مقالات فارسی

مقالات فارسی (243)

توانائی نعوظ در مردان دچار آسیب نخاعی :
مردان مبتلا به آسیبهای نخاعی ناقص : می توانند رفلکس نعوظ را داشته باشند ،اما نه نعوظ روانی . به این معنا که ؛ نعوظ می تواند توسط محرک های فیزیکی و لمس ایجاد گردد ، اما از طریق بینایی و یا از طریق تحریک فکری ایجاد نمی شود . البته این وضعیت برای خیلی از افراد نخاعی یک امتیاز محسوب می شود ، اما معمولا” چنین نعوظی برای آمیزش و برقراری مقاربت ، به اندازه کافی پایدار و یا قوی نیست . این نوع نعوظ گاهی بصورت ناخودآگاه ایجاد می شود .
گاهی اوقات کاربران ویلچر با چنین آسیبهائی ( به دلیل عدم وجود احساس در زیر سطح آسیب ) از اینکه نعوظ دارند ، آگاه نیستند و این نعوظ غیر قابل پیش بینی گاهی می تواند باعث ایجاد شرایط خجالت آوری شود . گزارش شده است که ۴۵ درصد از این گروه مردان بعد از آسیب نخاعی توانسته اند ، لذت جنسی را تجربه کنند .
مردان دچار آسیب های نخاعی کامل : در این گروه از مردان اعصاب S2 تا S4 که مسئول دو قسمت اصلی آلت تناسلی (corpora cavernosa) مردان هستند و باعث پرخونی آلت و ایجاد نعوظ می شوند ، تحت تاثیر آسیب نخاعی قرار می گیرند ، و ببه همین دلیل آسیب این سطوح و بالاتر ازآن در اکثر موارد باعث می شود که نعوظ انعکاسی ( با تحریک فیزیکی ) بطور کامل غیرممکن باشد .
در صورت انجام عمل اسفنکترتومی ( sphincterectomy) نیز ، نعوظ روانی و انعکاسی به ندرت امکان پذیر است. ممکن است در نزدیک به نیمی از مردان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (MS) حاصل از ضایعات مهره های سینه ای و اعصاب خودکار ، در نهایت مشکلات نعوظ تجربه شود .
حساس ترین ناحیه آلت تناسلی مردان ، قسمت فرائنوم ( fraenum ) ( قسمت زیرین سر آلت تناسلی مرد) است . اما در آسیبهای کامل نخاعی ، استفاده از ویبراتور در این ناحیه نه تنها نمی تواند باعث القاء نعوظ شود ، بلکه در حس جنسی وانزال آنها هم تاثیر ندارد .

توانائی ارگاسم در زنان دچار آسیب نخاعی :
در زنان ، در وضعیت خوابیده بصورت طاق باز ، منطقه محرک احساسات جنسی ، ۲ تا ۳ اینچ ( ۵ تا ۷ سانتیمتر) داخل واژن و در سمت بالایی آن قرار دارد . این ناحیه به نام ” نقطه G ” معروف است . هنگامی که مقاربت روی ویلچر انجام می شود ، نقطه G زن ، با بالا کشیدن رانها تا لبه جلوئی صندلی ویلچر ، به راحتی قابل دسترس خواهد بود .
در زنان مبتلا به صدمات نخاعی ناقص : معمولا” ترشحات مهبلی و لذت جنسی وجود دارد .
زنان دچار آسیب نخاعی کامل : زنان مبتلا به ضایعه نخاعی کامل در سطوح T10 تا T12 به طور معمول ، فاقد ترشحات مهبلی حاصل از انعکاس روانی یا فیزیکی هستند . باید توجه داشت که تلاش در باز شدن مهبل (واژن) با هر وسیله ، ممکن است با شروع اسپاسم ماهیچه های کف لگن همراه شود . بنابراین صبور باشید و هرگز سعی نکنید این کار را به زور انجام دهید . در مجموع گزارش شده است که ۵۳ درصد از زنان بعد از آسیب نخاعی می توانند لذت جنسی وارگاسم را تجربه کنند .


منبع : سایت http://www.streetsie.com – تهیه و تنظیم از : مهندس عباس کاشی ( e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) – انتشار: انجمن معلولین ضایعاتن نخاعی استان تهران

 

هرچند خطوط هوايی ملزم به سرويس دهی به افراد دارای ناتوانيهای جسمی هستند ولی هر شخص بايد آمادگی لازم جهت حفاظت از هر گونه وسيله کمکی که به همراه دارد را داشته باشد. در ادامه به نکاتی اشاره شده است که در صورت رعايت, باعث لذت بخش تر شدن سفرهای هوايی افراد دارای ناتوانيهای جسمی می شود:

از نوع هواپيمايی که با آن پرواز می کنيد مطلع باشيد که آمادگی قرار دادن وسايل کمک حرکتی خود را در کابين و يا قسمت بار داشته باشيد. خطوط هوايی به دلايل مختلف ممکن است هواپيمای خود را عوض کنند, بنابراين درصورتيکه نوع هواپيما نسبت به آنچه از ابتدا به شما گفته شده بود, تغيير کرده بود, متعجب نشويد.
آماده باشيد که برای پرسنل هواپيما توضيح دهيد که چگونه به شما کمک کرده و با وسيله کمک حرکتی شما کار کنند.
کارتی درست کرده و آنرا به وسيله خود نصب کنيد که نشان دهدچگونه آنرا باز و بسته می نماييد. مثلاً اگر چرخ ويلچر شما باز می شود, روی کارت نحوه جدا کردن آنرا توضيح دهيد. تنها زمانی که ممکن است خدمه پرواز, وسيله کمک حرکتی شما را باز و بسته کنند, موقعی است که می خواهند آنرا وارد قسمت بار و يا کابين هواپيما نمايند.
اگر اجزای وسيله شما به راحتی جدا می شود (مانند جای پا و يا اهرم کنترل فرمان ), قبل از تحويل ويلچر به پرسنل هواپيما، آنرا جدا نماييد. به همراه داشتن يک کيف دستی جمع شونده, حمل اين اجزا را برای شما ساده تر می کند.
اگر اجزای شکستنی وسيله کمک حرکتی شما جداشدنی نيست, مانند اهرم کنترل فرمان, آنرا با نوار پلاستيکی حبابدار و چسب به خوبی بپوشانيد که از بروز صدمات احتمالی به آن جلوگيری شود.
از وزن وسيله کمک حرکتی خود مطلع باشيد و آنرا به خدمه پرواز اطلاع دهيد که در صورت نياز به بلند کردن, بدانند مسئوليت آنرا به چه کسی بدهند.
هرگونه تشک مخصوص نشستن را نزد خود نگه داريد که از وسيله شما جدا نشود.
درصورتي که احساس می کنيد به خوبی به شما سرويس دهی نشده، با اداره رفع شکايات خط هوايی تماس بگيريد.

راهنماييهايی در مورد مسافرت گروهی افراد دارای ناتوانيهای جسمی:

خطوط هوايی ملزم به سرويس دهی به افرادی که دارای ناتوانيهای جسمی بوده و بصورت گروهی سفر می کنند، می باشند. در اينصورت اگر گروه مسافران شامل 10 نفر يا بيشتر باشد بايد 48 ساعت قبل از پرواز به خط هوايی اطلاع داده و افراد گروه, يک ساعت قبل از پرواز در فرودگاه حاضر باشند. درچنين مواقعی مدير گروه و يا آژانس مسافرتی که وظيفه تهيه بليط را برعهده دارند, در زمان رزرو بليط می توانند از تخفيفهای مربوط به مسافران گروهی استفاده کنند.

نکات بسياری وجود دارد که مدير گروه و يا آژانس مسافرتی که وظيفه تهيه بليط برای اين افراد (مخصوصاً افرادی که از وسايل کمک حرکتی مانند عصای مخصوص و يا ويلچر استفاده مي کنند) را برعهده دارند, بايد به آن توجه کنند. بعنوان مثال مسئول تدارکات گروه بايد از قبل به خط هوايي اطلاع دهد که وسيله کمک حرکتی اين افراد در هنگام سفر نيز به همراه آنان خواهد بود. دليل اين کار به اندازه هواپيما بستگی دارد, وسايل کمک حرکتی ممکن است نياز به جداشدن داشته باشد تا در قسمت بار هواپيما قابل حمل باشد. علاوه براين اگر گروه به قصد شرکت در مسابقه ورزشی مسافرت می کنند, ممکن است وسايل اضافه ای مانند سورتمه مخصوص هاکی يا ويلچرهای مخصوص, به همراه داشته باشند و شايد هواپيمای مورد نظر, قابليت حمل اين وسايل را نداشته باشد.

در چنين شرايطی گروه مورد نظر ممکن است به دو يا تعداد بيشتری هواپيما تقسيم شوند بطوريکه هر فرد قادر به حمل وسايل شخصي مورد نياز خود باشد و يا وسايل اضافه با هواپيمای ديگری به مقصد مورد نظر فرستاده شود. البته اشخاصی که به وسايل کمک حرکتی نياز دارند نمی توانند جدا از وسايل مورد نياز خود مسافرت کنند و در چنين مواقعی تنها وسايل اضافی شخص با هواپيمای ديگری حمل می شود.

نکته مهم ديگر برای کسانی که به صورت گروهی سفر می کنند اين است که از خط هوايی راجع به نحوه سوار شدن و پياده شدن از هواپيما (بالابر و يا راهروهای مخصوص) سؤال کنند. البته گروه های بزرگی که با هم سفر می کنند از راهروهای مخصوص برای سوار شدن به هواپيما استفاده می کنند اما استفاده از بالابر نيز همچنان رواج دارد. سؤال از نحوه سوار و پياده شدن به هواپيما باعث آمادگی بيشتر گروه می شود چرا که استفاده از بالابر معمولاً زمانبرتر از راهروهای مخصوص است. علاوه براين, نحوه پياده شدن از هواپيما ممکن است به دليل شرايط آب و هوايی و يا ترافيک پرواز, بدون اطلاع قبلی تغيير کند, بنابراين افراد گروه همواره بايد برای هريک از دو روش مذکور, آمادگی لازم را داشته باشند.

به دليل اينکه وسايل کمک حرکتی معمولاً کنار هم قرار داده می شوند, گروه بايد آماده ارائه توضيحات لازم برای چگونگی باز و بسته کردن اين وسايل را داشته باشد, که در اين صورت بيشترين تعداد در قسمت بار هواپيما قابل حمل باشد. بعنوان مثال جدا کردن چرخها از ويلچر دستی معمولاً اجازه حمل تعداد بيشتری ويلچر در محل بار هواپيما را می دهد.

بهتر است برچسبهايی روی ويلچر چسبانده شود بطوريکه شخصی که در مقصد قرار دارد, براحتی بتواند ويلچر را مجدداً ببندد. علاوه بر اين اگر قسمتی از ويلچر براحتی قابل جدا شدن است, شخص بايد آنرا جدا کرده و به همراه خود به داخل کابين هواپيما ببرد. خطوط هوايی اين وسايل را جزء اشيائی که شخص با خود مي تواند به داخل کابين ببرد به حساب نمی آورند.

****

منبع : مقاله " نکاتی چند برای لذت بخش تر کردن سفرهای هوايی" : گروه ترجمه سایت مرکز ضایعات نخاعی -مترجم : علی عارفی- - انتشار: مرکز ضایعات نخاعی جانبازان - تیرماه 1386

برگرفته از سایت http://www.abletotravel.org/trips.php

 

 

در بسياري از بيماران مبتلا به اختلال حركتي داشتن ويلچر مناسب جزء اصل زندگي اين افراد است. و به قول يكي از بيماران آسيب نخاع "ويلچر بد بدتر از همسر بداست". با توجه به تنوع فراوان ويلچرها و وسايل جانبي آن در حال حاضر تجويز ويلچر در كلينيك هاي خاص (Seat clinic ) انجام مي شود. در كشور ما كارشناسان كاردرماني در اين زمينه اطلاعات لازم را در اختيار بيماران قرار مي دهند.

در اينجا به نكاتي در انتخاب ويلچر مناسب اشاره مي كنيم:

هدف از تجويز ويلچر


1) به حد اكثر رساندن تحرك فرد بطور مستقل

2) پيشگيري يا به حداقل رساندن بد فرمي ها ياآسيبهاي مختلف در اندامها مثل زخم بستر، خم شدن مفاصل، بد شكلي مفاصل

3)به حداكثر رساندن عملكرد فرد

4)بهبود تصور فرد از بدن خودش

5)حداقل رساندن هزينه و مشكلات نگهداري ويلچر

انواع فريم(چهارچوب)

بيشترين نوع ويلچر مورد استفاده، نوع خم شو(تاشو) است. ويلچرهائي كه تا شونده نيستند محكمتر بوده و ديرتر خراب مي شوند اما جابجائي ويلچر مشكل است. ويلچرهاي تاشو قابل جابجا كردن مي باشند اما سنگين تر بوده، زودتر خراب مي شوند و حركت دادن آنها انرژي بيشتري لازم دارد.

دستگيره


به حلقه اي كه با آن ويلچر را به جلو مي رانيمhand rim يا دستگيره مي گوئيم. هر چه دستگيره بزرگتر باشد، جلو بردن ويلچر راحت تر

است. دستها نيز بايد تحرك بيشتري داشته باشند، اگر دستگيره كوچك تر شود با حركت كمتر دست، ويلچر به ميزان بيشتري جلو مي رود اما نيروي بيشتري لازم است و فشار بيشتري به دست وارد مي شود لذا دستگيره هاي كوچك در ويلچرهاي مسابقه استفاده مي شوند.

چرخ جلو

انواع مختلف چرخ جلو وجود دارد. چرخهاي كوچك كه از جنس پلاستيك سفت است در جاهاي صاف مناسب مي باشند.

صندلي


صندلي از جنسهاي مختلفي مثل برزنت يا وينيل ساخته مي شود. نوع ساخته شده از وينيل گرم بوده و باعث تعريق مي شود. انواع داكرون ونايلون سبكتر بوده و باعث ايجاد تعريق كمتري مي شوند. زاويه نشيمنگاه صندلي نيز اهميت دارد. در حالت معمولي اين زاويه 10-0 درجه است اما در ويلچرهاي ورزشي تا 20 درجه است. هرچه زاويه بيشتر باشد، پايداري فرد بر روي ويلچر بيشتر مي شود اما احتمال ايجاد زخم بستر نيز زيادتر مي شود.

بالشتك ها

در هر ويلچري بسته به مشكل بيمار بايد از بالشتك مناسب استفاده كرد. انواع آن شامل: ابر، ژل و كيسه هاي هوائي است كه خود اين انواع نيز دسته هاي گوناگون دارد. بايد بالشتك طوري تنظيم شود كه انحناي كمري كه بصورت طبيعي وجود دارد حفظ شود.

پشتي

تنظيم پشتي بر اساس ميزان كنترل لازم و تحرك فرد انجام مي شود. هر چه پشتي بالاتر باشد، حمايت بيشتري از كمر وپشت به بيمار داده مي شود اما تحرك فرد كمتر مي شود. برخي از ويلچرها داراي قابليت خم شدن پشتي مي باشند.

محل قرارگيري

اهميت محل قرارگيري پا در حفظ تعادل، داشتن وضعيت مناسب و حفظ پا از آسيب و ضربه است. قرار گرفتن مچ پا باعث كاهش فشار بر ناحيه ران و باسن مي شود. بيشترين نوع مورد استفاده انواع متحرك است تا فرد بتواند در تحرك آزادي بيشتري داشته باشد. در صورتي كه در خم شدن زانو مشكلي وجود داشته باشد از انواع خاص آن استفاده مي شود.

ويلچر موتوري

برخي از بيماران نيازمند ويلچر موتوري مي باشند. اين نوع ويلچر به دو نوع كلي تقسيم مي شوند يك نوع كه موتور داخل ويلچر است و نوع ديگر كه مي توان در صورت لزوم موتور را بر روي ويلچر سوار كرد يا آنرا جدا كرد.

اسكوتر

در افرادي كه قدرت حركتي كمي دارند مثل بيماراني كه سائيدگي شديد مفصل دارند، بيماران قلبي يا حتي افراد مبتلا به ام اس از اسكوتر استفاده مي شود. اسكوتر بصورت سه چرخه موتوردار است و حتي قابل استفاده در منزل نيز مي باشد.

اندازه ويلچر

اندازه ويلچر بسيار مهم است و بايد توسط كارشناسان كاردرماني تنظيم شود. بعنوان مثال بزرگ بودن ويلچر مي تواند باعث خم شدن ستون فقرات (اسكوليوز) يا تشديد آن گردد.

محل قرارگيري ساعد Arm through

هدف از گذاشتن آن حفظ تعادل و پايداري فرد است. همچنين فردي كه دچار ضايعه نخاعي است بايد هر 20 دقيقه بمدت 20 ثانيه خودش را بلند كند تا از ايجاد زخم بستر پيشگيري بعمل آيد. داشتن دسته باعث كاهش فشار به مهره هاي كمري شده و اگر فردي كمر درد دارد حتما بايد از ويلچر دسته دار استفاده كند.

انواع مختلف آن شامل: نوع ثابت، نوع قابل جدا شدن، نوع كوتاه براي كارهاي پشت ميز و ... است.

ترمز

ترمز يكي از مهمترين بخش هاي ويلچر است كه مرتبا بايد كنترل شود. در غير اين صورت مي تواند باعث ايجاد خطرات مختلفي براي بيمار شود. انواع مختلف ترمز وجود دارد، برخي با فشاردادن قفل مي شوند و برخي با كشيدن. برخي از آنها در درجات مختلف تنظيم مي گردد. در افرادي كه دستها قدرت كمتري دارند مي توان از ترمز با دسته بلند استفاده كرد. وسيله اي بنام كمك ترمز نيز وجود دارد كه اجازه حركت يكطرفه به ويلچر مي دهد و مي تواند به بالا رفتن از شيب كمك كند.

ضد واژگوني

براي آنكه ويلچر از عقب واژگون نشود چرخهاي كوچكي به عقب ويلچر وصل مي شود.

انواع چرخها:

اتصال محور رينگ توسط اسپوك يا مگ است.

دو نوع عمده چرخها"اسپوك دار"و"مگMag ناميده مي شود. نوع مگ بخاطر ساخته شدن چرخ از منيزيم به اين نام ناميده شد ولي در حال حاضر اكثرا از لاستيك ساخته مي شوند. نوع مگ بسيار مقاوم است و نياز به نگهداري كمتري دارد اما سنگينتر از اسپوك است اما نوع اسپوك سبكتر است و اما نياز به تنظيم دارد.

تاير

سه نوع تاير وجود دارد: تيوب دار، بدون تيوب وتوپر.نوع تيوب دار سبك بود و براي اكثر مواقع انتخاب مناسبي است. نوع بدون تيوب سنگين تر است ولي براي مكان هاي صاف مثل داخل بيمارستان مفيد است اما در مكانهاي ناهموار استفاده از آن دشوار است اما پنچر نمي شود.

زاويه چرخ


زاويه چرخها را كامبر camber مي گويند. هر چه زاويه بيشتر باشد(چرخها خم باشند) ويلچر پايدارتر است و امكان زمين خوردن كمتر است و جلو بردن ويلچر راحتر مي شوند اما تاير زودتر خراب مي شود بنابراين اكثرا در ويلچرهاي مسابقه اين زاويه را زيادتر مي كنند.

****

منبع : مقاله " نكاتي پيرامون ويلچر " تهيه كنندگان : دکتر غلامرضا رئیسی ، دکـتر طناز احدی -برگرفته ازhttp://rehab.blogfa.com/cat-11.aspx

داروئی ضد درد با اثر مرکزی با نام ترامادول ، تدامول ، بایومادول ، … چند سالی است وارد فارماکوپه داروئی ایران شده است که از دسته داروهای مسکن مخدر یا اپوئید های مصنوعی می باشد .
این دارو بر اساس همانند سازی ساختار ملوکولی نارسئین که یکی از آلکالوئید های تریاک می باشد ساخته شده است .

عمده مصرف این دارو در پزشکی برای کاهش درد های مفصلی ، جراحی ، زایمان با میزان درد متوسط تا شدید است و از این جهت ضعیف تر از مورفین ، پتدین و قوی تر از مسکن هائی نظیر پروفن استامینوفن می باشد و همواره توصیه می شود مصرف این دارو بیش از دو هفته مجاز نمی باشد و باعث وابستگی داروئی و اعتیاد میگردد .
سوء مصرف این دارو سبب عوارض بسیار خطر ناک است بطوریکه اکنون نوع تزریقی آن تنها در اورژانس بیمارستان ها وجود دارد و از سطح دارو خانه های شهر جمع آوری شده است اما متاسفانه کپسول و قرص ترامادول به صورت کسترده ای به فروش می رسد و علی رغم هشدار های مکرر وزارت بهداشت و درمان و توضیح اینکه عرضه ترامادول بدون نسخه مجاز نمی باشد اما کماکان به صورت OTC عرضه می شود .
عمده مصرف کنندگان ترامادول افرادی هستند که از این دارو به عنوان جایگزینی برای مواد مخدر و یا ترک آن با هدف کاهش عوارض قطع مواد مصرفی خود استفاده می کنند اما غافل از این نکته هستند که مصرف این دارو نه تنها هیچ مشکلی از آنها را حل نمی کند بلکه باعث تحمل عوارض ناشی از این سوء مصرف و جایگزینی مخرب می شوند که عمده ترین آنها اختلال در سیستم های تنفسی ، کلیه و کبد می گردد و در نهایت منجر به عود مصرف قبلی و تحمل این عوارض و آسیب های بسیار آن می گردند .

این افراد باید آگاه باشند که اعتیاد یک جایگزینی مزمن مواد مخدر به جای سیستم های تولید کننده مواد شبه افیونی جسم می باشد و مصرف هر گونه دارو در بازسازی این روند تاثیری ندارد و خود مخرب و آسیب رسان است .
دسته دیگری از افراد برای رفع مشکلات جنسی و به توصیه افرادی نا آگاه رو به مصرف این دارو می آورند که در نهایت نه تنها این مشکلات رفع نمی گردد بلکه بازهم عوارض مخرب این دارو شرایط را وخیم تر کرده و خود زمینه ساز مصرف انواع مواد مخدر دیگر و ورود به دنیای سیاه اعتیاد می گردد .
به علت در دسترس بودن ترامادول ، قیمت نازل آن ، ارائه بدون نسخه در دارو خانه ها و هدم اطلاعات کافی در مورد عوارض سوء مصرف باعث شیوع گسترده مصرف آن شده است و باید مراجع ذیصلاح در این زمینه اقدامی عاجل و فوری انجام دهند

نام ژنریک : ترامادول هیدرو کلراید
دسته داروئی : ضد درد با اثر مرکزی

طرز عمل :
اگر چه طریقه اثر ترامادول کاملاً شناخته شده نمی باشد اما مشخص شده که با اتصال ملکول اصلی دارو به گیرنده های مو اپیوئیدی ، بازجذب نور اپی نفرینو سروتونین به صورت ضعیف مهار می شود و به صورت راسمیک به سرعت و تقریباً به طور کامل جذب می شود . ترامادول به صورت وسیع پس از خوراکی متابولیزه شده و تقریباً ۳۰% دارو همراه ادرار دفع می شود .

موارد مصرف :
درد های متوسط تاشدید پس از اعمال جراحی ، زایمان ، مفاصل و دردهای استخوانی
موارد منع مصرف :
مصرف این دارو در موارد مصرف همزمان با الکل ، خواب آورها ، ضد دردها اپوئید ها و دارو های سایکو تروپیک مجاز نیست .
هشدار ها :
مصرف ترامادول در بیماران مبتلا به صرع و تشنج افراد مبتلا به اختلالات کبدی و کلیه مجاز نمی باشد .مصرف این دارو در افراد باریسک ضعف تنفسی و حاملگی ، شیردهی ، باید تحت نظر پزش انجام شود .
مصرف این دارو سبب وابستگی و اعتیاد می گردد .
عوارض جانبی :
خستگی و ضعف عمومی ، گشاد شدن رگ ها ، نگرانی ، گیجی ، اختلالات تعادلی ، حالات عصبی ، اختلالات خواب ، درد شکمی ، بی اشتهائی ، افزایش حرکت روده ها یا یبوست ، راش جلدی ، اختلالات بینائی ، تکرر ادرار ، …

منبع:addiction2011.blogfa.com

بطور کلی در یک برنامه ورزشی باید به سه جزء زیر توجه شود :
* آمادگی قلب و عروق ( ورزش های هوازی ) : برای حفظ سلامت قلب و افزایش استقامت بدن جهت رفع نیازهای فعالیتهای روزانه .
* افزایش قدرت عضلانی : برای بلند کردن وزن بدن و حفظ تعادل بین گروههای عضلات مهم اهمیت زیادی دارد.
* افزایش استقامت عضلات : افزایش استقامت ماهیچه ها نیز شامل توانایی بدن برای بلند کردن وزن های سبک تا متوسط است . این موضوع به شما امکان می دهد تا الگو ی مناسب ازحرکت را برای یک مدت زمان طولانی اجرا کنید .
انجام تمرینات کششی و ورزشهای دامنه ی حرکتی به منظور افزایش میزان انعطاف پذیری بدن و حفظ وضعیت مناسب حرکت مفاصل اهمیت خیلی زیادی دارند . در هر حال سطح و نوع ضایعه شما هر چه که باشد ، تمرینات انعطاف پذیری باید به عنوان بخشی از برنامه روزمره زندگی شما باشد .
در دستورالعمل های مربوط به بهداشت وسلامت عمومی بدن ، بر انجام ورزشهای با شدت متوسط به مدت ۳۰ دقیقه در بیشتر روزهای هفته ( ۵ تا ۷ روز درهفته ) تاکید شده است . در نظر داشته باشید که برنامه ی ورزشی شما همیشه باید بر اساس ” میزان قابلیت و اعتماد شما اجرا گردد ، نه بر اساس میزان توانائی شما برای انجام آن ” . به خاطر بسپارید که سه جلسه تمرین ۱۰ دقیقه ای و همچنین یک جلسه ۳۰ دقیقه ای در روز هر دو بر روی بدن موثر هستند .
تمریناتی مانند هل دادن ویلچر یا ارگومتری دست ، باعث بهبود وضعیت قلبی عروقی و افزایش استقامت عضلانی می شوند.
بطور کلی انجام ورزشهای هوازی برای مصدومین با سطوح آسیب بالاتر سخت تر است ، اما غیر ممکن نیست . از جمله مواردی دیده شده که یک فرد مبتلا به آسیب C4 توانسته در طول تمرین بالا بردن شانه ها ( ( shrugging به تنهایی ضربان قلب خود را افزایش دهد .

ارگومتری دست

دستگاه ارگومتری دست مخصوص افراد نخاعی

اجرای تمرینات با استفاده از تحریک الکتریکی فعالیتها (FES) یکی دیگر از گزینه ها است .

در هر حال لازم نیست که فعالیتهای بدنی ، شدید باشند تا مزایای بهداشتی آنها تامین شود . بطورکلی اجرای فعالیت های بدنی متوسط ، روزانه به مدت سی دقیقه یا بیشتر که در بیشتر روزهای هفته انجام شوند ، برای همه افراد هدفی مطلوب محسوب می شود .

ورزشهای هوازی ، نیاز مند انجام حرکات مداوم و موزون هستند . به یاد داشته باشید که آمادگی قلبی عروقی نمی تواند با عجله به دست آید ، بلکه تمرینات باید به آرامی شروع شده و با افزایش تدریجی و بسیار آهسته ی شدت ورزش و در یک مدت زمان طولانی اجرا گردند . در تمرینات هوازی اصلی به نام overload ( بیش از حد ) بکار برده می شود . به این مفهوم که برای کسب نتیجه ی مناسب تر ، شدت تمرینات شما باید بیشتر از حد فعالیتهایی باشد که برای زندگی روزمره انجام می دهید . این موضوع به این معنا نیست که تمرینات باید شدید باشند ، بلکه تمام فعالیتهای بدنی باید با شدت متوسط آغاز و ​​به تدریج و دریک مدت طولانی مدت شدیدتر شوند . ضمن اینکه کسب دستاوردهای ورزش و تناسب اندام بدون آسیب دیدگی موقعی محتمل تر می شوند که مدت زمان و تکرار تمرینات به تدریج افزایش یابند ، اما شدت تمرینات بهتر است در سطح متوسط ​​نگه داشته شوند .

منبع مورد استفاده : http://sci.washington.edu – تهیه و تنظیم از : مهندس عباس کاشی ( e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) – آذر ماه سال ۹۱ -انتشار : انجمن معلولین ضایعات نخاعی تهران


تنها دو دهه است که محققان ، مطالعه در خصوص شناخت پدیده کاهش میل جنسی را شروع کرده اند . در حقیقت ، تنزل میل جنسی ، که بصورت کاهش اشتیاق برای انجام فعالیت جنسی شناخته شده ، تا دهه ۱۹۸۰ حتی به عنوان یک مشکل جنسی مطرح نبوده است و تا پیش از این دهه ، بسیاری از افراد فکر می کردند که کاهش میل جنسی و عدم تمایل یک فرد به انجام مقاربت ، موضوعی طبیعی است .

هنگامی که به دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بر می گردیم ، می بینیم که: حتی در مطالعات اولیه دانشمندانی چون مسترز و جانسون ( از بنیانگذاران درمان مشکلات جنسی ) که در مورد تمایلات جنسی انسان انجام داده اند ، به مشکلات مربوط به میل جنسی هرگز توجه نشده است . این پیشگامان در اوایل کار خود به طور انحصاری تنها بر روی عملکرد دستگاه تناسلی و اختلالات آنها تمرکز داشتند و در واقع عدم توجه آنان به مشکلات مربوط به میل جنسی ، باعث شد که تعداد زیادی از مردم که هیچ علاقه ای به رابطه جنسی نداشتند ، کنار گذاشته شوند .

اما پس از انقلابی که در آن دوران ، در خصوص موضوعات جنسی آغاز شد ، خیلی طول نکشید که سکوت افرادی که با مشکل کاهش میل جنسی مواجه بودند ، شکسته شد . بطوری که طی دهه ۱۹۸۰ ، در حدود یک سوم از افراد و یا زوجهایی که جهت درمان به کلینیک های جنسی مراجعه داشتند ، در خصوص مشکلات مربوط به کم شدن میل جنسی خود ، در طلب کمک بودند . افراد درگیر این گونه مشکلات ، اینطوراحساس می کردند که یک چیزی در زندگی یا بدن آنها درست نیست . آنها به دنبال این پاسخ بودند که چرا آنها دیگر تمایلی به رابطه جنسی ندارند .

بر اساس تجربیات شخصی دکتر استنلی داچ آرمی به عنوان یک درمانگر مطرح مسائل جنسی ، گزارشات افراد در خصوص فقدان میل یا اشتیاق جنسی رو به افزایش است . بسیاری از افرادی که به درمانگاه جنسی مراجعه دارند ، در نهاد خود ، از عدم هیچ تمایلی به مقاربت جنسی شکایت دارند . آنها بارها به کلینیک ها مراجعه می کنند ، چراکه در مورد رابطه خود نگران بوده و یا از سوی همسر خود در فشار هستند . با این حال ، گاهی اوقات آنها متوجه می شوند که چیزی را از دست داده اند که در زندگی خود نقش خیلی مهمی دارد و در واقع این افراد از نادیده گرفتن این مسئله اصلا” احساس رضایت ندارند .

شکی نیست که در حال حاضر ، اختلالات میل جنسی حاصل از عوارض پزشکی ، ناتوانی های جسمی و یا مصرف برخی داروها رو به افزایش است . البته افزایش این میزان شیوع ، حداقل تا حدی ، طبق بررسی هایی که روی آمریکائی ها انجام شده ، به خاطر افزایش امید به زندگی آنان در طول دو دهه گذشته است . بعضی از محققان برآورد می کنند که امید به زندگی در ایالات متحده از دهه ۱۹۸۰ تاکنون ، بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است . نتیجه این است که خیلی از افراد مسن هم ، خود را محق داشتن یک زندگی جنسی خوب می دانند و از این روی به دنبال مراقبت های سلامت جنسی هستند .

از بسیاری جهات ، همین مسائل در مورد افراد مبتلا به ناتوانی های جسمی مانند آسیب ستون فقرات و ضایعات نخاعی (SCI) نیز صدق می کند و همانند عموم مردم جامعه ، امید به زندگی در مبتلایان به آسیب نخاعی نیز دائما” رو به افزایش است و به تدریج تمرکزها بر روی موضوعاتی از جمله کیفیت زندگی افراد نخاعی در طولانی مدت از جمله نحوه روابط ، اشتغال و اوقات فراغت تغییر پیدا کرده است .

از این روی ، همانند همه مردم ، مبتلایان به آسیب نخاعی نیز احساس می کنند که داشتن یک زندگی جنسی خوب موضوعی مهم است و از این رو آنها هم به دنبال مراکز مراقبت های بهداشتی با هدف بهبود عملکرد جنسی و رضایتمندی از آن هستند .

با این حال ، در تعداد قابل توجهی از افراد مبتلا به آسیب نخاعی ، میل جنسی برای دوره های طولانی مدت ، به صورت تتزلی باقی می ماند . در گذشته ، مردم ، در مورد این عدم علاقه و تمایل ، خیلی ابراز نگرانی نمی کردند . اما در اکثر موارد ، این موضوع منتج به یک حالت افسردگی می گشت که با وجود ضایعه در فرد ، طبیعی در نظر گرفته می شد.

در گذشته افراد مبتلا به آسیب نخاعی ، به ندرت این موضوع را با پزشک خود در میان می گذاشتند و حتی اگر هم آن را بیان می کردند ، این پزشکان بودند که تمایل چندانی به همدلی و ارائه راه حل های قابل دسترس نشان نمی دادند و به طور کلی ، هیچ حس خوبی در مورد بیان روابط جنسی و زناشوئی مردم وجود نداشت . به همین دلیل هم این موضوع به عنوان یک اولویت برای یک فرد دچار آسیب نخاعی در نظر گرفته نمی شد .

اما امروزه اوضاع تغییر پیدا کرده است و کاهش میل جنسی برای بسیاری از مردم مبتلا به آسیب نخاعی به عنوان یک مشکل مهم مطرح می شود و چنین مشکلی ، چیزی نیست که مردم به راحتی حاضر به پذیرش آن باشند . آنها هم می خواهند همانند عامه مردم یک زندگی جنسی بهتری داشته باشند و به یک رابطه رضایت بخش و ارضا کننده با همسر خود دست یابند . در واقع آنها می خواهند زندگی جنسی و لذت جنسی که قبل از آسیب داشته اند ، را بر گردانند ! .

دلایل بسیاری ، هم از نظر جسمی و هم از جنبه روانی ، در خصوص کاهش تمایل به مقاربت جنسی پس از ضایعه نخاعی وجود دارد . از لحاظ فیزیکی ، مطالعات نشان داده اند که سطح تستوسترون در مردان ، پس از آسیب نخاعی تا ۷۰ تا ۸۰ درصد کاهش می یابد . در زنان نیز اغلب سطح تستوسترون پس از صدمات نخاعی تنزل می یابد ، اما مشخص شده که تاثیر آن بر روی سلامت کلی و تمایلات جنسی آنان بسیار کمتر است .

برای مردان مبتلا به آسیب نخاعی که سطح تستوسترون آنها کاهش یافته است ، افت میل جنسی تنها یک علامت محسوب می شود . همچنین آنها ممکن است عوارضی از جمله خستگی، کاهش توده عضلانی ، خشکی پوست ، افت انرژی ، بد خلقی و کاهش تراکم استخوانی را تجربه کنند . امروزه ، معمولا” پس از آسیب نخاعی ، درمانهای جایگزینی تستوسترون ، در نظر گرفته می شود که مزایای متعددی از جمله افزایش میل جنسی و احساسی مثبت در مورد سلامتی بدن را بدنبال دارد . درمان با هورمونهای جایگزین ، اغلب توسط متخصصان غدد انجام می شود و این گونه بیماران با استفاده از آزمایشات خون باید طبق برنامه زمان بندی شده بطور منظم تحت نظر قرار می گیرند .

این کار برای افراد مبتلا به آسیب نخاعی که فاقد میل جنسی هستند ، می تواند اولین قدم برای تغییر باشد . پزشکان متخصص در زمینه مراقبت های اولیه ، پزشکان توانبخشی ، اورولوژیست ها و متخصصان غدد ، کسانی هستند که می توانند تمام دستورات مورد نیاز برای تعیین کفایت سطح تستوسترون خون را نسخه کنند و یا اگر لازم باشد تجویزی برای درمان جایگزینی آندروژن در نظر گرفته شود ، با توجه به نقش مهم تستوسترون در سلامت کلی ، حتما” باید با پزشک تان مورد بحث گذاشته شود .

حوزه دیگری که باید در خصوص کاهش میل جنسی یک فرد بررسی شود ، مصرف داروهائی است که امکان دارد به عنوان یک عامل کمکی روی این مشکل سهم داشته باشند . به عنوان مثال ، بسیاری از داروهای ضدافسردگی ، چه در مردان و چه در زنان ، تاثیر عمیقی بر میل جنسی و همچنین عملکرد جنسی آنان دارد . از جمله داروهایی که می توانند میل جنسی را تحت تاثیر قرار دهند ، می توان به دارو های ضد اسپاسم ، فشار خون ، داروهای مورد مصرف در مشکلات قلبی ، آسیب های مغزی و سایر مشکلات عصبی اشاره نمود .

علاوه بر داروهائی مانند پروپسیا ( Propecia ) ، داروهائی همچون استروئیدها ، قرص های ضد بارداری و مواد مخدری مانند کوکائین نیز می توانند به طوری قابل توجه بر روی عملکرد جنسی فرد و میزان میل او تاثیرگذار باشند . متاسفانه، برخی از داروها یکسری عوارض جانبی دارند که حتی بعد از ماه ها یا سال ها ، پس از متوقف کردن مصرف آنها در فرد باقی می مانند .

همچنین مسائل روانی و عوامل عاطفی نیز می توانند بر روی عدم تمایلات جنسی نقشی چشمگیر داشته باشند . از جمله مسائل روانی می توان به افسردگی ، ترس از ناتوانی ، ترس از طرد شدن و نگرانی ها اشاره کرد که ممکن است ناشی از چگونگی واکنش سایر اشخاص در برخورد با فرد دچار ضایعه خواهد بود . بسیاری از مردان از اینکه ممکن است بعد از آسیب نخاعی قادر به ارضاء همسر خود نباشند ، دچار چنان ترس واحساسی می شوند که ممکن است ترجیح دهند به جای خجالت کشیدن ، از مقاربت پرهیز کنند.

در هر حال ، همه این مسائل پس از بروز یک آسیب نخاعی متداول است و مدتی طول خواهد کشید تا فرد بتواند در رویاروئی با این ترس ها ، شجاعت و اعتماد به نفس لازم را پیدا کرده و کارهائی انجام دهد که مشکلات خود را کاهش دهد . اما واقعیت این است که بسیاری از این ترس ها غیر واقعی هستند و در واقع نتیجه ی تفکرات منفی و تحریف شده ذهن فرد می باشند . فراموش نکنید که تغییر تفکر ، همیشه اولین قدمی است که باید باعث تغییر چگونگی احساس شما شود . سعی کنید احساسات خود را با شخص دیگری در میان بگذارید . اینکار همیشه راه خوبی برای واقع بینی شما خواهد بود و برای جایگزینی افکار منفی شما با افکار مثبت مفید است .

نتیجه :
عدم تمایل به رابطه زناشوئی وکاهش میل جنسی لزوما” امری طبیعی محسوب نمی شود و چیزی نیست که شما به عنوان یک فرد نخاعی ، مجبور به پذیرش آن باشید . این مشکل ممکن است نشانه ای از کمبود یک هورمون ، وجود عارضه جانبی حاصل از مصرف داروها یا حاصل از یک مسئله روانی باشد . درهرحال بررسی مشکل شما و کنترل آن در این راستا می تواند خیلی با ارزش باشد . اما برطرف کردن کامل مشکل و یافتن یک پزشک مناسب ممکن است نیازمند کمی تلاش باشد ، اما این را بدانید نتایج حاصل از آن ، ارزش این تلاش را خواهد داشت .

منبع : سایت http://stanleyducharme.com ؛ مقاله : Low Sexual Desire after Spinal Cord Injury – ترجمه و تنظیم از : مهندس عباس کاشی ( e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید ) – انتشار: انجمن معلولین ضایعات نخاعی استان تهران

اندازه درورودی حمام باید مناسب باشدتا ویلچرقادربه عبورازآن باشد، علاوه برآن فرد نیازداردکه بتواندبه راحتی وبدون محدودیت داخل حمام حرکت کرده ودوربزند.اگر در حمام مشکل داشته باشد،می توان آن رابرداشت و به جای آن ازیک پرده مناسب استفاده کرد ویااینکه از درهای تاشو یا گردان استفاده کرد.

- برای مثال می توان رادیاتوررا از روي زمين برداشته و از رادياتور هاي قابل نصب بر روي ديوار استفاده نمود .

- ممکن است لازم باشد برای استفاده ازدوش ،محل کاسه روشوئی راعوض کنید یا وان را بردارید. ( البته اجرای این گزینه ها هزینه زیادی دارد،ولی نسبت به تخریب دیوارها وجابجائی آنها هزینه آنها کمتراست).

- می توان کمدزیر روشوئی رابا یک کمدکوچکترعوض کرد.درکمدرانیزبرداشت تا فضای کافی برای زانوهای فردنشسته فراهم شود. برای حفاظت ازسوختگی پاها بایدلوله های آب گرم با موادعایق پوشانده شوند یا اینکه دورازمسیرحرکت فرد نصب شوند.

- کمدهای حمام (که روی آنها آینه نصب می شود): برای کسانی که جهت خم شدن یا پائین دادن خوددرحالت نشسته مشکل دارند می توان کمدها رابالاتر نصب کرد. اما اگر چند نفردریک خانه زندگی می کنند،بایستی ارتفاع مناسب را مشخص کنید.

- ارتفاع توالت نیزمهم است: اگرتوالت خیلی پائین باشد، نشستن وبلندشدن برای خیلی هامشکل خواهدبود.اما چنانچه ارتفاع توالت زیاد باشد،استفاده ازآن مشکل خواهدبود.مشکل ارتفاع توالت رامی توان بااستفاده ازصندلیهای توالت که قابلیت جابجائی دارند برطرف کرد. انواع واقسام بسیارزیادی ازاین صندلیها وجوددارند که دارای تسمه های ایمنی وسایراجزای کمکی نیز هستند.

دستگیره های کمکی

این دستگیره ها بایستی مستقیما"روی دیوارهای سمت توالت و داخل حمام پیچ شوند.استفاده ازمیخ یا پیچ های معمولی در داخل دیوارکفایت نمی کند.دستگیره ها بایستی بتوانند حداکثر تاحدود 115 کیلوگرم راحمایت کنند.اگرکسی بیش از 90 کیلوگرم داشته باشد،محل نصب دستگیره ها روی دیوار بایستی بیشترتقویت گردند.دستگیره ها به افرادکمک می کنند تا آنهابتوانندروی توالت نشسته یا بلندشوند و برای طی کردن منطقه حمام ازآنهااستفاده نمایند. دستگیره ها عملا" بیشتربرای کسانی ازجمله افراد سالخورده یا افرادي که دارای محدودیت حرکتی هستند قابل استفاده است .


- دستگیره های مخصوصی که حمایت کننده دستها هم هستند تعادل بیشتری رابرای فردایجادمی کنند،به همین دلیل ممکن است استفاده ازآنهامناسب ترباشد.این نوع دستگیره ها برای توالت و نواحی اطراف آن تکیه گاه محکمی هستندو پایه هائی دارندکه برروی کف قرارمی گیرد.

- زیرپائی های ضدلغزش : اطمینان حاصل کنید که برای جلوگیری ازسرخوردن وسقوط زیرپائی های لاستیکی ضدلغزش دروان حمام یا کف ناحیه دوش حتما" قرار داده شود. استفاده از فرش های کوچک در حمام خیلی خطرناک هستند و بایستی بطورکامل برداشته شوند.

- نگهدارنده دوش های دستی: بااستفاده ازاین نگهدارنده ها می توان آب رادرهر سطح مناسبی جاری کرد.همچنین این امکان وجودداردکه به صورت ایستاده قرارگیرندیا دارای دسته قابل تنظیمی هستند که باآزادکردن آن به سمت بالا،دردست استحمام کننده قرارمی گیرد.

- صندلی دوش : صندلی دوش یا نیمکتها به اشکال مختلفی برای افرادی که باید درحالت نشسته باقی بمانند،یاکسانی که لازم است موقع استحمام ازویلچر خود خارج شوندوبرای افرادی که تعادل کمی دارند،درداخل حمام مورداستفاده قرار می گیرند.

- بالابرهای ویژه وان حمام: این بالابرهاازطریق کاتالوگها،اینترنت،وفروشگاه های تجهیزات پزشکی قابل دسترس هستند،ولی برای استفاده از اکثرآنها نیازبه کمک اشخاص دیگراست.

- شیرهای تک اهرم: استفاده از این شیرهابرای کسانی که دستهای ضعیف دارندیاحس دستهای آنان کاهش یافته آسانتراست. وقتی که حس پوست کاهش یافته باشد،تجهیزات ضدسوختگی نیزبایستی دروان حمام و روشوئی موجوددر حمام نصب گردد.

- لازم است اجاره کنندگان به دقت وضعیت مناسب سازی کل آپارتمانی را که درنظردارنداجاره دهند وهمچنین حمام آن را به دقت بررسی کنند.

تجسم کنیدچه گزینه هائی می تواننددسترسی به آپارتمان را تامین کنند.باصاحب خانه در مورد تغییرات موردنیازتان صحبت کنید.قبل ازعزیمت به خانه اجاره شده ازاوبپرسیدکه آیادیوارها قدرت کافی برای نصب دستگیره ها رادارند،یادرصورت لزوم آنها را مقاوم سازی خواهدکرد.چنانچه ضرورت دارد،ازاوبخواهیدکه آیا درب حمام را درطول دوره اجاره بردارد.توجه داشته باشیدکه آیایک رمپ متحرک برای دسترسی به جلوی در کفایت می کند،یااینکه ورودی مناسب سازی شده دیگری وجوددارد. ساختمانهای جدید به خصوص آسانسورآنها بایدکاملا" قابل استفاده شماباشند.(شرکتهای تهیه کننده بایدباتوجه به دستورالعملهای مربوطه ازقبل برآورددقیقی بعمل آورند، درغیر این صورت اقدامات بعدی جهت قابل استفاده نمودن آنها واقعا" هزینه خیلی زیادی خواهدداشت و شرکتهای مذکورنیزمتحمل خسارت خواهندشد.)

به خاطرداشته باشیدکه باتوجه به قوانین بنگاههای املاک، صاحب خانه هااین حق را دارند که با انجام هرگونه مناسب سازی مخالفت کنند. اما درصورت موافقت موجر، مستاجر ملزم است هزینه های مناسب سازی را پرداخت کند.درزمان تخلیه و درصورت تمایل مالک ،مستاجرین بایستی وضعیت منزل را به حالت اصلی خودبرگردانند.گاهی اوقات صاحب خانه بخشی ازهزینه های مناسب سازی را به دلیل ارتقاء ویژگیهای مسکن خود پرداخت می کند. درهرحال مالک ومستاجربایستی بتوانندبصورت دوستانه وبا توافق یکدیگر اصلاحات مشکل را انجام دهند.

****


منبع: مقاله"نکات مهمی درموردمناسب سازی حمام براي افراد نخاعي " –ترجمه : مهندس عباس كاشي- (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) - انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -بهمن ماه 1388 برگرفته از: http://www.infinitec.org

 

زخمهای فشاری یک مشکل فزاینده برای بسیاری از افراد نخاعی محسوب می شود ، به خصوص اگر مناطق در معرض خطر ، فاقد حس باشند .یک زخم فشاری به واسطه وجود فشار مستمر بر یک ناحیه و قطع جریان خون آن قسمت و عدم رسیدن غذا و اکسیژن به سلولهای تحت فشار حادث می گردد . وقتی اولین علائم زخم فشاری بصورت یک قرمزی ساده بروز پیدا می کند ، سریعا” بایستی از پیشرفت آن جلوگیری به عمل آید . در غیر اینصورت زخم پیشرفت کرده و اوضاع وخیم تر می گردد . حذف فشار ، استفاده از روشهای درمانی مناسب و تغذیه مناسب باعث برگشت خون رسانی و تامین اکسیژن وغذای سلولها شده و از راهکار های اصلی مبارزه با زخم های فشاری محسوب می شوند . به موازات تغذیه مناسب و غنی از پروتئین ، بهره گیری از یکسری توصیه های غذائی ، نقش مهمی در بهبودی یک زخم فشاری خواهد داشت .

اگر زخم فشاری دچارعفونت شود ، نکته خیلی مهم این است که در اسرع وقت به پزشک یا یک کلینیک تخصصی مراجعه کنید . اما هنگامی که زخم در مراحل اولیه تشکیل خود بوده و دچار آلودگی و عفونت نشده است ، می توان ازیکسری جایگزین های طبیعی استفاده نمود که ثابت شده هیچ خطری برای بدن نداشته و می توانند به درمان زخم کمک کنند .

دکتر جان یانگ ، مشاور پزشکی افراد دچار آسیب نخاعی می گوید: زخمهای بستر شده به خاطر ماهیت خود ، اسیدی هستند ، بنابراین درمانهائی که محل زخم را قلیائی کنند ، می توانند PH را معکوس کرده ، و باعث اکسید کردن سلول های آن ناحیه شده ، و تسریع فرایند درمان را موجب شوند .

علاوه بر این ، همانطور که گفته شد ، برای سرعت بخشیدن به بهبودی زخمهای فشاری یکسری راه های تغذیه ای نیز وجود دارند . دکتر ویلیام دانکن ، جراح عروق از پورتلند اورگون ، علاوه بر دبرید کردن ( جراحی زخم فشاری ) و درمان های سنتی یک پروتکل حاوی ویتامین را نیز تجویز می کند – که سال های زیادی است که نشان داده ، سرعت بسته شدن زخم با این پروتکل با نتایج قابل ملاحظه ای همراه بوده است. او توصیه می کند که بیماران مبتلا به زخم های فشاری هر روز از مکملهای حاوی ویتامین C ( 500 میلی گرم دو بار در روز ) ؛ ویتامین A ( 10،۰۰۰ واحد در روز ) ویتامین D ( 500 میلی گرم) ؛ ویتامین E (۴۰۰ واحد دو بار در روز) ؛ روی ( ۵۰ تا ۲۵۰ میلی گرم در روز) ؛ L-آرژنین ( ۲۰۰۰ میلی گرم در روز) ؛ و B کمپلکس استفاده کنند . اما مصرف خوراکی این ویتامین هاکه معمولا” مستلزم قورت دادن تعداد زیادی قرص است ، برای بیماران چندان خوشایند نیست ، اما این موضوع دائمی نخواهد بود و تنها تا وقتی که زخم بسته شود آنها را مصرف خواهند کرد .

اما از سوی دیگر ،مصرف بی رویه و خارج از قاعده ویتامینها نیز ممکن است آسیبهای جدی به بدنتان وارد کنند . دکتر ارل مایندل (Mindel Earl ) ، نویسنده کتاب ویتامین ها ، به عنوان یک نکته احتیاطی می گوید : توجه داشته باشید مصرف بیش از ۱۵۰ میلی گرم در روز ماده روی در یک دوره طولانی مدت می تواند سیستم ایمنی بدن را مختل کند. ال- آرژنین نباید برای کودکان در حال رشد تجویز شود و افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ، هرپس ، و یا کسانی که از مهارکننده های ACE ( برخی داروهای فشار خون بالا )استفاده می نمایند ، باید آن را با احتیاط مصرف کنند . همچنین ال- آرژنین می تواند بر روی دوز درمانی داروهای فشار خون بالا و داروهای نیترات مانند نیتروگلیسرین تاثیر بگذارد ، پس باید تا زمان بسته شدن زخم ، نظارت دقیقی بر روی وضعیت تغذیه خود داشته باشید .

کمک به رفع اختلال در گردش خون
همانطور که ذکر شد کافی نبودن جریان خون ، مانع بهبودی زخم فشاری می شود . همچنین باعث می شود دست و پاها سرد شوند . برای کمک به حل این مشکل ، دو ماده غذائی : یعنی زنجبیل و فلفل هندی هر دو به عنوان افزاینده گردش خون شناخته شده اند و می توانند هنگام پخت و پز به غذا اضافه شده و یا در داخل نمکپاش به مقدار کافی ( جهت اجتناب از تند شدن غذا ) روی غذا پاشیده شوند . فلفل قرمز به دو بصورت پودر یا تازه به فروش می رسد.

اما اگر تصمیم به مصرف فلفل دارید ، بهتر است وعده غذایی خود را تنها با یک فلفل تازه شروع کنید ، تا از سوزش سر دل تان جلوگیری شود . بعد همزمان با عادت کردن بدنتان و به مرور زمان ، مصرفتان را به دو عدد برسانید . فلفل قرمز به عنوان یک رقیق کننده خون نیز عمل می کند . بنابراین افرادی که از رقیق کننده های خون مثل کومادین یا وارفارین استفاده می کنند ، باید فاکتورهای انعقادی خود را با دقت پایش کنند تا همیشه مقادیر صحیح آن را حفظ کنند.

در ضمن بر اساس تجربه برخی افراد بومی ، در برخی مناطق ، کسانی که از سردی پا رنج می برند و یا قصد عزیمت به آب و هوای سرد را دارند ، می گویند که پاشیدن فلفل هندی به کفش می تواند باعث گرم ترشدن پا گردد . البته این موضوع برای افرادی ارزش امتحان دارد ، که در پای خود دارای حس هستند .

کمک به تنظیم قند خون
دیابت نوع ۲ ، برای همه افراد به خصوص افراد کم تحرک ، یک اپیدمی خطرناک محسوب می شود . بنابراین هر کاری که برای جلوگیری از آن بتوانید انجام دهید ، یک تلاش باارزش خواهد بود . علاوه بر این ، جهت کمک به تنظیم قند خون ، باید به تمام توصیه های شناخته شده از جمله کاهش وزن ، ورزش ، اجتناب از مصرف چربی های ترانس ، پرهیز از غذاهای نشاسته دار ، قندها و نوشابه های گازدار توجه شود . اما برای کمک به تنظیم قند خون ، استفاده از حداقل یک ادویه لذت بخش مثل دارچین در غذا توصیه می شود. پیشنهاد این است : بطور سخاوتمندانه روی املت خودتان ، حبوبات ، سالاد میوه، ماست، نان تست، قهوه، چای ادویه دار، و غیره بریزید . به نظر می رسد مکمل های دارچین نیز به محدود کردن اشتها و کاهش فشار خون ، و همچنین تنظیم قند خون کمک خوبی می کنند .

منبع : http://www.newmobility.com – تهیه و تنظیم از : مهندس عباس کاشی ( e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) – انتشار: انجمن معلولین ضایعات نخاعی استان تهران

دراین مقاله یکسری ازایده ها و اطلاعات در مورد تجهیزات و طراحی ها ارائه شده است.

درصورتی که آشپزخانه طراحی خوبی داشته باشد، نه تنها برای افراد مسن و ناتوان، بلکه برای تمامی استفاده کنندگان آن راحت تر خواهدبود.

شاید شما کسی هستید که با یک فرد مسن یا ناتوان زندگی می کنید. اگر این طوراست،یکی از قسمتهای منزل که به طورقابل ملاحظه ای باعث تغییر نیازهای شما می شود، آشپزخانه است.

ضعف عضلانی، سفتی مفاصل و ضعف بینائی عواملی هستندکه باعث می شوندکارهای روزمره ای مانند جابجاکردن ظروف، دسترسی به قفسه ها و یا خواندن کنترل های تجهیزات با سختی انجام شود .اما اقدامات زیادی وجوددارندکه می توانیددرزندگی خودازآنها استفاده نموده و بدون اجبار به تعویض خانه ، همزمان با افزایش سن یا متناسب با ناتوانی خودامور آشپزخانه را به سهولت انجام دهید.

ممکن است شما به فکر یک آشپزخانه کامل و جدیدباشید یا اینکه بخواهید فقط یکسری تغییرات جزئی راانجام دهید. درهرصورت هرتصمیمی که داشته باشید این مقاله می تواندبه شماکمک کند تا استفاده از آشپزخانه شما آسانترباشد. دراین مقاله یکسری از نکات کلی درموردطراحی محیط آشپزخانه ارائه شده است . همچنین پیشنهادمی شود که ابتدا از وسائل کم هزینه ای که می توانند درکارهای روزمره به شما کمک کنند،استفاده نموده وسپس به دنبال موارد پرهزینه باشید.

نکات مهم قبل ازطراحی آشپزخانه


- ابتدا درنظرداشته باشیدکه چه کسی می خواهداز آشپزخانه استفاده کند. آیا مایلیدکه آن را فقط برای کسی که دچارناتوانی است طراحی کنید؟ یا اینکه نیازهای سایر اعضای خانواده هم مدنظر است؟

- برای آینده طراحی کنید. توجه نمائید که آیا احتمال می دهید که شرایط شما بدترشود ؟ اگر اینطوراست ،شرایط فعلی خودتان را در نظر بگیرید تا از پرداخت هزینه های بعدی خودداری شود.

- درباره نحوه استفاده ازآشپزخانه فکرکنید.آیا می خواهید ازآشپزخانه فقط برای آشپزی استفاده کنید یا دوست دارید کارهائی مانند شستشو ی دست وصورت را نیز درآن انجام دهید؟ آیا می خواهید در آنجا غذا هم بخورید؟ آیادرنظرداریدلباسشوئی را هم درآنجا بگذارید؟ آیا دوست دارید کارهائی مثل مطالعه یا گوش دادن به رادیو را هم درآنجا انجام دهید؟

- میزان بودجه خودرا مشخص کنید.ساخت یک آشپزخانه جدید هزینه زیادی را به دنبال خواهدداشت.

- ممکن است بتوانیددرموردبرخی ازهزینه ها ازبعضی جاها کمک بگیرید.

- تمام مسائل فعلی خودرا فهرست کنیدتا ببینید چه تعدادی از آنها باعث بروز مشکل شده اند.این موضوع به شما کمک می کند که اگر قادرنباشید چیزهای موردنظرخودرا تغییردهید، اولویتهای خودرا تعیین نموده ودرباره آنها تصمیم گیری کنید.

- باکارشناسان مختلف مشورت نمائید.

رهنمودهائی درموردطراحی آشپزخانه

حتی اگر بخواهیدبرای طراحی آشپزخانه خودازیک طراح حرفه ای استفاده کنید،بهترین فکر این است که ابتدا خودتان یک طراحی اولیه داشته باشید. بااین کار متوجه خواهیدشدکه چه چیزهائی امکان پذیر و چه کارهائی غیر ممکن است.به خاطرداشته باشید که جابجاکردن درها ، پنجره ها ، رادیوتورها و یکسری چیزها بدون صرف هزینه امکان پذیرنخواهندبود.

هدف این است که استفاده ازآشپزخانه برای شما آسان باشد. بنابراین باید طوری طراحی شودکه مجبورنباشیدوسایل موجوددرآن را بیشتراز خود نیاز حرکت داده وجابجا نمائید و بایدطوری باشدکه تمام چیزهای مورد نیاز شما در دسترس قرارداشته باشند.درمورد نحوه کارکردن خود درآشپزخانه فکرکنید. اما به عنوان یک قانون کلی ، طرحی که درآن توالی کارهائی مانند نگهداری موادغذائی،آماده سازی،پخت وپز و قسمتهای سرو غذا بدون وقفه انجام می شود، بیشترین کارآئی را خواهدداشت.

شما می توانید برای خودتان ازابزار ووسائلی استفاده کنیدکه کارهای آشپزخانه رابرای شما راحت تر کنند. اگر بخواهیدهمه چیز دقیق روشن شود، یک طراحی که درزمینه آشپزخانه تخصص دارد،می تواند به شما کمک نماید.

****


منبع: مقاله"نکات مهم در خصوص مناسب سازی آشپزخانه برای راحتی افراد نخاعی " –ترجمه : مهندس عباس كاشي- (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) –
انتشار : مركز ضايعات نخاعي جانبازان -بهمن ماه 1388 برگرفته از : http://www.ricability.org.uk

زنان دچار آسیب نخاعی در رابطه با موضوع کنترل بارداری با گستره وسیعی از مسائل مواجه هستند . اما متاسفانه ، این گروه از زنان ، منابع اطلاعاتی به روزشده چندانی جهت سنجش تصمیم گیریهای خود در این رابطه در دسترس ندارند . در این مقاله کوتاه ، بر روی برخی از گزینه های کنترل بارداری که در حال حاضر در دسترس هستند ، مروری اجمالی شده است . مطالعه برخی از این گزینه ها می تواند ایده های خوبی را به زنان مبتلا به آسیب نخاعی ارائه دهد تا بتوانند ضمن گفتگو با مراقبین بهداشتی خود آنچه که برایشان بهترین است را انتخاب کنند .

آی .یو.دی های هورمونی
آی . یو . دی هورمونی یک وسیله کوچک T شکل است که کارگذاشتن یا خارج کردن آن از بدن باید توسط یک پزشک انجام شود . این دستگاه را می توان تا ۵ سال داخل رحم نگه داشت . این وسیله به گونه ای ساخته شده که روزانه مقدار کمی هورمون آزاد کرده و باعث ضخیم شدن مخاط دهانه رحم می گردد که باعث می شود به عنوان یک مانع عمل کرده و از ورود اسپرم به داخل رحم جلوگیری کند . اگر چه ممکن است تا چند ماه ، با کار گذاشتن آن ، کمی خونریزیهای نامنظم دیده شود ، اما خوبی آن این است که توسط یک پزشک کار گذاشته می شود و لازم نیست که توسط زنان مبتلا به آسیب نخاعی و یا همسر آنان گذاشته شود . یکی از عوارض این وسیله این است که برخی خانمها نسبت به هورمونهای آن واکنش نشان می دهند و همچنین با وجود کاهش یا فقدان حس در آن ناحیه ، ممکن است متوجه خطر سوراخ شدن احتمالی رحم ( یک پارگی کوچک ) نشوند . عفونت نیز امکان دارد به عنوان مشکلی دیگر مطرح باشد ، چرا که کاهش یا نداشتن حس ممکن است مانع از احساس آن شود .

آی . یو. دی های مسی
کار گذاشتن یا برداشتن این آی . یو. دی ها نیز باید توسط یک پزشک مجرب انجام شود . نگه داری این نوع از آی .یو. دی ها در بدن می تواند تا ۱۰ سال هم طول بکشد. این دستگاه مانع از رسیدن اسپرم به تخمک و لقاح می شود . طبق گزارشات استفاده از آن در ۹۹درصد از زنان موثر بوده است . ازمزایای مهم آن این است که خانمها می توانند آن را تا ۱۰ سال در رحم خود نگه دارند و همانطور که گفته شد کار گذاری وبرداشت آن توسط پزشک متخصص انجام می شود . گاهی اوقات این آی .یو .دی ها به عنوان یک وسیله ” کنترل بارداری اضطراری” به کار گرفته می شوند . پزشک می تواند آی . یو .دی مسی را تا ۵ روز بعد از آمیزش کار بگذارد تا مانع از باروری تخم به خاطر کاشت آن در رحم گردد .

با استفاده از این روش کنترل ، لازم نیست که مصرف قرص کنترل بارداری را به خاطر بسپاریم وهمچنین نیازی به هیچگونه مهارت حرکتی خوب برای زن یا همسر او وجود ندارند . اما در زنان دچار آسیب نخاعی با وجود کاهش یا فقدان حس ، ممکن است آسیب یا پارگی رحم احساس نشود . در موارد ی نادر نیز ، امکان دارد درجاتی از عفونت به خاطر وجود آی .یو.دی دیده شود . در این موارد نیز ممکن است به دلیل کاهش حس ، نظارت توسط زنان دارای آسیب نخاعی مشکل به نظر برسد .

دیافراگم
دیافراگم نیز یکی از روشهای ایجاد مانع در کنترل بارداری محسوب می شود که معمولا ” توسط زن و درست قبل از ارتباط جنسی در داخل واژن قرار داده می شود . معمولا ” ، پیش از کار گذاشتن آن مقداری ژل اسپرم کش بر روی دیافراگم قرار داده می شود . از آنجا که هم فشردن لوله ژل و هم قرار دادن دیافراگم ، نیاز به قدری مهارت دستی دارد معمولا ” این روش مورد گزینش زنان مبتلا به آسیب نخاعی نمی باشد . گاهی اوقات ، در ارتباطات طولانی مدت ، کار گذاشتن و برداشتن دستگاه توسط همسر انجام می شود . با این حال معمولا” ، این روش گزینه انتخابی زنان نخاعی محسوب نمی شود ، مگر این که سایر گزینه ها رد شده باشد .

ایمپلنت
ایمپلنت یک میله کوچک به اندازه تقریبی یک چوب کبریت است که توسط پزشک در زیر پوست کار گذاشته می شود. معمولامحل کاشت آن در بالای بازو است و تا مدت ۳ سال نیز کارآئی دارد . جنبه منفی آن این است که هیچ حفاظتی در برابر بیماریهای مقاربتی ایجاد نمی کند و همچنین ممکن است باعث ایجاد خونریزی های نامنظم در برخی از زنان شود . گاهی اوقات هم ، می تواند بر روی خلق و خوی بعضی خانمها و میل جنسی آنان تاثیر بگذارد . اما ممکن است برای یک زن دچار ضایعه نخاعی گزینه خوبی محسوب شود ، چرا که توسط یک دکتر کار گذاشته می شود و مشکل فراموشی مصرف دارو را نیز ندارد . در هر حال این روش در حدود ۹۹ درصد مواقع موثر است .

قرص
قرص های کنترل بارداری ، ترکیبی از هورمون ها هستند و به صورت خوراکی مصرف می شوند و همانند سایر روش های هورمونی ، سرکوب تخمک گذاری ، یعنی ضخیم کردن مخاط دهانه رحم و نازک سازی پوشش داخلی رحم را به عهده دارند و در واقع مانع از دسترسی اسپرم به تخمک می شوند . جنبه منفی آنها این است که که زنان به هیچ وجه نباید مصرف قرص را (به مدت سه هفته درماه ) فراموش کنند . در صورت امکان بهتر است که قرص در زمانهای یکسانی از روز مصرف شود . در صورت مصرف صحیح قرص ، تا حدود ۹۱ درصد بر روی کنترل بارداری موثر است .

مصرف قرص می تواند باعث بروزعوارضی چون حالت تهوع، سردرد ، حساسیت پستان و لکه بینی بین دوره های عادت ماهانه شود . برخی از پزشکان در مورد تجویز قرص های ضد بارداری برای زنان مبتلا به آسیب نخاعی ، به دلیل خطرات ناشی از ایجاد ترومبوز ورید عمقی ( لخته شدن خون ) در پاها نگران هستند . بعضی از مردم احساس کرده اند که خطر ایجاد لخته شدن خون با مصرف برخی از قرص های جدیدتری که در حال حاضر در بازار وجود دارند ، کمترست . یکسری از پزشکان هم تجربه کرده اند که پروژسترون ها ، تنها قرصهائی می باشند که برای زنان مبتلا به آسیب نخاعی ایمن ترهستند . در هر حال اگر در نظر دارید که از هرنوع هورمون برای کنترل بارداری استفاده کنید ، حتما” باید در باره سابقه پزشکیتان با دکتر خود صحبت نمائید .

 

پچ
پچ همانند یک برچسب کوچک است که شما می توانید روی نواحی مختلف بدن از جمله بازو ، شانه، شکم ، لگن و یا قسمت های فوقانی پشت خود قرار دهید . این وسیله نیز ترکیبی از هورمون ها را همانند همان چیزی که در قرصهای کنترل بارداری وجود دارد ، آزاد می کند و در واقع کار سرکوب تخمک گذاری و ایجاد مانع اسپرم را انجام می دهد . جنبه مفید آنها ؛ در مقایسه با قرص ها این است که دیگر لازم نیست شما استفاده از آن را همانند مصرف قرص به خاطر بسپارید . اما لازم است که پچ به صورت هفتگی تعویض شود . استفاده از این وسیله نیز می تواند خیلی ازعوارض جانبی قرص ها را به دنبال داشته باشد و علاوه بر این ممکن است در موضع ، کار گذاشتن پچ تا حدی تحریک پوست بصورت قرمزی دیده شود . به همین دلیل هم است که برای جلوگیری از تحریک ، محل استقرار پچ را تغییر باید داد . به خاطر لخته شدن خون ، به هنگام استفاده از این وسیله ممکن است زنان دچار آسیب نخاعی ، در مورد ایمنی پچ کمی دچار نگرانی شوند .


حلقه واژینال
این وسیله یک حلقه پلاستیکی کوچک است که در داخل مهبل قرار داده می شود و به آرامی هورمون را به داخل بدن آزاد می کند .

علاوه بر مسئله هورمون ، نگرانی در مورد صحیح بودن وضعیت حلقه ممکن است باعث اضطراب فرد شود . به طور معمول ، حلقه ممکن است توسط خود زن و یا در صورت مشکل بودن آن توسط همسر وی کار گذاشته می شود . برای استفاده از این وسیله ، داشتن مهارت دستی ضروری است .

کاندوم
استفاده از کاندوم یک روش ایجاد مانع است و در حال حاضر تنها روش جلوگیری از بارداری برای مردان محسوب می شود.


البته کاندومهای زنانه نیز وجود دارند ، اما امکان دارد زنان دچار آسیب نخاعی برای کار گذاشتن آنها مشکل داشته باشند و به احتمال زیاد این گروه از خانمها به دلیل آتروفی عضلات مهبل خود حاصل از ضایعه نخاعی با مشکل جاگذاری آن مواجه خواهند شد . کاندوم می تواند باعث محدودیت فرد شود ، چرا که فقط پیش از مقاربت باید کار گذاشته شود . به علاوه ، خطر ابتلا به بیماریهای مقاربتی را کاهش داده و دارای عوارض جانبی کمی هستند ، مگر اینکه فرد حساسیت به لاتکس داشته باشد .


بسیاری از زنان مبتلا به آسیب نخاعی استفاده از کاندوم توسط همسر خود را به عنوان گزینه کنترل بارداری ترجیح می دهند ، چرا که مردان می توانند کار کشیدن کاندوم را روی آلت در زمان مناسب انجام دهند .

نتیجه این که :
ملاحظات اصلی در خصوص کنترل بارداری برای زنان مبتلا به آسیب نخاعی شامل مسائل مربوط به مهارت حرکتی دست ها ، کاهش یا فقدان حس و عوارض جانبی استفاده ازهورمون ها هستند . بیشتر زنان مبتلا به آسیب نخاعی ترجیح می دهند از گزینه هائی استفاده کنند که درهر بار رابطه جنسی ، نیاز ی به کار گذاشتن وسیله نداشته باشند .

موضوع مهمی که به یاد بخاطر سپرد این است که اگر یک زن مبتلا به آسیب نخاعی نمی خواهد صاحب بچه شود ، استفاده ازیک روش کنترل بارداری ، در سالهای باروری او ضرورت دارد . و نباید فراموش کرد که پس از گذشت چند ماه اول پس از آسیب نخاعی ، این آسیب به هیچ وجه مانع از بارداری زن نخاعی نخواهد شد .

منبع : سایت http://stanleyducharme.com – مقاله : Birth Control Options for Women with Spinal Cord Injury-ترجمه و تنظیم از : مهندس عباس کاشی ( e mail : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید ) ؛ انتشار: انجمن معلولین ضایعات نخاعی استان تهران

صفحه1 از18

ورود به سایت



بازدید از سایت

بازدیدکنندگان
40
مطالب
281
وب لینک ها
3
نمایش تعداد مطالب
85039

حاضرین در سایت

ما 34 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم