مانند دیابت ، فشارخون بالا ، وافزایش سطح چربی خون همراه است. با وجود ضایعه نخاعی ضرورتی ندارد که تغییرات عمده ای در رژیم غذائی ایجاد شود ، مگر در مواردی که رژیم غذائی قبل ازآسیب مناسب نبوده باشد.

تعریف رژیم غذائی متعادل ومناسب:

رژیم غذائی متعادل یا سالم رژیمی است که حاوی مواد زیر باشد:

میوه، سبزیجات ، دانه های کامل (سبوس دار) ،شیروفراورده های لبنی کم چرب یا بدون چربی.

گوشت قرمزبدون چربی، گوشت مرغ وپرندگان، ماهی، حبوبات، تخم مرغ وآجیل

مقدارروغنهای اشباع شده ،روغنهای ترانس ، کلسترول، نمک ( سدیم) و قندهای افزودنی آن بسیارکم باشد.

با توجه به راهنمای هرم غذائی، توصیه های زیادی برمصرف هریک ازگروههای غذايي زیر شده است :

غلات

روزانه باید حداقل 3 اونس (معادل 85 گرم) از نانهای سبوس دار، حبوبات،کراکر (کلوچه) ، برنج یا پاستا(رشته فرنگی).

قبل از هر چیزروی بسته بندی مواد ، به دنبال کلمه "کامل" باشید.

سبزیجات

بیشتر ازسبزیجات دارا ی برگ های سبزتیره استفاده کنید.
بیشترازسبزیجات نارنجی مانند( هویج ، فلفل دلمه های رنگی و... ) استفاده نمائید.
بیشترازنخودولوبیا ی خشک مصرف کنید.

ميوه جات


ازانواع مختلف میوه استفاه کنید.
می توانیدازانواع میوه های تازه ، منجمد ، کنسروشده یا خشک استفاده نمائید.
ازآب میوه ها مصرف کنید.

روغنها


روغن مصرفی خودرااز روغن ماهی ، روغن های گیاهی مایع و روغن سبزیجات انتخاب کنيد .
مصرف چربیهای جامدی مانندکره، مارگارین، روغنهای تردکننده

شیر


ازشیرهای کم چرب یا بدون چربی استفاده کنید.
اگرنمی توانید شیرمصرف کنید از فراورده ای بدون لاکتوز یا سایرموادتامین کننده کلسیم استفاده نمائید.

گوشت وحبوبات


گوشت های بدون چربی یا کم چرب و گوشت پرندگان استفاده نمائید.
سعی کنید گوشت را به صورت های پخته ، کبابی یا بریان مصرف کنید.
با مصرف گوشت ماهی ، حبوباتی مانند نخود ولوبیا، آجیل و دانه ها ی گیاهی برای خود تنوع ایجاد کنید.

شش گروه موادمغذی موجوددرغذاها

کربوهیدراتها :


- منبع انرژی هستند.(مولدکالری)
- فیبرموردنیازبرای کمک به دفع راتامین می کنند.
- کربوهیدراتهای ترکیبی مانند ( نشاسته وفیبر) ومرکب (مثل شکر) مصرف نمائید.
- منابع مهم آنها عبارتنداز: نان، غلات،میوه جات،سبزیجات، کراکر،رشته هائی مثل ماکارونی،جو و حبوبات.

چربیها

- منبع انرژی هستند.(مولدکالری)
- اسیدهای چرب ضروری بدن راتامین می کنند.
- ویتامین هائی مانند A,E,D,K را تامین ومنتقل می نمایند.
- ازاندامهای حیاتی بدن محافظت می کنند.
- ازچربیها درحداعتدال استفاده کنید.
- منابع مهم آنها عبارتنداز: کره ، مارگارین، روغنها،سس های سالاد،گوشت ها و آجیل

پروتئین ها


- ساختارآنها از8 اسیدآمینه ضروری تشکیل شده است .
- در ساخت سلولها و حفظ سلامتی بدن نقش اساسی دارند.
- آنتی بادی های موردنیازبرای مبارزه با عفونتها را تامین می کنند.
- به پیشگیری ازآسیب های پوستی کمک می کنند.
- منابع مهم آنها عبارتنداز: گوشت، ماهی، مرغ ،تخم مرغ، حبوبات خشک، سویا، انواع آجیل، پنیر.

ویتامین ها:


- درجذب و بهره برداری ازغذاها نقش اساسی دارند.
- درتمام سلولهای بدن به عنوان کاتالیست بیومکانیکی عمل می کنند.
- به دوصورت محلول درآب (B و C) و محلول در چربی (A,D,K) وجوددارند.
- منابع مهم آنها عبارتنداز: میوه جات ،سبزیجات و غلات.

موادمعدنی:


- درخون سازی و ساخت استخوان ودندان ها نقش دارند.
- مایعات بدن را تنظیم می کنند.
- به اعمال قسمت های حیاتی بدن نظیر سلول های عصبی و عضلات کمک می نمایند.
- منابع مهم آنها عبارتنداز: مرکبات، سبزیجات، گوشت، حبوبات و انواع آجیل .

آب:

- برای ادامه حیات ضروری است.
- ماده اصلی تمام سلولهای حیاتی بدن بوده وبرای تمام فرآیندهای هضم ، جابجائی موادمغذی و دفع مواد زائد ازبدن ضروری است.
- منابع مهم آنها عبارتنداز:آب مصرفی،چای،آب میوه ها، شربتها، سوپ و عصاره کرانبری

تطابق موادمغذی با میزان نیازبه کالری

انواع متنوعی ازغذاها ونوشیدنی های غنی ازموادمغذی مصرف نموده و ازمیان گروههای اصلی مواد غذائی ،رژیمهائی راانتخاب کنید که درآنها مصرف چربیهای ترانس و اشباع شده، کلسترول، موادقندی افزودنی ، نمک والکل محدودشده باشد.
باتبعیت ازیک الگوی غذائی متعادل مانند USDA ( دستورالعمل های بخش غذا و کشاورزی ایالات متحده ) یا DASH ( برنامه روشهای دسترسی به برنامه غذائی متوقف کننده فشارخون بالا ) میزان های برآوردشده وتوصیه شده مواد مغذی را منطبق با نیازهای انرژی خود مصرف کنید.

کنترل وزن

برای حفظ وزن بدن دریک حد مناسب ، میزان کالری مواد غذائی ونوشیدنی ها باید با میزان کالری مصرف شده متناسب باشد.
برای جلوگیری ازافزایش تدریجی وزن بدن، مقدارکالری موجوددرنوشیدنی ها وموادغذائی راکاهش و فعالیت بدنی خودراافزایش دهید.

فعالیت بدنی

به طورمنظم فعالیت بدنی داشته باشید و برای بهبود سلامتی ، بهداشت روانی و بهره مندی از وزن مناسب فعالیت های نشسته خودراکاهش دهید.

برای کاهش خطربیماریهای مزمن دربزرگسالان : درخانه یا محل کار و دربیشترروزهای هفته حداقل 30 دقیقه به فعالیتهای بدنی بالاتر ازحد عادی وبا شدت متوسط بپردازید.
بیشترافراد،با پرداختن به فعالیت های بدنی شدیدتریا طولانی مدت می تواننداز مزایای بهداشتی بیشتری برخوردارگردند.


برا ی کمک به کنترل وزن بدن و پیشگیری ازافزایش وزن تدریجی دربزرگسالان ، پرداختن به فعالیتهای بدنی شدید تقریبا" به مدت 60 دقیقه دربیشترروزهای هفته مفید خواهد بود، البته در صورتی که کالری واردشده به بدن افزایش پیدا نکند.


دربزرگسالان برای تثبیت وزن کاهش یافته ، روزانه حداقل 60 تا 90 دقیقه در فعالیتهای بدنی با شدت متوسط شرکت نمائید، ضمن اینکه کالری واردشده به بدن افزایش پیدا نکند. ممکن است بعضی ازافراد لازم باشد قبل ازشرکت در فعاليت هاي درسطح مذکور با کارشناسان مراقبتهای بهداشتی مشورت نمایند.

· می توان تناسب بدنی راهمراه با بهبود وضعیت قلبی عروقی و تمرینات کششی برای انعطاف پذیری و تمرینات مقاومتی یا حرکات نرمشی برای تقویت عضلات وافزایش استقامت انجام داد.

گروههای غذائی توصیه شده


به مقدارکافی از میوه و سبزیجات مصرف کنید ، به میزان انرژی موردنیاز خود توجه داشته باشید. دو فنجان میوه ودوونیم فنجان سبزی درروزبه ازای مصرف 2000 کالری به عنوان مبنا توصیه می شودو مقدارکمترو بالاترآن بستگی به میزان کالری دارد.
انواع متنوعی ازمیوه وسبزی درروزمصرف نمائید.به خصوص ازتمامی 5 زیرگروه سبزيجات ( سبز تیره ، نارنجی، حبوبات، سیزیجات نشاسته ای وسایرسبزیجات) چندین باردرهفته استفاده نمائید.
روزانه بیش از3 اونس (85 گرم ) ازفرآورده های غلات کامل مصرف کنید وازسایرحبوبات توصیه شده که ازفرآورده های سبوس داریا غنی شده تهیه می شوند،استفاده نمائید. درمجموع حداقل نیمی از غلات مصرفی باید ازنوع سبوس دار باشند.
روزانه سه فنجان شیربدون چربی یا کم چرب یا فرآورده های لبنی مشابه استفاده کنید.

چربی

کمتراز10 درصدکالری را ازاسیدهای چرب اشباع شده و کمتراز300 میلی گرم درروزکلسترول مصرف کنید و تاحدامکان ازمصرف چربیهای ترانس کمتراستفاده کنید.

مصرف کل چربی رابین 20 تا 35 درصد کالری نگه داشته وبیشتر چربیهائی مصرف کنیدکه منبع آنها اشباع نشده باشد. مثل ماهی ،آجیل وروغن های گیاهی.

درموقع انتخاب و تهیه گوشت ، مرغ ، حبوبات خشک وشیر و فرآورده های لبنی ازانواعی استفاده کنید که بدون چربی، کم چربی باشند.


مصرف چربیها وروغن های اشباع شده یا ترانس رامحدودکنید و فرآورده هايي انتخاب کنید که این نوع چربی ها درآنها کم باشد.

کربوهیدراتها(قندها)

سعی کنید بیشترمیوه هاو سبزیجات غنی ازفیبرانتخاب کنید.
غذاها ونوشابه هائی انتخاب وتهیه کنیدکه قندافزودنی به آنها یا شیرکننده های پرکالری موجود در آنها خیلی کم بوده و مطابق با مقادیرپیشنهاد شده بوسیله دستورالعملهای غذائی USDA و برنامه های DASH باشد.
با رعایت بهداشت دهان میزان بروزپوسیدگی های دندانی را کاهش داده ومصرف مکررغذاهای حاوی قند ونشاسته را کم کنید.

سدیم وپتاسیم

روزانه کمتراز2300 میلی گرم نمک (تقریبا" یک قاشق چای خوری) مصرف کنید.
غذاها را کم نمک انتخاب وتهیه نموده وبه جای آن ازغذاهای غنی از پتاسیم مانند میوه وسبزی استفاده کنید.

مصرف نوشابه های الکلی

نوشابه های الکلی نبایستی مصرف شود به خصوص بوسیله افرادی مانند زنان در سن بارداری ، یا زنان حامله وشیرده، کودکان ونوجوانان و افراد دارای عوارض پزشکی خاص و همچنین کسانی که ازداروهائی استفاده می کنند که نسبت به مصرف الکل واکنش نشا ن می دهند. (اصولا مصرف نوشابه هاي الكلي در دين مبين اسلام حرام است )
افرادی که به فعالیتهای دقیق ونیازمند به مهارت یا هماهنگی مانند رانندگی یا کار با ماشین آلات می پردازند، نبایستی از نوشابه های الکلی استفاده نمایند.

ایمنی غذا

برای جلوگیری ازبیماریهای میکروبی مربوط به غذا بایدبه نکات زیر توجه داشت :

دستها، سطوح تماس با غذا و میوه وسبزی را شسته و ضدعفونی کنید. گوشت يا مرغ نبایستی درآب غوطه ور بمانند.
هنگام خرید،آماده سازی یا نگهداری مواد غذائی ، انواع خام، پخته شده و آماده مصرف را از هم جدا نگه دارید

برای ازبین رفتن میکروارگانیسم ها ، غذارادردرجه حرارت مناسب بپزید.
غذاهای فاسدشدنی را بدون معطلی منجمد کرده و در موقع مصرف بطورمناسب آنها را یخ زدائی نمائید.
ازمصرف شیرخام( پاستوریزه نشده) یا هر گونه فرآورده های لبنی غیرپاستوریزه ، تخم مرغ خام یا کم پخته یا غذاهای حاوی تخم مرغ خام ، گوشت ومرغ کم پخته شده ،آب میو ه های غیر پاستوریزه وازاین قبیل خودداری کنید.

سلامت پوست بدن

به طورکلی کاهش فشاربرروی پوست، بهداشت مناسب و تغذیه صحیح، برای پیشگیری ازبروززخمهای فشاری بسیار ضروری هستند .

نکات مهم تغذیه ای برای سلامت پوست

حفظ بدن در یک اندازه ایده ال

وزن اضافی باعث افزایش فشاربروی پوست شده که می تواند منجربه آسیب گردد.
کم بودن وزن بدن نیز می تواندخطرایجادزخم را افزایش دهد،چراکه به خصوص در قسمتهای برجسته بدن پوشش کافی درزیرپوست وجودندارد.

خوردن غذایی متعادل و متنوع

برای این منظور می توان ازراهنماها ودستورالعملهای غذائی مختلف استفاده نمود.

مصرف پروتئین به میزان کافی

مصرف پروتئین برای حفظ بافتها وترمیم آنها موردنیازبدن است. باعدم مصرف آن به میزان کافی ، بدن قادرنخواهدبود که با عفونتها مبارزه کرده ودرنتیجه زخم ها بطورمناسبی ترمیم نخواهد شد.
بهترین منابع غذائی پروتئین عبارتنداز: گوشت بدون چربی ، ماهی ، مرغ ،تخم مرغ،شیر وفرآورده های لبنی، پنیر، نخود ولوبیا وکره بادام زمینی .
سعی کنیددرهروعده غذائی از یک منبع پروتئین مناسب استفاده کنید.
توجه داشته باشید که درصورت داشتن زخم فشاری ،نیاز فرد به مصرف پروتئین افزایش پیدا خواهدکرد.

مایعات! مایعات! مایعات!


کم شدن آب بدن می توانداحتمال ایجادآسیب ها ی پوستی را افزایش دهد.
هدف این است که روزانه 10 تا 12 فنجان مایعات مصرف شود. نیمی ازاین مقدارمی تواند با مصرف آب تامین شود.
نوشابه ها ی کافئین دارمی توانند باعث کم آبی بدن شوند،چراکه آنها می توانند به عنوان یک مدرعمل کنند.
برای پیشگیری از افزایش وزن بایدمایعاتی مصرف شوند که کم کالری (دارای 10 کالری انرژی) بوده یا میزان آنها به اندازه 8 اونس (حدود 225 گرم) باشد.

ویتامین ها وموادمعدنی

یک رژیم غذائی که دارای تنوع غذائی مناسبی است ، می تواند مقادیرکافی از ویتامین ها و مواد معدنی راتامین نماید.
ویتامین ها وموادمعدنی درپیشگیری وبهبودزخمهای پوستی و کم خونی نقش بسیارمهمی دارند.
آسیب های پوستی به دلیل عدم رسیدن اکسیژن کافی به بافتها ایجادمی شوند. درکم خونی مقادیر هموگلوبین خون که کارحمل اکسیژن به بافتها رابه عهده دارد ، کاهش می یابد. این عارضه می تواند دراثرکمبود ویتامین B12 ، اسیدفولیک (فولات یا ویتامین B9) ، یا آهن به وجودآید.دراین مواردلازم است که از مکمل های غذائی استفاده شود.
درطول مدتی که زخمها درحال بهبودی هستند، مصرف مکملهای ویتامین C و روی(zinc) می تواند باعث تقویت فردشود.

ویتامین ها وموادمعدنی مکمل

مولتی ویتامین ها

مولتی ویتامین ها ممکن است درهرزمانی که رژیم غذائی فرد مشکل داشته باشد،تجویزشوند. غذا بهترین چیزی است که می توانید موادمغذی موردنیازتان را تامین کنید،چراکه بسیاری از ترکیبات بطور طبیعی در غذاها یافت می شوند،درحالی که مکملها فاقد تمامی آنهاهستند. تحقیقات نشان داده است که مولتی ویتامین ها ارزان بوده وروشی ایمن برای تکمیل رژیم غذائی شما محسوب می شوند.

روی


روی بر روی ساخت بافت هم بندی و عملکردسیستم ایمنی بدن ضروری است. منابع غذائی آن شامل: گوشت، جگر،تخم مرغ ، حبوبات،شیر و غذاهای دریائی هستند. مکمل روی : برای کمک به بهبود زخمها مقدار 15 تا 40 میلی گرم از عنصرروی ممکن است به مدت 2 هفته تجویزشود. مصرف بیش اراندازه روی درطولانی مدت می تواند باعث کاهش جذب مس وآهن شده ودرنتیجه سیستم ایمنی بدن کاهش پیداکرده وکلسترول مفید خون (HDL-C) را نیز کاهش می دهد.همچنین اگرفردسابقه کمبود روی نداشته باشد، روی اضافی هیچ فایده ای نخواهدداشت.

اسیدفولیک


اسیدفولیک برای ساخت DNA وRNA و تولیدسلول های جدید ضروری است. منابع غذائی آن شامل: سبزیجات دارای برگهای سبز، حبوبات، غلات کامل هستند. مصرف مکمل آن نبایستی آن از 1000 میکروگرم درروز( (mcg بیشترباشد، چراکه این موضوع می تواند باعث کمبود ویتامین B12‌گردد. توصیه شده است که اگرسن فردبالاتراز 50 سال است ، قبل از مصرف مکملهای اسید فولیک ،میزان B12 خود رابررسی نماید. بنابراین اگر شما اسیدفولیک اضافی مصرف کنید، مطمئن شوید که مکمل شما حاوی ویتامین B12 هم باشد.

ویتامین B12


این ویتامین برای ساخت ونگهداری سلولهای عصبی و گلبولهای قرمزخون ضروری است .گوشت،تخم مرغ، پنیر، شیروفرآورده های آن، مخمرآبجوازمهمترین منابع غذائی آن محسوب می شوند. مکملها: هرآنچه که به شکل مولتی ویتامین خوراکی مصرف می کنید ،بایدکافی باشد.

ویتامین C


ویتامین C برای ساخت کلاژن موردنیازاست . این ویتامین بهبودزخمها راتسریع کرده و مقاومت بدن دربرابرعفونتها راافزایش می دهد. میوه های مرکبات، گوجه فرنگی،فلفل،کلم بروکلی و سبزیجات ازمنابع غذائی آن هستند.مصرف 500 میلی گرم ودوباردرروزکمک می کند ادرارشما به صورت اسیدی باشد.

ویتامین A

ویتامبن A برروی حالت ومحافظت پوست وغشاء مخاطی کمک کرده و مقاومت دربرابر عفونت را افزایش می دهد. سبزیجات سبزونارنجی ،شیر،جگر وزرده تخم مرغ غنی ازاین ویتامین هستند. نبایستی بیش تر از حدی که درمولتی ویتامین شما تعیین شده مصرف گردد.بنابراین بهترین حالت این است که تنها ازغذاهای غنی ازویتامین A استفاده کنید.

آهن

آهن درساخت هموگلوبین که مسئولیت حمل اکسیژن به سلولهای بدن رابه عهده دارد، نقش دارد.منابع غذائی آن شامل گوشت،مرغ،حبوبات ، غلات غنی شده هستند.هیچ گاه ازمکمل های آهن استفاده نکنید،مگراینکه پزشک یا متخصصین آن رابرای شما تجویزکرده باشند.چراکه آهن بیش ازحد به شکل مکمل برای شما مضر است.چنانچه مکمل آهن مصرف می کنید، آنهاراهمراه با غذاهای غنی از ویتامین C مصرف کرده وبین استفاده ازآن و مکمل کلسیم یا مولتی ویتامین خود 2 ساعت فاصله درنظربگیرید.

ویتامین D

این ویتامین درحفظ استحکام استخوانها نقش داردودرموقع قرارگرفتن درمعرض تابش نور خورشید ، بطور طبیعی درپوست ساخته می شود.بنابراین اگرکسی به اندازه کافی درمعرض آفتاب قرارنگیرد،امکان دارد که با کمبود ویتامین D مواجه شود. خورشید، شیرهای غنی شده وروغن ماهی ازمنابع مهم آن محسوب می شوند. اگر کسی بالاتراز 50 سال سن داشته باشد، ممکن است بطوراحتیاطی 800 تا 1000 واحد Cholecalciferol برای او تجویزشود. احتمالا" شما دریک مکمل ممکن است کلسیم وویتامین D رادرکنار هم بینیدمانند سیتراکال (Citracal) یا کاترات( Catrate) .

مایعات


مایعات در پیشگیری ازکم آبی بدن که احتمال بروز آسیب های پوستی درآن افزایش می یابد،نقش دارند. از سوی دیگربا کم آبی بدن احتمال ایجاد عفونتهای دستگاه ادراری وتشکیل سنگهای کلیوی افزایش پیدامی کند. مصرف زیاد مایعات باعث شستشوی دستگاه ادراری و دفع موادزائد وباکتریها شده و باعث رقیق شدن ادرار می گردد.

مصرف مایعات فردباید با برنامه روده اومطابقت داشته باشد.اما زمانهائی وجودداردکه ممکن است نیاز به مایعات بیشترشود. مواقعی که زخم فشاری وجودداشته باشد، ازدست دادن مایعات می تواند خیلی مهم باشد، به همین دلیل دراین مواقع آب وعصاره سیب تجویزمی شود.عصاره کرانبری معمولا"برای بهداشت دستگاه ادراری توصیه می گردد.

هنگامی که برنامه سونداژمتناوب اجرامی شود، درابتدابرای پیشگیری ازپرشدن زیاد مثانه مصرف مایعات محدودمی گردد. (هردوساعت 120 سی سی ). هنگامی که تخلیه صورت گرفته وباقیمانده ادرارکاهش می یابد،مصرف مایعات افزایش پیدامی کند.به محض اینکه تخلیه به طور انعکاسی انجام می شودومثانه به اندازه کافی تخلیه می گردد،مصرف مایعات دیگرمحدود نمی شود.

توصیه شده که مصرف مایعات روزانه به اندازه 3000 سی سی (10 تا 12 فنجان) باشد که باید نیمی از این مقدارازطریق آب تامین گردد.با وجوداینکه نوشابه های کافئین دارجزومایعات هستند،اما چون به عنوان مدر محسوب می شوند، باعث کاهش مایعات بدن می گردند. برای پیشگیری از عفونتهای دستگاه ادراری تنها 4 اونس (حدود 115 گرم‌) ازعصاره کرانبری کافی است. اگرشما عفونت ادراری دارید، برای کمک به حل آن ممکن است 16 تا 32 اونس ( 450 گرم تا 900 گرم ) مایعات درنظرگرفته شود.

مهمترین منابع مایعات

آب ، بستنی ، بستنی یخی ، چای و قهوه ، سودا ، سوپ ، آب میوه ها ، شیر، فرنی ، ژلاتین ، لیموناد

مراقب مایعات انرژی زا باشید

به خاطر داشته باشید که بعضی ازمایعات مقدارقابل توجهی کالری دارند، که ممکن است ناخواسته منجر به افزایش وزن گردند. بنابراین واقعا" باید مراقب نوشیدنی هائی که کالری داشته ولی موادمغذی چندانی ندارند ، باشیم . برای مثال یک فنجان شیرچرب و یک فنجان سودای معمولی تقریبا" به یک اندازه کالری دارند ، ولی سودا فاقد موادمغذی موجوددرشیراست.همچنین آب میوه ها نیزکه به عنوان مایعات نقش دارند، در تولید کالری تاثیردارند ( برای مثال یک فنجان عصاره کرانبری دارای 260 کالری انرژی است ،چناچه یک بار همراه صبحانه ویکبارهمراه شام مصرف شود، روزانه بیش از 500 کالری انرژی اضافه خواهدکرد).

نکات مهم در خصوص کاهش کالری نوشیدنی ها :

- ازنوشیدنی هائی استفاده کنید که میزان کالری یک فنجان از آنها ( 8 اونس یعنی حدود 250 گرم ) کمتراز 10 کالری باشد.
- می توانید نوشیدنی های خودرا با آب رقیق کنید.
- به جای نوشابه های معمولی از نوشابه های رژیمی استفاده نمائید.
- ازنوشیدنی هائی استفاده کنید که شیرین کننده های موجوددرآنها کم باشد.
- آب مصرفی خودرابا چیزهائی مانند آب لیمو، خیار، یا عصاره لیموترش طعم دارکنید.

اندازه های مفید جهت مصرف موادغذائی
نیم فنجان = 4 اونس = 120 سی سی
یک فنجان = 8 اونس = 240 سی سی
4 فنجان = 2 پینت = یک کوآرت = 1000 سی سی
4 کوآرت = یک گالن

کنترل وزن

حفظ وزن ایده آل به خصوص برای افرادنخاعی اهمیت بسیارزیادی دارد. اما چگونه می توانید بفهمیدکه آیا دروزن ایده آل هستید یا خیر؟ برای این کارمی توانید ازمحاسبه ای به نام شاخص توده بدن یا BMI استفاده کنید. این شاخص نسبتی است که نسبت قد شخص را به وزن رامقایسه می کند.

BMI = (وزن برحسب پوند ) / قد برحسب اینچ )
- هرپوند معادل 453 گرم وهراینچ مساوی با 2.54 سانتیمتر است .

BMI کمتر از9/1 یه عنوان "کم وزن" و BMI بالاتراز 5/2 " وزن بالا" درنظرگرفته می شود. کسانی که BMI آنان بالاتر یا پائین ترازمحدوده فوق الذکرباشد، درمعرض خطرمحسوب می شوند.

داشتن وزن بالا میزان انرژی شخص وتوانائی او را برای اجرای فعالیتهای زندگی روزمره کاهش می دهد، درنتیجه استقلال فرد کم خواهدشد. همچنین افزایش وزن می تواندباعث افزایش فشاروتحریک نواحی تحت فشار پوست شده و موجب ایجاد زخمهای پوستی (زخمهای فشاری) می گردد. چاقی با دیابت ، افزایش فشار خون، وافزایش میزان چربی خون همراه است .

وزن کمتراز"وزن ایده آل بدن" یا داشتن وزن کم می تواندباعث بروزمشکلاتی حتی برای افراد مبتلا به ضایعه نخاعی گردد. اگرپوشش پوست روی قسمتهای برجسته بدن کافی نباشد، خطربروززخمهای پوستی افزایش پیدامی کند. کم بودن وزن بدن میزان حساسیت فردرانسبت به خستگی افزایش و مقاومت بدن را نسبت به عفونتها کاهش می دهد.

ایجاد تعادل دررژیم غذائی ( مصرف کالری) و فعالیت بدنی ( صرف انرژی) کلید کنترل وزن محسوب می شوند.
توصیه هائی برای کاهش وزن

- ازوعده های غذائی اضافی پرهیزکنید.

- هرگزوعده صبحانه یا نهارخودراحذف نکنید و ازپرخوری دروعده شام خودداری کنید.

- ازمصرف غذابه هنگام ناراحتی ، عصبانیت ، خستگی یا اضطراب پرهیزنمائید.

- به خصوص غذاهائی انتخاب کنیدکه ازارزش تغذیه ای آن آگاه باشید.

- ازمصرف غذاهای پرکالری و خوراکی های باارزش تغذیه ای پائین خودداری نمائید.

- قند وشکروغذاهای شیرین کمترمصرف کنید.

- زمانهایی ازطول روزرا که شرایط شما درآن مواقع خطرناک بوده وممکن است منجربه پرخوری شما گردد، شناسائی کرده وآماده باشید تا وضعیت خودرادرآن زمانها تغییردهید.

توصیه هائی برای افزایش وزن

- روزانه حداقل سه وعده غذائی متعادل مصرف کنید.

- اگراشتهای شما کاهش پیداکرده است ، درطول روز شش وعده غذائی کوچک میل کنید.

- روی نان و کلوچه خود مارگارین ، کره بادام زمینی ، ژله ، یا مربا اضافه کنید.

- از سس های خامه ای یا غلیظ استفاده نمائید.

- دربین وعده های غذائی خود ازمیان وعده های پرکالری مانند میوه های خشک ،آجیل ، بستنی و مخلوط شیروبستنی وشربت بخورید.

نکات مهمی درمورد غذاخوردن دربیرون منزل(رسنورانها)

- هنگام انتخاب نوشیدنی، آب یا شیرکم چرب یا بدون چربی، چای معمولی (شیرین نشده) یا سایر نوشیدنی های بدون قند سفارش دهید.

- درمورد انتخاب ساندویچ ،درخواست نان سبوس دارکنید.

- دررستوران ،غذای خودرابا مصرف سالادی مملواز سبزیجات آغازنموده تا به کنترل گرسنگی واحساس رضایتمندی خود کمک کنید.

- سعی کنیدبه جای غذاهای سرخ شده (سرخ شده درروغن) غذاهای بخارپز، بریان، یا آب پزسفارش دهید.

- همیشه اندازه های کوچک یا متوسط را انتخاب کنید. این اندازه ها شامل ظرف اصلی، ظرف غذا ونوشیدنی هستند.

- به جای استفاده از بوفه هائی که برای خوردن هرچیزآزادهستید،تنها یک قلم ازفهرست غذا را انتخاب کنید.

- اگرغذای موردسفارش شما بیشترازمقداردرخواستی باشد،برای خودداری از پرخوری سعی کنید یکی ازسه راهبردزیررا اجرانمائید:

o به جای یک غذای کامل ، غذای موردنظرخودرابه اندازه یک ظرف پیش غذا یا ظرف کوچک سفارش دهید.

o غذای خودرابایکی ازدوستان خود تقسیم کنید.

o اگرنمی توانیدغذای سفارشی خودراکم کنید،باقیمانده غذای خودرا درظروف یکبار مصرف ریخته و به منزل ببرید.

o وقتی غذای سفارشی شما آورده شد،بلافاصله نیمی ازآن رابرای بردن جدا کنید.

- برای متعادل نگه داشتن میزان کالری ، چربی و قند موجود در وعده های غذائی خود اقدامات زیر را انجام دهید:

o درخواست کنید که سس یا چاشنی های سالادها را جداگانه آورده ویا تنها در یک سمت آنها بریزند،تا بتوانید فقط به اندازه دلخواهتان از آنهااستفاده کنید.

o غذاهائی سفارش دهید که دارای سس ها ی خامه ای یا غلیظ باشند.

o ازغذاهای بدون روغن یا کم روغن استفاده نمائید.

o بیشترمواقع از میوه ها به عنوان دسراستفاده کنید.

- در زمان سپری کردن طولانی مدت در بیرون منزل یا هنگام خریدهای مدت دار، بسته ای از میوه جات تازه، سبزیجات ، پنیرکم چرب یا یک مشت آجیل بی نمک برای کمک به خودداری ازمصرف شیرینی یا خوراکیهای چرب داشته باشید.

کنترل روده و دفع مدفوع

تغذیه مناسب برروی بهبود وضعیت روده نقش بسیارموثری دارد. ازبین رفتن حالت طبیعی عضلات ، عدم فعالیت بدنی ،وایجاد تغییرات در برنامه های روزمره و محیط زندگی می توانند دربروز مشکلات نقش داشته باشند.

درچنین شرایطی باید رژیم غذائی خودرابرمبنای غذاهای غنی ازفیبرمتمرکزکنید.

فیبرچیست؟

فیبر بخشی ازبافت گیاهی است که انسان قادربه هضم آن نمی باشد.به طورکلی دو نوع فیبروجوددارد: قابل حل شدن وغیرقابل حل شدن . هردونوع فیبربرروی کارکردمناسب روده موثرهستند.

فیبرقابل حل:

- فیبرقابل حل درآب حل نمی شودودرداخل روده به شکل ژل درمی آید.

- این نوع فیبرمی تواند به پائین آوردن سطح کلسترول کمک نموده و ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد.

- منابع غذائی این نوع فیبر: جوسبوس دار ، لوبیا ، میوه وسبزیجات.

فیبرغیرقابل حل:

- فیبرغیرمحلول تقریبا"بدون تغییرازدستگاه گوارش عبورکرده وباعث افزایش حجم مدفوع می گرددوبه صورت یک اسفنج آب راجذب می کند.

- این نوع فیبرمی تواندبه پیشگیری ازیبوست کمک نموده و همچنین ازدوبیماری روده ای یعنی هموروئید(بواسیر) و diverticulosis جلوگیری می کند.

- منابع غذائی این نوع فیبر: سبوس گندم، غلات سبوس دار، بسیاری ازسبزیجات و پوست میوه ها.

نکته : بسیاری ازفراورده های حیوانی مانند گوشت، پنیروتخم مرغ فاقد فیبرهستند.

مصرف روزانه فیبرچقدربایدباشد؟

بطورکلی مصرف فیبربه اندازه 20 تا 35 گرم درروزتوصیه می شود. اما بعضی ازافرادبیشترازاین مقدار را هم می توانند تحمل کنند. اگردرحال حاضر فیبرزیادی نمی خورید، مصرف آن را با مقادیرکم (درحد چند گرم در روز) افزایش دهید. این موضوع کمک می کند که ناراحتی های حاصل ازمصرف فیبر مانند نفخ ، گاز واسهال کاهش پیدا کند. همچنین برای جلوگیری ازیبوست اطمینان مطمئن شوید که مقدارفراوانی آب مصرف نمائید.

چه غذاهائی فیبردارند؟

غذاهای غنی ازفیبر

نوع غذا

مقدار

گرم

انواع غلات

آلوبخارا

عدس

تخم برزک

کنگر

نخود

انجیر

لوبیا

سبوس گندم

یک ونیم فنجان

یک ونیم فنجان

یک ونیم فنجان

2,T ground

يك عدد متوسط

یک ونیم فنجان

یک چهارم فنجان

یک چهارم فنجان

سه چهارم فنجان

9.7

8

7.8

7

6.5

6.2

6

5.6

4.6

غذاهایی که فیبرموجوددرآنها درحد متوسط است: هروعده ازآنها حاوی 2 تا 4 گرم فیبرمی باشد.

نوع غذا

مقدار

گرم

سویا

هویج / خام

آردگندم

سیب

ذرت بوداده

سیب زمینی

مغزبادام

توت فرنگی

آلو

یک ونیم فنجان

یک فنجان

یک چهارم فنجان

يك عدد متوسط

سه فنجان

يك عدد با پوست

یک اونس(حدود 2.8 گرم)

یک فنجان

یک چهارم فنجان

3.8

3.8

3.8

3.7

3.6

3.4

3.3

3.3

3

چگونه می توان فیبررا به رژیم غذائی اضافه کرد؟

برای صیحانه

- حبوبات غنی ازفیبرمانند حبوبات سبوس دار ، سبوس جو یا گندم پرک شده

- مقداری کشمش به سوپ حبوبات یا سوپ جوی خوداضافه کنید.

برای نهار

- 100 درصدازنان های سبوس داربرای ساندویچ خوداستفاده کنید.

- قدری لوبیا و نخود به سالاد خوداضافه نمائید.

برای شام

- سیب زمینی آب پز با پوست میل کنید.

- کمی اسفناج ، ذرت، لوبیا یا کلم بروکلی به بشقاب خود اضافه نمائید.

برای میان وعده

- به جای آب میوه از میوه های خام استفاده کنید.

- یک پیاله ذرت بوداده درروغن کانولا یا بدون روغن بخورید.

 

چرا باید مصرف مایعات راافزایش داد

مایعات به نرم شدن مدفوع کمک کرده و باعث تسهیل حرکات روده می شود.به خصوص افزایش مصرف مایعات همراه با رژیم غذائی غنی ازفیبر یا درزمان بروزیبوست اهمیت خاصی دارد. اگر کسی اسهال داشته باشد، چنانچه جایگزینی مایعات ازدست رفته درمدفوع جایگزین نگردد، برا ی جلوگیری ازکم آبی بدن بایستی ، مصرف مقدارفراوانی ازمایعات ادامه پیدا کند.

سعی کنیدروزانه 10 تا 12 فنجان از مایعات مصرف کنید.

دراینجا چندمثال ازمایعات مصرفی ارائه می شود:

- آب (بیشتراز نیمی ازمصرف مایعات رابایستی آب باشد ).

- قطعات یخ مصرفی

- چای گیاهی ، شیر

- ژله های بدون قند وبستنی یخی

- قهوه بدون کافئین

- آب و چای وآب میوه های رژیمی و بدون کالری .

مصرف فیبرونوشیدن مقدارفراوان آب برای کارکرد مطلوب روده ها اهمیت زیادی دارد.همچنین مهم است که غذای خودرا بطور منظم میل کنید . سعس کنید غذای خودرا هرروز در یک وقت ثابت بخورید.

سبزیجات و حبوباتی که می توانند باعث ایجاد گازشوند ازاین قرارند:

لوبیا ، کلم بروکلی ، گل کلم ، کلم قمری ، پیاز ، فلفل ، تربچه ، سالاد کلم ، موسیر ، سویا ، نخود ، شلغم ، ذرت ، خیار‌، تره فرنگی ، عدس ، فلفل دلمه .

میوجاتی که می توانندباعث ایجاد گازمی گردند شامل:

سیب ، گرمک و طالبی ، هندوانه ، آواکادو ، خربزه

گروههای غذائی واثرات آنها برروی کنترل روده

گروههای غذائی

غذاهای سفت کننده مدفوع

غذاهای نرم کننده مدفوع

لبنیات

شیر،ماست تهیه شده بدون میوه ، پنیر، پنیردلمه شده ، بستنی

ماست تهیه شده با seed یا میوه

نان وغلات

نان های سفید غنی شده ، بیسکویت های نمکدار، حبوبات پرک شده ، کلوچه ، نان شیرینی ،بیسکویت ،برنج سفید،ماکارونی

حبوبات و نان با سبوس

میوه وسبزیجات

نکتارمیوه ، سس سیب ، سیب زمینی بدون پوست

تمامی سبزیجات به جز سیب زمینی با پوست

گوشت

همه انواع گوشت ، ماهی ، مرغ

آجیل ، لوبیای خشک شده، نخود، دانه ها، عدس، کره بادام زمینی

چربی

هیچکدام

هیچ نوع

دسرها وشیرینی جات

هرنوع غذائی که ازدانه ها یا میوه ها ساخته نشده باشد .

هرنوعی ازآنها که با گندم پرک شده یا دانه ها یا میوه ساخته شده باشد

سوپ ها

هرنوع سوپ شیر یا آبگوشتی که فاقد سبزیجات،لوبیا یا عدس باشد

سوپهای دارای سبزیجات،لوبیا یا عدس باشد

کلسترول

بیماریهای قلبی دربین افرادنخاعی افزایش پیداکرده است. این موضوع تاحدی به دلیل تغییراتی است که معمولا" بعدازضایعه نخاعی به وجودآمده ومی تواندباعث افزایش میزان کلسترول گردد.غذائی که خورده می شود می تواند برروی سطح کلسترول تاثیرگذارباشد. استفاده ازفیبر ورژیم غذائی که چربی موجوددرآنها مناسب باشد، ومحدودکردن میزان کربوهیدرات والکل می تواندبه فردکمک کند تا میزان کلسترول خون رادر سطح بهداشتی حفظ کند.

کلسترول چیست ؟

کلسترول یک نوع چربی سفید ومومی شکل است که بطورطبیعی دربدن یافت شده ودرکبد تولید می گردد. وجود کلسترول خیلی زیاددرخون می تواندباعث تنگ شدن رگها شده و درنهایت موجب انسداد رگهای خون رسان قلب می گردد.به همین دلیل داشتن کلسترول بالا یک عامل خطربرای بیماریهای قلبی محسوب می شود.

بطورکلی چهاراصطلاح دررابطه با کلسترول مطرح است .که ازاین قرارند:

HDL = لیپوپروتئین با تراکم بالا

- کلسترول" سالم "یا "خوشایند " که به برداشت کلسترول بد (LDL) ازخون کمک کرده وآن رابه کبد برده تا حذف شود.

- هرچه مقدارآن بیشترباشد،بهتراست و باافزایش فعالیت بدنی میزان آن نیزافزایش می یابد.

- در مردا ن مقادیر بیشتراز40 میلی گرم دردسی لیتر و در زنان مقدار بالاتراز 50 میلی گرم دردسی لیتر ایده ال است .

LDL = لیپوپروتئين با تراکم پائین

- کلسترول ناسالم " یا "ناخوشایند" که باعث مسدودشدن رگها می گردد.

- هرچه مقدار آن کمترباشد، بهتراست. با مصرف روغن های مناسب مقدارآن پائین آمده و با خوردن روغنهای نامناسب سطح آن دربدن بالا می رود.

- مقدارکمتراز100 میلی گرم در دسی لیتر ایده ال است .

TG = تری گلیسیرید

- نوعی ازچربی است که درداخل خون گردش می کند.

- به VLDL منسوب است ( لیپوپورتئین با تراکم خیلی پائین) و معادل است با VLDL ضربدر 5 .

- هرچه مقدارآن کمترباشد، بهتراست و با حذف مصرف قندها والکل واستفاده از قندهای مناسب سطح آن پائین می آید.

- مقدارکمتراز 150 میلی گرم دردسی لیتر ایده آل است.

TC = کلسترول کل

- مجموع HDL + LDL + VLDL

- هرچه مقدارآن کمتر باشد بهتراست .هرقدرمصرف فیبرو چربیهای مناسب وچربیهای کم ضرر و قندهای مناسب وفعالیت بدنی بیشترباشد ، سطح TC کاهش می یابد .

- مقدارکمتراز 200 میلی گرم دردسی لیتر ایده آل است.

 

بیشترچربی های سالم راانتخاب کنید.

چربیهای اشباع نشده ی مونو

- با استفاده ازآنها کلسترول کل پائین می آید، اما میزان HDL کاهش نمی یابد.

- منابع آن ها عبارتنداز: روغن زیتون وکانولا

چربیهای اشباع نشده ی پلی

- درغذاهای با منبع گیاهی یافت می شوند .

- با استفاده ازآنها کلسترول کل ، LDL ، و HDL پائین ترمی آید.

- منابع آنها : روغن های ذرت ، دانه گلرنگ ، آفتاب گردان وسویا .

اسیدهای چرب امگا 3

- ازچربیهای اشباع نشده نوع پلی محسوب می شوند.

- بوسیله بدن ساخته نمی شوند .(باید ازطریق غذاها تامین شوند ) به همین علت اصطلاحا" ضروری نامیده می شوند.

- پائین آوردنده کلسترول کل وتری گلیسریدها هستند.

- ممکن است مزایای بهداشتی دیگری نیز داشته باشند نظیر کاهش التهاب .

- منابع آنها عبارتنداز: روغن ماهی و صدفها ازجمله ماهی ساردین ، خامخالی ، تن ، سالمون ، قزل آلا ، خرچنگ ، میگو وشاه میگو ، غیره

روغنهای نامناسب راکمترانتخاب نمائید.

چربیهای اشباع شده

- استفاده ازآنها سطح کلسترول LDL و کلسترول کل را بالا می برد.

- مصرف 12 تا 15 گرم ازآنها درروز یک حد قابل قبول محسوب می شود.

- منابع آنها عبارتنداز: تمامی غذاهای حیوانی (کره ، گوشت قرمز، بستنی خامه ای ، پنیر و شیرهای پرچرب ،وغیره‌) و روغن های جامد .

چربیهای ترانس

- روغنهای ساخته شده با منشاء گیاهی هستند که چربیهای های آنها هیدروژنه شده اند(جامد شده اند ).

- روی فهرست اجزاء متشکله مواد غذائی به دنبال کلماتی مانند " تا حدی هیدروژنه " یا " چربی ترانس " باشید.

- تا آنجا که ممکن است ازمصرف چربیهای ترانس خودداری کنید .

- منابع آنها عبارتنداز: غذاهای فرآوری شده مانند انواع شیرینی ها ، کلوچه ها و غذاهای سرخ شده در پاتیل روغن.

نکته : کلسترول غذائی ماده ای است که درتمامی غذاهای با منشاء حیوانی مانند گوشت ، مرغ ، زرده تخم مرغ ، کره و فراورده های لبنی یافت می شود . کلسترول یافت شده دراین غذاها تقریبا" به اندازه چربیهای اشباع شده وترانس برروی کلسترول خون تاثیرندارند. باابن حال باید سعی کنید مصرف مواد گوشتی مانندجگررا به یکباردرروز وزرده تخم مرغ را به هر سه هفته یکبار محدود کنید.

سعی کنید بین 25 تا 30 گرم فیبردرروزمصرف نمائید.

اگرسطح کلسترول خون شما بالا بود، سعی کنید مصرف قندهای مصنوعی ( به صورت قندموجوددرنوشیدنی ها) رامتوقف کنید .

نکاتی درمورد راههای کاهش کلسترول بالا

وجودچربی و کلسترول بیش ازحد درژیم غذائی می تواند منجربه افزایش وزن بدن وچاقی شده و خطر بیماریهای قلبی راافزایش می دهد. هردوی این عوارض می توانند بیماریهای وخیم دیگری به همراه داشته باشند. نکات زیرمی توانندبه شما کمک کنند تا میزان کلسترول دررژیم غذائی کاهش پیدا کند:

- برای پخت وپزغذا ازروغن هائی مانندروغن زیتون و کانولا استفاده کنید.

- ازفرآورده های غذاهائی استفاده کنید که هیچگونه چربی ترانس نداشته باشند.( به برچسب روی آنها توجه کنید ) .

- به جای استفاده ازغذاهای سرخ شده در پاتیل روغن ازغذاهای کبابی، برشته ، بخارپز، بریان مصرف شود.

- ازخوردن چربی های روی گوشت گاو، گوساله ، گوسفند و بز وغذاهای گوشتی ، سوسیس وکالباس ، پپرونی ، گوشت بین دنده ها و ماهی سرخ شده یا نگهداری شده درروغن خودداری کنید.

- به جای گوشت قرمزچرب، گوشت جوجه یا بوقلمون ( گوشت سفید بدون پوست ) ، یا همبرگرهای 90 درصد یا بدون چربی استفاده نمائید.

- به خاطر امگا 3 موجوددرماهی 2 تا 3 باردرهفته ازآن مصرف کنید.

- مصرف تخم مرغ را به 2 تا 3 عدددرهفته محدود کرده وسعی کنید تنها ازسفیده آنها استفاده نمائید.

- همیشه فراورده های لبنی کم چرب انتخاب کنید : شیر کم چرب یک درصد ، ماست بدون چربی ، پنیرکم چرب یا بدون چربی ، بستنی کم چرب یا بدون چربی وماست منجمد.

- برچسب مودغذائی مانند شیرینی ها ، چیپس ، کیک ، کلوچه وسایردسرهای پرچرب کنترل کنید و اگردارای چربیهای ترانس بودند،ازمصرف آنها پرهیزکنید.

- ازسبزیجات ومیوه ، بیشترمصرف کنید : بیشترآنها دارای چربی کم وفیبرزیاد هستند. فیبرمی تواند به کنترل سطح کلسترول خون کمک نماید.نخود ولوبیای خشک نیزخیلی عالی هستند! .

- برچسب موادغذائی رامطالعه کنید : برچسب مواد غذائی را ازنظرمیزان گرم چربی موجود درهروعده ازآن بخوانید . سعی کنید مصرف چربی را تا کمتراز50 تا 60 گرم درروزمحدود کنید وفقط 12 تا 15 گرم ازآن را به چربی های اشباع شده تخصیص دهید.

درحال حاضر استفاده ازروشهای پزشکی متعارف وجایگزین درحال پیشرفت است ودرحدود یک سوم جمعیت ایالات متحده درطی سال گذشته ازچنین روشهائی استفاده می کنند . مطالعات اخیرنشان داده اند که 16 تا 18 درصد ( تقریبا" 15 میلیون ) ازبزرگسالان درایالات متحده ازمکمل های غذائی و گیاهی به صورت همزمان با تجویزهای پزشکی مصرف می کنندکه بطور طبیعی آنان را درمعرض خطرواکنشهای دارو و گیاه قرارمی دهد.

 

بنابراین ضرورت داردکه قبل ازمصرف داروهای گیاهی با گروههای مراقبت پزشکی مشورت شود. ودر صورت داشتن مشکلاتی مانند مواردزیر این موضوع باید با جدیت بیشتری موردتوجه قرارگیرد:

- دیابت

- فشارخون بالا

- بیماریهای قلبی

- مصرف داروهای دیگر

- انجام دادن عمل جراحی

داروهای گیاهی می توانند میزان بهره وری برخی ازداروهای تجویزشده راافزایش یا کاهش دهند . جند نمونه ازداروهای گیاهی که برروی سایر داروها تاثیر می گذارند عبارتنداز:

- گینگکو( گیاه چهل سکه )

- افدرا

- گینسنگ (گیاه جنسان)

- علف چایی

- ای چیناسئا

- کاواکادا

لازم است مصرف تمام فرآورده های گیاهی 2 تا 3 هفته قبل از جراحی متوقف شود. این مواد می توانند میزان ضربان قلب ، فشارخون وخطرخون ریزی راافزایش دهند.

نکات مهم درمورد ایمنی استفاده از داروهای گیاهی :

اصطلاح "طبیعی" به این مفهوم نیست که محصول مذکوربی خطراست .
محصولات گیاهی درهردوره مصرف تنها باید برای چندماه مصرف شوند.
مقدارمصرف دارو باید طبق دستورالعمل مربوط دنبال شود . مقداربیشترداروبهترنیست.
ازمصرف داروهای مخلوط خودداری نموده و تنها فرآورده های منفرد راانتخاب کنید.
ازمحصولات تولید شده توسط مراکزمجازودارای برچسب ومهروموم شده استفاده نمائید. پلمب بودن فرآورده ها به این مفهوم است که محصول موردنظرازنظرکیفیت و محتوی تحت آزمایش قرارگرفته است.
2 تا 3 هفته قبل ازهرنوع جراحی مصرف تمامی محصولات گیاهی را متوقف کنید.
هرگونه عوارض جانبی را به گروه درمانی ومتخصصین تغذیه خود گزارش دهید.
به تاریخ مصرف وانقضای فرآورده ها توجه داشته باشید.
ازمصرف محصولات خارجی خودداری کنید،مگراینکه ازکیفیت آنها اطلاع کامل داشته باشید.

چه کسی می تواننداطمینان خاطردهند که مکمل مورداستفاده شما بی خطراست؟

مقرارت مربوط به مکملهای غذائی ، تحت قوانین مصوب سال 1994 قانون آموزش و بهداشت موادغذائی (DSHEA ) هستند.DSHEA نیازی به تائیدیه های گسترده قبل از بازاریابی که FDAدرمورد داروهای نسخه ای انجام می دهد، ندارد. بااین حال استفاده از شیوه های تولیدمناسب ضروری بوده ولی این وظیفه یا مسئولیت دولت است که ازتولید یک محصول نا امن جلوگیری نماید. البته دست انرکاران مجبورندکه غیرایمن بودن محصول را اثبات کنند، نه اینکه جلوی فعالیت شرکتها را بگیرند.

چنانچه یک محصول گیاهی باعث بیماری شود ،چه کاری بایدانجام داد؟

بایدسریعا" مراتب را به گروه مراقبت بهداشتی خود اطلاع داده وبا آنها مشورت نمائید.

خلاصه

همانگونه که مشخص است ، اهمیت تغذیه مناسب را نمی توان نادیده گرفت . استفاده از تغذیه مطلوب می تواند به پیشگیری ازعوارض ومشکلات بالقوه ضایعات نخاعی کمک زیادی کند.

پیروی ازدستورالعملهای مربوط به رژیم غذائی (ازجمله DGA و FGST ) بهترین روشی است که می توان بااستفاده ازآنها ازمناسب بودن وضعیت رژیم غذائی خود اطمینان حاصل کنید. وزن ایده آل بدن باید سهولت جابجائی ها و حرکت وهمچنین پیشگیری ازتشکیل زخمهای فشاری حفظ شود.فیبر ومایعات می تواند باعث تسهیل دفع مدفوع گردند. مصرف مایعات کافی به جلوگیری از عفونتهای ادراری وتشکیل سنگ کمک نماید.بهترین روش مقابله با افزایش کلسترول خون استفاده از یک الگوی غذائی مناسب ازنظرکالری می باشد که درآن میزان چربی (چربی اشباع شده وکلسترول ) کم ، غنی ازکربوهیدراتهای مختلف باشد. یک رژیم غذائی غنی از موادمغذی نقش اساسی درپیشگیری اززخمهای فشاری وبهبودی آنها دارد.

بطورکلی آنچه که می خوریدمی تواند برروی سلامتی تاثیردرمانی داشته باشد ! درواقع یک رژیم غذائی سالم یک داروی پیشگیری کننده محسوب می شود.

****

منبع : مقاله " راهنمای تغذیه برای افرادنخاعی " نویسندگان : Chris Theberge and Angela llling - ترجمه : مهندس عباس كاشي - (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي – اردیبهشت ماه 1389


کمتر از يک سوم بيماران بعد از آسيب نخاعی مجددا" راه می روند، در حالی که تک تک آنها واقعا"تمايل دارند که در اين خصوص تلاش نمايند.بطوركلي ميزان توانايی باقيمانده فردمصدوم بعدازضايعه ، ميزان انرژی موردنياز، مقدارنيازبه وسايل كمك حركتي و انگيزه بيمار، نتيجه را تعيين می کنند.

با وجودابداع روشهاي جديد ،ازجمله روش تحريک الکتريکی جهت انجام فعاليتهاي عضلانی ( FES ) و ساير وسايل كمك حركتي كه به تازگي طراحي شده اند ، تعداد افرادی که بعد از آسيب نخاعی قادربه راه رفتن شده اند، بطور قابل ملاحظه ای افزايش نيافته است. اما متخصصان توانبخشی می توانند به بيماران آموزش هاي لازم را ارائه دهند، و بااستفاده از روشهائي ازجمله روش به راه افتادن نوزادان و پيشرفت حرکتی آنان، روشهای قدم برداشتن را دوباره به آنها ياد دهند و از اين طريق به آنها کمک کنند تا توانائی ها و محدوديتهای خود را بشناسند. بطوركلي تصميم نهائی در مورد حرکت بيمارو تعيين وتجويز وسايل كمك حركتي براي او می تواند طی مراحلی بعد از سازگاری وي با ويلچر و تعيين سطح استقلال او انجام گيرد.
ميزان بروز آسيب های نخاعی حاصل از ضربات، سالانه 7000 تا 10000 و ميزان شيوع آن 000/150 تا 000/200 می باشد. بيشترين آسيب ها در گروه سنی 16 تا 30 سال به وقوع می پيوندد. اما ميزان وقوع ضايعات نخاعی در اشخاص مسن تر افزايش پيدا می کند.درحال حاضر، ميزان بقا بعد از آسيب های نخاعی بطور قابل ملاحظه ای افزايش يافته واز دلايل آن مي توان به بهبودروشهای جابجائی ، کارآمد شدن مراقبت های حياتي، پيشرفت فن آوری هاو بهبود توانبخشی ها بخصوص درزمينه دفع ادرار و کنترل دستگاه تنفسی اشاره كرد. بطوري كه طی ده سال اخير ميزان بقای بيماران مبتلا به آسيب های نخاعی 3/86 درصد حد طبيعی بوده است.


اکثر بيماران نخاعی نيازمند راه رفتن هستندو اين موضوع مي تواندبرای آنها خيلي حياتي باشد . آنها مکرر از پزشکان، متخصصان، پرستاران و ساير کارشناسان،در مورد شانس و ميزان احتمال راه رفتن خود سئوال می کنند. اماپاسخ به اين سئوال که " آيا من می توانم راه بروم يا خير؟ " نبايد " مثبت " يا " منفی " باشد .به دليل اينکه شاخصهائی وجود دارند که در اين مورد تعيين کننده هستند. در اين مقاله، معيارهای بالينی، عوامل روحی روانی، هزينه های مصرفی موثربرراه رفتن مورد بررسی قرار گرفته اند که همگی بايستی در آغاز يک برنامه آموزش گام برداری برای بيماران نخاعی مورد توجه قرار گيرند.


عوامل موثر بر توان حرکتی افراد نخاعی
ازنطرپزشكي عوامل مختلفي بر روی توانائی راه رفتن بيماران مبتلا به ضايعات نخاعی موثرند، كه در جدول يک قيد شده اند.


سن
سن تقويمي بيمار ، به خودی خود عاملی مثبت يا منفی محسوب نمی شود، ولی وضعيت قلبی - ريوی و شرايط جسمی متاثرازسن بيمار، از فاکتورهای تعيين کننده هستند.


سطح ضايعه
نسبت بيماران کوآدری پلژی به افراد پاراپلژی بصورت 54 به 46 گزارش شده است.در افرادمبتلا به ضايعات زير 10 T قدرت فعاليت بيشتری باقي مي ماند و در نتيجه توانائی آنها برای راه رفتن بيشتر است. بطوركلي ميزان آسيبي كه ايجاد شده، جراحی هايی كه برروي فرد انجام شده و وضعيت بيمار ازنظرپزشكي ،بر روی توان حرکتی آنان تاثير گذارند. اماحتی اگر بيمار، توان فعاليت حرکتی هم داشته باشد، عواملي مانندسفتی مفاصل، درد، اسپاسم های غير قابل کنترل می توانند مانع راه رفتن او شوند.


ميزان مصرف انرژی
بسياری از محققان ميزان مصرف انرژی افراد پاراپلژی را هنگام استفاده از انواع مختلف وسايل كمك حركتي مطالعه کرده اند. Clinkingbeard و همکارانش دريافتند که مقدارمصرف انرژی يک فرد پاراپلژی به هنگام قدم زدن درحالت معمولی 9برابر يک شخص عادی است. به طوركلي ميزان مصرف انرژی تحت تاثيرفاكتورهائي چون: سطح ضايعه، نوع حرکت، روش گام برداری (گام برداري four-point ، گام برداري ازطريق تاب خوردن، گام برداری (forth سرعت راه رفتن و مسافت طی شده قرار دارد.


عوامل روحی و روانی
اکثر بيماران هنگام استفاده از وسايل كمك حركتي نيازمند ياري هستند. يا اينکه لازم است جهت راه رفتن خود کمک مستقيم بگيرند. چنانچه مراقب بيمار، کسی باشد که از گذشته درخصوص فعاليتهای مراقبتی که خود شخص انجام می داده نظير لباس پوشيدن، دفع ادرار و مدفوع ،به او کمک می کرده، نياز به گذاشتن وقت اضافی می تواند منجر به عدم استفاده از وسايل كمك حركتي شود. بنابراين ضرورت دارد که پزشک و گروه درمانی ، شناخت خوبی از محيط اجتماعی وزندگی بيمار داشته باشند.

جدول 1- عوامل موثر بر توانائي راه رفتن افراد،بعدازآسيب نخاعي

· سن

· سطح ضايعه :

- کامل

- ناقص

آسيب های ايجادشده ياانجام اعمال جراحی نظير جاانداختن شكستگي هاي باز وثابت نمودن داخلی شکستگی استخوانهای بلند يا لامينكتومي(اكسيزيون قوس خلفي مهره) و پيوندهاي استخواني

عوارض پزشکی
- فشار خون بالا ، ديابت مليتوس، COPD

- بيماريهای قلبی

- عوارض بغرنجی مانند ترمبوفلبيتيس ، آمبولی ريوی، زخمهای فشاری

· وضعيت مکانيکی بدن

- سفتی مفاصل

- استخوان سازيهای نابجا

- درد

- اسپاسمهای غير قابل کنترل

- لکيفواسکليوزيس

روانی اجتماعی
- ميزان کمکی که فرد در اختياردارد.

- ميزان مشارکت يا مسئوليت پذيری بيمار

- ميزان نوسان وزن

- ميزان کمک خانواده

- استفاده نادرست از داروها

- وجود آسيب های سر

 


مسئله "راه رفتن"


راه رفتن درواقع مستلزم جابجائی مرکز ثقل بدن است . بطوري كه بايداين جابجائي در يک فضای خالی و به شکلی ايمن و در امتداد مسيری که نياز به حداقل انرژی دارد، انجام شود . Daverat و همکارانش دريافتند که 28 درصد از 157 بيمار نخاعی آنها ،بعداز پايان يکسال،شروع به راه رفتن كرده بودند.همچنين Maynard و همکاران او در سال 1979 با مطالعه بر روی 123 بيمار گزارش داده اند که از بين بيمارانی که 72 ساعت بعد از آسيب، دارای مشکل حسی ناقص بودند، 47 درصد قادربه حرکت بودند و 87 درصد بيماران مبتلا به مشکل حرکتی ناقص نيز راه می رفتند.


استافرStauffer ، افرادرا ازنظرحرکت را به چهارگروه تقسيم بندی کرده است:
• افرادي كه "درسطح اجتماع"، توانائي جابجائي دارند: اين دسته از بيماران کسانی هستند که قادرند به تنهائي و بدون کمک شخص ديگری ،از ويلچر و يا تخت خارج شده و فاصله قابل قبولی را در داخل يا خارج از منزل خود راه بروند.
• افرادي كه "درسطح خانه" ،دارای قدرت جابجائي هستند: اين افراد قادرند در منزل خود،با يک استقلال نسبی راه بروند.ولی نمی توانند در خارج از منزل فواصل قابل توجهی را طی کنند به همين علت بيشتر اوقاتي كه در خارج از منزل بسرمي برند،از ويلچر استفاده می کنند.بنابراين ممکن است جهت خروج از ويلچر يا تخت خود نياز به کمک داشته باشند.
• افرادي كه وابسته به تمرينات حرکتی هستند : جايجائي اين افراد با استفاده از ويلچر حاصل مي شود. اين گروه از بيماران نيازمند کنترل شرايط هستند و بطوركلي جهت حرکت خود کمک قابل توجهی احتياج دارند.
• افراد ي كه فاقد قدرت جابجائي هستند: اين افراد بطور کامل از ويلچر استفاده می کنند.
طبقه بندی مذكور مي تواند بعنوان يک مقياس مورد استفاده قرار گيرد ،بطوری که می توان نتايج بين مقالات را مقايسه نمود.
به همين نحو ،يك نوع طبقه بندي ديگر بنام طبقه بندی Frankel وجودداردكه مي تواندجهت ارزيابی وضعيت نورولوژيکی افرادآسيب ديده مورد استفاده قرار گيرد و به شکل زير می باشد:
• گروهA- (ضايعات کامل): فقدان کامل فعاليت حسی و حرکتی در زير سطح آسيب
• گروهB – (ضايعات ناقص) :دراين گروه تنها حس باقی مانده است .به عبارتی نوعي، حس قابل توصيف ،غير از احساسات تخليی و ذهنی ، وجود دارد ولی فعاليت های حرکتی ارادی وجود ندارند.
• گروهC – (ضايعات ناقص): دراين گروه قدرت حرکت ( بصورت غير فعال ) باقی مانده است بطوري كه حرکات ارادی وجود دارند ولی هيچ فعاليت مفيدی ديده نمي شودوتنها يك جنبه روانی حس مي شود. فعاليت حسی نيز ممکن است وجود داشته باشد و يا ممکن است وجود نداشته باشد.
• گروهD – (ضايعات ناقص) : قدرت حرکت ( بصورت فعال ) باقيمانده است .بعبارت ديگر فعاليت حرکات ارادی وجود دارد و از نظر کارکرد نيز مفيد هستند.
• گروهE – (ضايعاتي كه کاملا" بهبوديافته اند): شامل برگشت کامل فعاليتهاي حسی و حرکتی بعدازضايعات است. ولی با اين حال ممکن است واکنشهای غير طبيعی نيز وجود داشته باشند.


استوور ( (Stover مشاهده کرده که 8/53 درصد از بيماران نخاعي دارای ضايعه ناقص هستند.بطوركلي اصطلاح" ضايعه ناقص " اگر چه امكان دارد واژه مناسبی برای تعريف نواقص نورولوژيکی باشد، ولی اغلب گمراه کننده است. براي مثال شخصی که مبتلا به کوآدری پلژی 4C است می تواند پنجه پای خود را بطور ارادی به يک سمت حرکت دهد،اين بيمار مبتلا به ضايعه نورولوژيکی ناقص است ولی از نظر کارکردی در سطح ‍ 6C ضايعه کامل دارد.ازاين رو متخصصان توانبخشی گروهي از عضلات را که ضعيف بوده و می توانند مورد استفاده قرار گيرند را ملاک قرار مي دهند.


آموزشهاي توانبخشی جهت حرکت


هر بيمار نخاعی در برنامه های اوليه توانبخشی،كه شامل برنامه های فشرده توانبخشی جسمی و آموزشهاي موردنيازبيمار است ،شرکت داده می شود. بطوركلي بيماران بايستی در مورد برنامه ها و مبنای کار خود آموزش ببينند. برای مثال آنان بايد ياد بگيرند که چرا لازم است بتوانند بدون کمک دست بنشينند و به اهميت اين موضوع جهت توانايي حرکت خود درآينده پی ببرند. تمامی بيماران جهت بهبود کنترل بدن خود، افزايش تحمل نشستن، تقويت اندامهای فوقانی و بازآموزی در مورد واکنش های مربوط به وضعيت بدن نيازمند يک برنامه هدفدار هستند. به علاوه، بايدساير روشهايی که جهت تقويت عضلات ضعيف تر مورد استفاده قرار می گيرند رانيز ياد بگيرند. بيماران مي توانندبه کمک وسايلي ازجمله ميله های پارالل و کاهش دادن فشاروارده بر تنه، لگن و زانوها قدرت ايستادن خود را تقويت کنند. اين بيماران مي توانند به کمک متخصصين و بااستفاده از اورتوزهاي آموزشی ،راه رفتن در ميان ميله های موازی را آغاز کنند. در واقع در اين مرحله، سطح قدرت فعاليت عملي بيماران شاخص مناسبي برای تعيين وضعيت آينده آنها از نظر نوع و ميزان نيازآنان به وسايل كمك حركتي و آستانه تحمل آنان جهت حرکت ،محسوب می شود.


استفاده طولانی مدت از اورتوزها
ريدReid)) ومايكل برگ( (Mikelberg درمطالعه ای که پنج سال به طول انجاميد، دريافتندکه 50درصد بيمارانی که برای آنها اورتوز تجويز شده بود، از آنها استفاده نکردندو تنها 5درصد بيماران در زندگی روزمره از بريس های خود استفاده نموده و آن هم به مقدار خيلي كمي راه رفته بودند.روزمن, (Rosman) اسپيرا,(Spira) كاپان (Kapan , )و همکارانشان نيز به همين نحو متوجه شدند که درصد کمی از بيماران هستندكه تمايل دارند بطور مرتب از اورتوزهای خود استفاده کنند. اماپيشرفتهائی که اخيرا" در فن آوری و طراحی های جديد حاصل گشته، باعث شده که سطح پذيرش اورتوزها افزايش پيدا کند. درحال حاضرحرکت موفقيت آميز همراه با کاهش مصرف انرژی با استفاده از اورتوزهای ساخت Craig- Scott گزارش شده است. اورتوزهای ويژه گام برداری متناوب Louisiana که بر مبنای تحريک الکتريکی فعاليت عضله عمل می کنند، ترکيبی از اورتوزها و محرکهای الکتريکی عصبی هستند.
قبل از اينکه بتوان به اين نتيجه رسيد : "تعداد بيمارانی که می توانند بعداز ضايعه نخاعی راه بروند، بطور قابل ملاحظه ای افزايش يافته" ، لازم است نتايج حاصل از تحقيقات بر روی تعداد کافی از بيماران که از اين روشها استفاده می کنند،آن هم در طولانی مدت بدست آيد.


چه کسانی قادر خواهند بود دو باره راه بروند ؟
بررسی تاثير عوامل بالينی ،مروري بر فرآيندهاي توانبخشی و مدارك موجود درمورد حرکت افراد نخاعی اين واقعيت را نشان می دهد که تنها درصد کمی از افراد مبتلا به آسيب نخاعی می توانند حرکت کنند ودرنهايت کنترل خوبی بر روی لگن خود داشته باشند.بطوركلي درپيش بيني موفقيت برنامه ها،معيارهاي كمي مي توانندبكاربرده شوند.تجربيات ومدارك موجودنشان مي دهندكه بيماران تنها زماني قادر به حركت مي شوندكه كنترل خوبي روي لگن خودداشته و قدرت عضله جمع کننده ران آنها + 3 و قدرت عضله چهارسر ران حداقل +3 در هر طرف باشد ( قدرت عضله با يک مقياس عددي از 0 تا 5 ارزيابی شده است ) . همچنين بيمارنبايستی مبتلابه سفتی مفاصل و يا اسپاسم های غير قابل کنترل باشد. باتوجه به شرايط ذكرشده، بيمارانی که قادر به راه رفتن هستند، به بيش از يک اورتوز" زانو – قوزک-پا" و يک ارتوز "قوزك- پا" در سمت ديگر نياز نخواهندداشت. واترز(waters) و همکارانش عوامل تاثيرگذار برروي نحوه گام برداری را در 36 بيمار نخاعی مطالعه کردند و شاخص قدرت حرکتی حاصل از ميزان کار عضله را در هر دو اندام تحتانی آنان تشريح نمودند. آنها به اين نتيجه رسيدند، که شاخص قدرت حرکتی افرادبر روی نياز آنان به ارتوزهای اندامهای تحتانی و وسايل کمکی اندامهای فوقانی تاثير گذاراست و شاخص مذکور مي تواندمقدار کار مورد نياز دست ها را، از طريق اندازه گيری آستانه تحمل محور بدن (axial load Peak )تعيين نمايد . درمجموع از نظر بالينی ترکيبی از دوشاخص "قدرت حرکتی" و "آستانه تحمل بدن" مي تواننددر تعيين توان بيمار نخاعی جهت راه رفتن مورداستفاده قرارگيرند. جدول 2-نوع ضايعه نورولوژيکی و نوع حرکت ممکن مربوط به آن را نشان می دهد. در عين حال ، فاكتورهای نهايی كه برروي حرکت تعيين کننده هستند،عبارتنداز: ميزان توان باقيمانده جهت انجام فعاليتها ،ميزان مصرف انرژی، اندازه تحمل بيمار نسبت به ارتوز، در اختيارداشتن مراقب و انگيزه بيمار .

جدول 2- سطوح آسيب بخشهای مختلف نخاع و توانائي نوع حرکت

نوع حرکت

سطح آسيب نورولوژيکی
امكان فعاليت بدني
امكان
فعاليت
خانه داری
امكان
فعاليتهاي اجتماعی
C7 تا C6
بله
نه
نه
C8 تا T1
بله
نه
نه
T10 تا T2
بله
بله
بله / نه
L2 تا T11
بله
بله
بله
L4 تا L 3
بله
بله
بله
S1 تا L5
بله
بله
بله

درضايعات ناقص،نوع حركت به توان حركتي باقيمانده بستگي دارد.

آيا راه رفتن يک هدف واقع بينانه است يا يک آرزو؟


برنامه های توانبخشی بر حسب فلسفه وهدفي که دارند و با توجه به ارائه حرکتهای آزمايشی و تجويز ارتوزها، متفاوت هستند.تنها درصد کمی از بيماران قادر به راه رفتن می گردند و لي برای اکثر آنها بلافاصله بعد از تکميل برنامه توانبخشی اورتوزها تجويز می شوند.كاپالان((Kaplan و همکارانش دريافتند که مهمترين علت عدم استفاده از ارتوزها، مصرف بيش از حد انرژی ، و افزايش نياز به کمک جهت پوشيدن بريس ها مي باشد. با وجود اينكه برروي محيط و هزينه هاامكان كنترل وجوددارد،اما توجيه هزينه اورتوزها و هفته های مربوط به آموزشهاي مربوطه مشکل است. بنابراين بهتر است بيمارانی که توانائی حرکت آنان مشکوک است، ابتدابا ويلچر ترخيص و سپس تحت ارزيابیهاي مجدد ودوره ای قرار گيرند.بااين وجود تعداد قابل توجهی از بيماران قبول خواهند کرد که آنها قادر به راه رفتن نيستند.
با وجود اينکه تيم هاي توانبخشی ازاين موضوع اطلاع دارند که تنها درصد کمی از بيماران نخاعی می توانند راه بروند، اما بيماران اغلب براين موضوع اصرار دارند که آنها قادر به راه رفتن مي باشند و درصددهستند كه اثبات کنند ، اين متخصصان هستندكه اشتباه می کنند. درهرحال"خارج شدن از تخت و ايستادن روی پاها "، بعنوان نشانه اي از بهبودی ،وهمچنين"صاف ايستادن و توانائی نگاه کردن بصورت چشم در چشم " از مزاياي روحی- روانی ايستادن و راه رفتن بوده وباعث افزايش اعتماد به نفس بيمارخواهدشد.


چگونه به اين سئوال پاسخ دهيم که " آيا بيمار می تواندراه برود ياخير؟ "
اين سئوال که " آيا بيمار می تواند راه برودياخير ؟ " همواره چالش بزرگی برای پزشکان و متخصصان محسوب می شود. اماصرفا" پاسخ دادن به صورت "بله" يا "خير" غير منطقی است. بيمار بايستی موضوع راه رفتن و احتياجات خود رادراين زمينه درک کند. کارکنان توانبخشی می توانند از "نحوه توالی رشد نوزادان و کودکان نوپا"استفاده کنند و از بيمار بخواهندكه چگونگي راه افتادن نوزادان را به ياد آورند که طي آن ابتدا يک کودک ياد می گيرد كه با کمک دستان خود بنشنيد، سپس بدون کمک دستها اين کار را می کند و بعد ، روی چهاردست و پا می خزد و سپس با کمک گرفتن اشياء اطرافش می ايستد و در نهايت بطور مستقل راه می رود. (شکل 1 ). براساس اين نوع توضيحات مي توان برنامه هاي توانبخشی بيمار را تنظيم نمود. همچنين استفاده ازاين روشها ،بيمار و کارکنان مراكزتوانبخشي را قادر می سازد تا بطور قابل توجهی نحوه پيشرفت بيماررادرزمينه راه رفتن ارزيابی کنند.


****


منبع :مقاله:" Walking After Spinal Cord Injury-Goal or Wish" – مترجم: مهندس عباس كاشي (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان – بهمن ماه 1387 - برگرفته از: THE WESTERN JOURNAL OF MEDICINE –MAY 1991-154-5


Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 94

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/hscc/public_html/templates/hsccfa/html/pagination.php on line 100
صفحه12 از18

ورود به سایت



بازدید از سایت

بازدیدکنندگان
40
مطالب
281
وب لینک ها
3
نمایش تعداد مطالب
136399

حاضرین در سایت

ما 17 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم